Роберт Риджуэй: Америкалық орнитолог және таксономист
Robert Ridgway
Роберт Риджуэй – америкалық орнитолог, құстар систематикасының маманы. АҚШ Ұлттық мұражайының бас кураторы, Американдық орнитологтар одағының негіздеушісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық орнитолог (1850–1929)
American ornithologist (1850–1929)
Роберт Риджвей (2 шілде, 1850 – 25 наурыз, 1929) – жүйелемеге маманданған американдық орнитолог. 1880 жылы Смитсондар институтының хатшысы Спенсер Фуллертон Бэйрд оны АҚШ Ұлттық мұражайының құстар бөлімінің алғашқы толық уақытты кураторы етіп тағайындады, ол өмірінің соңына дейін осы лауазымды атқарды. 1883 жылы ол Америка орнитологтар одағының құрылуына көмектесті, онда ол кеңсе қызметкері және журнал редакторы болды. Риджвей – көрнекті сипаттамалық таксономист, өмірлік еңбегін «Солтүстік және Орта Америка құстары» (сегіз томдық, 1901–1919) деп атады. Өмірінде ол Солтүстік Америка құс түрлерін ғылымға сипаттау бойынша теңдесіз болды. Техникалық суретші ретінде Риджвей өзінің суреттерін және сызбаларын жазбаларын толықтыру үшін пайдаланды. Ол сонымен қатар құстарды сипаттау үшін түстердің атауларын жүйелеген екі кітап жариялады: «Табиғат зерттеушілері үшін түстер номенклатурасы» (1886) және «Түстер стандарттары және түстер номенклатурасы» (1912). Әлемнің түкпір-түкпіріндегі орнитологтар Риджвейдің түстерге қатысты зерттеулері мен кітаптарына сілтеме жасай береді.
Robert Ridgway (July 2, 1850 – March 25, 1929) was an American ornithologist specializing in systematics. He was appointed in 1880 by Spencer Fullerton Baird, secretary of the Smithsonian Institution, to be the first full time curator of birds at the United States National Museum, a title he held until his death. In 1883, he helped found the American Ornithologists' Union, where he served as officer and journal editor. Ridgway was an outstanding descriptive taxonomist, capping his life work with The Birds of North and Middle America (eight volumes, 1901–1919). In his lifetime, he was unmatched in the number of North American bird species that he described for science. As technical illustrator, Ridgway used his own paintings and outline drawings to complement his writing. He also published two books that systematized color names for describing birds, A Nomenclature of Colors for Naturalists (1886) and Color Standards and Color Nomenclature (1912). Ornithologists all over the world continue to cite Ridgway's color studies and books.
Жас шағы мен отбасы
Риджвей Иллинойс штатының Маунт-Кармел тауында Дэвид пен Генриетта (құрметті есімі Рид) Риджвейлердің отбасында дүниеге келді. Ол он баланың үлкені болған. Ол туған қаласындағы қарапайым мектептерде оқыды, онда табиғат тарихына ерекше қызығушылық танытты. Вашингтондағы қысқа, бірақ қарқынды оқудан кейін, ол зерттеу үшін үлгі дайындауды үйренді, сосын мамыр айында экспедицияға қосылды. Сакраментодан (Калифорния) бастаған экспедиция Невада, Юта және Айдахо аймақтарының бір бөлігін зерттеді. Сапардың ең жарқын сәті – Невада штатындағы Пирамида көліне сапар болды. 1868 жылдың күзінде қаржы тапшылығына байланысты экспедиция құрамы қысқартылды, бірақ Риджвей 1869 жылы Ютадағы жұмысты жалғастыру үшін оралды. Шамамен екі жылға созылған жұмысында Риджвей 1522 құсқа қатысты үлгі (753 ұя және жұмыртқа, 769 тері) жинады және Америка батысының төрт маңызды зерттеуінің бірінде маңызды мүше болды. Ол 262 түрді байқады, олардың көпшілігі Сьерра-Неваданың батыс беткейінде кездесті. 1872 жылға қарай ол Кингтің есебінің көп бөлігін жазды, бірақ «Орнитология» бөлімі тек 1877 жылы жарияланды.
Ridgway was born in Mount Carmel, Illinois to David and Henrietta (née Reed) Ridgway. He was the oldest of ten children. He was educated at common schools in his native town, where he showed a special fondness for natural history. After a brief, intensive stint of training in Washington, where he learned to prepare study skins, Ridgway joined the expedition in May. Starting from Sacramento, California, the team explored parts of Nevada, Utah Territory, and Idaho Territory. A highlight of the trip was a stop at Nevada's Pyramid Lake. In the fall of 1868, the members of the team were reduced for funding reasons, but Ridgway returned in 1869 for more work in Utah. In an undertaking that lasted nearly two years, Ridgway collected 1,522 bird related specimens (753 nests and eggs and 769 skins) and served as a key member on one of the four great surveys of the American West. He observed 262 species, most of these on the western slope of the Sierra Nevada. He had written most of his portion of King's report by 1872, but the "Ornithology" section was not published until 1877.
