Уильям Бенджамин Ленойр: Американдық ғарышкер және инженер
William B. Lenoir
Уильям Ленойр (1939-2010) – америкалық ғарышкер, электр инженері. MIT-де білім алған, ғарыш зерттеулеріне үлкен үлес қосып, докторлық диссертация қорғады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Бенджамин Леноир (14 наурыз 1939 – 26 тамыз 2010) – америкалық ғарышкер, электр инженеры және NASA астронавы.
American astronaut (1939–2010)
William Benjamin Lenoir (March 14, 1939 – August 26, 2010) was an American electrical engineer and NASA astronaut.
Ерте өмір және білім
Уильям Бенджамин Леноир 1939 жылғы 14 наурызда Флорида штатының Майами қаласында Сэмюэл Стейплс Леноирдің (1910–1989) және Иона Кэтрин Леноирдің (қыз есімі Янн; 1915–1977) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Coral Gables бастауыш мектебінде, Ponce de Leon орта мектебінде оқыды және 1957 жылы Coral Gables жоғары мектебін бітірді. 1961 жылы Массачусетс технология институтында электротехника мамандығы бойынша ғылым бакалавры дәрежесін алды, онда ол Сигма Альфа Эпсилон (SAE) ұйымының белсенді мүшесі болды. Леноир МТИ-де білімін жалғастырып, 1962 жылы ғылым магистрі, ал 1965 жылы EECS саласында философия докторы ғылыми дәрежесін алды. Докторлық диссертациясын қорғаған кезінде Леноир бакалавриат курстарын оқытқаны үшін марапатталды. 1964–1965 жылдары Леноир МТИ-де оқытушы болып жұмыс істеді, ал 1965 жылы электр техникасының доценті атанды. MIT-дегі жұмысына электромагниттік теория және жүйелер теориясын оқыту, сондай-ақ қашықтан зондтау саласындағы зерттеулер кірді. Ол бірнеше спутниктік эксперименттерде қатысты және астронавттық міндеттерін орындаған кезде осы саладағы зерттеулерін жалғастырды. 1967 жылғы тамыз айында НАСА оны ғалым-астронавт ретінде таңдады. Ол бастапқы академиялық оқуын және Техас штатындағы Лафлин әуе базасындағы ұшу дайындығының 53 апталық курсын аяқтады. 1969 жылғы сәуір айында үздік дипломмен бітірді. Леноир Skylab 3 және Skylab 4 бағдарламаларының екінші және үшінші экипаждық миссияларында резервтік ғылыми пилот болды. Skylab 4 миссиясы кезінде ол визуалды байқаулар жобасын жетекшілік етті және ұшу экипажы мен күн ғылымдарының тәжірибелері бойынша негізгі зерттеушілер арасында үйлестіруші болды. 1974 жылдың қыркүйегінен 1976 жылдың шілдесіне дейін Леноир уақытының жартысын NASA спутниктік командасының жетекшісі ретінде өткізді. Бұл команда жердегі электр энергиясын тұтыну үшін ірі спутниктік электр жүйелерінің мүмкіндіктерін зерттеу және НАСА штаб-пәтеріне бағдарламалық ұсыныстар жасау үшін құрылды. Леноир ғарыш шаттлының орбиталық операциялары, оқу, ғарыштан тыс қызмет, жүк түсіру және оны қайтару салаларында ғарыш шаттлы бағдарламасын қолдады. 1989 жылғы маусымда ол NASA-ға ғарыш ұшуы жөніндегі көмекші әкімші ретінде қайта оралды, ол ғарыш шаттлын және АҚШ үкіметінің барлық азаматтық ұшыру іс-шараларының қажетті саясатын әзірлеуге, іске асыруға және басқаруға жауапты болды. 1992 жылғы сәуірде Леноир НАСА-дан тағы да отставкаға кетіп, Мэриленд штатының Бетезда қаласындағы Booz Allen Hamilton компаниясының қолданбалы жүйелер бөлімінің вице-президенті болды. Орбитаның жүк бөлімінен жоғары сатыдағы Пайдалы жүкке көмек көрсету модулі (PAM D) бар екі коммерциялық байланыс спутнигі сәтті ұшырылды. Бұл оқиға туралы әлемге сол күні кешке басқару орталығына жіберілген теледидар таспасы арқылы хабарланды. Шаттлдың ұшыру, жылдамдану, орбита, атмосфераға кіру және қону кезеңдеріндегі жұмысын құжаттауға арналған нақты деректерді жинаумен қатар, STS 5 миссиясы арнайы эксперимент, үш студенттік жобаның эксперименттері мен медициналық эксперименттерді жүргізді. STS 5 ұшу сынағын қолдау үшін ұшу аспаптарын әзірлеу (DFI) жиынтығын тасымалдаған соңғы миссия болды. Леноир мен Аллен жаңадан жасалған ғарыш костюмдерін сынап көру үшін ғарышқа шығуға тиіс болды, бұл шаттл бағдарламасының алғашқы ғарышқа шығуы еді. Ғарыш костюмдері Аполлон нұсқаларына қарағанда арзан және аз күрделі альтернатива ретінде жасалды. Леноирдің денсаулығына байланысты ғарышқа шығу бір күнге кейінге шегерілді. Содан кейін Леноирдің костюміндегі оттегі реттегішінің дұрыс жұмыс істемеуі олардың ғарыштан тыс қызметін (EVA) толығымен тоқтатуға себеп болды. Ғарыш бағдарламасының тарихында ғарыш костюміне байланысты EVA тоқтатылған алғашқы жағдай осы болды. STS 5 экипажы Колумбияның 5 күндік орбиталық ұшуын сәтті аяқтады, бұлтты қабат арқылы қатты қону жолағына бірінші рет кіріп, максималды тежеуді көрсетті. STS 5 1982 жылғы 16 қарашада Калифорниядағы Эдвардс әуе базасына қонды, бұл миссияда Жердің 81 айналымы орындалды.
