Джереми Рифкин: Экономист, болашақ стратегиясының авторы

Кіріспе

Американдық экономикалық және әлеуметтік теоретик (1945 жылы туған)

Джереми Рифкин (26 қаңтар 1945 жылы туған) – американдық экономикалық және әлеуметтік теоретик, жазушы, қоғамдық спикер, саяси кеңесші және белсенді. Рифкин экономикаға, еңбек ресурстарына, қоғамға және қоршаған ортаға ғылыми-технологиялық өзгерістердің ықпалы туралы 23 кітаптың авторы. Оның соңғы кітаптары: «Тәуелділіктің дәуірі» (2022), «Жасыл келісім» (2019), «Нөлдік маржиналды құн қоғамы» (2014), «Үшінші өнеркәсіптік революция» (2011), «Иемденушілік цивилизация» (2010) және «Еуропалық арман» (2004). Рифкин – жаһандық экономикалық дағдарыс, энергия қауіпсіздігі және климаттың өзгеруі сынды үш мәселені шешуге бағытталған «Үшінші өнеркәсіптік революция» ұзақ мерзімді экономикалық тұрақтылық жоспарының негізін қалаушы. Үшінші өнеркәсіптік революция (ТИР) 2007 жылы Еуропалық Парламент тарапынан ресми түрде мақұлданды. 2015 жылғы қазан айында «The Huffington Post» Пекиннен хабарлап, «Қытай премьер-министрі Ли Кэцян Джереми Рифкиннің «Үшінші өнеркәсіптік революция» кітабын оқып қана қоймай, оны тереңінен түсінген», – деп жазды. Ол және оның әріптестері осы кітаптан алынған идеяларды елдің он үшінші бесжылдық жоспарының негізгі қағияттарына енгізді. Рифкин 1995 жылдан бері Пенсильвания университетінің Уортон бизнес мектебінде атқарушы білім беру бағдарламасында дәріс оқып, бас директорлар мен жоғары басшылық қызметкерлерге бизнестің қызметін тұрақты экономикаға бейімдеуге көмектеседі. 2015 жылы «WorldPost / The Huffington Post» жүргізген «Әлемдегі ең ықпалды дауыстар» сауалында Рифкин 123-орынды иеленді және сауалға қатысушылардың пікірінше, ол ең ықпалды он экономикалық ойшылдың қатарына кіреді. Рифкин соңғы отыз бес жылда көптеген Fortune 500 компанияларының, жүздеген үкіметтердің, азаматтық қоғам ұйымдарының және университеттердің алдында лекция оқыды. Рифкин сонымен қатар TIR Consulting Group, LLC президенті болып табылады, бұл компания жаңартылатын энергия, электр энергиясын беру, сәулет, құрылыс, ақпараттық технологиялар (IT), электроника, көлік және логистика сияқты салалармен байланысты. TIR-дің жаһандық экономикалық даму тобы қалалармен, аймақтармен және ұлттық үкіметтермен бірлесіп, ынтымақтастық ортасы мен үшінші өнеркәсіптік революция үшін «Заттар интернеті» (IoT) инфрақұрылымын дамытуда. Қазіргі уақытта TIR Францияның Hauts-de-France аймағымен, Роттердам және Гаага метрополиясымен, сондай-ақ Люксембург Ұлы Герцогтығымен бірлесіп, олардың экономикасын өзгерту үшін үшінші өнеркәсіптік революцияның интеллектуалды инфрақұрылымын жобалау, құру және кеңейту жұмыстарын жүргізуде.

Jeremy Rifkin (born January 26, 1945) is an American economic and social theorist, writer, public speaker, political advisor, and activist. Rifkin is the author of 23 books about the influence of scientific and technological changes on the economy, the workforce, society, and the environment. His most recent books include The Age of Resilience (2022), The Green New Deal (2019), The Zero Marginal Cost Society (2014), The Third Industrial Revolution (2011), The Empathic Civilization (2010), and The European Dream (2004). Rifkin is the principal architect of the "Third Industrial Revolution" long term economic sustainability plan to address the triple challenge of the global economic crisis, energy security, and climate change. The Third Industrial Revolution (TIR) was formally endorsed by the European Parliament in 2007. The Huffington Post reported from Beijing in October 2015 that "Chinese Premier Li Keqiang has not only read Jeremy Rifkin's book, The Third Industrial Revolution, but taken it to heart", he and his colleagues having incorporated ideas from this book into the core of the country's thirteenth Five Year Plan. Rifkin has taught at the Wharton School executive education program at the University of Pennsylvania since 1995, where he instructs CEOs and senior management on making a transition of their business operations into sustainable economies. Rifkin is ranked number 123 in the WorldPost / The Huffington Post 2015 global survey of "The World's Most Influential Voices". He also is listed among the top ten most influential economic thinkers in the survey. Rifkin has lectured before many Fortune 500 companies, and hundreds of governments, civil society organizations, and universities over the past thirty five years. Rifkin is also the president of the TIR Consulting Group, LLC, in connection with a wide range of industries including renewable energy, power transmission, architecture, construction, information technology (IT), electronics, transport, and logistics. TIR's global economic development team is working with cities, regions, and national governments to develop the Internet of Things (IoT) infrastructure for a collaborative commons and a third industrial revolution. Currently, TIR is working with the regions of Hauts de France in France, the Metropolitan Region of Rotterdam and The Hague, and the Grand Duchy of Luxembourg in the conceptualization, build out, and scale up of a smart third industrial revolution infrastructure to transform their economies.