Вашингтон жылдары
Вашингтонға оралғаннан кейін Риджвей Бейрд пен Томас М. Брюердің Солтүстік Америка құстары тарихы жобасы үшін иллюстрация жасады және мәтін жазды. 1874 жылы ол куратор Джордж Браун Гудтың жетекшілігімен Смитсония институтына ресми түрде қосылды. 1880 жылы ол орнитология немесе құстар бөлімінің кураторы лауазымын алды; 1886 жылдан қайтыс болғанға дейін ол Құстар кураторы атағын иеленді. Институттың шамамен елу мың құс терісінен тұратын коллекциясымен жұмыс істеген Риджвей Солтүстік Америка құс түрлері арасындағы таксономиялық байланыстарды анықтауға өзін арнады. Одан бөлек, ол жаңа үлгілерді жинау үшін экспедициялар жасады, туған штаты Иллинойс, Флорида, АҚШ-тың басқа штаттары мен Коста-Рикаға бірнеше рет сапар шекті. Смитсония институты басқа музейлермен зерттеу үлгілерін сыйға беріп немесе қарызға алып алмастырды, сондай-ақ Коста-Рика Ұлттық музейінің Хосе Кастуло Зеледон сияқты коллекционерлерге үлгілер алмасу шартымен материалдар мен басылымдар ұсынды. Риджвей сөзді шешен және сауатты болғандықтан, көп жыл бойы құстарды зерттеуде Смитсония институтының өкілі және ресми тұлғасы болды. Ол музейге әріптестерінің де, жалпы жұртшылықтың да келуін құптады және экскурсиялар өткізді. Оның міндеттерінің бірі – қоғамдық көрмелерді ұйымдастыру еді. Ол кітаптарды оқырмандарға қолжетімді ету үшін оларды қарауға қойып, танымал табиғаттану еңбектерінде сипатталған құстардың үлгілерін көрсетті. Сонымен қатар, ол Солтүстік Америкада кездеспейтін, мысалы, түйеқұс сияқты поэзияда жиі кездесетін құстарды да көрсетті. Бейрд оған көрсеткен жақсылыққа жауап ретінде, Риджвей құстарды анықтау туралы жұртшылықтан келетін хаттарға жауап берді және Калифорниядағы суретшіге сурет салуға қажетті материалдарды сыйлады. Дегенмен, достары мен әріптестері оны өте ұялшақ адам деп сипаттады және ол көбінесе жарнамадан және назардан қашып жүретін. Смитсония институтында Риджвейдің әріптестерінің арасында Пьер Луи Жуй болды, ол 1883 жылы Азия құстарының маңызды коллекциясын ұсынды. Чарльз Уоллес Ричмонд 1893 жылы институтқа қосылды (алғашқыда түнгі күзетші болып) және көп ұзамай Риджвей оған рецензиялар мен басқа да қысқа мақалалар жазуды тапсырды. Сэмюэл Пирпонт Лэнглидің директоры болып қызмет еткен кезінде Риджвей Лэнглидің авиациялық зерттеулеріне көмектесті. Ол қанат жүктемесі және басқа да аэродинамикалық сипаттамаларын есептеп шығарды. 1883 жылы Роберт Риджвей Америка орнитологтары одағының (AOU) негізін қалаушы мүшесі болды және ұйымның журналы «The Auk» редакторының орынбасары болды. Ол ұйымның лауазымды тұлғасы болуға көндірілді, бірақ ол қоғамдық жиналыстарда төрағалық етуден босатылуы керек еді. Ол AOU вице-президенті (1883 жылдың қыркүйегі – 1891 жылдың қарашасы) және президенті (1898 жылдың қарашасы – 1900 жылдың қарашасы) қызметін атқарды. XIX ғасырдың екінші жартысында ғылыми білімнің жылдам өсуіне байланысты Солтүстік Америка құстарын сипаттау үшін қолданылатын атаулар жүйесін қайта қарастыру қажеттілігі де артты. Мысалы, 1791 жылы Уильям Бартрамның каталогында берілген кейбір атаулар енді қолдануға жарамсыз деп танылды. Роберт Риджвей бұл мәселені 1880 және 1881 жылдары жарық көрген екі еңбегімен шешті, ал Эллиотт Куес 1882 жылы бәсекелес тізімді жариялады. Риджвей мен Куес, сондай-ақ Джоэл Асаф Аллен, Уильям Брюстер және Генри В. Хеншоу жаңадан құрылған AOU үшін номенклатура және классификация жөніндегі комитет құрып, түрлі жүйелер мен каталогтарды үйлестіруге кірісті. 1886 жылы комитет «Солтүстік Америка құстарының номенклатурасы және тексеру тізімі» атты кодексті жариялады, ол құстарды сипаттау үшін болашақта қолданылатын атаулар жиынтығы және біркелкі тізімді қамтыды. Кодекс түр атауларын үлкен әріппен жазу туралы дауды шешіп, бүгінгі таңдағы ұсыну тәртібін белгіледі, яғни су құстарын бірінші, ал торғайларды соңғы орынға қоюды қалыптастырды. Оқулықтың бірнеше инновациялары зоологияның басқа салаларымен де қабылданып, 1905 жылғы Халықаралық зоологиялық номенклатура кодексіне енгізілді. Комитеттің жұмысы құстарды сипаттаудың стандартталған әдісін құруға, оларды түр деңгейінде анықтауға және үш бөліктен тұратын триномиалдық атауды қолдануға бағытталды. Америкалық орнитологтар сипаттамалық егжей-тегжейлілікке ынта білдірсе, сол кездегі еуропалық зерттеушілер оны қабылдауға асықпады. Риджвей триномиалдық номенклатураның жақтаушысы болды, бірақ өмірінің соңында оның көзқарасы көңілдірек болды.
Upon his return to Washington, Ridgway illustrated and wrote for Baird and Thomas M. Brewer's History of North American Birds project. He formally joined the Smithsonian in 1874, under the supervision of curator George Brown Goode. In 1880 he received the job title of curator (variously, of ornithology or of the department of birds); he was titled Curator of Birds from 1886 until his death. Working with the institution's collection of approximately fifty thousand bird skins, Ridgway devoted himself to unraveling the taxonomic relationships among North American bird species. As well, he continued his field work to collect new specimens, making several trips to his home state of Illinois, Florida, other states of the U. S., and Costa Rica. The Smithsonian exchanged study skins with other museums, either by donation or loan, and provided material and publications to collectors such as José Castulo Zeledón of the Costa Rican National Museum in exchange for specimens. Ridgway was articulate and literate, and served as the Smithsonian's mouthpiece and representative for many years in the study of birds. He welcomed visits to the museum from colleagues and the general public alike, and would give tours. One of his responsibilities involved assembling public exhibits. In the interest of accessibility, he made books available for browsing and displayed examples of birds described in popular natural histories. As well, he showed birds from well known poetry, species like the nightingale that are not found in North America. Returning the favor that Baird had paid him, he responded to letters from the public to identify birds and provided artist's materials to a painter in California. Nevertheless, friends and colleagues described him as almost painfully shy, and he generally shirked publicity and the limelight. Among Ridgway's colleagues at the Smithsonian was Pierre Louis Jouy, who provided an important collection of Asian birds in 1883. Charles Wallace Richmond joined the institution in 1893 (at first, as a night watchman) and was soon tasked by Ridgway with writing reviews and other short pieces. During Samuel Pierpont Langley's tenure as Secretary, Ridgway assisted Langley's aviation research. He provided calculations of the wing loading and other aerodynamic characteristics of species like the wandering albatross, turkey vulture, and other soaring birds. In 1883, Robert Ridgway was a founding member of the American Ornithologists' Union (AOU) and he became an associate editor of the organization's journal The Auk. He was prevailed upon to serve as an officer of the organization, but on the condition that he not be required to preside at public meetings. He served as a vice president of the AOU (September 1883 – November 1891) and as its president (November 1898 – November 1900). As scientific knowledge expanded quickly in the second half of the nineteenth century, the need for reorganizing the system of names used to describe North American birds grew commensurately. For example, certain names assigned by William Bartram in his catalog of 1791 were now deemed unusable. Robert Ridgway addressed this need with two publications in 1880 and 1881, while Elliott Coues published a competing checklist in 1882. Ridgway and Coues, along with Joel Asaph Allen, William Brewster, and Henry W. Henshaw, came together as a committee on nomenclature and classification, serving the newly founded AOU, to reconcile the various systems and catalogs. In 1886, the committee released The Code of Nomenclature and Check List of North American Birds, both a consistent checklist and a set of rules for the naming of birds to be described in the future. The Code settled the disagreement about capitalization of species names and established today's order of presentation, with waterbirds first and passerines last. Several of the handbook's innovations were adopted by other branches of zoology, and were incorporated into the 1905 version of the International Code of Zoological Nomenclature. The committee's work served to standardize the way that birds are described, identifying them at the subspecies level and using a three part trinomial name. While American ornithologists embraced the descriptive detail, European researchers of the time were reluctant to adopt it. Ridgway was an enthusiastic supporter of trinomial nomenclature, although his thinking in later life became more moderate.
