Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
63-ші жаяу әскер полкі 1756 жылы құрылған британ әскерінің полкі болды. Чилдерс реформалары аясында ол 1881 жылы 96-шы жаяу әскер полкімен бірігіп, Манчестер полкін құрды.
The 63rd Regiment of Foot was a British Army regiment raised in 1756. Under the Childers Reforms, it amalgamated with the 96th Regiment of Foot to form the Manchester Regiment in 1881.
Жеті жылдық соғыста дайындық және қызмет
Полк құрылуы Жеті жылдық соғыс басталғаннан кейін армияның кеңейтілуіне байланысты болды. 1756 жылғы 25 тамызда бірнеше полкке екінші батальон құру туралы бұйрық берілді. 8-ші жаяу полктің 2-ші батальоны 1756 жылғы 10 желтоқсанда құрылды және 1758 жылғы 21 сәуірде 63-ші жаяу полк болып қайта нөмірленді. Сол жылдың соңында жаңадан құрылған 63-ші полк, басқа да полктер мен түрлі активтермен бірге Батыс Үндістанға аттанды. 1759 жылғы қаңтарда полк Мартиникаға жасалған сәтсіз шабуылға қатысты. Сол айдың соңында полк Гваделупаға шабуылға қатысты: Корольдік теңіз күштері Басс-Террені бомбалағаннан кейін британдық әскерлер аралдың батыс бөлігінде, ірі цитадель – Форт-Рояльдің жанында жерге қонды. 24 қаңтарға дейін британдық әскерлер негізгі қалаға енді: ондағы цитадель тастап кетілген еді. Полк цитадельді күзету кезінде бірнеше шабуылға ұшырады, ал әскердің қалған бөлігі аралдың шығысындағы жайлырақ жерге көшті. Бір шабуыл кезінде полк командирі, лейтенант-полковник Питер Дебрисей қаза тапты. Полк тағы бес жыл Батыс Үндістанда қызмет етті.
The formation of the regiment was prompted by the expansion of the army as a result of the commencement of the Seven Years' War. On 25 August 1756 it was ordered that a number of existing regiments should raise a second battalion; among those chosen was the 8th Regiment of Foot. The 2nd Battalion of the 8th Regiment of Foot was formed on 10 December 1756 and renumbered as the 63rd Regiment of Foot on 21 April 1758. Later that year, the newly created 63rd, along with a number of other regiments and various other assets, set off for the West Indies. In January 1759 the regiment took part in the unsuccessful invasion of Martinique. Later that month the regiment took part in the invasion of Guadeloupe: after the Royal Navy bombarded Basse Terre, the British troops landed on the west part of the island, near Fort Royal, a large citadel. By 24 January, British troops had entered the main town: the citadel there had been abandoned. The regiment suffered a number of attacks while garrisoning the citadel, the rest of the force having moved to the more hospitable east of the island. During one attack, the regiment's commanding officer Lieutenant Colonel Peter Desbrisay was killed. The regiment remained in the West Indies for a further five years.
Американың Тәуелсіздік соғысы
1764 жылы полк Ирландияға жетті. Полк 1775 жылғы маусымда Бункер-Хилл шайқасына қатысып, үшінші шабуыл жасады, ол байнет шабуылымен аяқталып, ақырында американдықтарды жеңді. Шайқастан кейін полк Бостонда қалды, қалада болу күдік тудыратын болды. Соңында 1776 жылғы наурыз айында полк Бостондағы қалған күштермен бірге Канададағы Галифаксқа бет бұрды. Полк 1776 жылғы тамызда Лонг-Айленд шайқасына қатысты, бұл американдықтарға ауыр соққы болды, бірақ таңқаларлықтай, американдық көшбасшы генерал Джордж Вашингтон осы шайқаста Континенттік армияның рухын қайта жандандыра алды. Полктің гранадерлік және жеңіл роталары 1777 жылғы қыркүйекте Брэндивайн шайқасына және 1777 жылғы қазанда Германтаун шайқасына қатысты. Полктің негізгі күші 1777 жылғы қазанда Клинтон және Монтгомери форттары үшін болған шайқасқа қатысты. 1780 жылы полк Каролинадағы науқанға қатысып, Чарльстонды қоршауға алды. Сол жылы полктің атты ротасы, Банастре Тарлтон басқаратын Тарлтон легионының бір бөлігімен бірге, американдық атқыштардың бір бөліміне шабуыл жасап, тұтқынға алды. Полк сондай-ақ келесі екі жылда лорд Корнуоллис басқарған күштердің құрамында бірнеше шайқастарға қатысты, сондай-ақ 1781 жылғы сәуірде Камден маңында генерал Фрэнсис Роудон басқарған күштердің құрамында тағы бір шайқасқа қатысты. 1782 жылы полк 63-ші (Батыс Саффолк) жаяу әскер полкі деп аталды. 