Жастар және білім беру

Рифкин Колорадо штатының Денвер қаласында Виветт Равел Рифкин мен пластик қаптар өндіруші Милтон Рифкиннің отбасында дүниеге келді. Ол Чикагоның оңтүстік-батыс жағында өсті. 1967 жылы Пенсильвания университетін бітірген түлектердің президенті болды, онда ол Уортон қаржы және сауда мектебінде экономика ғылымдарының бакалавры дәрежесін алды. Рифкин сонымен қатар Пенсильвания университетінің жалпы түлектер қауымдастығының 1967 жылғы "Құрмет белгісі" сыйлығының иегері атанды. Рифкин бейбітшілік қозғалысының белсенді мүшесі болды. Ол Тюфтс университетінің Флетчер заң және дипломатия мектебінде оқыды (MA, Халықаралық қатынастар, 1968), онда соғысқа қарсы қызметін жалғастырды. Кейін ол Америкаға қызмет етуші еріктілер (VISTA) қатарына қосылды.

1970 жылдар

1970 жылы Рифкин "Халықтың екі жүз жылдық комиссиясын" құрды. 1973 жылы Рифкин Бостон портында Бостон шай партиясының 200 жылдығын тойлау кезінде мұнай компанияларына қарсы жаппай наразылық акциясын ұйымдастырды. Мыңдаған адамдар наразылыққа қосылып, белсенділер бос мұнай бөшкелерін Бостон портына тастады. Бұл наразылық 1973 жылдың күзінде ОПЕК мұнай эмбаргосынан кейін бензин бағасының өсуіне байланысты болды. Кейін бұл оқиғаны баспасөз "Бостон мұнай партиясы" деп атады. 17-18 сәуірде топ Массачусетс штатының Конкорд көпіріне жиналып, 1775 жылы Minute Men-нің британдықтармен болған шайқасының 200 жылдығын атап өтті, бұл тәуелсіздігіміздің бастауы болды. Ақ үйдің құжаттарына сәйкес, олар президент Джеральд Р. Фордтың Minute Man ескерткішіне гүл шоғын қою рәсіміне кедергі келтіруге тырысты. https://www.fordlibrarymuseum.gov/library/document/0067/7580533.pdf 4 шілдеде 1976 жылы "Халықтың екі жүз жылдық комиссиясы" Капитолий алаңында басқа екі жүз жылдық тойларға балама ретінде митинг өткізді. https://www.fordlibrarymuseum.gov/library/document/0067/1563322.pdf 1977 жылы Тед Ховардпен бірлесіп, Рифкин қоршаған орта, экономика және климаттың өзгеруіне қатысты ұлттық және халықаралық мемлекеттік саясат мәселелерімен айналысатын Экономикалық үрдістер қоры (FOET) құрды. FOET жаңа үрдістерді және олардың қоршаған ортаға, экономикаға, мәдениетке және қоғамға тигізетін әсерін зерттейді, сондай-ақ өз мақсаттарын ілгерілету үшін сот процестеріне қатысады, халықты біліммен қамтамасыз етеді, коалициялар құрады және халықты ұйымдастыру жұмыстарын жүргізеді. 1977 жылы Рифкин "Кім Құдай рөлін атқаруы керек?" атты кітабын жариялағаннан кейін биотехнология индустриясының алғашқы сыншыларының бірі болды. 1978 жылы Джереми Рифкин мен Рэнди Барбер "Солтүстік қайтадан көтеріледі: 1980-жылдардағы зейнетақы, саясат және билік" атты кітапты бірлесіп жазды. Кітап және авторлардың Америка еңбек одақтары қозғалысымен, қаржылық қауымдастықтармен және азаматтық қоғам ұйымдарымен жүргізген белсенді жұмыстары Америкадағы қоғамдық және кәсіби зейнетақы қорларының әлеуметтік жауапкершілікпен инвестициялау дәуірін бастады. Нью-Йорк университетінің "Заң және әлеуметтік өзгерістер" журналындағы әлеуметтік жауапкершілікпен инвестициялау туралы мақалада "әлеуметтік жауапкершілікпен инвестициялау идеясы, бұрын тек арнайы топтарды ғана қызықтырған, 1978 жылы Джереми Рифкин мен Рэнди Барбердің "Солтүстік қайтадан көтеріледі" кітабы жарық көргеннен кейін кеңінен танылды" делінген. Кітап инвестициялардың қоршаған орта, қоғам және басқару (ESG) стандарттарының қағидаларына айналатын негізді қалауға көмектесті.

In 1970, Rifkin founded the People's Bicentennial Commission to provide "revolutionary alternatives for the Bicentennial years." In 1973, Rifkin organized a mass protest against oil companies at the commemoration of the 200th Anniversary of the Boston Tea Party at Boston Harbor. Thousands joined the protest, as activists dumped empty oil barrels into Boston Harbor. The protest came in the wake of the increase in gasoline prices in the fall of 1973, following the OPEC oil embargo. Later, this was called a "Boston Oil Party" by the press. On April 17–18 the group camped out at Concord Bridge, Massachusetts to celebrate the 200th anniversary of the Minute Men's 1775 fight with the British which marked the beginning of our independence and according to White House documents, attempted to disrupt an appearance by President Gerald R. Ford where he was to lay a wreath at the Minute Man Statue. https://www. fordlibrarymuseum. gov/library/document/0067/7580533. pdf

On July 4, 1976, the People's Bicentennial Commission staged a rally on the Capitol Mall as an alternative to the other Bicentennial celebrations. https://www. fordlibrarymuseum. gov/library/document/0067/1563322. pdf