Басқа да қатынастар
Роберт Риджвей Лондон зоологиялық қоғамының корреспондент мүшесі болды; Давенпорт (Айова) Табиғи ғылымдар академиясымен, Нью-Йорк ғылымдар академиясымен, Бруквилл (Индиана) Табиғи тарих қоғамымен және Чикаго ғылымдар академиясымен байланыста болды; сондай-ақ, британдық орнитологтар одағының шетелдік мүшесі болды. Риджвей Кембридждегі Натталл орнитологиялық клубының құрметті мүшесі де болды, ол оның бюллетеніне суреттер мен 48 мақала жазған. Риджвейдің құрметіне аталған, қысқа ғұмырлы Чикаго (Иллинойс штаты) Риджвей орнитологиялық клубы (1883 жылдан шамамен 1890 жылға дейін белсенді болды), және ол құрметті мүше болды. Формальды орта білімнен кейінгі білімі болмаса да, Риджвей 1884 жылы Индиана университетінен ғылым магистрі дәрежесін алды, бұл оның мұражайы өртенгеннен кейін құс үлгілерін ұсынғаны үшін көрсетілген алғыс белгісі болды. Ол Смитсония институтының жылдық есептерінде және қызметкерлер тізімінде профессор атағымен тіркелген, бірақ оқытушылық қызметі болған жоқ. Оны кейде, әсіресе оның туған штаты Иллинойс жазушылары "Доктор Риджвей" деп атайды. Мысалы, Элла Диннің профилі.
Robert Ridgway was corresponding member of the Zoological Society of London; was associated with the Davenport (Iowa) Academy of Natural Sciences, the New York Academy of Sciences, the Brookville, Indiana, Society of Natural History, and the Chicago Academy of Sciences; and was a foreign member of the British Ornithologists' Union. Ridgway was also honorary member of the Nuttall Ornithological Club of Cambridge, Massachusetts, for which he contributed illustrations and 48 articles to its Bulletin. The short lived Ridgway Ornithological Club of Chicago, Illinois (active from 1883 to about 1890) was named in Ridgway's honor, and he was an honorary member. Although he lacked formal post secondary education, Ridgway received an honorary master's degree in science from Indiana University in 1884, as a sign of gratitude for his supplying them with bird specimens after their museum burned down. He was listed with the title of Professor in Smithsonian annual reports and staff directories, despite his lack of a teaching appointment. He is sometimes referred to as "Dr. Ridgway," particularly by writers from his home state of Illinois. Ella Dean's profile is an example.
Хариман экспедициясы
1899 жылы Роберт Риджвей Е. Х. Хариманның танымал Аляска экспедициясына қатысты. Джон Мьюр, Луи Агассиз Фуэртес, Джон Берроуз, Эдвард С. Кертис және көптеген басқа ғалымдар мен суретшілер Алясканың жағалауының флорасы мен фаунасын зерттеу үшін төрт айлық сапар жасады. Бірақ, бұл саяхат Риджвейден маңызды жарияланымдар тудырмады.
In 1899, Robert Ridgway joined E. H. Harriman on his famous Harriman Alaska Expedition. John Muir, Louis Agassiz Fuertes, John Burroughs, Edward S. Curtis, and a number of other scientists and artists made a four month expedition to study the flora and fauna of Alaska's coastline. However, the trip did not yield significant publications by Ridgway.
Отбасының басқа мүшелері
Роберт пен Джулия Риджвейдің бір ұлы болды, Одубон Веллок Риджвей (15 мамыр 1877 – 22 ақпан 1901). "Оди" Табиғат тарихы мұражайында орнитология саласында үміттендірерлік мансабын бастаған еді, бірақ өмірі қатты пневмония салдарынан қысқарып қалды. Роберт Риджвейдің екінші туған ағасы Джон Ливзи Риджвей (28 ақпан 1859 – 27 желтоқсан 1947), ұлттық деңгейде танымал құс суретшісі болды және көп жылдар бойы Америка Құрама Штаттарының геологиялық қызметінде, сондай-ақ Смитсондар институтында, Калифорния технология институтында және Лос-Анджелес округінің тарих, ғылым және өнер мұражайында жұмыс істеді. Екі бауырлас көбінесе суреттерді бірлесіп жасаған, кейде Роберт сурет салумен, ал Джон бояу салумен айналысқан.
Robert and Julia Ridgway had one son, Audubon Whelock Ridgway (May 15, 1877 – February 22, 1901). "Audie" had begun a promising career in ornithology at the Field Museum of Natural History when his life was cut short by a fatal bout of pneumonia. Robert Ridgway's second born brother, John Livzey Ridgway (February 28, 1859 – December 27, 1947), was a nationally prominent bird illustrator who worked for many years at the United States Geological Survey, as well as the Smithsonian, the California Institute of Technology, and the Los Angeles County Museum of History, Science, and Art. The two brothers often collaborated on illustrations, sometimes with Robert doing the drawing and John the coloring.
Кейінгі өмір және өлім
1913 жылдың маусым айының басында Роберт Риджвей және оның әйелі Джулия ("Эвви") физикалық және психикалық шаршаңқыны азайту үшін Иллинойс штатының Олни қаласына көшіп келді, осылайша ол "Солтүстік және Орта Америка құстары" кітабын аяқтауға мүмкіндік алды, оның сегіз бөлігінің бесеуі жарық көрген еді. Олар 1906 жылы сатып алған жерге жаңа үй салып, сол жерді Ларчмоунд деп атады, себебі мүлікте екі үлкен қарақай ағашы өсіп тұрды. Риджвей сондай-ақ ел жағында орналасқан, Bird Haven деп аталған жер учаскесін сатып алды, оны құстар үшін жеке табиғат қорығы және шетелдік өсімдіктерді өсіруге арналған питомник ретінде дамытты. Оның ландшафт дизайны және жерді күтіп-баптаудағы шеберлігі соншалық, осы саладағы біліміне үлкен сұраныс болды. Bird Haven-нің бір бөлігі қазір Олни қалалық паркіне айналды. 1927 жылдың 24 мамырында Эввидің қазасы Роберт үшін ауыр соққы болды. Роберт 1929 жылдың 25 наурызында 78 жасқа толғанда қайтыс болғанға дейін Ларчмоундта сүйікті ағаштары мен бұталарын күтіп-баптаумен айналысып өтті. Роберт Бёрд Хевенде жерленді, ал Джулияның күлі сол жерге шашылды.
