Кіріспе

Ресейдің Қиыр Шығысындағы жойылып бара жатқан тілдер отбасы

Чукотко-Камчатка тілдері немесе Чукчи-Камчатка тілдері – Сибирьдің ең солтүстік-шығысындағы тілдер отбасы. Бұл тілдердің иелері дәстүрлі түрде аңшы-жинақшылар және көшпенді бұғы шаруалары болған. Чукотко-Камчатка тілдері жойылу қаупінде. Камчатка тармағы тірі қалмауға жақын, оны тек батыс ительмендер ғана қолданады, олардың ішінде 4-5 қарт кісі ғана бар. Чукотка тармағында 7000-ге жуық сөйлеуші қалған (2010 жылғы мәлімет бойынша, көпшілігі чукчи тілінде сөйлейді), жалпы этникалық саны 25000 адамды құрайды. Бұл отбасы кейде типологиялық және географиялық тұрғыдан Палеосибирлік тілдер тобына жатқызылса да, сыртқы генетикалық байланыс ешқайсысы ғылыми тұрғыда дәлелденбеген. Осыған қатысты ең көп таралған болжамдар – эскимо-алеут тілдерімен байланыс, ол жеке немесе одан да кеңірек топтамада болуы мүмкін.

Басқа атаулар

Отбасы үшін сирек кездесетін атаулар – Чукчян, Чукотиан, Чукотан, Камчукчи және Камчукотик. Олардың ішінде Чукчян, Чукотиан және Чукотан мағынасы белгісіз, себебі бұл үш термин кейде отбасының солтүстік тармағын ғана білдіреді; ал соңғы екі атау екі тармақты да білдіретін біріктірілген сөздер. Сонымен қатар, Луораветлан (немесе Луораветлан) 1775 жылдан бері отбасының атауы ретінде кеңінен қолданылып келеді, бірақ ол негізінен оның құрамына кіретін тілдердің бірі – чукчи тілінің өзіндік атауы болып табылады.

Басқа тілдер отбасыларымен байланысы

Чукот-Камчатка тілдерінің кез келген басқа тіл отбасымен жалпы мойындалған байланысы жоқ. Қазіргі немесе гипотетикалық тіл отбасыларымен болжамды туыстық туралы бірнеше теория бар.

Палеосибириялық

Чукотко-Камчаткан тілдері кейде палеосибир тілдерінің қатарына жатқызылады, бұл бір-бірімен генетикалық байланысы анықталмаған, бірақ Сібірдің түрік және тунгус тілдері таралуына дейінгі тілдік картасының қалдықтарын көрсететін тілдер тобын білдіретін жиынтық атау.

Еуразиялық

Джозеф Гринберг Чукотко-Камчатка тілдерін (оның атауы Чукотский) Еуразия отбасының құрамына кіретін, Индоевропалық, Алтай және Эскимо-Алеут тілдері сияқты ұсынылып отырған макроотбасының бір мүшесі деп анықтайды. Гринберг сондай-ақ кейде "Палеосибірлік" тілдер деп аталатын Нивх және Юкагир тілдерін де Еуразия отбасына жатқызады. Еуразиялық гипотеза ностратистер мен кейбір Индоевропалық тіл мамандары тарапынан жақсы қабылданып бағаланса да, ол әлі де күрт даулы мәселе болып табылады. Бұған себеп – Еуразиялық гипотеза лексемалардың, грамматикалық жұрнақтардың және дауысты жүйелердің көптеп салыстырылуына негізделгендігі (Гринберг 2000–2002-ге қараңыз), ал кең ауқымды лексемалар мен грамматикалық жұрнақтарға байланысты жүйелі дыбыс сәйкестіктері ғана генетикалық байланысты орнатудың жалғыз дұрыс тәсілі деген кең таралған пікірге қайшы келеді (мысалы, Балди 2002:2–19). Мюррей Гелл-Манн, Илья Пейрос және Георгий Старостин Чукотко-Камчатка тілдерін және Нивхті Еуразия отбасының орнына Алмосан отбасымен топтастырады.

Орал-Сибирь

1998 жылы эскимо-алеут және чукот-камчатка тілдері саласындағы маман Майкл Фортескью урал, юкагир, чукот-камчатка және эскимо-алеут тілдерінің арасындағы байланысты, осы ұсынылған топтаманы «Урал-Сібірлік» деп атады.

Чукотко-Камчаткан Амурикалық

2011 жылы Фортескю Чукотко-Камчатка тілдерімен морфологиялық, типологиялық және лексикалық деректер негізінде Нивх (Гиляк, Амурика) тілінің, тағы бір палеосибір тілінің ең жақын туыс екенін айтты. Сондай-ақ, ол Урало-Сибір тілдерімен ұқсастықты тілдік байланыс арқасында түсіндіруге бейімделді. Чукотко-Камчатка және Нивх тілдері бірге үлкен Чукотко-Камчатка-Амур тілдер отбасын құрауы мүмкін, ал олардың ортақ атасы шамамен 4000 жыл бұрын қолданылған болуы ықтимал.