In 1977, with Ted Howard, he founded the Foundation on Economic Trends (FOET), which is active in both national and international public policy issues related to the environment, the economy, and climate change. FOET examines new trends and their effects on the environment, the economy, culture, and society, and it engages in litigation, public education, coalition building, and grassroots organizing activities to advance their goals. Rifkin became one of the first major critics of the nascent biotechnology industry with the 1977 publication of his book, Who Should Play God? In 1978, Jeremy Rifkin and Randy Barber co authored the book The North Will Rise Again: Pensions, Politics, and Power in the 1980s. The book and subsequent activist engagement by the authors with the American Labor Union movement, the financial community, and civil society organizations helped spawn the era of socially responsible investment of public and union pension funds in America. An article on socially responsible investment in the New York University Review of Law and Social Change noted that "the idea of socially responsible investing, long a concern of only special interest groups, achieved widespread attention in 1978 with the publication of Jeremy Rifkin and Randy Barber's The North Will Rise Again." The book helped lay the early groundwork for what later would evolve into the principles of environment, society, and governance (ESG) standards in investments.

1980 жылдар

Рифкиннің 1980 жылы жарық көрген «Энтропия: жаңа дүниеге көзқарас» атты кітабында энтропияның физикалық ұғымы ядролық және күн энергиясына, қалалардың құлдырауына, әскери қызметке, білім беруге, ауыл шаруашылығына, денсаулық сақтауға, экономикаға және саясатқа қалай қатысты екендігі талқыланады. «Минеаполис Трибьюн» оны «толыққанды әлемдік көзқарас» және «Silent Spring, The Closing Circle, The Limits to Growth және Small Is Beautiful» кітаптарының лайықты мұрагері деп атады. Рифкиннің жұмысына Николас Жоржеску-Рогеннің 1971 жылғы «Энтропия заңы және экономикалық процесс» кітабындағы идеялары зор ықпал етті. Рифкиннің 1989 жылы қайта жаңартылған «Энтропия: парник әлеміне» басылымының «соңғы сөзін» Жоржеску-Роген жазды. 1980 жылы АҚШ Жоғарғы Соты алғаш рет генетикалық түрлендірілген тіршілік формасына патент беруге жақын шешім шығарды, 5 судья патентті қолдады, ал 4 судья қарсы дауыс берді. Джереми Рифкиннің кеңсесі – Халықтық іскерлік комиссиясы – АҚШ Патент және сауда белгілері кеңсесін қолдап, генетикалық түрлендірілген организмдерге патент беру АҚШ патент заңнамасымен қамтылмағанын дәлелдеді. Көпшілік пікірін білдірген Бас судья Уоррен Бергер өтініш берушілердің құжаттарын «қорқынышты жағдайлардың керемет шеруі» деп сипаттап, «маңызды айырмашылық тірі және өлі емес нәрселер арасында емес, табиғаттың өнімдері (тірі болсын, болмасын) және адам жасаған өнертабыстар арасында» екенін айтты. Азшылықтың пікірін білдірген судья Уильям Бреннан «патент заңдарының ауқымын кеңейту немесе тарылту – бұл соттың емес, Конгрестің құзыретінде» деді және «патенттеуге тырысылған [генетикалық түрлендірілген микроорганизм] құрамы қоғамдық маңызы бар мәселелерді ерекше қамтиды» деп қосты. 1984 жылдың 16 мамырында федералды округ сотының судьясы Джон Сирика гендік манипуляциялар арқылы өзгертілген организмдерді қоршаған ортаға бірінші рет қасақана жіберуге бағытталған экспериментті тоқтату туралы шешім шығарды. Сотқа жүгінген – Вашингтондағы Экономикалық трендтер қорының президенті Джереми Рифкин. Арыз беруші Ұлттық денсаулық институтының (NIH) генетикалық түрлендірілген организмді қоршаған ортаға жіберудің ықтимал тәуекелдері мен салдарына бағалау жүргізбей, «тестілеуге жасыл жарық бергені» үшін Ұлттық экологиялық саясат заңын (NEPA) бұзғанын мәлімдеді. «Science» журналы бұл шешім «көптеген сарапшыларды таң қалдырғанын» хабарлады. Өзінің шешімінде судья Сирика Рифкин мен оның заңгерлері «сотқа жүгінген ісінде сәтті бола алатынын жеткілікті дәлелдегенін» айтты. Сонымен қатар, «Science» журналы судья Сириканың NIH-ге «академиялық зерттеушілердің модификацияланған организмдерді шығарумен байланысты басқа эксперименттерін мақұлдамауын» бұйырғанын хабарлады. Сот шешімі АҚШ және әлем бойынша генетикалық түрлендірілген организмдерді қоршаған ортаға жіберуді реттеу процесін бастады деп есептеледі. 1989 жылы Рифкин 35 елден келген климат ғалымдары мен экологиялық белсенділерді Вашингтонда Глобалды парник желісінің алғашқы отырысына жинады. Сол жылы Рифкин жаһандық жылыну және осыған байланысты экологиялық мәселелер туралы кино, теледидар және музыка индустриясының өкілдері үшін Голливудта лекциялар сериясын өткізді, мақсаты – Голливуд қауымдастығын науқанға ұйымдастыру. Одан кейін көп ұзамай, Earth Communications Office (ECO) және Environmental Media Association сияқты екі экологиялық ұйым құрылды. Сондай-ақ 1989 жылы Рифкин экологтар тобымен бірге «Галилео» ғарыш зондын ұшыруы тиіс НАСА зымыранының ұшырылуын тоқтатуға тырысты, оның жарылу қаупі зор екенін және «өлшеусіз мөлшерде зиянды плутонийді» АҚШ аумағына шашыратуы мүмкін екенін мәлімдеді. Алайда, сотқа берілген талап қабылданбады және «Галилео» миссиясы сәтті аяқталды.