In early June 1913, Robert Ridgway and his wife Julia ("Evvie") moved to Olney, Illinois, to reduce physical and mental stress so that he might complete The Birds of North and Middle America, of which five of eight parts had already appeared. They built a new house on that they had purchased in 1906, and named the place Larchmound for two large larch trees growing on the property. Ridgway also acquired a tract of located in the country, to be called Bird Haven, which he developed as a private nature reserve for birds and as a nursery for cultivation of non native plants. His skill in landscaping and tending to the grounds was such that his expertise in that area was in some demand. Bird Haven, in part, is now an Olney city park. Evvie's death on May 24, 1927, was a severe blow to Robert. Robert continued to live at Larchmound, tending to his beloved trees and shrubs, until his death on March 25, 1929, at the age of 78. Robert was buried at Bird Haven where Julia's ashes had been scattered.
Шығармалары
Роберт Риджвейдің 18 жасындағы алғашқы жарияланымы – белдікті балықшы туралы мақала болды. Келесі 60 жылдың ішінде ол 500-ден астам аталымды және 13 000 басылған бетті жариялады, олардың көп бөлігі Солтүстік Америка құстарына қатысты. Риджвей Брюер мен Бэйрдпен бірлесіп Солтүстік Америка құстарының бес томдық тарихын жазды (құрлықтағы құстар туралы үш том 1874 жылы, ал «Солтүстік Американың су құстары» деген атпен екі том 1884 жылы жарық көрді). Өз кезінде бұл еңбек Солтүстік Америка орнитологиясы бойынша стандартты жұмыс деп есептелді. Риджвей құрлықтағы құстар томдарына негізінен иллюстрациялар салса, су құстары томдарының көп бөлігін өзі жазды. Риджвей өзінің және басқалардың кітаптары үшін толық түсті иллюстрациялар жасады. Оның көркемдік шеберлігі 1870-ші жылдардың соңындағы кезеңде ең жоғары деңгейге жетті. Оның кейбір замандастары (мысалы, Дэниел Жиро Эллиот) көркем жағынан әдемі жұмыстар жасаған болса да, Риджвейдің жұмыстары ең дәл болды. Оның өмірбаясын жазған Дэниел Льюис Риджвейді «елдегі құстардың түсін ең жақсы түсінген адам» деп атады. 1887 жылы «Солтүстік Америка құстарының нұсқаулығын» жариялаған Роберт Риджвей континенттің құстары туралы барлық мәліметтерді салыстырмалы түрде ықшам 642 беттік және 464 сызбадан тұратын кітапқа жинақтады. Бүгінгі күндегі далалық анықтамалардың прототипі болған бұл кітап өте табысты болды, 1896 жылы екінші басылымы шықты және Монтегю Чемберлен бұл кітапты «жұмыс істейтін натуралист үшін ең жақсы нәрсе» деп сипаттады. Дегенмен, оның көлемі далада қолдануға қолайсыз болды, ал анықтама кілттері құстың қолындағы ерекшеліктеріне, далалық белгілеріне емес, сүйенді. Гарри Оберхольсер иллюстрациялардың сапасын «әдемілігі мен дәлдігі жағынан теңдесі жоқ, ешқашан басып өтпеген» деп сипаттады. Стивен Альфред Форбспен бірге ол екі томдық «Иллинойс орнитологиясы» атты еңбекті жазды. Риджвейдің еңбектері 1889 және 1895 жылдары екі бөлімде жарық көрді. Риджвей сонымен қатар өзінің аймағындағы ағаш өсімдіктері туралы бірқатар мақалалар жариялады. Ол Джордж Берд Гриннелл бас редакторлық еткен «Forest and Stream» журналына жиырма қысқа мақала жазды.
Robert Ridgway's first publication, at the age of 18, was an article about the belted kingfisher. In the course of the next 60 years, he would go on to publish more than 500 titles and 13,000 printed pages, most of it concerning North American birds. Ridgway collaborated with Brewer and Baird on the five volume History of North American Birds (three volumes on the land birds published in 1874, and two volumes published as The Water Birds of North America in 1884). In its time, the work was considered the standard work on North American ornithology. While Ridgway primarily contributed illustrations to the land bird volumes, he wrote the bulk of the water bird volumes. Ridgway provided full color illustrations for his own books and those of others. He was at the peak of his artistic proficiency in the late 1870s. Even though certain of his contemporaries (for instance, Daniel Giraud Elliot) may have produced more artistically pleasing renderings, Ridgway's were the most accurate. In the words of his biographer Daniel Lewis, Ridgway "may have had the best grasp of bird coloration in the country." With the publication of A Manual of North American Birds in 1887, Robert Ridgway condensed what was known about the continent's birds into a relatively compact 642 pages and 464 outline drawings. A prototype of today's field guides, it was quite successful, going into a second edition in 1896, and was described by Montague Chamberlain as "far away the best thing we have for the working naturalist." Nevertheless, its bulk was unwieldy for use in the field, and its identification keys depended on characteristics of the bird in the hand, not field marks. Harry Oberholser characterized the quality of the illustrations as "rarely equaled, never excelled" in beauty and accuracy. With Stephen Alfred Forbes, he wrote a two volume work, The Ornithology of Illinois. Ridgway's contributions were published in two parts, in 1889 and 1895. Ridgway also published a number of papers dealing with the woody plants of his region. He contributed twenty short pieces to Forest and Stream, a magazine edited by George Bird Grinnell.
