Адамжемісшілік – адам етін жеу салты. Діни құрбандықтар, соғыс, апатты жағдайларда кездеседі. Мифтердегі, тарихтағы фактілер мен түрлері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Антропофагия – адамның денесін немесе ішкі мүшелерін жеу әдеті және практикасы. Оған мыналар жатуы мүмкін:
Anthropophagy is the custom and practice of eating the flesh or internal organs of human beings. It may refer to:
Адам жегіштік, басқа адамдардың адам етін немесе мүшелерін жеуі. Адам жегіштік түрлі жағдайларда кездеседі, оның ішінде діни адамдық құрбандықтар, соғыс және экстремалды жағдайларда тірі қалу стратегиясы. Антропофагтар – Геродот алғаш сипаттаған мифтік жегіштер. Бала жегіштік – бала немесе ұрықты жеу әрекеті, мифтерде, аңыздарда және халық ертегілерінде жиі кездесетін, сонымен қатар түрлі қоғамдарда құжатталған практика, көбінесе нәресте өлтірумен (қажетсіз нәрестелерді өлтірумен) немесе құлдықпен байланысты. Өз денесін жеу – адамның өз етін жеуі. Бұл психикалық аурудың белгісі болуы мүмкін, қызығушылық пен шок тудыру ниетімен немесе азаптау түрі ретінде жасалған әрекет. Адам жегіш – адам немесе жануар, адам етін жейді. Нақтырақ айтқанда, бұл термин жолбарыстар, қасқырлар, гиеналар, крокодилдер және пираньялар сияқты адам емес жыртқыштарға қолданылады, олар аң аулау мінез-құлқының бір бөлігі ретінде адамдарға шабуыл жасап, өлтіріп жейді. Адам жейтін өсімдіктер туралы әңгімелер бар, бірақ олар шындықта жоқ. Антропофагиялық қозғалыс – 1920 жылдары ақын Освальд де Андраде және суретші Тарсила до Амарал құрған және теориясын жасаған бразилиялық өнер қозғалысы. "Антропофагиялық манифест" – 1928 жылы бразилиялық ақын Освальд де Андраде жазған эссе, онда Бразилияның басқа мәдениеттерді "қоректену" тарихы, олардың ең жақсы элементтерін сіңіруі Бразилияның (және жалпы Оңтүстік Американың) күшті жағы және Еуропалық отарлық мәдени үстемдікке қарсы тұру жолы екендігі айтылады. Манифест Tropicália өнер қозғалысына маңызды ықпал еткен деп есептеледі.
Human cannibalism, the consumption of human flesh or organs by other humans. Human cannibalism has been observed in various contexts, including religious human sacrifices, warfare, and survival strategies in extreme conditions. Anthropophages, a mythical race of cannibals first described by Herodotus. Child cannibalism, the act of eating a child or fetus – a recurrent topic in myths, legends, and folktales, but also a documented practice in various societies, often connected with infanticide (the killing of unwanted infants) or with slavery. Self cannibalism, the act of eating one's own flesh. This can be a symptom of a mental disorder, motivated by curiosity and a desire to shock, or an act enforced as a form of torture. Man eater, a human or animal who feeds on human flesh. More specifically, the term is used for non human predators such as tigers, wolves, hyenas, crocodiles, and piranhas that attack humans to kill and consume them as a part of their hunting behaviour. Man eating plants exist in legends, but not in reality. Anthropophagic movement, a Brazilian art movement of the 1920s founded and theorized by the poet Oswald de Andrade and the painter Tarsila do Amaral. Manifesto Antropófago ("Anthropophagic Manifesto"), a 1928 essay by the Brazilian poet Oswald de Andrade which suggests that Brazil's history of "cannibalizing" other cultures, absorbing their best elements, is a major strength and a way for Brazil (and South America in general) to assert itself against European post colonial cultural domination. The manifesto has been regarded an important influence on the Tropicália art movement.