Rifkin's 1980 book, Entropy: A New World View, discusses how the physical concept of entropy applies to nuclear and solar energy, urban decay, military activity, education, agriculture, health, economics, and politics. It was called "A comprehensive worldview" and "an appropriate successor to Silent Spring, The Closing Circle, The Limits to Growth, and Small Is Beautiful" by the Minneapolis Tribune. Rifkin's work was heavily influenced by the ideas expressed by Nicholas Georgescu Roegen in his 1971 book The Entropy Law and the Economic Process. In Rifkin's 1989 revised edition of Entropy: , entitled Entropy: Into the Greenhouse World, its "afterword" was written by Georgescu Roegen. In 1980, the US Supreme Court ruled in favor of granting a patent on the first genetically engineered life form with 5 justices favoring the patent and 4 justices opposed. Jeremy Rifkin's office The People's Business Commission provided an amicus curiae brief in support of the US Patent and Trademark Office, arguing that extending patents to genetically engineered organisms was not covered by US patent law. Speaking on behalf of the majority opinion, Chief Justice Warren Burger referred to the petitioners' briefs as "the gruesome parade of horribles" and argued that "the relevant distinction was not between living and inanimate things, but between products of nature, whether living or not, and human made inventions". Speaking for the minority opinion, Justice William Brennan argued that "it is the role of Congress, not this court, to broaden or narrow the reach of patent laws" and further suggested that "the composition [the genetically engineered micro organism] sought to be patented uniquely implicates matters of public concern". On May 16, 1984, Federal District Judge John J. Sirica issued a ruling halting an experiment that would have involved the "first deliberate release into the environment of organisms altered by gene splicing". The court suit was brought by Jeremy Rifkin, the President of the Washington DC based Foundation on Economic Trends. The plaintiff argued that the National Institutes of Health (NIH) had violated the National Environmental Policy Act (NEPA) by failing to undergo an assessment of the potential risks and consequences of releasing the genetically engineered organism into the environment before "giving the testing a green light". The journal Science recorded that the ruling "stunned most observers". In his ruling, Judge Sirica said that Rifkin and his legal counsel "had made a satisfactory showing that they are likely to succeed" in their lawsuit. In the meantime, Science reported that Judge Sirica told NIH "not to approve any more experiments by academic researchers involving release of modified organisms". The court ruling was credited with beginning the process of regulating the release of genetically engineered organisms into the environment in the United States and around the world. In 1989, Rifkin brought together climate scientists and environmental activists from 35 nations in Washington, D. C., for the first meeting of the Global Greenhouse Network. In the same year, Rifkin did a series of Hollywood lectures on global warming and related environmental issues for a diverse assortment of film, television, and music industry leaders, with the goal of organizing the Hollywood community for a campaign. Shortly thereafter, two Hollywood environmental organizations, Earth Communications Office (ECO) and the Environmental Media Association, were formed. Also in 1989 Rifkin, with a group of environmentalists, attempted to prevent the launch of a NASA rocket that was expected to lift the Galileo space probe, claiming it carried a "very high risk" of explosion and "spraying deadly plutonium" over the territory of the USA. The lawsuit was eventually rejected, and the Galileo mission succeeded.

1990 жылдар

1992 жылы Рифкин «Бейонд биф» атты кітабын жариялады. «Вашингтон пост» басылымы кітапты «жаңаша ойлау және дұрыс негізделген аргументтер [және] сенімді зерттеулерді логикалық қорытындылармен үйлестіргені үшін» жоғары бағалады, сондай-ақ «[Рифкин] ашық ойлы кез келген адамды ет (тағамдық) дүкенінен өтуге көндіру үшін жеткілікті экономикалық, медициналық, экологиялық және этикалық аргументтер ұсынады» деп атап өтті.