Түсті кітаптар
Роберт Риджвей орнитологтардың құстарды сипаттау үшін қолданатын түстердің атауларын стандарттау мақсатында екі кітап жариялады. Біріншісі – «Табиғат зерттеушілері үшін түстер номенклатурасы», 1886 жылы жарық көрді және көлемі салыстырмалы түрде шағын болды, 186 түс суретін қамтыды. Ол қазіргі кезде кең таралған көптеген субъективті және образды атауларды жойып, қарапайым жіктеу жүйесін ұсынды. Риджвей осы еңбекті жақсартуға және кеңейтуге ұмтылды. 1898 жылы ол Смитсониан институтында (немесе кемінде оның қолдауымен) жариялануға тиіс жаңа, кеңейтілген түстер сөздігі туралы хатшы Лэнглимен келіссөздер жүргізді. Кеңесші комитет құрылды, оның төрағасы ғылыми суретші Уильям Генри Холмс, ал мүшелерінің бірі – Ричард Ратбун (жаңа тағайындалған хатшының орынбасары) болды. Бұл жобаға балалар ойыншықтарын ойлап тапқан Милтон Брэдли де қатысты, ол оқу мақсатында түстер шеңбері жасаған еді. Лэнгли каталогталатын түстердің спектрлік сипаттамаларын кіріктірудің маңыздылығын атап өтті және физик, түс теориясының маманы Огден Рудты осы еңбекке серіктес редактор ретінде ұсынды. Алайда, 1901 жылы комитеттің жобаның коммерциялық қолданысқа бағытталған кең көзқарасы мен Риджвейдің табиғат зерттеушілеріне арналған анықтамалық кітапқа қатысты тар мақсаты арасындағы шиеленіс Риджвей мен Смитсониан институты арасындағы ынтымақтастықты тоқтатты. Риджвей 1912 жылы «Түс стандарттары және түс номенклатурасы» кітабын өзі жариялады, оның қаржысының бір бөлігін досы және әріптесі Зеледон берген қарыздан төленді. Риджвейдің қайтысынан кейін ондаған жылдар бойы орнитологтар, сондай-ақ микология, филателия және тағамдық бояулар сияқты алуан сала мамандары қолданған бұл еңбек стандартты анықтамалық құралға айналды. Кітапта 53 тақтада бейнеленген 1115 түс аталды. Түстердің біркелкілігін қамтамасыз ету және олардың сарқылуына жол бермеу үшін ерекше күтім жасалды. Түсті үлгілер А. Хоэн & Co. компаниясымен үлкен парақтарға басылып, бір дюймге бір жарым дюйм өлшемде кесіліп, әрбір кітапқа жабыстырылды. Кітаптың алғы сөзінде Риджвей көптеген адамдарға алғыс айтты, олардың ішінде оның інісі Джон, Зеледон және құс зерттеушісі Джон Тейер болды. Мыңнан астам түс атауын табу қажет болғандықтан, Риджвей өзінің бірнеше фантазиялық атауларын ойлап тапты (мысалы, «Аждаһа қан қызылы» және «Плерома көгі»). Ол сондай-ақ әріптестеріне, оның ішінде Рудқа («Рудтың лавандасы» сияқты түстермен), Брэдлиге («Брэдлидің көгі»мен), далалық анықтамалықтарды жасаушы пионер Фрэнк Чапманға, суретші Сэмюэл Прутқа және басқаларға құрмет көрсетті.
Robert Ridgway published two books whose goal was to standardize the names of colors used by ornithologists to describe birds. The first, A Nomenclature of Colors for Naturalists, appeared in 1886, and was relatively small in scope, illustrating 186 colors. It proposed a simple classification system, doing away with many subjective and evocative names that were currently popular. Ridgway sought to improve and expand upon this work. By 1898, he was in discussions with Secretary Langley about a new, expanded dictionary of color, to be published by (or at least supported by) the Smithsonian. An advisory committee was formed, with scientific illustrator William Henry Holmes as chairman and Richard Rathbun (newly appointed assistant secretary) as one of its five members. Children's game inventor Milton Bradley, who had devised a color wheel for instructional use, was consulted by the project. Langley thought it important that the work include spectral information about the colors to be cataloged, and he proposed physicist and color theorist Ogden Rood as a co editor of the work. In 1901, however, the tension between the committee's broad vision of commercial applications for the project and Ridgway's narrow objective of a naturalist's reference book ended the Ridgway Smithsonian collaboration in the endeavor. Ridgway published Color Standards and Color Nomenclature himself in 1912, financed in part by a loan from his friend and colleague Zeledón. The work became a standard reference used by ornithologists for decades after Ridgway's death, as well as specialists in such wide ranging fields as mycology, philately, and food coloring. The book named 1,115 colors, illustrated with painted samples reproduced on 53 plates. Special care was taken to ensure consistency of color reproduction across the edition, as well as the prevention of fading. The color samples were printed as large sheets by A. Hoen & Co., cut into swatches one inch by one and one half inches, and pasted into each bound book. In the book's foreword, Ridgway acknowledged the assistance of many, among them his brother John, Zeledón, and ornithologist John Thayer. With more than a thousand colors to be named, Ridgway devised some of his own imaginative identifiers (such as Dragons blood Red and Pleroma Blue). He also paid tribute to colleagues, including Rood (with colors like Rood's Lavender), Bradley (Bradley's Blue), field guide pioneer Frank Chapman, watercolorist Samuel Prout, and others.
Жаңа нысандардың сипаттамасы
Риджвейдің шығармаларының маңызды бөлігі құстардың жаңа түрлерінің (жаңа туыстар, түрлер және түршіктер) ресми ғылыми сипаттамаларынан тұрды, олардың көпшілігі Орталық және Оңтүстік Америкаға тән. Осы мақалалардың көпшілігі бір таксонды қарастыратын қысқаша хабарламалар болды, бірақ ол Галапагос аралдарынан 22 түрді немесе Солтүстік Америка құстарының анықтамалығында (төрт жаңа туыс, 39 жаңа түр мен түршік) сияқты, бір жарияланымда ондаған жаңа түрлерді сипаттады. Кейінгі зерттеулер құстардың таксономиясын қайта қарағандықтан, Риджвей сипаттаған барлық түрлер ерекше деп танылмайды, бірақ оның үлесі әлі де зор. Өмірі бойында Риджвейден артық америкалық құстардың жаңа таксондарын ешбір орнитолог сипаттаған жоқ. Риджвей сипаттаған және атаған түрлердің көпшілігі АҚШ-тан тыс жерлерден келсе де, бір рет ол 1881 жылға дейін Нью-Йорктің Кэтскилл тауларында жиналған жаңа таксонды анықтады, бұл аймақ орнитологтар тарапынан бұрыннан жақсы зерттелген. Евгений Бикнелл жинаған екі үлгі бойынша Риджвей Бикнеллдің құртқасын сұр жақты құртқаның түршесі ретінде сипаттап, оны Бикнеллдің құрметіне атады. Жаңа Англия мен Оңтүстік Канадада көбейетін бұл құс кейіннен жеке түр ретінде танылды. 1888 жылы жиналған үлгілерден Риджвей капотты мазақ құсын, Española кактустық финчін, Geospiza conirostris және орта ағаш финчін алғаш рет сипаттады, олардың барлығы Галапагосқа тән. Соңғы екеуі Дарвиннің финчтері деп аталатын тангаралар тобының мүшелері, олар Чарльз Дарвиннің эволюция және жаңа түрлердің пайда болуы туралы ойларына әсер еткені үшін маңызды.
