Кіріспе

63-ші жаяу әскер полкі 1756 жылы құрылған британ әскерінің полкі болды. Чилдерс реформалары аясында ол 1881 жылы 96-шы жаяу әскер полкімен бірігіп, Манчестер полкін құрды.

Жеті жылдық соғыста дайындық және қызмет

Полк құрылуы Жеті жылдық соғыс басталғаннан кейін армияның кеңейтілуіне байланысты болды. 1756 жылғы 25 тамызда бірнеше полкке екінші батальон құру туралы бұйрық берілді. 8-ші жаяу полктің 2-ші батальоны 1756 жылғы 10 желтоқсанда құрылды және 1758 жылғы 21 сәуірде 63-ші жаяу полк болып қайта нөмірленді. Сол жылдың соңында жаңадан құрылған 63-ші полк, басқа да полктер мен түрлі активтермен бірге Батыс Үндістанға аттанды. 1759 жылғы қаңтарда полк Мартиникаға жасалған сәтсіз шабуылға қатысты. Сол айдың соңында полк Гваделупаға шабуылға қатысты: Корольдік теңіз күштері Басс-Террені бомбалағаннан кейін британдық әскерлер аралдың батыс бөлігінде, ірі цитадель – Форт-Рояльдің жанында жерге қонды. 24 қаңтарға дейін британдық әскерлер негізгі қалаға енді: ондағы цитадель тастап кетілген еді. Полк цитадельді күзету кезінде бірнеше шабуылға ұшырады, ал әскердің қалған бөлігі аралдың шығысындағы жайлырақ жерге көшті. Бір шабуыл кезінде полк командирі, лейтенант-полковник Питер Дебрисей қаза тапты. Полк тағы бес жыл Батыс Үндістанда қызмет етті.

Американың Тәуелсіздік соғысы

1764 жылы полк Ирландияға жетті. Полк 1775 жылғы маусымда Бункер-Хилл шайқасына қатысып, үшінші шабуыл жасады, ол байнет шабуылымен аяқталып, ақырында американдықтарды жеңді. Шайқастан кейін полк Бостонда қалды, қалада болу күдік тудыратын болды. Соңында 1776 жылғы наурыз айында полк Бостондағы қалған күштермен бірге Канададағы Галифаксқа бет бұрды. Полк 1776 жылғы тамызда Лонг-Айленд шайқасына қатысты, бұл американдықтарға ауыр соққы болды, бірақ таңқаларлықтай, американдық көшбасшы генерал Джордж Вашингтон осы шайқаста Континенттік армияның рухын қайта жандандыра алды. Полктің гранадерлік және жеңіл роталары 1777 жылғы қыркүйекте Брэндивайн шайқасына және 1777 жылғы қазанда Германтаун шайқасына қатысты. Полктің негізгі күші 1777 жылғы қазанда Клинтон және Монтгомери форттары үшін болған шайқасқа қатысты. 1780 жылы полк Каролинадағы науқанға қатысып, Чарльстонды қоршауға алды. Сол жылы полктің атты ротасы, Банастре Тарлтон басқаратын Тарлтон легионының бір бөлігімен бірге, американдық атқыштардың бір бөліміне шабуыл жасап, тұтқынға алды. Полк сондай-ақ келесі екі жылда лорд Корнуоллис басқарған күштердің құрамында бірнеше шайқастарға қатысты, сондай-ақ 1781 жылғы сәуірде Камден маңында генерал Фрэнсис Роудон басқарған күштердің құрамында тағы бір шайқасқа қатысты. 1782 жылы полк 63-ші (Батыс Саффолк) жаяу әскер полкі деп аталды. 1795 жылы Нидерландыдан британдық күштер шығар алдынан полк бірқатар операцияларға қатысты. Сол жылы полк Кариб теңізіндегі бірнеше аралдарды голланд және француз билігінен алуға бағытталған күштердің бір бөлігі болды. Алайда, олардың көліктік кемесі аралдарға жол тартқанда батальонның екі ротасы мерт болды. Полк Кариб теңізіндегі аралдарда түрлі операцияларға қатысты, соның ішінде 1796 жылы Гренададағы Федон көтерілісін басуға көмектесті. Олар 1799 жылға дейін аймақта қалды, содан кейін үйлеріне қайтты. 1799 жылғы тамызда полк Голландияға қарсы ағылшын-орыс шабуылына қатысып, 1799 жылғы қазанда Алкмар шайқасында күш көрсетті. 1801 жылғы қарашада полк Гибралтардағы гарнизонға қосылды, ал 1803 жылы Ирландияға жіберілді. 1804 жылы екінші батальон құрылды. 1808 жылғы ақпанда 1-ші батальон Барбадосқа орналасты. Ол британдық күштер басып алған Мартиникаға экспедицияға қатысты. 1-ші батальон сол кездегі тропикалық ауа райында жиі кездесетін аурулардан қатты зардап шеккен аралдың гарнизоны болды. 1810 жылғы қаңтарда 1-ші батальонның бір бөлігі Гваделупаны басып алуға қатысты, бұл полк көп жылдар бұрын қатысқан болатын. 1-ші батальон Мартиникаға оралды және 1819 жылы Кариб теңізін қалдырды. Осы уақытта 2-ші батальон 1809 жылғы күздегі апатты Уолчерен науқанына қатысып, аралдағы бірнеше қалаларды басып алуға көмектескен кезде қатты қызбаға шалдықты.