Сол жылы Рифкин мен Экономикалық трендтер қоры барлық гендік инженерлік тағамдарды мемлекеттік түрде таңбалауды талап ету үшін «Таза тағам кампаниясын» бастады. Кампанияны елдің 1500-ден астам жетекші шеф-аспаздары бастап кетті. 1993 жылы Рифкин «Бейонд Биф кампаниясын» іске қосты, ол Greenpeace, Rainforest Action Network және Public Citizen сияқты алты экологиялық ұйымның коалициясы болып табылады. Кампанияның мақсаты – сиыр етін тұтынуды 50%-ға азайтуға шақыру болды, себебі малдан шығатын метанның жылу эффектісі көмірқышқыл газынан 23 есе артық. Оның 1995 жылғы «Жұмыстың соңы» атты кітабы кейбір сарапшылардың пікірінше, автоматтандыру, технологияның ығысуы, корпоративтік қысқарту және жұмыс орындарының болашағы туралы қазіргі әлемдік пікірталас қалыптасуына көмектесті. 2011 жылы «Экономист» журналы автоматтандыру мен технологияның ығысуына байланысты күшейіп келе жатқан дау-дамай туралы хабарлағанда, Рифкиннің 1996 жылы «Жұмыстың соңы» кітабын жарыққа шығарғанда бұл үрдіске назар аударғанын атап өтті. Содан кейін «Экономист» «машиналар жұмыс істей алатын деңгейге жеткенде не болады? Яғни, капитал еңбекке айналғанда не болады?» деп сұрады. «Экономист» «Бұл – әлеуметтік сыншы Джереми Рифкиннің 1996 жылы жарық көрген «Жұмыстың соңы» атты кітабында айтқан ойлары» деп мәлімдеді. Рифкин қоғамның жаңа кезеңге еніп жатқанын, онда барлық тауарлар мен қызметтерді өндіру үшін азаятын жұмыс күші қажет болатынын болжады. Ол: «Алдағы жылдары, озық бағдарламалық технологиялар өркениетті еңбекке мұқтажсыз әлемге жақындатады. Бұл процесс қазірдің өзінде басталды» деп жазды. Оның 1998 жылы жарық көрген «Биотехнология ғасыры» атты кітабында генетикалық коммерцияның жаңа дәуірімен байланысты мәселелер қарастырылған. «Нейчер» журналы кітапты қарап шығып, «Рифкин генетикалық технологиялардың көбейіп жатқан нақты және әлеуеттік қауіп-қатерлері мен этикалық дилеммаларына назар аударуда ең жақсы жұмыс істейді. Ғылыми институттар ғылымды түсінуде қиындықтарға тап болған кезде, Рифкиннің ғылыми және технологиялық үрдістерді халыққа жеткізудегі табысынан көп нәрсе үйрене алады» деп жазды. «Биотехнология ғасырында» Рифкин «Гендік инженерия – ең жоғалған құрал» деп мәлімдейді. «Гендік технология арқылы біз өмірдің өзінің тұқым қуалайтын жоспарларын бақылаймыз. Мұндай беспрецеденттік күштің қауіпсіздігіне ешқандай күмән болмайды деп есептеуге бола ма?» Ол атап өткен өзгерістердің бірі – репликацияның көбеюді жартылай алмастыруы; және «Гендік тұрғыдан бейімделген және көптеп өндірілетін жануарлардың клондары адамдарға арналған арзан химиялық заттар мен дәрі-дәрмектерді қан мен сүтке бөліп шығару үшін химиялық фабрика ретінде пайдаланылуы мүмкін». Рифкиннің биологиялық ғылымдардағы жұмысына жануарлардың құқықтарын қорғау және әлем бойынша жануарларды қорғауды қолдау кіреді.

That same year, Rifkin and the Foundation on Economic Trends launched the Pure Food Campaign to demand government labeling of all genetically engineered foods. The campaign was spearheaded by more than 1,500 of the nation’s leading chefs. In 1993, Rifkin launched the Beyond Beef Campaign, a coalition of six environmental groups including Greenpeace, Rainforest Action Network, and Public Citizen, with the goal of encouraging a 50% reduction in the consumption of beef, arguing that methane emissions from cattle has a warming effect 23 times greater than carbon dioxide. His 1995 book, The End of Work, is credited by some with helping shape the current global debate on automation, technology displacement, corporate downsizing, and the future of jobs. Reporting on the growing controversy over automation and technology displacement in 2011, The Economist pointed out that Rifkin drew attention to the trend back in 1996 with the publication of his book, The End of Work. Then The Economist asked "what happens when machines are smart enough to become workers? In other words, when capital becomes labor." The Economist noted that "this is what Jeremy Rifkin, a social critic, was driving at in his book, "The End of Work," published in 1996 Mr. Rifkin argued prophetically that society was entering a new phase, one in which fewer and fewer workers would be needed to produce all the goods and services consumed. 'In the years ahead,' he wrote, 'more sophisticated software technologies are going to bring civilization ever closer to a near workerless world. The process has already begun." His 1998 book, The Biotech Century, addresses issues accompanying the new era of genetic commerce. In its review of the book, the journal Nature observed that "Rifkin does his best work in drawing attention to the growing inventory of real and potential dangers and the ethical conundrums raised by genetic technologies At a time when scientific institutions are struggling with the public understanding of science, there is much they can learn from Rifkin's success as a public communicator of scientific and technological trends." In The Biotech Century, Rifkin argues that 'Genetic engineering represents the ultimate tool.' 'With genetic technology we assume control over the hereditary blueprints of life itself. Can any reasonable person believe for a moment that such unprecedented power is without substantial risk?' Some of the changes he highlights are: replication partially replacing reproduction; and 'Genetically customized and mass produced animal clones could be used as chemical factories to secrete—in their blood and milk—large volumes of inexpensive chemicals and drugs for human use.' Rifkin's work in the biological sciences includes advocacy of animal rights and animal protection around the world.

