Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Локк Крейг (16 тамыз 1860 – 9 маусым 1924), американдық заңгер және демократ саясаткер, АҚШ Солтүстік Каролина штатының 53-ші губернаторы болды, ол 1913 жылдан 1917 жылға дейін қызмет етті.
American politician
Locke Craig (August 16, 1860 – June 9, 1924), an American lawyer and Democratic politician, was the 53rd governor of the U. S. state of North Carolina, serving from 1913 until 1917.
Ерте және отбасылық өмірі
Крейг 1860 жылғы 16 тамызда Солтүстік Каролина штатының Берти округіндегі Уиндзор қаласының жанында баптист пасторы және фермер Эндрю Мёрдок Крейг (1806–1874) пен оның екінші әйелі Клариса Ребекка Гиллиамнан (1828–) дүниеге келді. Ол шотланд философы Джон Локк құрметіне аталды. Оның әкесінің ата-бабалары Америка революциясынан бұрын Шотландиядан көшіп келген. 1870 жылға қарай, оның үлкен ағалары Уильям Крейг (1835 ж.т.), Клензман Крейг (1841 ж.т.) және кіші Эндрю Крейг (1848 ж.т.) үйден шығып кеткен, ал ол және ең кіші ағасы Бракстон Крейг мектепте оқыды. Крейг бұрынғы Конфедерация офицері Джеймс Хорнер басқарған Гранвилл округіндегі Хорнер әскери академиясына қатысты. 1874 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін анасы отбасылық шаруашылықты сатып, 15 жасар Локкпен бірге Чапел-Хиллге көшті. Ол 1880 жылы Солтүстік Каролина университетін (оның қайтыс болған әкесі де 1822 жылы осы университетті бітірген) бітірді. Локк Крейг университетте бір жыл химия пәнін оқытты, содан кейін заңды оқыды. Крейг 1892 жылғы 18 қарашада Солтүстік Каролина штатының Макдауэлл округінде Энни Бургинге (1873–1955) үйленді. Олардың төрт ұлы болды: капитан Карлайл Крейг (1892–1971), Джордж Уинстон Крейг (1894–1985), Артур Бургин Крейг (1896–) және Локк Крейг (1914–1993). Ұлдарының екеуі Аннаполистегі АҚШ Әскери-теңіз академиясын бітірді, ал Джордж Крейг заңгер болып, Солтүстік Каролина штатының Бас Ассамблеясының мүшесі болды.
Craig was born near Windsor, Bertie County, North Carolina, on August 16, 1860, to Baptist minister and farmer Andrew Murdock Craig (1806–1874) and his second wife Clarissa Rebecca Gilliam (1828–). He was named for the Scottish philosopher John Locke. His paternal ancestors had emigrated from Scotland before the American Revolutionary War. By 1870, his elder half brothers William Craig (b. 1835), Clenzman Craig (b.1841) and Andrew Craig Jr. (b.1848) had left home, and he and his youngest brother Braxton Craig were away at school. Craig attended the Horner Military Academy in Granville County run by former Confederate officer James Horner. Following his father's death in 1874, his mother sold the family farm and moved with the 15 year old Locke to Chapel Hill. He graduated from the University of North Carolina (also his late father's alma mater in 1822) in 1880. Locke Craig taught chemistry at the university for one year, then studied law. Craig married Annie Burgin (1873–1955) on November 18, 1892, in McDowell County, North Carolina. The couple had four sons: Capt. Carlyle Craig (1892–1971), George Winston Craig (1894–1985), Arthur Burgin Craig (1896– ) and Locke Craig (1914–1993). Two of the boys graduated from the U. S. Naval Academy at Annapolis, and George Craig would become a lawyer and member of the North Carolina General Assembly.
