Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық деректі фильм режиссері (1936–2024)
American documentary filmmaker (1936–2024)
Элеонора Джесси Коппола (Нил; 4 мамыр 1936 – 12 сәуір 2024) – американдық деректі фильм режиссері, сценарист және суретші. Ол 1963 жылдан өмірінің соңына дейін режиссер Фрэнсис Форд Копполамен үйленген. Ол 1991 жылғы «Жүректегі қараңғылық: Фильм жасаушының апокалипсисі» деректі фильмімен, сондай-ақ күйеуі мен балаларының фильмдерін көрнектілеген басқа да деректі фильмдерімен ең көп танылды.
Eleanor Jessie Coppola ( Neil; May 4, 1936 – April 12, 2024) was an American documentary film director, screenwriter, and artist. She was married to director Francis Ford Coppola from 1963 until her death. She was best known for her 1991 documentary film Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse as well as other documentaries chronicling the films of her husband and children.
Ерте өмір
Элеонора Коппола 1936 жылдың 4 мамырында Лос-Анджелесте дүниеге келді. Оның әкесі Лос-Анджелес Экзаминер газеті үшін саяси карикатуралар салған суретші, ол Элеонора 10 жасқа толғанда қайтыс болды. Ол және оның екі бауыры анасы Дельфин Нил (қызметтегі аты – Лоугид) тарапынан Сансет-Бичте (Калифорния) тәрбиеленді. Оның ағасы Билл белгілі визуалды эффекттер жасаушы болды. Ол UCLA университетін қолданбалы дизайн мамандығы бойынша бітіріп, Alpha Chi Omega әйелдер бауырластығының (Alpha Psi бөлімі) мүшесі болды. 1963 жылы «Dementia 13» қорқыныш фильмінің түсірілімінде жұмыс істегенде болашақ күйеуі Фрэнсис Форд Копполамен танысты. Ол фильмде режиссерлік дебютін жасап жатқанда, Элеонора ассистент суретші болып жұмыс істеді. Олар бірнеше ай бойы кездескеннен кейін 1963 жылы Элеонора жүкті екенін білді. Бастапқыда Элеонора баласын асырап беруді ойлады, бірақ ол оны көндірді. Жұп 1963 жылдың 2 ақпанында Лас-Вегаста үйленді және алғашқы ұлдары Джан Карло Коппола дүниеге келді. Бірнеше жыл өткен соң Элеонора Роман мен София Копполаларды өмірге әкелді. Ол өзінің деректі фильмдерінде отбасының фильмдеріне қауіп төндіретін қиындықтарды, тіпті олар үлкен экранға шығар алмай тұрып жатқанда да, бейнеледі. Элеонора Коппола өзінің кино жұмысы арқылы фильмге қанша қаржы жұмсалатынын ғана емес, сонымен қатар фильм түсірудің камера алдындағы және артындағы адамдарға тигізетін эмоционалдық әсерін де көрсетуге мүкіндік алды.
Eleanor Coppola was born Eleanor Jessie Neil on May 4, 1936, in Los Angeles, California. Her father was a political cartoonist for the Los Angeles Examiner who died when she was 10 years old. She and her two brothers were raised by their mother, Delphine Neil (née Lougheed) in Sunset Beach, California. Her brother Bill became a noted visual effects artist. She graduated from UCLA with a degree in applied design and was a member of the women's fraternity Alpha Chi Omega (Alpha Psi chapter). While working on the set of the 1963 horror film Dementia 13, she met her future husband Francis Ford Coppola. Her position was assistant art director, and he was making his directorial debut with the film. They had been dating for several months when Eleanor discovered in 1963 that she was pregnant. Initially, Eleanor considered giving the baby up for adoption, but he convinced her otherwise. The couple married in Las Vegas on February 2, 1963, and gave birth to their first son Gian Carlo Coppola. Years later, Eleanor gave birth to Roman and Sofia Coppola. In her documentaries, she captured the struggles that endangered her family's films even before they made it onto the big screen. Through her film work, Eleanor Coppola was able to illustrate not only what goes into a film financially, but also capture the emotional toll filmmaking has on the individuals on and off the camera.
Апокалипсис қазір
Кинодағы алғашқы жылдары ол күйеуінің түсірілімдеріне көбінесе бірге ілесіп, оған көп уақыт арнады. 1976 жылы ол "Апокалипсис қазір" фильмінің түсірілу процесін құжаттауға кірісті. Оның фильм түсірудің қарбалас процесі туралы жазбалары кейіннен 1979 жылы "Апокалипсис қазір фильмінің түсірілуі туралы жазбалар" атты мемуарларында жарияланды. Кітапта фильмнің өндірісіне келген қауіп, сондай-ақ актерлер мен түсірілім тобының сол кездегі стрессі туралы айтылады. Бұл Фрэнсис Форд Копполаның "Апокалипсис қазір" фильмінің түсірілуін құжаттауға жасаған жалғыз әрекеті болмады, өйткені ол осы фильм негізінде деректі фильм түсіруге шешім қабылдады. "Жүректеріңдегі қараңғылық: Кинорежиссердің апокалипсисі" атты деректі фильмді Элеонора Коппола, Факс Бар және Джордж Хикенлупер бірлесіп режиссерлік етті. Фильмде Элеонора марапатқа ие болған фильмнің түсірілуімен байланысты сынақтар мен қиындықтарды баяндады, себебі проблемалар студиямен ғана емес, сол кезде жұмыс істеген актерлер мен түсірілім тобымен де туындады. Камераға түсірілген оқиғалардың ішінде фильмнің бас рөліндегі Мартин Шиннің нервтік күйзелісі, сондай-ақ Фрэнсис Форд Копполаның қымбат декорациялар қирағандағы қиындықтары бар. Бұл деректі фильм 1991 жылы шықты және "Ең үздік жеке жетістік – ақпараттық бағдарлама – режиссура" номинациясы бойынша Эмми сыйлығы сияқты бірнеше марапаттарды жеңіп алды. Сонымен қатар, фильм 1991 жылы Америка кинорежиссерлер гильдиясының (DGA) деректі фильмдер сыйлығына ұсынылды.