1795 жылы Нидерландыдан британдық күштер шығар алдынан полк бірқатар операцияларға қатысты. Сол жылы полк Кариб теңізіндегі бірнеше аралдарды голланд және француз билігінен алуға бағытталған күштердің бір бөлігі болды. Алайда, олардың көліктік кемесі аралдарға жол тартқанда батальонның екі ротасы мерт болды. Полк Кариб теңізіндегі аралдарда түрлі операцияларға қатысты, соның ішінде 1796 жылы Гренададағы Федон көтерілісін басуға көмектесті. Олар 1799 жылға дейін аймақта қалды, содан кейін үйлеріне қайтты. 1799 жылғы тамызда полк Голландияға қарсы ағылшын-орыс шабуылына қатысып, 1799 жылғы қазанда Алкмар шайқасында күш көрсетті. 1801 жылғы қарашада полк Гибралтардағы гарнизонға қосылды, ал 1803 жылы Ирландияға жіберілді. 1804 жылы екінші батальон құрылды. 1808 жылғы ақпанда 1-ші батальон Барбадосқа орналасты. Ол британдық күштер басып алған Мартиникаға экспедицияға қатысты. 1-ші батальон сол кездегі тропикалық ауа райында жиі кездесетін аурулардан қатты зардап шеккен аралдың гарнизоны болды. 1810 жылғы қаңтарда 1-ші батальонның бір бөлігі Гваделупаны басып алуға қатысты, бұл полк көп жылдар бұрын қатысқан болатын. 1-ші батальон Мартиникаға оралды және 1819 жылы Кариб теңізін қалдырды. Осы уақытта 2-ші батальон 1809 жылғы күздегі апатты Уолчерен науқанына қатысып, аралдағы бірнеше қалаларды басып алуға көмектескен кезде қатты қызбаға шалдықты.
In 1764 the regiment reached Ireland. The regiment took part in the Battle of Bunker Hill in June 1775, with a third attack, which ended in a bayonet charge, finally breaking the Americans. The regiment remained in Boston after the battle, the town becoming increasingly more uneasy to be in. Finally, in March 1776 the regiment, along with the rest of the forces in Boston, departed, heading for Halifax in Canada. The regiment took part in the Battle of Long Island in August 1776, a devastating blow against the Americans, though astonishingly, the American leader General George Washington managed to reverse the blow that had been struck against much of the Continental Army's morale in this battle soon after. Grenadier and Light companies of the regiment also took part in the Battle of Brandywine in September 1777 and the Battle of Germantown in October 1777. The main force of the regiment took part in the Battle of Forts Clinton and Montgomery in October 1777. In 1780 the regiment became involved in the campaign in the Carolinas taking part in the siege and subsequent capture of Charleston. That year the mounted company of the regiment, augmented by a detachment from Tarleton's Legion under the command of the dashing, Banastre Tarleton, attacked and captured an American cavalry unit. The regiment also took part in number of battles as part of the forces commanded by Lord Cornwallis over the next two years, as well as taking part in another engagement near Camden in April 1781, as part of a force under the command of General Francis Rawdon. In 1782 the regiment was designated the 63rd (the West Suffolk) Regiment of Foot. The regiment was involved in a number of actions before the British forces withdrew from the Netherlands in 1795. That same year, the regiment were part of a force designed to take a number of Caribbean islands under Dutch and French control. However, their transport ship sank, with the loss of two companies from the regiment, en route to the islands. The regiment took part in a variety of operations on the islands in the Caribbean, including helping to put down Fédon's rebellion in the Grenada in 1796. It remaining in the region until 1799, when they departed for home. In August 1799 the regiment took part in the Anglo Russian invasion of Holland, seeing action at the Battle of Alkmaar in October 1799. In November 1801 the regiment joined the garrison at Gibraltar and, in 1803, it was deployed to Ireland. A second battalion was raised in 1804. In February 1808 the 1st battalion was stationed in Barbados. It took part the expedition to Martinique, which the British force captured.|group=Note The 1st battalion became the garrison for island, suffering heavily from diseases one would expect in such tropical weather at that time. In January 1810, part of the 1st battalion took part in the capture of Guadeloupe, a duty the regiment had participated in many years before. The 1st battalion returned to Martinique and finally departed the Caribbean in 1819. Meanwhile, the 2nd battalion took part in the disastrous Walcheren Campaign in autumn 1809, suffering from terrible fever while assisting in the capture of a number of towns on the island.
