Пол Каррак: «Алтын Дауыс» британдық музыкант

Кіріспе

Британдық музыкант

Пол Мелвин Каррак (22 сәуірде 1951 жылы туған) – ағылшын әншісі, музыкант, ән жазушы және композитор. Ол жеке орындаушы ретінде де, бірнеше танымал топтардың құрамында да өнер көрсеткен. BBC Карракты "Алтын дауысты адам" деп атады, ал Record Collector журналы: "Егер вокалдық талант қаржылық жетістікке тең болғанда, Пол Каррак Фил Коллинз немесе Элтон Джон сияқты аңыз тұлғалардан да артық танымал болар еді" деп жазды. Каррак 1970 жылдардың ортасында Ace рок-тобының солисі және бас ән жазушысы ретінде көзге түсті, содан кейін жеке өнерімен және Squeeze және Роджер Уотерстің қосалқы тобы – Bleeding Heart Band мүшесі ретінде танылды, Squeeze және Уотерстің жазбаларында кез-келген уақытта жетекші вокалды орындады. 1980 жылдардың ортасынан 1990 жылдардың соңына дейін ол Sad Café тобының Пол Янгпен бірге екі жетекші вокалист ретінде және Mike + The Mechanics тобының ән жазушысы ретінде үлкен жетістікке жетті. 2000 жылы Янг қайтыс болғаннан кейін, Каррак 2004 жылы топтан кеткенге дейін тоқтың жалғыз жетекші вокалисі болды. Каррак өзінің қатысқан топтарының ең танымал хиттерін орындады, соның ішінде Ace тобының "How Long" (1975); Squeeze тобының "Tempted" (1981); және Mike + The Mechanics тобының "Silent Running (On Dangerous Ground)" (1985), "The Living Years" (1988) және "Over My Shoulder" (1995) әндерін. Ол сонымен қатар Роджер Уотерстің Radio K.A.O.S. (1987) және The Wall – Live in Berlin (1990) альбомдарындағы әндерде жетекші вокалды орындады. Ол он тоғыз жеке альбом шығарды және "Don't Shed a Tear" (1988) әнімен үлкен жетістікке қол жеткізді. Каррактың әндерін Линда Ронштадт, Eagles, Диана Росс, Том Джонс, Майкл Макдональд және Джулс Холланд сияқты әртістер орындады, сондай-ақ ол Roxy Music, Элтон Джон, Эрик Клэптон, Ринго Старр, B.B. King, the Pretenders, the Smiths және Madness топтарымен бірге сессиялық музыкант ретінде немесе гастрольдік музыкант ретінде жұмыс істеді.

1970 жылдар: Warm Dust, Ace және Roxy Music

Каррактың жазба карьерасы 1970 және 1972 жылдар аралығында өзінің материалдарынан тұратын үш студиялық альбом шығарған Warm Dust джаз-рок тобымен басталды. Каррак топтың клавишашысы болды және кейде басқа да аспаптарда ойнады. Топтың жетекші вокалисі Лес Уокер еді. Warm Dust тобы тарағаннан кейін Каррак пен Warm Dust бассисі Терри "Текс" Комер Ace паб-рок тобын құруға атсалысты.