A significant proportion of Ridgway's output consisted of formal scientific descriptions of new forms of birds (new genera, species, and subspecies), many of them native to Central and South America. Many of these papers were short reports dealing with a single taxon, but he also would describe tens of new forms in a single publication, as in a paper describing 22 species from the Galápagos Islands or his Manual of North American Birds (four new genera, 39 new species and subspecies). As subsequent research has revised the taxonomy of birds, not all of the forms that Ridgway described remain recognized as distinct, but his contributions are still substantial. During his lifetime, no other ornithologist described more new taxa of American birds than Ridgway. While most of the forms described and named by Ridgway came from outside the United States, in one instance he identified a new taxon first collected no earlier than 1881, in the Catskill Mountains of New York, an area already well explored by ornithologists. From two specimens collected by Eugene Bicknell, Ridgway wrote the description of Bicknell's thrush as a subspecies of gray cheeked thrush, naming it for Bicknell. The bird, a breeder of New England and southern Canada, has since been recognized as a distinct species. From specimens collected in 1888, Ridgway was the first to describe hood mockingbird, Española cactus finch, Geospiza conirostris, and medium tree finch, all endemic to the Galápagos. The latter two are members of the so called Darwin's finch group of tanagers, significant for their impact on Charles Darwin's reasoning about evolution and the emergence of new species.
Солтүстік және Орта Американың құстары
Роберт Риджвейдің құс жүйелемесі бойынша мансабының ең маңызды еңбегі – Смитсонов институты 1901 және 1950 жылдар аралығында он бір томдық түрінде жариялаған 6000 беттік монументалды "Солтүстік және Орта Американың құстары" кітабы болды. Ол бұл жұмысты 1894 жылы Гудтың тапсырмасымен бастады. Еңбектің басты мақсаты – сол кездегі ғылыми әдебиеттердегі атаулар мен жіктеуге қатысты мәселелерді шешу және синонимдерді анықтау еді. Кітаптың тілі құрғақ, қатаң және техникалық тұрғыдан толық болғандықтан, оны жалпы оқырман қауымына түсінікті ету қиын болды. "Нұсқаулықтың" (және Бейрдтің бұрынғы "Америка құстарына шолу") дәстүрін жалғастыра отырып, әр томда түрлердің ерекшеліктерін көрсететін гравировкаланған контурлық суреттер қосылды. Риджвей 1919 жылы еңбектің сегізінші томын, көбінесе 50-ші бюллетень ретінде танылатын томын жариялады. Ол жобаны жалғастырып, тағы екі томды дайындауды жоспарлағанмен, 1929 жылы қайтыс болған кезде олар аяқталмай қалды. Риджвейдің жоспары бойынша, бірақ өзінің мәтінін жазып, Смитсонов институтының ғалымы Герберт Фридман соңғы үш томды аяқтады. "Солтүстік және Орта Американың құстары" мен "Түс стандарттары және түс номенклатурасы" бір-бірін толықтыратын еңбектер, және Риджвей ғасырдың басындағы он жылдықтарда екі жобаның арасында уақытын бөліп отырды. Ол 50-ші бюллетеньде өзінің түс терминдерін кеңінен пайдаланды.
Robert Ridgway's career crowning work, on bird systematics, was the monumental 6,000 page The Birds of North and Middle America, published by the Smithsonian in eleven volumes between 1901 and 1950. He began the work in 1894 at the direction of Goode. A major objective of the work was to resolve problems of naming and classification in the scientific literature of the time and to identify synonyms. Dry, rigorous, and technically detailed in its language, the book was not considered to be accessible by the general reading public. Continuing the pattern of the Manual (and Baird's earlier Review of American Birds), each volume featured an appendix of engraved outline drawings of generic characteristics. Ridgway published the eighth installment of the work, commonly known as Bulletin 50, in 1919. Although he continued to work on the project, outlining a projected two more volumes, it was incomplete at the time of his death in 1929. Following Ridgway's plan but doing his own writing, Herbert Friedmann of the Smithsonian completed the final three volumes. The Birds of North and Middle America and Color Standards and Color Nomenclature are complementary works, and indeed Ridgway divided his time between the two projects in the first decade of the century. He used his own color terms extensively throughout Bulletin 50.
Мұра және танылу
Спенсер Фуллертон Бэйрд және оның ізбасарлары сипаттаманың дәлдігін, әдебиет арқылы іздестіруді, эмпирикалық дәлелдердің жиналуын (яғни көптеген мысалдарды) және фактілерден жасалған қорытындыларды баса назар бөлді – бұл сол кездегі жеке билікке сүйенген, «Еуропалық мектеп» деп аталатын нәрсеге қарсы болды. Харрис Роберт Риджвейді және оның Солтүстік және Орта Америка құстарын құстарды зерттеудің «Бэйрд мектебінің» шыңы деп атайды. Алайда, ХХ ғасырдың басында орнитология құстардың мінез-құлқына, көбею стратегияларына және тірі организмнің басқа да аспектілеріне назар аудара бастағанда, Риджвей кейінгі ұрпақтардың әріптестері жасаған жетістіктерден қалып қойды. Қызығы, өте авторитетті болған «Бюллетень 50» көп жылдар бойы ешбір жаңа басылыммен алмастырыла алмады. Осыған байланысты жүйелемелік құстарды зерттеу құралы ретінде маңыздылығы төмендеді. Риджвейдің есімімен аталған құстарға қалың мойынды түнгі құс, Caprimulgus ridgwayi (бұрын Риджвейдің қамшылайтын кедейі деп аталған); түркіз котинга, Cotinga ridgwayi; Кариб теңізінің оспрейінің тұқымы, Pandion haliaetus ridgwayi; Big Island-тағы elepaio тұқымы, Chasiempis sandwichensis ridgwayi; Риджвейдің бүркіті, Buteo ridgwayi; Риджвейдің су құсы, Rallus obsoletus; Juniper Titmouse, Baeolophus ridgwayi; және көптеген басқа да түрлер мен тұқымдар кіреді. Ридгвейя монотиптік туысы оның құрметіне аталған; ол ацтек тоқылдағынан, R. pinicola тұрады. 1919 жылы Риджвей Ұлттық ғылым академиясынан «Солтүстік және Орта Америка құстары» үшін Даниэль Жиро Эллиот медалін алды. 1926 жылы академия оны мүшелікке қабылдады. 1921 жылы ол AOU-ның Уильям Брюстер естелік сыйлығын алды, ол «Батыс жарты шар құстары туралы ерекше еңбектерді» мойындайды. Американдық құс сақтау қауымдастығы далалық орнитология әдебиетіндегі кәсіби жетістіктерді мойындайтын далалық орнитологиядағы жарияланымдар үшін Роберт Риджвей сыйлығын тағайындады.