Мансап
Солтүстік Каролина адвокатурасына қабылданғаннан кейін Крейг штаттың таулы батыс аймағындағы Эшвилл қаласында қоныстанды. Ол Бункомб округінің прокуроры және Ашвилл қалалық корпорация кеңесшісі болып қызмет етті. 1890 жылдары Крейг жергілікті Демократиялық партияда белсенді болды және 1892 және 1896 жылдары Демократиялық сайлаушы ретінде қызмет етті, штатты Демократиялық президенттікке кандидат Уильям Дженнингс Брайанды қолдады. Ол өзінің кішкентай дене бітіміне қарамастан шешен ретінде танымал болды және бұрынғы демократиялық президенттікке үміткер Стивен А. Дугласқа құрмет көрсету үшін "Батыстың кішкентай алпысы" деген лақап атпен аталды. Сол кезде штаттағы тағы бір маңызды саяси партия "Фьюзионисттер" деп аталды, олар популистер мен республикашылдардың коалициясы болды. 1894 жылы Фьюзионисттер Солтүстік Каролинада көптеген лауазымдарды жеңіп алды, ал 1895 және 1897 жылдары мемлекеттік заң шығарушы органды бақылады, сондай-ақ 1896 жылы республикалық Дэниел Л. Расселлді штаттың губернаторы етіп сайлады. Сол кезде Солтүстік Каролинадағы тағы бір маңызды демократ ораторы - Голдсбородағы заңгер Чарльз Брантли Айкок, Конфедерация штатының сенаторы және құл иеленушісі Бенджамин Айкоктың ұлы және 1893-1897 жылдары демократ Гровер Кливлендтің президенті кезінде Солтүстік Каролинаның Шығыс округінің АҚШ прокуроры болды. Қаралар мен ақтарға бірдей білім беруді жақтағанмен, Айкок 1896 жылы Фьюзионисттердің губернаторлық кандидаты болудан бас тартты. 1898 жылы Айкок пен Крейг Расселл әкімшілігінде афроамерикандықтардың саяси рөлінің ұлғаюына ашуланып, ақ нәсілділердің үстемдігін қатаң жақтады. 1899 жылы Крейг Солтүстік Каролинаның өкілдер палатасына сайланды және 1901 жылы қайта сайланды. Солтүстік Каролина штатының палатасының мүшесі болған кезде Крейг Айкокпен штаттың конституциялық түзетуі бойынша жұмыс істеді, бұл африкалық американдық сайлаушыларды тиімді түрде сайлау құқығынан айыруға бағытталған еді. Айкок 1900 жылы Солтүстік Каролинаның губернаторы болып сайланды. Осы арада Крейг жоғары лауазымға екі рет үміткерліктен бас тартты, 1903 жылы АҚШ Сенатына өз партиясының кандидатурасын ұсынуға ұтылып, 1908 жылы Солтүстік Каролина губернаторы лауазымына алғашқы үміткерлігінен үш күнге созылған даудан кейін бас тартты. Оның қолдаушылары мен Уильям Уолтон Кичиннің (жеңіске жеткен) және Эшли Хорнның жақтастары арасындағы келіспеушілік болды. 1912 жылы Демократиялық партияның кандидатурасын бірауыздан жеңіп алған Крейг тағы бір үш жолғы жарыста жалпы сайлауда жеңіске жетіп, Солтүстік Каролинаның губернаторы болды, бірақ оның одақтасы, бұрынғы губернатор Айкок 1912 жылы сәуірде қайтыс болды (АҚШ Сенатының орындығына үгіт-насихат жүргізу кезінде жүрек соғысынан зардап шекті). Ол сондай-ақ Аппалачиан парктер комиссиясында қызмет етті, ол Писга ұлттық орманын құруға ықпал етті. Сондай-ақ, 1916 жылы Солтүстік Каролинаның батысын су тасқыны жайлаған кезде, ол да қатаң шара қолданды. Тарату үдерісі кезінде жүк тасымалы тарифтерін оңтүстіктің қалған бөлігіне дейін төмендету туралы уәде берілді, сондай-ақ Ядкин, Катаваба, Френч Брод және Кейп-Фейр өзендеріне бөгеттер салу арқылы электр қуатын пайдалану мемлекеттің экономикалық дамуына ықпал етті. Сондай-ақ, ол Солтүстік Каролинаның батысындағы басқа да құрылыс жұмыстарын қадағалады. Сөйтіп, ол мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шығып, заңгерлік қызметін жалғастырды.