2000 жылдар

Рифкиннің 2000 жылы жарық көрген «Қолжетімділік дәуірі» кітабы қоғамның нарықтағы меншік құқығынан желідегі қызметтерге қолжетімділікке қарай көшуін және осының нәтижесінде ортақ экономиканың пайда болуын алғаш рет талқылады. «Journal of Consumer Research» журналында айтылғандай, «қолжетімділік құбылысын Rifkin (2000) алғаш рет танымал бизнес баспасөзінде сипаттады, ол көбінесе бизнес-бизнес секторын зерттейді және біздің заманымыздың қолжетімділік дәуірі екенін, онда меншік құқығы жеткізушілер желілері басқаратын активтерді қысқа мерзімді және шектеулі пайдаланумен сипатталатын жүйелерге ауысқандығын атап өтеді». 2002 жылы Рифкин «Сутек экономикасы: әлемдік энергия желісінің құрылуы және Жердегі билікті қайта бөлу» кітабын жариялады. Сол жылы, сол кезде Еуропалық Комиссияның президенті Романо Продидің кеңесшісі болған Рифкин мырза, Еуропалық Одақты жасыл сутек экономикасының үлгісіне айналдыратын, миллиардтаған еуролық ғылыми-зерттеу және даму жоспарына міндеттеме беретін стратегиялық ақ парақ әзірледі. Рифкин 2002 жылдың қазан айында Еуропалық Одақтың конференциясында «Еуропаның жанар майға тәуелділіктен 21-ші ғасырдағы бірінші «сутек экономикасы» супердержавасына айналуы үшін келісілген, ұзақ мерзімді жоспар» туралы мәлімдеді. Президент Продидің сөзіне қарағанда, Еуропаның болашағы үшін ЕО-ның сутек саласындағы ғылыми-зерттеу бастамасы 1960-1970 жылдардағы АҚШ-тың ғарыш бағдарламасы сияқты маңызды болады. 2004 жылы жарық көрген «Еуропалық арман» кітабы халықаралық бестселлер атанды және 2005 жылы Германиядағы «Corine» халықаралық кітап сыйлығының жеңімпазы болды. «BusinessWeek» журналы кітап туралы жазған рецензиясында «Рифкин [еуропалық] көзқарастың дұрыстығын көрсетеді, ол, оның айтуынша, әлемдік идеал ретінде американдық арманды ығыстырып жатыр – бұл американдық және еуропалық психология арасындағы айырмашылықтарды зерттейтін қызықты оқу» деп атап өтті. 2009 жылы Рифкин «Иемденушілік өркениет: дағдарыстағы әлемде жаһандық санаға ұмтылыс» кітабын жариялады. «Huffington Post» газетінде кітапқа жазылған рецензиясында Ариана Хаффингтон былай деп жазады: «Рифкин – сирек кездесетін, жоғалуы жиі және дұрыс қайғыға батыратын қоғамдық зиялы. Рифкин жаңа ғылыми жаңалықтарға назар аударады, олар адамдардың табиғи түрде агрессивті, иемденуге құмар және өзіне бейім емес, «негізінен иемденушілікке қабілетті түр» екенін көрсетеді – Рифкин бұл Homo empathicus деп атайды. «Иемденушілік өркениет» – бұл адам табиғатының дәстүрлі көзқарасына батыл түрде қарсы шығатын және осы көзқарасты адамзаттың өзін ортақ және өзара байланысты әлемде өмір сүретін кеңейтілген отбасы ретінде қарауға мүмкіндік беретін қарсы тұжырыммен алмастыруға тырысатын қызықты кітап».

Rifkin's book, The Age of Access, published in 2000, was the first to introduce the concept that society is beginning to move from ownership of property in markets, to access to services in networks, giving rise to the sharing economy. According to the Journal of Consumer Research, "the phenomenon of access was first documented in the popular business press by Rifkin (2000), who primarily examines the business to business sector and argues that we are living in an age of access in which property regimes have changed to access regimes characterized by short term limited use of assets controlled by networks of suppliers." Rifkin published the book The Hydrogen Economy: The Creation of the Worldwide Energy Web and the Redistribution of Power on Earth in 2002. That same year, Mr. Rifkin, who at the time served as an advisor to Romano Prodi, then President of the European Commission, developed a strategic white paper committing the European Union to a multi billion Euro research and development plan that would transform the EU into a green hydrogen economic paradigm. Mr. Rifkin joined Prodi at a European Union conference in October 2002 to announce "a coordinated long term plan for Europe to make the transition from fossil fuel dependency to become the first "hydrogen economy" superpower of the 21st century". President Prodi remarked that the EU hydrogen R&D initiative would be as significant for the future of Europe as the space program was for the U. S. in the 1960s and 1970s. His 2004 book, The European Dream, was an international bestseller and winner of the 2005 Corine International Book Prize in Germany for the best economics book of the year. In its review of the book, BusinessWeek noted that "Rifkin makes a compelling case for [the European] vision, which he says is usurping the American Dream as a global ideal a fascinating study of the differences between the American and European psyches." In 2009 Rifkin published The Empathic Civilization: The Race to Global Consciousness in a World in Crisis. In a review of the book in the Huffington Post, Ariana Huffington writes: “Rifkin is that rare breed, one whose disappearance is often and rightly bemoaned: a public intellectual. Rifkin takes a look at the new scientific discoveries that lead to the conclusion that rather than being naturally aggressive, acquisitive, and self involved, humans are ‘a fundamentally empathic species’ what Rifkin calls Homo empathicus The Empathic Civilization is a fascinating book that boldly challenges the conventional view of human nature and seeks to replace that view with a counter narrative that allows humanity to see itself as an extended family living in a shared and interconnected world.”

2011-2012 жылдар

2011 жылы Рифкин "Үшінші өнеркәсіптік революция; Энергияны, экономиканы және әлемді қалай латеральді күш өзгертеді" атты еңбегін жариялады. Бұл кітап New York Times-тың ең сатушы кітаптары тізіміне енді және 19 тілге аударылды. 2014 жылға қарай Қытайда ғана шамамен 500 000 данасы басылып шықты. Рифкин 2012 жылдың 10 мамырында Жасыл жаһандық саммитте негізгі баяндама жасады. Конференцияны Корея Республикасының Үкіметі және Жасыл өсімнің жаһандық институты (GGGI), Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымы (ЭЫДҰ) және Біріккен Ұлттар Ұйымының Қоршаған ортаны қорғау бағдарламасы (ЮНЕП) бірлесіп ұйымдастырды. Оңтүстік Кореяның президенті Ли Мён Бак та конференцияда сөз сөйлеп, жасыл экономиканы дамыту үшін үшінші өнеркәсіптік революцияны қолдады. 2012 жылдың желтоқсан айында Bloomberg Businessweek басылымы Қытайдың жаңа сайланған премьер-министрі Ли Кэцянның Рифкиннің жанкүйері екенін және "өз мемлекеттік ғалымдарына Рифкиннің "Үшінші өнеркәсіптік революция; Энергияны, экономиканы және әлемді қалай латеральді күш өзгертеді" атты кітабына ерекше назар аударуды тапсырды" деп хабарлады. Рифкин 2012 жылы Италия-АҚШ қорының Америка сыйлығын алды. Қазіргі уақытта ол Вашингтон қаласының маңындағы Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы кеңседе жұмыс істейді.