Spencer Fullerton Baird and his followers emphasized precision of description, traceability through the literature, the accumulation of empirical evidence (that is, numerous specimens), and deductions drawn from facts — in opposition to the so called "European school" of the time, which depended on personal authority. Harris calls Robert Ridgway and his Birds of North and Middle America the culmination of the "Bairdian school" of bird study. However, as ornithology around the turn of the twentieth century began to focus on bird behavior, reproduction strategies, and other aspects of the living organism, Ridgway fell behind the advances made by his colleagues of the succeeding generations. Paradoxically, because the overwhelming Bulletin 50 was so authoritative, no new publication could replace it for many years. Accordingly, systematics declined in importance as a means to study birds. Birds named for Ridgway include the buff collared nightjar, Caprimulgus ridgwayi (once known as Ridgway's whip poor will); the turquoise cotinga, Cotinga ridgwayi; the Caribbean subspecies of the osprey, Pandion haliaetus ridgwayi; a Big Island subspecies of the elepaio, Chasiempis sandwichensis ridgwayi; Ridgway's hawk, Buteo ridgwayi; Ridgway's rail, Rallus obsoletus; Juniper Titmouse, Baeolophus ridgwayi; and many other species and subspecies. The monotypic genus Ridgwayia is named for him; it consists of Aztec thrush, R. pinicola. In 1919, Ridgway was awarded the Daniel Giraud Elliot Medal from the National Academy of Sciences for his Birds of North and Middle America. The academy elected him to membership in 1926. In 1921, he was the first to receive the AOU's William Brewster Memorial Award, which recognizes "an exceptional body of work on birds of the Western Hemisphere." The American Birding Association has established the Robert Ridgway Award for Publications in Field Ornithology, which recognizes professional achievements in field ornithology literature.
Таңдалған жарияланымдар
Риджвей, Роберт. 1869 (наурыз). "Қалталы балықшы қайтадан", "Америкалық натуралист" 3(1):53–54. 2013 жылдың 28 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1870. "Солтүстік Америка соколдарын жіктеудің жаңа жүйесі, үш жаңа түрдің сипаттамаларымен". Филадельфия Табиғи ғылымдар академиясының еңбектері 22: 138–150. 2013 жылдың 15 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1872 (желтоқсан). "Меланизм және гиперхромизмде көрінетін құстардың түсі мен географиялық таралу арасындағы байланыс туралы" (2 бөліктен 1-ші бөлігі) American Journal of Science, 3-ші серия, 4(24): 454–460. 2013 жылдың 21 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1873 (қыркүйек). "Меланизм және гиперхромизмде көрінетін құстардың түсі мен географиялық таралу арасындағы байланыс туралы" (2 бөліктен 2-ші бөлігі) American Journal of Science, 3-ші серия, 5(25): 39–43. 2013 жылдың 21 қаңтарында алынды. Бейрд, С. Ф., Т. М. Брюер және Р. Риджвей. 1874. Солтүстік Америка құстарының тарихы: Құрлықтағы құстар. Литтл, Браун, Бостон. I том, 596 бет; II том, 590 бет; III том, 560 бет. 2013 жылдың 14 қаңтарында алынды. Сол жылы 50 данадан тұратын арнайы басылымда Риджвей қолмен бояған 36 сурет болды. Риджвей, Роберт. 1877. "Орнитология". Кинг, Кларенс, "Қырықыншы параллельдің геологиялық зерттеулерінің есебі" IV том, 3-ші бөлім, 303–669 беттер. АҚШ Үкіметтік баспаханасы, Вашингтон, округ Колумбия. 2013 жылдың 3 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1880 (қыркүйек). "Солтүстік Америка құстарының каталогы", АҚШ Ұлттық мұражайының еңбектері. 3: 163–246. 2013 жылдың 19 қарашасында алынды. Риджвей, Роберт. 1881. "АҚШ Ұлттық мұражайында сақталатын Солтүстік Америка құстарының номенклатурасы", АҚШ Ұлттық мұражайының бюллетені 21:1–94. Риджвей, Роберт. 1882. "АҚШ-тан табылған екі жаңа тұмаудың сипаттамасы". АҚШ Ұлттық мұражайының еңбектері 4: 374–379. 2013 жылдың 15 қаңтарында алынды. Бикнелл тұмауының сипаттамасы, Hylocichla aliciæ bicknelli. Бейрд, С. Ф., Т. М. Брюер және Р. Риджвей. 1884. Солтүстік Американың су құстары. Литтл, Браун, Бостон. I том, 537 бет; II том, 552 бет. 2013 жылдың 14 қаңтарында алынды. Америкалық орнитологтар одағы. 1886. Солтүстік Америка құстарының номенклатура кодексі және тізімі. Нью-Йорк. 2013 жылдың 28 қаңтарында алынды. Комитет мүшелері: Эллиот Куес, Дж. А. Аллен, Роберт Риджвей, Уильям Брюстер және Х. В. Хеншоу. Риджвей, Роберт. 1886. Табиғатты зерттеушілер үшін түстер номенклатурасы және орнитологтар үшін пайдалы білімдер жинағы. Литтл, Браун, Бостон. 129 бет. 10 түсті сурет және 7 контурлық сурет. 2013 жылдың 4 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1887. Солтүстік Америка құстарының нұсқаулығы, 464 контурлық суретпен суреттелген. Дж. Б. Липпикотт, Филадельфия. 631 бет. 2013 жылдың 14 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1889. "Иллинойс құстарының сипаттамалық каталогы", Риджвей, Роберт және Форбс, С. А., "Иллинойс орнитологиясы" еңбегінің 1-ші бөлігі. Мемлекеттік табиғи тарих зертханасы, Спрингфилд, Иллинойс. 1-ші бөлімнің 1-ші томы. 2013 жылдың 22 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1890 (ақпан). "АҚШ Балық комиссиясының зерттеулерінің ғылыми нәтижелері. I: 1888 жылы Галапагос аралдарында жиналған құстар". АҚШ Ұлттық мұражайының еңбектері 12(767): 101–128. 2013 жылдың 11 наурызында алынды. Риджвей, Роберт. 1891. "Құстарды жинау бойынша нұсқаулар". АҚШ Ұлттық мұражайының бюллетені 39A: 1–27. 2013 жылдың 19 наурызында алынды. Риджвей, Роберт. 1892. "Комбибиді құстар". Ұлттық мұражайдың 1890 жылғы есебі: 253–383. 2013 жылдың 21 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1894 (қараша). "Галапагос аралдарынан табылған 22 жаңа түрдің сипаттамасы". АҚШ Ұлттық мұражайының еңбектері 17(1007): 357–370. 2013 жылдың 22 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1895. "Иллинойс құстарының сипаттамалық каталогы", Риджвей, Роберт және Форбс, С. А., "Иллинойс орнитологиясы" еңбегінің 1-ші бөлігі. Мемлекеттік табиғи тарих зертханасы, Спрингфилд, Иллинойс. 1-ші бөлімнің 2-ші томы. 2013 жылдың 22 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1897 (наурыз). "Галапагос аралдарының құстары". АҚШ Ұлттық мұражайының еңбектері 19(1119): 459–670. 2013 жылдың 21 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1901 (қазан). Солтүстік және Орта Америка құстары. Солтүстік Америкада, Арктикалық аралдардан Панама аралшасына дейін, Батыс Үнді және Кариб теңізінің басқа аралдарына және Галапагос архипелагына дейін кездесетін жоғары топтардың, тұқымдардың, түрлердің және құстардың кіші түрлерінің сипаттама каталогы. № 50, I бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 745 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1902 (қазан). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, II бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 854 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1904 (желтоқсан). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, III бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 840 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1907 (шілде). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, IV бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 1029 бет. Риджвей, Роберт. 1911 (қараша). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, V бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 892 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1912. Түс стандарттары және түс номенклатурасы. Вашингтон, округ Колумбия. 44 бет. 53 түсті сурет. 2013 жылдың 4 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1914 (сәуір). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, VI бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 902 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1916 (май). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, VII бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 556 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1919 (маусым). Солтүстік және Орта Америка құстары. № 50, VIII бөлім. АҚШ Ұлттық мұражайы, Вашингтон, округ Колумбия. 868 бет. 2013 жылдың 12 қаңтарында алынды. Риджвей, Роберт. 1923 (сәуір). "Триномиалдарды қолдануда сақтыққа шақыру". The Auk 40(2): 375–376. 2013 жылдың 28 қаңтарында алынды.
