Кіріспе
Американдық саясаткер Эдвард Бишоп Дадли (15 желтоқсан 1789 – 30 қазан 1855) – АҚШ Солтүстік Каролина штатының 28-ші губернаторы, 1836-1841 жылдары қызмет еткен. 1829-1831 жылдары ол Эндрю Джексонның қолдаушысы ретінде АҚШ Өкілдер палатасында жұмыс істеді.
Edward Bishop Dudley (December 15, 1789 – October 30, 1855) was the 28th governor of the U. S. state of North Carolina from 1836 to 1841. He served in the United States House of Representatives as a Jacksonian from 1829 to 1831.
Ерте өмір
Солтүстік Каролина штатының Джексонвилл қаласының жанында, бай фермер және кәсіпкер Кристофер Дадли мен Маргарет Снидтің ұлы болып дүниеге келді. Дадли өмірінің басынан-ақ саясатқа қатысты. 1811 жылы, жиырма бір жасында, ол Онслоу округынан штат заң шығарушы органының төменгі палатасына сайланды. 1812 жылы қайта сайланды, ал 1814 жылы Солтүстік Каролина штатының Сенатына сайланды. 1812 жылғы соғыс кезінде, заң шығарушы органдағы қызметтері арасында, ол Онслоу округынан құрылған полктің бас штаб офицері болды. Полк Уилмингтон қаласында орналасқан еді, ол бұл аймаққа ұнады және соғыс аяқталғаннан кейін осы жерге тұрақты қоныстанды. 1815 жылы ол Элиза Хейвудқа үйленді, олардың алты баласы болды. Элизаның қайтысынан кейін генерал Джон Коуэннің жесіріне үйленді.
he was second in command of a regiment from Onslow. The regiment was stationed at Wilmington, and he liked the area and moved there permanently after the war. In 1815 he married Eliza Haywood; they had six children. After Eliza's death he married the widow of General John Cowan.
Саясатта
1816 жылы Дадли Вилмингтон ауданынан штат заң шығарушы органының төменгі палатасына сайлауда жеңіске жетті және 1817 жылы қайта сайланды. Дадли Солтүстік Каролинаның басым саяси фракциясы – «Ескі республикашылармен» жұмыс істемеді, керісінше, «Халық партиясы» тізімін құрған мүмкіндік іздеушілер тобына белсенді түрде қосылды. 1824 жылы Дадли сайлаушы болып сайланды. «Халық партиясы» жеңіске жетіп, өз дауысын Эндрю Джексонға берді. 1828 жылы «Ескі республикашылар» да Джексонды қолдағаннан кейін Дадли тағы да Джексонның сайлаушысы болды, және Джексон штатты оңай жеңіп алды. Дадлидің Джексонды қолдауы көп ұзамай аяқталады. Дадлидің округінен конгрессмен Габриэль Холмс қайтыс болды, ал 1829 жылы Дадли оны алмастыру үшін өткізілген арнайы сайлауда жеңіске жетті. Конгрестегі жалғыз мерзімінде Дадли көбінесе Джексонның партиясына қарсы дауыс берді және қайта сайлануға түсуден бас тартты. 1831 және 1832 жылдары Дадли бұрынғы Әскери-теңіз министрі Джон Бранч басқарған топта белсенді болды. Бұл топ Мартин Ван Бюренды сынап, Джексонды қолдайтындарын айтса да, Дадли Джексонға қарағанда Ван Бюренге әлдеқайда қарсы болды. Топ Джексонды президенттікке, ал Филип П. Барбурді вице-президенттікке ұсынды. Дадли сайлаушы ретінде қызмет етті, бірақ Джексон-Барбур тізімі ауыр жеңіліске ұшырады. Дегенмен, бастапқыда Ұлттық республикашылдардан қолдау алған Ван Бюреннің бұл қарсыластарының коалициясы 1830 жылдары Дадли мүшесі болған Виг партиясы ретінде қайта құрылды. 1833 жылы штат бойынша инфрақұрылымды жақсарту мақсатында екі партиялық қозғалыс құрылды, және Дадли оның ең белсенді көшбасшыларының бірі болды. Ралиде өткен және Дадли төрағалық еткен штаттағы жиналыста мемлекеттік қолдаумен теміржол жүйесін құру талабы қойылды. Дадли Вилмингтон және Роли теміржолын ұйымдастырудағы жетекші инвестор болды, және 1834 жылдың қаңтар айында ол мемлекеттен теміржолдың алғашқы жарғысын алды. Ол жеке өзі 25 000 доллар инвестициялады, ал жалпы сома 113 000 долларға жетті. 1836 жылдың наурыз айында акционерлер алғашқы жиналысын өткізді, және Дадли жылына 2 000 доллар жалақымен теміржолдың бірінші президенті болып сайланды. Теміржол құрылысы 1836 жылдың қазан айында басталды.
