Кіріспе
King Oliver орындаған "West End Blues" – Джо "King" Оливердің он екі тактты блюздық композициясы. Ол көбінесе аспаптық туынды ретінде орындалады, бірақ оған Кларенс Уильямс сөз жазған. King Oliver және оның Dixie Syncopators бұл әнді Brunswick Records лейблы үшін 1928 жылдың 11 маусымында алғаш рет жазды. Кейін Кларенс Уильямс аспаптық мелодияға өлең қосты. Ол 1928 жылы әнді бірнеше рет жазды, біріншісі әнші Этель Уотерспен, содан кейін Айрин Мимс, сондай-ақ Хазел Смитпен (Кинг Оливер трубада орындады), және тағы да Кэтрин Хендерсонмен. Атаудағы "West End" – Луизиана штатының Орлеанс округіндегі Пончартрейн көлінің ең батыс бөлігін білдіреді; ол Нью-Орлеаннан көлге дейінгі троллейбус желісінің соңғы аялдамасы болған. Өз шарықталу кезеңінде ол тікелей музыка, би алаңдары, теңіз тағамдарына арналған мейрамханалар мен көлде шомылу мүмкіндіктері бар, гүлденген жазғы демалыс орны болды.
"West End Blues" is a multi strain twelve bar blues composition by Joe "King" Oliver. It is most commonly performed as an instrumental, although it has lyrics added by Clarence Williams. King Oliver and his Dixie Syncopators made the first recording for Brunswick Records on June 11, 1928. Clarence Williams later added lyrics to the instrumental tune. He recorded the song several times in 1928, first with vocalist Ethel Waters, then with Irene Mims, aka Hazel Smith (with King Oliver playing trumpet), then again with Katherine Henderson. The "West End" of the title refers to the westernmost point of Lake Pontchartrain within Orleans Parish, Louisiana; it was the last stop on the trolley line in New Orleans to the lake. In its heyday, it was a thriving summer resort with live music, dance pavilions, seafood restaurants, and lake bathing.
Луи Армстронгтың жазбасы
"West End Blues" әнінің ең танымал жазбасы – 1928 жылғы 28 маусымда Луи Армстронг пен оның Hot Five тобы жазған, 3 минуттан асатын 78 айналымдық пластинка. Гюнтер Шулер өзінің "Early Jazz" кітабында осы жазбаға көп беттер арнап, "West End Blues" әнінің керемет үні джаздың бұрынғы музыкалық өнердің ең жоғары деңгейімен бәсекелесе алатынын көрсетті. Гари Гиддинс бұл күйдің американдық классикалық музыканың қалыптасуын ең жақсы бейнелейтінін жазды. Армстронг трубада ойнап, ән шырқады, оған пианист Эрл Хайнс, кларнетші Джимми Стронг, тромбонист Фред Робинсон, банджошы Манси Карр және барабаншы Затти Синглтон қатысты. Армстронгтың жеке орындауындағы ашылу каденциясы ерте джаздың ең маңызды сәттерінің бірі саналады, ол көптеген келешек музыкалық дамуларға жол ашқан ырғақтық еркіндікті қамтиды. Сонымен қатар, Лил Хардин Армстронг бұл кіріспе Луимен бірге жаттығу үшін қолданған труба оқулықтарынан алынғанын кейіннен түсіндірді. Армстронгтың нәзік сазды ән шырқауы, Стронгтың төмен регистрдегі кларнетімен дуэтте орындалуы да ерекше көзге түседі. Хайнс "тамаша жасалған" фортепиано солосын орындайды, ол "гармония, фразалар және жалпы стильдегі шығармашылықтың үлгісі" деп мақталады. Соңғы хордың басты бөлігін Армстронгтың төрт такт (12 секунд) биік B нотасы құрайды. Бұл жазбаны барабаншы Затти Синглтонның металл дыбысты дауысы аяқтайды. Бұл жазба 1979 жылы Грэмми атақ-даңқы залына енгізілді. Билли Холидей "West End Blues" әнін тыңдағанда саз әнімен алғаш танысқанын айтты. Армстронг "West End Blues" әнінің бірнеше нұсқасын жазды, соның ішінде 1947 жылғы "Нью-Орлеанс" фильмі үшін және 40-шы жылдары All Stars тобымен бірге.
Armstrong plays trumpet and sings, backed by a band including pianist Earl Hines, clarinetist Jimmy Strong, trombonist Fred Robinson, banjoist Mancy Carr and drummer Zutty Singleton on hand cymbals. Armstrong's unaccompanied opening cadenza is considered to be one of the defining moments of early jazz, incorporating a rhythmic freedom that anticipated many later musical developments. In addition, Lil Hardin Armstrong later explained that this introduction stemmed from trumpet exercise books that she and Louis had drilled. Also notable is Armstrong's tender scat vocal chorus in a duet with the clarinet in its low register played by Strong. Hines takes a "beautifully crafted" piano solo, which was praised as a "perfect example of originality in harmony, phrases, and general style." The final chorus is dominated by a four bar (12 second) high B played by Armstrong. The number is closed by the metallic click of drummer Zutty Singleton's cymbals. This recording was inducted in the Grammy Hall of Fame in 1979. Billie Holiday cited listening to "West End Blues" as her first experience with scat singing. Armstrong recorded several later versions of "West End Blues", including for the 1947 film New Orleans and with his All Stars in the 40s.
Патша Оливердің жазбалары
Джо "Кинг" Оливер "West End Blues" әнін жазды және оны алғаш рет 1928 жылғы 11 маусымда өзінің тобы The Dixie Syncopators-пен жазды. Бұл жазба әннің негізгі формасын қалыптастырды, Армстронгтың кейінгі жазбалары соған сүйенді. 1929 жылғы 16 қаңтарда Оливер Hot Five аранжировкасынан елес алып, әнді қайтадан жазды, бірақ оны жылдам темпте орындады. Әннің басындағы трубаның каденциясы (Армстронгтың 1928 жылғы жазбасына көп сүйенген) жиі Оливерге дұрыс емес жатқызылады, бірақ шындығында оны трубашы Луи Меткалф орындады. Пианист Луис Расселл де соло орындайды, ол өз кезегінде Эрл Хайнстың Hot Five жазбасындағы солосына негізделген.