Кіріспе

70–140 ж.ж.) – грек математигі және астрономы, қисық беттегі геодезиялықтарды тура сызықтардың табиғи аналогтары ретінде бірінші болып таныған.

Өмір жолы және шығармашылығы

Менейлдің өмірі туралы көп мәлімет болмаса да, ол Римде өмір сүрген деген болжам бар, бұл оның жастығын Александрияда өткізгеннен кейін Римге көшкенін көрсетеді. Александриялық Папп пен Прокл оны Александриялық Менелай деп атаған, ал Плутархтың мәліметінше, ол Римде Луциймен әңгімелескен. Птолемей (б.з. 2-ғасыры) өзінің "Алмагест" (VII.3) еңбегінде 98 жылдың қаңтар айында Римде Менелай жасаған екі астрономиялық байқауды тіркеген. Бұл байқаулар – Spica және Beta Scorpii жұлдыздарының айдың артынан бірнеше түн аралығында жасырылуы. Птолемей бұл байқауларды б.з.б. 2 ғасырда Гиппарх ашқан құбылыс – күн мен түн теңдігінің прецессиясын растау үшін пайдаланған. 10-ғасырда Ибн әл-Надимнің "Кітап каталогы" (Kitāb al Fihrist) еңбегінде Менелайдың алты кітабы аталады: "Сфералық ұғымдар кітабы" (Sphaerica), "Әр түрлі денелердің салмағы мен таралуы туралы білім", "Геометрия элементтері" (үш кітаптан тұрады) және "Үшбұрыштар кітабы". Олардың тек біріншісі – "Sphaerica" ғана араб тіліне аудармада сақталған. Үш кітаптан тұратын бұл кітап сфераның геометриясын және оның астрономиялық өлшемдер мен есептеулерде қолданылуын қарастырады. Кітапта сфералық үшбұрыш (үш үлкен шеңбер доғаларынан құралған фигуралар, оларды Менелай "үшбұрыштар" деп атаған) және үшбұрыштың қабырғаларындағы нүктелердің коллинеарлығы туралы Менелай теоремасы (бұл бұрыннан белгілі болуы мүмкін) және сфералық үшбұрыштарға арналған оның аналогы дәлелденген. Кейіннен оны 16-ғасырдың астрономы және математигі Франческо Мауролико аударған. Ай бетіндегі Менелай кратері оның құрметіне аталған.