Carolina's dominant political faction, but instead actively joined a group of opportunists who formed a "People party" ticket, and in 1824 Dudley was an elector. The People party won and gave
their vote to Andrew Jackson. In 1828, after the "Old Republicans" were also backing Jackson, Dudley was again a Jackson elector, and Jackson easily carried the state. Dudley's support of Jackson would soon end. Gabriel Holmes, the congressman from Dudley's district, died, and in 1829 Dudley won a special election to replace him. In his only term in Congress Dudley usually voted against Jackson's party, and he chose not to run for reelection. In 1831 and 1832 Dudley was active in a group, headed by former Secretary of the Navy John Branch, that denounced Martin Van Buren, whom Dudley opposed more vehemently than he did Jackson, while professing to support Jackson. The group nominated Jackson for president and Philip P. Barbour for vice president. Dudley served as an elector, but the Jackson Barbour ticket was badly beaten. Nevertheless, this coalition of Van Buren's enemies, which had at first received support from National Republicans, would reemerge in the 1830s as the Whig party, of which Dudley became a member. In 1833 a bipartisan movement for statewide internal improvements formed, and Dudley was one of its most active leaders. A statewide meeting in Raleigh with Dudley its chairman demanded a state supported railroad system. Dudley already was the leading investor in organizing the Wilmington and Raleigh Railroad, and in January 1834 he secured the first charter of the railroad from the state. He had personally invested $25,000, and $113,000 had been raised. In March 1836 the stockholders held their first meeting, and Dudley was elected the railroad's first president with a salary of $2,000 a year. The actual building of the railroad began in October 1836.
Әкім
1835 жылы Солтүстік Каролинаның ескі конституциясы жаңасына алмастырылды. Дадли, екі партияның басқа да шығыс Каролина саяси лидерлерімен бірге, Батысқа шектеулі жеңілдіктер жасауға келісті, ал жаңа конституция губернаторды тікелей сайлауды көздеді. Дадли штаттық конвенцияда партияның бірауыздан жақтаған үміткері ретінде ұсынылды. Ол номинацияны қабылдап, Ван Бюренды «жан-жағынан, принциптерімен және іс-қимылдарымен солтүстік адамы» деп мәлімдеді (Рейли Регистр, 23 ақпан 1836). Оңтүстікке бөлінушілік – Уигтердің маңызды мәселесі болды, ал партияның мемлекеттік жерлерді сатудан түскен табысты штаттарға бөлуді қолдауы, Джексон вето салған шара, Дадлиге үлкен көмек тигізді. Ол сайлауда қолданыстағы губернатор Ричард Доббс Спейтті шамамен 4000 дауыспен жеңіп, жеңіске жетті. Дадли Солтүстік Каролинаның халықтың тікелей дауысымен сайланған тұңғыш губернаторы болды. Бірінші мерзімінде Дадли мен оның партиясы штатты толық бақылауға ала алмады. Арнайы сайлауда демократтардың жеңісі демократтарға заң шығарушы органның көпшілігін берді. Уиг сенаторы Уилли П. Магнум демократпен алмастырылды, ал 1836 жылдың қараша айында Солтүстік Каролина сайлаушылары Ван Бюренды қолдады. Штат федералдық үкіметтің «депозит» заңынан шамамен 1,5 миллион доллар алды. Дадли қолдаған, теміржолдар мен мемлекеттік банктерді дамытуға ақшаның басым бөлігін жұмсау жоспары демократтар тарапынан күрт өзгертілді, ал демократтардың жоспары қабылданды. Бұл жоспар штаттың ішкі жақсарту жоспарының нағыз бастамасы болды, бірақ Уигтер жүйеге толыққанды үлес қосты деп мәлімдеді, ал Дадли штат ішінде «ішкі жақсартулардың әкесі» атанды. Дадли 1838 жылы қайта сайланды. Уэйк округы демократтарының отырысында көп жағынан Уиг партиясын құрушы Бранч ұсынылды, бірақ ол өзін демократ деп жариялады. Көптеген демократтар кандидатураны мойындамай, сайлауға қатыспады. Дадли 64 пайыз дауыс алып, соғысқа дейінгі кезеңде губернаторлыққа кандидаттардың ең үлкен көрсеткішін тіркеді. Ол ішкі жақсартуларға және мемлекеттік мектептерге көбірек көмек көрсетуге шақырды, бірақ негізінен Шығыс пен Батыс арасындағы бөлінушілікке байланысты, көп нәтижеге жете алмады. 