2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Каррак белсенді жеке карьерасын, сондай-ақ сессиялық музыкант және әнші-күйші ретінде карьерасын жалғастырады, 2002 жылы жеке гастрольдерге шығады, көбінесе Supertramp сияқты топтардың алдын ашады. 2000 жылы Пол Янгтың қазасынан кейін ол Mike + The Mechanics тобының жалғыз вокалисі болды. 2003 жылы Каррак Ринго Старр және оның All Starr Band тобымен бірге гастрольдеп, "How Long?", "Tempted" және "The Living Years" сияқты хиттерін орындады. 2004 жылы Каррак Rewired альбомының шығуымен Mechanics тобынан кетті, бұл олардың Карракты жалғыз вокалист ретінде ұсынған жалғыз студиялық альбомы болды. Каррактың мансабындағы тоқыраудан кейін, 2007 жылы Eagles тобы Каррактың "I Don't Want to Hear Anymore" әнін ұзақ күткен Long Road Out of Eden альбомында орындады. Альбом АҚШ, Ұлыбритания, Австралия, Жаңа Зеландия және тағы бірнеше елде бірінші орынға шықты. 2004 жылдың қыркүйегінде Каррак басқа белгілі әртістермен бірге Уэмблидегі The Strat Pack концертіне қатысты, ол Fender Stratocaster-дің 50 жылдығына арналған шара болды. Каррак "How Long?", Боб Диланның "All Along the Watchtower", The Beatles-тің "While My Guitar Gently Weeps" және Genesis тобының "I Can't Dance" әндерін орындады. 2009 жылдың мамырында Каррак канадалық әртіс Брендан Кроскерридің қолдауымен Германияда гастрольдік турнеге шықты. 2010 жылы Каррак Дэвид Калленнің аранжировкасымен Корольдік филармониялық оркестрдің қатысуымен A Different Hat студиялық альбомын шығарды. Екі жыл өткен соң, 2012 жылы Каррак соул әсерімен жазылған Good Feeling студиялық альбомымен қайтып келді. 2012 жылы Каррак BBC Four телеарнасындағы "Пол Каррак: Алтын дауысты адам" атты бір сағаттық деректі фильмнің басты кейіпкері болды. 2013 жылдың ақпанында Каррак Эрик Клэптонның 50 жылдығына арналған "Old Sock" турнесін бастауға көмектесті. Каррак "Tempted" және "How Long" әндерін орындап, шоуды "High Time We Went" әнімен аяқтады. Сондай-ақ, 2013 жылы ол BBC Four бағдарламасына қатысты, "Please Please Me: Remaking a Classic", ол The Beatles-тің дебюттік студиялық альбомының 50 жылдығына арналған шара болатын, онда ол "Misery" әнінің өзіндік нұсқасын жазды. 2015 жылдың мамырында Каррак Клэптонның 70 жылдығын мерекелеуге көмектесті, концерт 1 және 3 мамыр күндері Мэдисон Сквер Гарденде өтті, сонымен қатар Клэптонның тобының басқа мүшелері де қатысты. Туған күнін мерекелеу мамыр айында Ұлыбританиядағы Корольдік Альберт залында жалғасты. 2019 жылы Каррак Хаммонд органында ойнап, Клэптонның Live in Concert 2019 әлемдік турнесінде ән шырқады, олар Германияның Дрезден қаласында Дрезден музыка фестивалінің аясында алғашқы концертін өткізді. 2021 жылдың 19 ақпанында Carrack UK жеке тәуелсіз лейблі арқылы "You're Not Alone" атты жаңа сингл барлық цифрлық платформаларда жарияланды. Сондай-ақ, 2021 жылдың маусым айында "One on One" атты жаңа студиялық альбом шығарылатыны хабарланды. Каррак көктемде белгілі бір ауруға шалдыққаннан кейін, альбомның аяқталуы кейінге шегерілді, ал шығарылу күні 17 қыркүйекке ауыстырылды.

Carrack maintains an active solo career, as well as his career as a session musician and songwriter, touring solo in 2002, mostly opening for bands such as Supertramp. He also served as the sole lead vocalist for Mike + The Mechanics following the death of Paul Young in 2000. In 2003 Carrack toured with Ringo Starr & His All Starr Band performing his hit songs including "How Long? ", "Tempted" and "The Living Years". In 2004, Carrack left the Mechanics following the release of Rewired, their only studio album with Carrack as sole lead vocalist. After a lull in Carrack's career, in 2007 the Eagles covered Carrack's "I Don't Want to Hear Anymore" on their long awaited reunion album Long Road Out of Eden. The album went to number one in the US, UK, Australia, New Zealand and several other countries. In September 2004, Carrack joined with other notable artists for The Strat Pack concert at Wembley, celebrating the 50th anniversary of the Fender Stratocaster. Carrack delivered vocal performances on "How Long? ", Bob Dylan's "All Along the Watchtower", the Beatles' "While My Guitar Gently Weeps", and Genesis's "I Can't Dance". In May 2009, Carrack embarked on a tour of Germany, supported by Canadian artist Brendan Croskerry. In 2010, Carrack released the studio album A Different Hat, with the Royal Philharmonic Orchestra, arranged by David Cullen. Two years later in 2012, Carrack returned with the soul inspired studio album Good Feeling. In 2012, Carrack was the subject of an hour long BBC Four television documentary Paul Carrack: The Man with the Golden Voice. In February 2013, Carrack helped to kick off Eric Clapton's 50th anniversary tour, "Old Sock", celebrating the 50th year that Clapton had been a professional musician. Carrack sang lead vocals on "Tempted", "How Long", and closed the show with "High Time We Went". He also in 2013, took part in the BBC Four programme Please Please Me: Remaking a Classic to celebrate 50 years since the Beatles debut studio album, where he recorded his own version of "Misery". In May 2015, Carrack helped Clapton celebrate his 70th birthday with a concert held at Madison Square Garden on 1 and 3 May, along with the other members of Clapton's band. The birthday celebration continued later in May at the Royal Albert Hall in the UK. In 2019, Carrack played Hammond organ and sang on Clapton's Live in Concert 2019 world tour, playing their first ever concert in Dresden, Germany as part of the Dresden Music Festival. On 19 February 2021, a new single "You're Not Alone" was released across all digital platforms via Carrack's own independent label Carrack UK. It was also announced that a new studio album, One on One, would be issued in June 2021. After Carrack contracted shingles in the spring, delaying the album's completion, the release date was pushed back to September 17.