Ridgway, Robert. 1869 (March). "The Belted Kingfisher Again," American Naturalist 3(1):53–54. Retrieved 28 January 2013. Ridgway, Robert. 1870. "A New Classification of the North American Falconidae, with Descriptions of Three New Species." Proceedings of the Academy of Natural Sciences of Philadelphia 22: 138–150. Retrieved 15 January 2013. Ridgway, Robert. 1872 (December). "On the Relation between Color and Geographical Distribution in Birds, as Exhibited in Melanism and Hyperchromism." (part 1 of 2) American Journal of Science, 3rd ser., 4(24): 454–460. Retrieved 21 January 2013. Ridgway, Robert. 1873 (September). "On the Relation between Color and Geographical Distribution in Birds, as Exhibited in Melanism and Hyperchromism." (part 2 of 2) American Journal of Science, 3rd ser., 5(25): 39–43. Retrieved 21 January 2013. Baird, S. F., T. M. Brewer, and R. Ridgway. 1874. A History of North American Birds: Land Birds. Little, Brown, Boston. Volume I, 596 pp. ; Volume II, 590 pp. ; Volume III, 560 pp. Retrieved 14 January 2013. A special edition, published in the same year, of 50 copies contained 36 plates hand colored by Ridgway. Ridgway, Robert. 1877. "Ornithology." Volume IV, part III, pp. 303–669, of King, Clarence, Report of the Geological Exploration of the Fortieth Parallel. U. S. Government Printing Office, Washington, D. C. Retrieved 3 January 2013. Ridgway, Robert. 1880 (September). "A Catalogue of the Birds of North America," Proceedings of the United States National Museum. 3: 163–246. Retrieved 19 November 2013. Ridgway, Robert. 1881. "Nomenclature of North American Birds Chiefly Contained in the United States National Museum," Bulletin of the U. S. National Museum 21:1–94. Ridgway, Robert. 1882. "Description of Two New Thrushes from the United States." Proceedings of the United States National Museum 4: 374–379. Retrieved 15 January 2013. Description of Bicknell's thrush, as Hylocichla aliciæ bicknelli. Baird, S. F., T. M. Brewer, and R. Ridgway. 1884. The Water Birds of North America. Little, Brown, Boston. Volume I, 537 pp. ; Volume II, 552 pp. Retrieved 14 January 2013. American Ornithologists' Union. 1886. The Code of Nomenclature and Check List of North American Birds. New York. Retrieved 28 January 2013. Members of the committee: Elliott Coues, J. A. Allen, Robert Ridgway, William Brewster, and H. W. Henshaw. Ridgway, Robert. 1886. A Nomenclature of Colors for Naturalists, and Compendium of Useful Knowledge for Ornithologists. Little, Brown, Boston. 129 pp. 10 colored plates and 7 plates of outline illustrations. Retrieved 4 January 2013. Ridgway, Robert. 1887. A Manual of North American Birds, Illustrated by 464 Outline Drawings of the Generic Characters. J. B. Lippincott, Philadelphia. 631 pp. Retrieved 14 January 2013. Ridgway, Robert. 1889. "A Descriptive Catalog of the Birds of Illinois," part I of Ridgway, Robert, and Forbes, S. A., The Ornithology of Illinois. State Laboratory of Natural History, Springfield, Ill. Volume I of part I. Retrieved 22 January 2013. Ridgway, Robert. 1890 (February). "Scientific Results of Explorations by the U. S. Fish Commission Steamer Albatross, No. I: Birds Collected on the Galapagos Islands in 1888." Proceedings of the United States National Museum 12(767): 101–128. Retrieved 11 March 2013. Ridgway, Robert. 1891. "Directions for Collecting Birds." Bulletin of the United States National Museum 39A: 1–27. Retrieved 19 March 2013. Ridgway, Robert. 1892. "The Humming Birds." Report of the National Museum for 1890: 253–383. Retrieved 21 January 2013. Ridgway, Robert. 1894 (November). "Descriptions of Twenty Two New Species from the Galapagos Islands." Proceedings of the United States National Museum 17(1007): 357–370. Retrieved 22 January 2013. Ridgway, Robert. 1895. "A Descriptive Catalog of the Birds of Illinois," part I of Ridgway, Robert, and Forbes, S. A., The Ornithology of Illinois. State Laboratory of Natural History, Springfield, Ill. Volume II of part I. Retrieved 22 January 2013. Ridgway, Robert. 1897 (March). "Birds of the Galapagos Archipelago." Proceedings of the United States National Museum 19(1119): 459–670. Retrieved 21 January 2013. Ridgway, Robert. 1901 (October). The Birds of North and Middle America. A Descriptive Catalogue of the Higher Groups, Genera, Species, and Subspecies of Birds Known to Occur in North America, from the Arctic Islands to the Isthmus of Panama, the West Indies and Other Islands of the Caribbean Sea, and the Galapagos Archipelago. No. 50, Part I. U. S. National Museum, Washington, D. C. 745 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1902 (October). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part II. U. S. National Museum, Washington, D. C. 854 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1904 (December). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part III. U. S. National Museum, Washington, D. C. 840 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1907 (July). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part IV. U. S. National Museum, Washington, D. C. 1029 pp. Ridgway, Robert. 1911 (November). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part V. U. S. National Museum, Washington, D. C. 892 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1912. Color Standards and Color Nomenclature. Washington, D. C. 44 pp. 53 colored plates. Retrieved 4 January 2013. Ridgway, Robert. 1914 (April). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part VI. U. S. National Museum, Washington, D. C. 902 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1916 (May). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part VII. U. S. National Museum, Washington, D. C. 556 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1919 (June). The Birds of North and Middle America. No. 50, Part VIII. U. S. National Museum, Washington, D. C. 868 pp. Retrieved 12 January 2013. Ridgway, Robert. 1923 (April). "A Plea for Caution in the Use of Trinomials." The Auk 40(2): 375–376. Retrieved 28 January 2013.