Кіріспе
Норман Фостер Рамзи (Norman Foster Ramsey, 27 тамыз 1915 - 4 қараша 2011) – американдық физик, 1989 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын атомдық сағаттарды құрастыруда маңызды қолданыс тапқан бөлінген тербеліс өрісі әдісін (Рамзи интерферометриясын қараңыз) ойлап тапқаны үшін алды. Өзінің мансабының көп бөлігінде Гарвард университетінде физика профессоры болған Рамзи, сонымен қатар НАТО және АҚШ Атом энергиясы жөніндегі комиссиясы сияқты үкіметтік және халықаралық ұйымдарда бірнеше лауазымды атқарды. Оның басқа да еңбектері АҚШ Энергетика министрлігінің Брукхейвен ұлттық зертханасы мен Фермилабты құруға көмектесуін қамтиды.
Norman Foster Ramsey Jr. (August 27, 1915 – November 4, 2011) was an American physicist who was awarded the 1989 Nobel Prize in Physics for the invention of the separated oscillatory field method (see Ramsey interferometry), which had important applications in the construction of atomic clocks. A physics professor at Harvard University for most of his career, Ramsey also held several posts with such government and international agencies as NATO and the United States Atomic Energy Commission. Among his other accomplishments are helping to found the United States Department of Energy's Brookhaven National Laboratory and Fermilab.
Ерте өмір
Норман Фостер Рамзи кіші 1915 жылғы 27 тамызда Вашингтон қаласында Мина Бауэр Рамзи мен Норман Фостер Рамзи отбасында дүниеге келді. Оның анасы неміс иммигранттарының қызы және Канзас университетінде оқытушы болған. Шотланд тегінен тарайтын әкесі 1905 жылы Вест-Пойнттегі АҚШ Әскери академиясын бітірген және екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бригадалық генерал шеніне жетіп, Рок-Айленд арсеналына қолбасшылық еткен қару-жарақ басқармасының офицері болды. Ол әскерилердің баласы ретінде өсті, жиі бір гарнизоннан екіншісіне көшіп, әкесі Артиллерия басқармасымен байланыс офицері және әскери атташедің көмекшісі болған кезде Францияда тұрды. Осының арқасында ол бірнеше сыныпты өткіріп, 15 жасында Канзас штатының Ливенуорт қаласындағы Ливенуорт орта мектебін бітірді. Колумбия университеті оған Кембридж университетінің Келлетт стипендиясын тағайындады, онда ол Лорд Ратерфорд пен Морис Голдхабердің жетекшілігімен Кавендиш зертханасында физиканы оқыды және Эдвард Эпплтон, Макс Борн, Эдвард Буллард, Джеймс Чэдвик, Джон Кокрофт, Пол Дирак, Артур Эддингтон, Ральф Фаулер, Марк Олифант және Дж. Дж. Томсон сияқты көрнекті физиктермен танысты. Рамзи Колумбияға келгеннен кейін көп ұзамай Раби молекулалық сәулелік резонанстық спектроскопияны ойлап тапты, ол үшін 1944 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын алды. Рамзи Рабидің командасында Джером Келлог, Поликарп Куш, Сидни Миллман және Джеррольд Захариас та болды. Рамзи олармен бірге жаңа техниканы қолданған алғашқы тәжірибелерде жұмыс істеді және Раби мен Захариаспен бірге деутеронның магниттік төртполюстік екенін анықтады. Бұл атом ядросының бұрынғыдай шар тәрізді емес екенін көрсетті. 1940 жылы ол Колумбия университетінен физика ғылымдарының докторы ғылымын қорғады. Соғыстан кейінгі жылдары Рамзидің зерттеулері молекулалық сәулелерді пайдалану арқылы атомдар мен молекулалардың негізгі қасиеттерін өлшеуге бағытталды. Гарвардқа көшкеннен кейін оның мақсаты Раби әдістеріне негізделген молекулалық сәулелік магниттік резонанс эксперименттерін жүргізу болды. Алайда, өлшеулердің дәлдігі магнит өрісінің біркелкілігіне байланысты болды және Рамзи жеткілікті біркелкі магнит өрістерін жасау қиын екенін анықтады. Ол 1949 жылы қалаған дәлдікке жету үшін бөлінген тербелістік өріс әдісін әзірледі. 1989 жылы физика саласындағы Нобель сыйлығын "бөлінген тербелістік өрістер әдісін ойлап тапқаны және оны сутегі мазері мен басқа да атомдық сағаттарда қолданғаны үшін" алды. Бұл сыйлықты Ханс Георг Демьелт және Вольфганг Паульмен бөлісті. Ол Америка өнер және ғылым академиясының, АҚШ Ұлттық ғылым академиясының және Америка философиялық қоғамының сайланған мүшесі болды. 2004 жылы ол 47 Нобель сыйлығының иегерімен бірге Джон Керриді АҚШ президентіне қолдаған хатқа қол қойды, оны "ғылымды үкіметте лайықты орнына қайта келтіретін" адам ретінде бағалады. Оның бірінші әйелі Элинор 1983 жылы қайтыс болды, содан кейін ол Бруклин, Массачусетс штатынан Элли Уэлчке үйленді. Рамзи 2011 жылғы 4 қарашада қайтыс болды. Ол әйелі Элли, бірінші некесінен туған төрт қызы, екінші некесінен туған өгей қызы мен өгей ұлынан қалды.
Ramsey's research in the immediate post war years looked at measuring fundamental properties of atoms and molecules by use of molecular beams. On moving to Harvard, his objective was to carry out accurate molecular beam magnetic resonance experiments, based on the techniques developed by Rabi. However, the accuracy of the measurements depended on the uniformity of the magnetic field, and Ramsey found that it was difficult to create sufficiently uniform magnetic fields. He developed the separated oscillatory field method in 1949 as a means of achieving the accuracy he wanted. He was awarded the Nobel Prize in Physics in 1989 "for the invention of the separated oscillatory fields method and its use in the hydrogen maser and other atomic clocks". The Prize was shared with Hans Georg Dehmelt and Wolfgang Paul. He was an elected member of the American Academy of Arts and Sciences, the United States National Academy of Sciences, and the American Philosophical Society. In 2004, he signed a letter along with 47 other Nobel laureates endorsing John Kerry for President of the United States as someone who would "restore science to its appropriate place in government". His first wife, Elinor, died in 1983, after which he married Ellie Welch of Brookline, Massachusetts. Ramsey died on November 4, 2011. He was survived by his wife Ellie, his four daughters from his first marriage, and his stepdaughter and stepson from his second marriage.