William Benjamin Lenoir was born on March 14, 1939, in Miami, Florida, as a son of Samuel Staples Lenoir (1910–1989) and Iona Catherine Lenoir (née Yann; 1915–1977). He attended Coral Gables Elementary School, Ponce de Leon Junior High School, and graduated from Coral Gables Senior High School in 1957. He graduated with a Bachelor of Science degree in electrical engineering from the Massachusetts Institute of Technology in 1961, where he was an active member of Sigma Alpha Epsilon (SAE). Lenoir continued at MIT, earning a Master of Science degree in 1962, and a Doctor of Philosophy degree in EECS in 1965. While working for his doctoral degree, Lenoir received an award for excelling at teaching undergraduate courses. From 1964 to 1965, Lenoir was an instructor at MIT; and in 1965, he was named associate professor of electrical engineering. His work at MIT included teaching electromagnetic theory and systems theory, as well as performing research in remote sensing. He was an investigator in several satellite experiments and continued research in this area while fulfilling his astronaut assignments. He sent in an application and was selected as a scientist astronaut by NASA in August 1967. He completed the initial academic training and a 53 week course in flight training at Laughlin Air Force Base, Texas. He received his wings with distinguished graduate honors in April 1969. Lenoir was backup science pilot for Skylab 3 and Skylab 4, the second and third crewed missions in the Skylab program. During Skylab 4, he was co leader of the visual observations project and coordinator between the flight crew and the principal investigators for the solar science experiments. From September 1974 to July 1976, Lenoir spent approximately one half of his time as leader of the NASA Satellite Power Team. This team was formed to investigate the potential of large scale satellite power systems for terrestrial utility consumption and to make program recommendations to NASA Headquarters. Lenoir supported the Space Shuttle program in the areas of orbit operations, training, extravehicular activity, and payload deployment and retrieval. He returned to NASA in June 1989 as the Associate Administrator for Space Flight, responsible for the development, operating and implementation of the necessary policy for the Space Shuttle and all U. S. government civil launch activities. Lenoir resigned from NASA again in April 1992, to become vice president of the Applied Systems Division at Booz Allen Hamilton in Bethesda, Maryland. Two commercial communications satellites with Payload Assist Module upper stages (PAM D) were successfully deployed from the Orbiter's cargo bay, a new first. This activity was shared with the world when the onboard television tape was played to the control center later that evening. In addition to collecting precise data to document the Shuttle's performance during launch, boost, orbit, atmospheric entry and landing phases, STS 5 carried a Getaway Special experiment, three Student Involvement Project experiments, and medical experiments. STS 5 was the last flight to carry the Development Flight Instrumentation (DFI) package to support flight testing. Lenoir and Allen were to perform a spacewalk, the first of the Shuttle program, to test newly developed space suits. The space suits were developed as cheaper and less complicated alternatives to the Apollo versions. The test was delayed by one day due to Lenoir succumbing to motion sickness. Then an underperforming oxygen regulator in Lenoir's suit caused them to cancel the extravehicular activity (EVA) entirely. It was the first time in the history of the space program that an EVA had been cancelled due to space suit issues. The STS 5 crew successfully concluded the 5 day orbital flight of Columbia with the first entry and landing through a cloud deck to a hard surface runway, demonstrating maximum braking. STS 5 completed 81 orbits of the Earth before landing at Edwards Air Force Base, California, on November 16, 1982.
Жеке өмір
Леноар екі рет үйленген. Оның үш баласы болды. Леноар реактивтік ұшақтарда 3000 сағаттан астам ұшқан.
Lenoir was married twice. He had three children. Lenoir logged over 3,000 hours of flying time in jet aircraft.
Өлім
Леноар 2010 жылғы 26 тамызда Нью-Мексико штатының Сандовал округінде велосипед апатында бас жарақаты алып қайтыс болды.
Lenoir died August 26, 2010, after suffering head injuries during a bicycle accident near his home in Sandoval County, New Mexico.
Ұйымдар
Леноар Электр және электроника инженерлері институтының қадірлі мүшесі, Американың ғарыш және авиация институтының, Eta Kappa Nu және Сигма Кси қоғамының мүшесі болды.
Lenoir was a senior member of the Institute of Electrical and Electronics Engineers, and a member of the American Institute of Aeronautics and Astronautics, Eta Kappa Nu and the Society of Sigma Xi.
Құрмет пен марапаттар
Леноар көптеген наградалар алды. Ол Массачусетс технология институтының Слоан стипендиаты, МТИ-де оқытудағы үздік еңбегі үшін Карлтон Э. Таккер сыйлығының лауреаты, сондай-ақ 1974 жылы НАСА-ның Ерекше қызмет медалімен және 1982 жылы НАСА-ның Ғарышқа ұшу медалімен марапатталды.
Lenoir received a number of honors. He was a Sloan Scholar at the Massachusetts Institute of Technology, winner of the Carleton E. Tucker Award for Teaching Excellence at MIT, and recipient of the NASA Exceptional Service Medal (1974) and NASA Space Flight Medal (1982).