1840 жылы Дадли әлі де танымал болғанымен, штат конституциясы оны қайта сайлануға қатысудан тыйым салды. Ол 1837 жылы Уилмингтон және Роли теміржолының президенті лауазымынан кеткенімен, 1841 жылы теміржол президенті болып қайта сайланды және 1847 жылға дейін осы лауазымда қалды. Ралиге ешқашан жетпеген теміржол өзінің атын Уилмингтон және Уэлдон теміржолы деп өзгертті және бір кезде әлемдегі ең ұзын теміржол болды.
the West, and the new constitution called for direct election of the governor. Dudley was unanimously nominated as his party's choice at a state convention. He accepted the nomination, declaring Van Buren "a Northern man in soul, in principle and in action" (Raleigh Register, 23 Feb. 1836). Southern sectionalism was a major Whig issue, and the party's support for distributing the proceeds of public land sales to the states, a measure Jackson had vetoed, greatly helped Dudley. He won the election, defeating the incumbent Governor, Richard Dobbs Spaight by about 4,000 votes. Dudley was the first North Carolina governor elected by popular vote. In his first term Dudley and his party were not able to dominate the state. A Democratic victory in a special election gave the Democrats a majority of the legislature. Whig senator Willie P. Magnum was replaced by a Democrat, and in November 1836 North Carolina voters endorsed Van Buren. The state had received almost $1.5 million as its share of money from the federal government's "deposit" bill. The Whig plan, supported by Dudley, to use most of the money for railroads and the state bank was seriously amended by the Democrats, and the Democratic plan passed. This plan was the real beginning of a state internal improvements plan, but the Whigs took sole credit for the system, and Dudley was called the "father of internal improvements" in the state. Dudley easily won reelection in 1838. A meeting of Wake County Democrats nominated Branch, who was in many ways the founder of the Whig party although he now called himself a Democrat. Many Democrats refused to recognize the nomination and stayed away from the polls. Dudley received 64 percent of the vote, the largest margin ever won by an antebellum candidate for governor. He urged more aid to internal improvement and to public schools, but owing primarily to East West sectionalism, he accomplished relatively little. In 1840 Dudley, although still popular, was barred by the state constitution from running for reelection. He had resigned his Wilmington and Raleigh Railroad presidency in 1837, but he was
reelected as president of the railroad in 1841 and retained the position until 1847. The railroad, which never went to Raleigh, changed its name to the Wilmington and Weldon Railroad and at one time was the longest railroad in the world.
Кейінгі өмірі
1847 жылы Дадли теміржол саласындағы жетекшіліктен зейнеткерлікке шықты. Ол бай адам және виг партиясының жақтаушысы болып қала берді, сондай-ақ АҚШ Мемлекеттік хатшысы Дэниел Вебстер мен сенатор Генри Клей сияқты қонақтарды қабылдады. Дадли маңызды теміржол құрылысшысы және виг партиясының белгілі бір өкілі болды, бұл партияның бизнес мүдделерін көрсетеді. Ол 1855 жылы Уилмингтондағы үйінде дүние салды.