For her early film career, she spent much of her time accompanying her husband on his film shoots. In 1976, she began documenting the making of Apocalypse Now. Her recordings of the hectic film process were later released in her memoir Notes on the Making of Apocalypse Now (1979). The book chronicles such events as the near destruction of the film's production as well as the stress that both cast and crew were suffering from at the time. This would not be the only documentation of the making of Francis Ford Coppola's Apocalypse Now as she decided to film a documentary based on the same movie. The documentary film Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse was co directed by Eleanor Coppola, Fax Bahr, and George Hickenlooper. In the film, Eleanor narrated the trials and difficulties surrounding the production of the award winning film as not only problems arose with the studio but also the cast and crew working at the time. Such events caught on camera include the nervous breakdown of the film's lead Martin Sheen as well as the trouble facing Francis Ford Coppola when an expensive set was destroyed. The documentary film was released in 1991, which went on to win several awards such as the Emmy for "Outstanding Individual Achievement – Informational Programming – Directing". The film was also nominated for a Directors Guild of America (DGA) Documentary Award in 1991.
Ұзын фильмдер түсіру
Коппола 2016 жылы «Париж күте алады» атты романтикалық комедиясымен толықметражды фильм режиссері ретінде дебют жасады, онда Диана Лейн бай кинопродюсердің әйелі, ал Арно Виард оны Канннан Парижге дейін жеткізетін сүйкімді француз рөлінде ойнады. Фильмнің тұңғыш көрсетілімі 2016 жылғы Торонто халықаралық кинофестивалінде болды. 2020 жылы Коппола екінші толықметражды фильмін – үш жұптың өрілген махаббат оқиғалары туралы «Love Is Love Is Love» фильмін шығарды.
Coppola made her feature film directorial debut with the 2016 romantic comedy Paris Can Wait starring Diane Lane as a wealthy film producer's wife and Arnaud Viard as a charming Frenchman who drives her from Cannes to Paris. The film premiered at the 2016 Toronto International Film Festival. In 2020, Coppola released her second feature film, Love Is Love Is Love, a set of intertwined love stories about three couples.
Жазушы
Коппола екі сәтті кітап жазды. Оның алғашқы кітабы, "Апокалипсис қалай жасалды" деген жазбалары, 1976 жылдан 1979 жылға дейінгі фильмнің түсірілу жолын баяндады. Ол өміріндегі маңызды оқиғаларды жинап, жазып отырып, өмірінің басқа да салаларында мұқият жазбалар жасауды жалғастырды. 30 жылдық жазбалар негізінде ол "Өмір жайындағы жазбалар" кітабын жазды.
Coppola penned two successful books. Her first book, Notes on the Making of Apocalypse Now, recorded the film's journey from 1976 to 1979. Her detailed note taking continued in other areas of her life as she collected and wrote about her life's major events. With notes covering a 30 year time span, she went on to write the book Notes on a Life.
Өмір туралы жазбалар
"Өмір туралы жазбалар" мемуары Элеонора Копполаның өмірінің отыз жылын қамтиды, ол балаларын тәрбиелеумен және Франсистің фильм түсіру кезінде отбасын бір жерден екінші жерге көшіруіне қолдау көрсетумен күреседі. Кітапта оның үлкен ұлы Джан Карло Копполаның 22 жасында қаза болуынан басталып, бірнеше айдан кейін немересі Джияның дүниеге келуінен құралған күнделікті қысқа жазбалар бар. Джан Карло Копполаның өлімі кітаптың бойына тұрақты қайғы ретінде өтеді. Кітап оның жеке көзқарасымен баяндалады, және ол айналасындағыларға қатысты белгілі бір оқиғаларды, мысалы Францистің Софияны "Крест әкесінің үшінші бөліміне" түсіру туралы шешімін қоршаған дауды айтады, бірақ мемуары сол кездегі отбасының ішкі күресі мен қиындықтарын көрсетеді.
The memoir Notes on a Life follows thirty years of Eleanor Coppola's life as she juggles raising children and being there for Francis as he directs films that move the family from place to place. The book consists of short passages from each day beginning with the death of her oldest son Gian Carlo Coppola at the age of 22 and the birth of her granddaughter Gia just months later. The death of Gian Carlo Coppola serves as a constant refrain throughout the entire book. The book is told through her own point of view and although she mentions certain events concerning those around her, such as the controversy surrounding Francis' decision to cast Sofia in The Godfather Part III, her memoir chronicles the inner struggles and problems the family faced at the time.
Өлім
Коппола 2024 жылдың 12 сәуірінде Калифорния штатының Рутерфорд қаласында 87 жасында дүние салды.
Coppola died in Rutherford, California, on April 12, 2024, at the age of 87.