Виктория дәуірі

1820 жылы полк Ирландияға орналастырылды, бұл орналасу 1826 жылға дейін жалғасты. Елдегі болашақ көтеріліс қаупіне байланысты полк Португалияға экспедицияға қатысты және 1827 жылдың қаңтарында онда қонды. Британ күштері жасаған экспедицияның арқасында көтерілісшілердің қозғалысы көбінесе басылды. 1829 жылы полк Жаңа Оңтүстік Уэльс пен Ван Димен жеріне (қазіргі Тасмания) бағытталған сотталғандарды тасымалдайтын кемелерге сүйемелдеушілерді ұсына бастады. Полктің қалған бөлігі соңғы колониядағы гарнизондық әскерлерге айналды. Полк бөлімшесі 1829 жылы Перт қаласының негізін салу салтанатына қатысты және сол жылы HMS Sulphur соғыс кемесімен Батыс Австралияға келді. Салтанатта полк бөлімшесінің командирі, капитан Фредерик Чидли Ирвин кейін Батыс Австралияның әкімшісі қызметін екі рет атқарды. 1833 жылы полк Австралиядан Үндістанға ауыстырылды. 1838 жылы полк Бирмадағы Мауламинеге жіберілді, 1842 жылы Үндістанға қайтып оралды, ал 1847 жылы Англияға аттанды.

Қырым соғысы

Полк 1854 жылы тамыз айында Каламита шығанағына 4-ші дивизия құрамында Қырым соғысына қатысу үшін түсті. Полк 1854 жылдың қарашасында Инкерман шайқасына қатысып, қанағаттандырылмайтын жақын арадағы шайқастарға қатысты. Бір сәтте екі байрақ ұстаушы да құлады: Королеваның байрағын алып жүрген прапорщик Джеймс Хултон Клаттербак және полк байрағын алып жүрген прапорщик Хенидж Твисден, ол ауыр жарақаттан көз жұмды. Полк Севастопольді қоршауға да қатысты және 1855 жылдың 8 қыркүйегінде, ұзақ қоршаудың соңғы күні, «Ұлы Редан шайқасы» деп аталатын Севастопольдің үлкен бекінісінің бір бөлігіне шабуыл жасау үшін құрылған күштердің бір бөлігі болды.

63-ші жаяу әскер полкі

1758–1760: генерал-майор Дэвид Уотсон
1760–1764: генерал сэр Уильям Бутби, баронет
1764–1765: генерал-лейтенант сэр Ричард Пирсон, KB
1765–1768: генерал сэр Чарльз Хотем, 8-ші баронет, KB
1768–1782: генерал-лейтенант Фрэнсис Грант

63-ші (Батыс Саффолк) жаяу әскер полкі - (1782)

1782–1788: Генерал-лейтенант Александр Лесли
1788–1789: Полковник Джордж Уолдегрейв, 4-ші граф Уолдегрейв
1789–1825: Генерал Александр Линдсей, 6-шы граф Балкаррес
1825–1847: Генерал Уильям Диотт
1847–1850: Генерал-майор сэр Генри Уотсон, CB
1850–1868: Генерал сэр Томас Кенех, KCB
1868–1873: Генерал-лейтенант Артур Кунлифф ван Ноттен Поле
1873–1877: Генерал Томас Мейтленд Уилсон
1877–1881: Генерал сэр Ричард Уодди, KCB