Кіріспе

Заманауи телефонның дамуына шолу

Смартфонның уақыт жолы

Телефонның осы уақыт жолы стационарлық, радио және ұялы байланыс технологияларын қамтиды және телефон тарихындағы маңызды көптеген даталарды көрсетеді.

1667 жылдан 1875 жылға дейін

1667 ж. Роберт Гук дыбыстарды механикалық тербелістер арқылы созылған сым арқылы жеткізетін акустикалық жіпті телефон жасады. 1844 ж. Инноченцо Манцетти алғаш рет электрлік «сөйлейтін телеграфты» немесе телефонды ұсынды. 1849 ж. Антонио Мюччи Гаванадағы адамдарға байланыс құралын көрсетті. Бұл электромагниттік телефон екендігі күмәнді, бірақ ол пайдаланушының денесіне тікелей электр тогын жіберуді қамтиды делінеді. 1854 ж. Шарль Бурсеул L'Illustration (Париж) журналында телефонды жіберу және қабылдау құрылғысының сипаттамасын жариялады, бірақ жұмыс істейтін құрал жасаған жоқ. 1854 ж. Мюччи Нью-Йоркте электр дауысымен жұмыс істейтін құрылғыны көрсетті, бірақ ол қандай құрылғыны көрсеткені белгісіз. 1860 ж. Германиялық Иоганн Филипп Рейс Бурсеулдің дизайны бойынша жасау және бұзу принципінде жұмыс істейтін таратушыны және тоқу инесінен жасалған қабылдағышты көрсетті. Куәгерлер адам дауыстарын естігендерін айтты. 1861 ж. Иоганн Филипп Рейс өзінің Рейс телефоны арқылы дауысты электрлік түрде 340 фут қашықтыққа жіберді. Сөйлеуді қабылдаушы жағында дұрыс тануға болатынын дәлелдеу үшін, ол «Ат қызанақ салат жемейді» деген фразаны мысал ретінде қолданды, себебі бұл фразаны неміс тілінде акустикалық тұрғыдан түсіну қиын. 1864 ж. Инноченцо Манцетти өзінің музыкалық автоматына дауыс беру мақсатымен «сөйлейтін телеграфты» ойлап тапты. Ол өзінің құрылғысына патент алуға қызығушылық танытпады, бірақ ол туралы газеттерде хабарланды. 1865 ж. Мюччи Манцеттидің өнертабысы туралы оқып, екі газеттің редакциясына басымдыққа ие екенін мәлімдеп, 1849 жылғы алғашқы тәжірибесін келтіріп жазды. Ол былай деп жазды: «Мен Манцетти мырзаның өнертабысын жоққа шығарғым келмейді, тек екі ойдың бірдей жаңалықты қамтитынын және екі идеяны біріктіру арқылы осындай маңызды мәселеде нақтылыққа жету оңайырақ болатынын атап өткім келеді». 1871 ж. Мюччи «Дыбыстық телеграф» үшін патенттік өтініш беру ниетін білдіретін мәлімдеме (патенттік ескерту) тіркеді, бірақ ол электромагниттік телефонды сипаттамайды. 1872 ж. Элиша Грей «Батыс электр өндіріс компаниясын» құрды. 1872 ж. Профессор Вандервайд Нью-Йоркте Рейстің телефонын көрсетті. 1873 жылдың шілдесінде Томас Эдисон көміртек түйіршіктеріндегі қысымға байланысты кедергінің өзгеруін байқап, осы принципке негізделген реостат жасады, бірақ оның дірілге сезімталдығына байланысты одан бас тартты. 1874 жылдың мамыр айында Грей музыкалық дыбыстарды жіберуге арналған электромагниттік құрылғыны ойлап тапты. Оның кейбір қабылдағыштары металл мембранадан тұрады. 1874 жылдың шілдесінде Александр Грэм Белл Канаданың Брантфорд қаласының жанындағы ата-анасының фермасында демалыс кезінде телефонның теориялық тұжырымын ойлап тапты. Александр Мелвилл Белл ұлының әңгімелерін жеке күнделігіне жазды. 1874 жылдың 29 желтоқсанында Грей өзінің музыкалық тондарымен көрсетілім жасап, «таныс әуендерді телеграф сымы арқылы» Иллинойс штатының Хайленд Парк қаласындағы пресвитериан шіркеуінде жіберді. 1875 жылдың 4 мамырында Белл электр тогын өткізетін сымның кедергісін өзгерту арқылы ток күшінің амплитудасын өзгертуді ойлап тапты. 1875 жылдың 2 маусымында Белл электромагниттік құралдарды қолдана отырып, ойып алынған болат қамыстың дыбысын жіберді. 1875 жылдың 1 шілдесінде Белл екі бағытты «дарға асу» телефонын қолданды, ол анық сөйлеудің орнына «түсініксіз, бірақ дауысқа ұқсас дыбыстарды» жібере алатын еді. Жібергіш және қабылдағыш бір-біріне ұқсас мембраналы электромагниттік құралдар болды. 1875 ж. Томас Эдисон акустикалық телеграфиямен тәжірибе жасады және қарашада электродинамикалық қабылдағышты жасады, бірақ оны пайдаланбады.