2013-2014 жылдар

2014 жылдың сәуірінде Рифкин "Нульдік шекті шығын қоғамы: заттар интернеті, ынтымақтастық ортақ пайдалану және капитализмнің баяулауы" атты кітабын жариялады. Fortune журналы бұл кітапты "көлемі жағынан таңғажайып, алдағы ұрпақтар үшін біздің экономикалық болашағымыз қандай болуы мүмкін екені туралы көңіл көтеріп, үміт сыйлайтын әңгіме" деп бағалады. Кітап он бес тілге аударылды.

2015 жыл

2015 жылдың көктемінде Рифкин Бельгиядағы Хассельт университетінен құрметті докторлық дәреже алды. Рифкин сондай-ақ 2015 жылдың күзінде Бельгиядағы Лиж университетінен де құрметті докторлық дәреже алды. 2015 жылдың қараша айында Huffington Post Бейжіңнен хабарлап, «Қытай премьер-министрі Ли Кэцян Джереми Рифкиннің «Үшінші өнеркәсіптік революция» кітабын оқып қана қоймай, оны терең ойлап, қабылдаған. Ол және оның әріптестері осы кітапты 29 қазанда Пекинде жарияланған елдің он үшінші бесжылдық жоспарының негізгі құралы етіп алды» деп жазды. Huffington Post бұл туралы «Қытайдың болашағына арналған бұл жоспар Маоның қайтысынан және 1978 жылы Дэн Сяопиннің реформалар мен ашылу саясатын бастауынан бергі ең маңызды бағыт өзгерісін білдіреді» деп қосты.

2017 жыл

2017 жылғы 31 қаңтарда Еуропалық орталық банк "Болашаққа қадам: Еуропаның цифрлық біріккен нарығы" тақырыбында конференция өткізді. Рифкин Еуропалық Одақты үшінші өнеркәсіптік революция парадигмасына өзгерту туралы негізгі баяндама жасады. 2017 жылғы 7 ақпанда Еуропалық комиссия және Еуропалық Өңірлер комитеті Брюссельде "Еуропаға инвестиция салу: үшінші өнеркәсіптік революцияға қарай ақылды қалалар мен өңірлердің коалициясын құру" тақырыбында конференция ұйымдастырды. Джереми Рифкин Еуропалық комиссияның вице-президенті Марос Шефкович және Еуропалық Өңірлер комитетінің президенті Марку Маркуламен бірге Еуропалық Одақтағы ақылды қалалар мен аймақтардың күн тәртібін таныстырды. Джереми Рифкин VICE Media өндірген "Үшінші өнеркәсіптік революция: радикалды жаңа бөлісу экономикасы" атты толық метражды деректі фильмнің атқарушы продюсері және басты рөлдегі актер. Он тоғыз тілде субтитрленген фильмнің тұңғыш көрсетілімі 2017 жылы Трибека кинофестивалінде өтті, ал 2018 жылдан бері YouTube желісінде қолжетімді. 2023 жылдың мамыр айына қарай фильм 8 миллион рет қаралыпты.

2019 жыл

2019 жылдың қыркүйегінде Рифкин "Жасыл жаңа келісім: неге 2028 жылға қарай қазба отын өркениеті құлдырап, Жер бетіндегі өмірді сақтаудың батыл экономикалық жоспары" атты кітабын жариялады. Forbes журналы кітап туралы жазған рецензиясында "[Джереми Рифкин] Еуропалық Одақтың ұзақ мерзімді экономикалық көрінісі – «Ақылды Еуропа» жобасының негізін қалаушы және Қытайдың Үшінші өнеркәсіптік революциясы тұжырымдамасының маңызды кеңесшісі. Оның «Жасыл жаңа келісім» кітабы, мәнінде, АҚШ-ты құлдырап бара жатқан 20 ғасырдың қазба отын дәуірінен оятуға жасалған тыраныс» деп атап көрсетті. Сол жылы Еуропалық комиссия және оның президенті Урсула фон дер Лайен 2050 жылға қарай Еуропаны "әлемдегі бірінші климаттық бейтарап континент" етуді көздеген Еуропаның жасыл келісімін жариялады. Еуропалық комиссия "Үшінші өнеркәсіптік революцияны жетекке алу" деген тақырып аясында Еуропа экономикасы мен қоғамын түбірінен өзгертуге бағытталған ұсыныстар, жобалар мен бастамалар топтамасын ұсынды.

2020 жыл

Рифкин 2020 жылдың желтоқсан айында климаттық өзгерістермен күресудегі жұмысы үшін 13-ші жылдық неміс тұрақты даму сыйлығының иегері атанды. Сыйлықты Германияның бұрынғы Сыртқы істер министрі, Вице-канцлер, Экономика министрі және Қоршаған ортаны қорғау министрі Зигмар Габриэль мақтау айту арқылы Рифкинге табыс етті.

