Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық саясаткер (1770–1818)
American politician (1770–1818)
Дэвид Стоун (17 ақпан 1770 – 7 қазан 1818) – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатының 15-ші губернаторы, 1808 жылдан 1810 жылға дейін қызмет еткен. Губернаторлық қызметке дейін және одан кейін ол АҚШ сенаторы болып, 1801 жылдан 1807 жылға дейін және 1813 жылдан 1814 жылға дейін жұмыс істеді.
David Stone (February 17, 1770October 7, 1818) was the 15th governor of the U. S. state of North Carolina from 1808 to 1810. Both before and after his term as governor, he served as a U. S. senator, between 1801 and 1807 and between 1813 and 1814.
Өмірбаян
Стоун Солтүстік Каролина провинциясындағы Берти округінде, плантатор және саясаткер Зедекия Стоунның ұлы болып дүниеге келді. Ол Виндзор академиясына, кейін Нью-Джерси колледжіне оқуға түсіп, оны үздік бітірді. Солтүстік Каролинаға оралған Стоун Галифакста заңды оқыды және 1790 жылы заңгерлік лицензия алды. Ол Ханна Тернерге үйленді және әкесі Зедекия Стоун сыйлаған жерге үлкен сарай салуды бастады. Қазір бұл тарихи орын, «Үміт» плантациясы. 1789 жылы Стоун Америка Құрама Штаттарының Конституциясын бекіткен Файетвиллдегі конвенцияның мүшесі болды. Ол 1795 жылға дейін Солтүстік Каролинаның Ұлттық палатасында Берти округін өкілдік етті, содан кейін Солтүстік Каролинаның Жоғарғы сотына тағайындалды. 1798 жылы Стоун соттан кетіп, АҚШ Өкілдер палатасында бір мерзімге қызмет етті. 1800 жылғы президенттік сайлау кезінде, сайлау мәселесін шешу үшін Палатаға жіберілгенде ол Томас Джефферсонға дауыс берді. Палатаға екінші мерзімге қайта сайланған Стоун, 1800 жылдың соңында Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы тарапынан АҚШ Сенатына сайланғаннан кейін орнынан бас тартты. Ол 1800-жылдардың басында, соның ішінде 1802 жылы Берти округіндегі құл көтерілісіне байланысты қорқыныш кезінде Берти округі сотының судьясы қызметін атқарды. 1807 жылы Сенаттан кетіп штат Жоғарғы сотына оралды, бірақ 1808 жылдың қараша айында заң шығарушы орган тарапынан Солтүстік Каролинаның губернаторы болып сайланғанға дейін бір жыл ғана қызмет етті. Губернатор ретінде Стоун ауыл шаруашылығы мен өнеркәсіптік дамуды, сондай-ақ білім беру жүйесін екі жынысқа да және барлық әлеуметтік топтарға да кеңейтуді ынтамен қолдады. Стоун 1809 жылы қайта сайланды, бірақ 1810 жылы Бенджамин Смиттен үшінші бір жылдық мерзімге жеңіліске ұшырады. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Стоун Солтүстік Каролинаның Ұлттық палатасында бір жыл қызмет етті, содан кейін 1813 жылы АҚШ Сенатына қайтадан тағайындалды. Стоунның АҚШ Сенатындағы екінші мерзімі бір жыл ғана созылды; 1812 жылғы соғыс кезінде басшылықты қолдамағаны үшін Солтүстік Каролина Бас Ассамблеясы тарапынан айыпталып отырды. 1814 жылдың желтоқсанында Стоун Сенаттағы өкілдігінен бас тартып, Уэйк округіндегі плантациясына көшіп, 1818 жылы қайтыс болды және сонда жерленді.
Stone was born in Bertie County in the Province of North Carolina, the son of planter and politician Zedekiah Stone. He attended Windsor Academy and later the College of New Jersey, where he graduated with honors. Returning to North Carolina, Stone studied law in Halifax and was granted his law license in 1790. He married Hannah Turner and began the construction of a large manor house on land given him by his father, Zedekiah Stone. This is now a historic site, Hope Plantation. In 1789, Stone was a member of the convention in Fayetteville which ratified the United States Constitution. He proceeded to represent Bertie County in the North Carolina House of Commons until 1795, when he was named to the North Carolina Superior Court. In 1798, Stone stepped down from the court to serve in the United States House of Representatives for one term; during the contested 1800 presidential election, he cast his vote for Thomas Jefferson when the election was sent to the House for a final decision. Re elected in a bid for a second term in the House, Stone resigned when he was elected to the United States Senate by the North Carolina General Assembly in late 1800. He sat as a justice of the Bertie County Court in the early 1800s, including the 1802 scare over a slave rebellion in Bertie County. He resigned his seat in the Senate in 1807 to return to the state Superior Court, but was there for only a year before being elected Governor of North Carolina by the legislature in November 1808. As Governor, Stone was an ardent supporter of agricultural and industrial development, as well as of the expansion to the education system to both sexes and all social classes. Stone was re elected in 1809 but was defeated for a third one year term in 1810 by Benjamin Smith. Following his defeat, Stone served in the North Carolina House of Commons for a year before being named to the U. S. Senate once again in 1813. Stone's second term in the U. S. Senate lasted only a year; he was censured by the NC General Assembly for failing to support the administration during the War of 1812. Stone resigned his Senate seat in December 1814, retiring to his Wake County plantation, where he died in 1818 and is buried.