After admission to the North Carolina bar, Craig settled in Asheville in the state's mountainous western region. He served as Buncombe County attorney and the Asheville city corporation counsel. In the 1890s, Craig became active in the local Democratic Party and served as a Democratic elector in 1892 and 1896, canvassing the state for Democratic presidential candidate William Jennings Bryan. He became known as an orator, despite his small physical stature, and was nicknamed "The Little Giant of the West" in tribute to former Democratic presidential candidate Stephen A. Douglas. At the time, the other major political party in the state was known as the "Fusionists", a coalition of Populists and Republicans. The Fusionists won many offices in North Carolina in 1894, and controlled the state legislature in 1895 and 1897, as well as elected Republican Daniel L. Russell as the state's Governor in 1896. The other major Democratic orator in North Carolina at the time was fellow lawyer Charles Brantley Aycock of Goldsboro, son of Confederate state senator and slaveowner Benjamin Aycock and U. S. attorney for the Eastern District of North Carolina during the presidency of Democrat Grover Cleveland in 1893–1897. Although a strong supporter of education for blacks as well as whites, Aycock had refused to become the Fusionists' gubernatorial candidate in 1896. By 1898, Aycock and Craig were stressing white supremacy, enraged by the enlarged political role of African Americans in the Russell administration. In 1899 Craig won election to the North Carolina House of Representatives and was re elected in 1901. While a member of the North Carolina State House, Craig worked with Aycock on the state constitutional amendment that would effectively disfranchise African American voters. Aycock won election as North Carolina's governor in 1900. Meanwhile, Craig twice failed in attempts at higher office, losing in a bid for his party's nomination for the U. S. Senate in 1903 and in 1908 withdrew from his first run for the North Carolina governorship after three days of deadlock in the state's Democratic convention between his supporters and those of William Walton Kitchin (the eventual winner) and Ashley Horne. Finally winning the Democratic nomination in 1912 (by acclimation), Craig also won the general election in another three way race and became North Carolina's governor, although his ally, former governor Aycock had died in April 1912 (suffering a heart attack while campaigning for the U. S. Senate seat). He also served on the Appalachian Parks Commission, which promoted creation of the Pisgah National Forest. He also acted decisively when floods ravaged western North Carolina in 1916. Implementing a campaign promise to reduce freight rates to the level of the rest of the South, and harnessing electric power by building dams on the Yadkin, Catawba, French Broad and Cape Fear Rivers spurred the state's economic development. Craig also oversaw other improvements in western North Carolina. After completing his term, Craig retired from public service and resumed his legal career.
Өлім және мұра
Бұрынғы губернатор Ашвиллдегі Сваннаоа өзенінің жағасында жаңа үй салды, бірақ 1917 жылы қауырсынған ауруға шалдығып, соңғы жеті жылын денсаулығы сырқатып, мүгедек күйде өмір сүрді. Лок Крейг 1924 жылғы 9 маусымда 63 жасында қайтыс болды. Одан кейін әйелі Энни, ұлдары мен немерелері қалды. Ол Солтүстік Каролина штатының Ашвилл қаласындағы Монтфорд тарихи ауданындағы Риверсайд зиратында жерленді, ал Энни оған 30 жылдан соң қосылды. Оның үлкен ұлы Карлайл әскери қызметтен өтті, соның ішінде Екінші дүниежүзілік соғыста да қатысты, ал екінші ұлы Джордж 1950-ші жылдардың ортасына дейін заң және саясат саласында әкесінің жолын жалғастырды. Кенже ұлы Лок Крейг кіші орман шаруашылығымен айналысты. 1944 жылы Ашвилл суретшісі Кэтберт Ли салған губернатор Крейгтің портреті Ралидегі штаттық сенат палатасында ашылды. Солтүстік Каролина 1947 жылы Писга ұлттық орманындағы екінші биік шыңды Крейг тауы деп атады, ал 1949 жылы оның Ашвиллдегі үйінің жанына тарихи ескерткіш орнатты. Тағы бір ескерткіште оның балалық шағы өткен Берти округіндегі үйі туралы жазылған. Оның құжаттары Дьюк университетінің кітапханасында сақтаулы.
The former governor built a new house on the Swannanoa River in Asheville, but suffered a debilitating illness in 1917 and lived as an invalid during his final seven years. Locke Craig died at the age of 63 on June 9, 1924, survived by his wife Annie, sons and grandchildren. He was buried in the Riverside Cemetery in the Montford Area Historic District, in Asheville, North Carolina, where Annie joined him 30 years later. His eldest son Carlyle had a military career, including service in World War II, and his second son George followed his father's path in law and politics through the mid 1950s. His youngest son, Locke Craig Jr., became a forester. In 1944, a portrait of Governor Craig by Asheville artist Cuthbert Lee was unveiled in the state senate chamber in Raleigh. North Carolina named Mount Craig, the second highest peak in Pisgah National Forest, in his honor in 1947, and erected a historical marker near his Asheville home in 1949. Another marker notes his childhood home in Bertie County. Duke University's library holds his papers.