2021 жыл

Джереми Рифкин, TIR Consulting Group, LLC және серіктестері 16 триллион долларлық, 20 жылдық Америка 3.0 орнықты инфрақұрылым жоспарын жариялады, ол Сенаттағы көпшілік көшбасшысы Чарльз Шумерге дайындалды және алғаш рет Bloomberg 29 шілдеде "Энергия сарапшысы АҚШ инфрақұрылымының азаюына қатты көңіл көншірді" деген мақаласында жарияланды. Америка 3.0 инфрақұрылымдық трансформациясы 2022-2042 жылдар аралығында 21-ғасыр экономикасы үшін ақылды цифрлық, нөлдік эмиссиялық үшінші өнеркәсіптік революция инфрақұрылымын кеңейту, енгізу және басқару үшін жасалған үлкен инвестицияларды егжей-тегжейлі сипаттайды. Жоспар 2022-2042 жылдар аралығында орташа есеппен 15-22 миллион жаңа жұмыс орнының ашылуын қамтамасыз етеді. Инвестицияланған әрбір доллар 2022-2042 жылдар аралығында ЖІӨ-ге 2,9 доллар көлемінде қайтарым береді деп күтілуде. Bloomberg мақаласында былай делінген: "Шамамен 20 жыл бойы американдық автор және климаттық белсенді Джереми Рифкин Еуропа мен Қытай үкіметтеріне олардың экономикасын үшінші өнеркәсіптік революция деп аталатын жағдайға бейімдеу үшін қалай қайта құру керектігі туралы кеңес беріп келеді".

2022 жыл

2022 жылдың қараша айында Рифкин "Төзімділік дәуірі: жабайы табиғатқа қайта оралу арқылы өмірді жаңаша елестету" атты кітабын жариялады. Financial Times газеті кітап туралы жазған рецензиясында: "Әсерлі американдық ойшыл адамзат табиғатпен және бір-бірімен қарым-қатынасын түбегейлі өзгерте алатын төзімділік дәуіріне бет бұрып келе жатқанын айтады. Рифкин өнімділікті қалпына келтіруге, жалпы ішкі өнімді өмір сапасының көрсеткіштерімен алмастыруға мүмкіндік беретін масштабты экономикалық және әлеуметтік өзгерістерді болжайды. Тұтынушылық, ірі корпорациялар және жаһандану ыдырай бастайды, ал "эко-басшылық", жоғары технологиялық кооперативтер мен "глокализация" гүлденеді. Бұл кітап көптеген оқырмандарды қызықтыратыны анық, бірақ кейбіреулерін ашуландыруы да мүмкін. Адамзат тудырған және әлі де шешуге күресіп жатқан қоршаған орта мәселелеріне қатысты ондаған жылдар бойы ескертіп келген автор үшін мұндай жағдай сирек емес."

Қабылдау

"Еуропалық энергияны талдау" журналында былай делінген: "Еуропалық Одақтың амбициялық климаттық және энергетикалық саясатына америкалық "көреген ойшыл" Джереми Рифкиннен артық әсер еткен автор немесе ойшыл болмағандай. АҚШ-та ол көптеген конгресс комитеттерінде куәлік берді және қоршаған орта, ғылым және технология салаларындағы түрлі мәселелер бойынша жауапты мемлекеттік саясатты қамтамасыз ету үшін сотта табысқа жетті. Қауіпкер ғалымдар одағы Рифкиннің кейбір жарияланымдарын тұтынушылар үшін пайдалы сілтемелер ретінде көрсетті, ал The New York Times бір кезде "Ғылыми, діни және саяси салалардағы басқалар Джереми Рифкинді кең ойлауға дайындығы, көкейкесті сұрақтарды қоюы және әлеуметтік және этикалық пророк ретіндегі қызметі үшін мақтады" деп жазды.

Сын

Рифкиннің жұмысы оның мәлімдемелерінде ғылыми қатаңдықтың жетіспеуі және өз көзқарастарын насихаттау үшін қолданған кейбір тактикалары салдарынан даулы. Бұған эволюция теориясының "19 ғасырдың өндірістік капитализмінің" өнімі деген талаптары және "қасаң қателіктерді" (strawman fallacy) жиі пайдалануы жатады. Рифкиннің 1984 жылғы "Алгень: Жаңа сөз, жаңа әлем" кітабына сілтеме жасап, Стивен Джей Гулд: "Мен 'Алгеньді' білімділік ретінде жасырылған зиялылыққа қарсы насихаттың шебер жасалған трактаты деп санаймын. Маңызды ойшылдардың маңызды ақыл-ойлық мәлімдемелері ретінде ұсынылған кітаптардың арасында мен одан нашаррақ ешқандай жұмыс оқыған емеспін. Бұл да өкінішті, себебі мәселе өте маңызды және Рифкиннің эволюциялық желінің тұтастығын сақтау туралы негізгі тілегімен келісемін. Бірақ алаялық әдістер жақсы мақсаттарға зиян келтіреді, сондықтан біз Рифкиннің адамгершілік қорытындысын оның өкінішті тактикасынан қорғауымыз керек." деді.

1989 жылы TIME журналында жарияланған мақалада Джереми Рифкин "ұлттың қоршаған ортаны ескермеуге қарсы ең белгілі қарсыласы" деп аталды. Рифкиннің жеке және қоршаған ортаның денсаулығын қорғау үшін генетикалық зерттеулерге қатысты нақты ережелерді іздеуі әбден орынды. Оның ғылыми пікірталасқа жұртшылықтың қатысуын күшейтуге шақыруы мақтауға лайық, бірақ, мүмкін, қоғамда мамандардың не істеп жатқанын түсінуге жеткілікті техникалық білімі жоқ адамдардың көп болуына байланысты іс жүзінде орындалуы қиын. Бірақ Рифкиннің ғалымдарды "есінен шыққан сиқыршылар" және доктор Странгеловтың адал шәкірттері деп айыптауының әділдігіне күмән тудыруға жеткілікті себеп бар. Рифкин ең табысты болған кезде, ол негізгі зерттеулерді баяулатуы, медициналық жаңалықтарды кешіктіруі, тіпті экономикаға зиян келтіруі мүмкін.