Виктория дәуірі
1820 жылы полк Ирландияға орналастырылды, бұл орналасу 1826 жылға дейін жалғасты. Елдегі болашақ көтеріліс қаупіне байланысты полк Португалияға экспедицияға қатысты және 1827 жылдың қаңтарында онда қонды. Британ күштері жасаған экспедицияның арқасында көтерілісшілердің қозғалысы көбінесе басылды. 1829 жылы полк Жаңа Оңтүстік Уэльс пен Ван Димен жеріне (қазіргі Тасмания) бағытталған сотталғандарды тасымалдайтын кемелерге сүйемелдеушілерді ұсына бастады. Полктің қалған бөлігі соңғы колониядағы гарнизондық әскерлерге айналды. Полк бөлімшесі 1829 жылы Перт қаласының негізін салу салтанатына қатысты және сол жылы HMS Sulphur соғыс кемесімен Батыс Австралияға келді. Салтанатта полк бөлімшесінің командирі, капитан Фредерик Чидли Ирвин кейін Батыс Австралияның әкімшісі қызметін екі рет атқарды. 1833 жылы полк Австралиядан Үндістанға ауыстырылды. 1838 жылы полк Бирмадағы Мауламинеге жіберілді, 1842 жылы Үндістанға қайтып оралды, ал 1847 жылы Англияға аттанды.
In 1820, the regiment were deployed to Ireland, a deployment that would last until 1826. The regiment was involved in an expedition to Portugal due to fears of impending insurrection in the country and landed there in January 1827. The rebel cause largely subsided, thanks largely in part due to the expedition made by the British forces. In 1829, the regiment began providing escorts for convict ships traveling to New South Wales and Van Diemen's Land (now Tasmania). The rest of the regiment became garrison troops in the latter colony. A detachment of the regiment was present at the foundation ceremony of Perth in 1829, and had arrived in Western Australia that same year, on the warship HMS Sulphur. The officer commanding the detachment of the regiment at the ceremony, Captain Frederick Chidley Irwin, would later twice serve as administrator of Western Australia. The regiment transferred from Australia to India in 1833. The regiment deployed to Mawlamyine in Burma in 1838, returned to India in 1842, and then embarked for England in 1847.
Қырым соғысы
Полк 1854 жылы тамыз айында Каламита шығанағына 4-ші дивизия құрамында Қырым соғысына қатысу үшін түсті. Полк 1854 жылдың қарашасында Инкерман шайқасына қатысып, қанағаттандырылмайтын жақын арадағы шайқастарға қатысты. Бір сәтте екі байрақ ұстаушы да құлады: Королеваның байрағын алып жүрген прапорщик Джеймс Хултон Клаттербак және полк байрағын алып жүрген прапорщик Хенидж Твисден, ол ауыр жарақаттан көз жұмды. Полк Севастопольді қоршауға да қатысты және 1855 жылдың 8 қыркүйегінде, ұзақ қоршаудың соңғы күні, «Ұлы Редан шайқасы» деп аталатын Севастопольдің үлкен бекінісінің бір бөлігіне шабуыл жасау үшін құрылған күштердің бір бөлігі болды.
The regiment landed in the Kalamita Bay in August 1854 as part of the 4th Division for service in the Crimean War. The regiment took part in the Battle of Inkerman in November 1854 and was engaged in extensive hand to hand fighting. At one point, both colour bearers fell: Ensign James Hulton Clutterbuck, carrying the Queen's Colour, and Ensign Heneage Twysden, who was mortally wounded carrying the Regimental Colour. The regiment also took part in the Siege of Sevastopol and was part of a force created to assault a part of the great fortress of Sevastopol on 8 September 1855, during the last day of the long siege, known as Battle of the Great Redan.
63-ші жаяу әскер полкі
1758–1760: генерал-майор Дэвид Уотсон
1760–1764: генерал сэр Уильям Бутби, баронет
1764–1765: генерал-лейтенант сэр Ричард Пирсон, KB
1765–1768: генерал сэр Чарльз Хотем, 8-ші баронет, KB
1768–1782: генерал-лейтенант Фрэнсис Грант
1758–1760: Maj Gen. David Watson
1760–1764: Gen. Sir William Boothby, Bt. 1764–1765: Lt Gen. Sir Richard Pierson, KB
1765–1768: Gen. Sir Charles Hotham, 8th Baronet, KB
1768–1782: Lt Gen. Francis Grant
63-ші (Батыс Саффолк) жаяу әскер полкі - (1782)
1782–1788: Генерал-лейтенант Александр Лесли
1788–1789: Полковник Джордж Уолдегрейв, 4-ші граф Уолдегрейв
1789–1825: Генерал Александр Линдсей, 6-шы граф Балкаррес
1825–1847: Генерал Уильям Диотт
1847–1850: Генерал-майор сэр Генри Уотсон, CB
1850–1868: Генерал сэр Томас Кенех, KCB
1868–1873: Генерал-лейтенант Артур Кунлифф ван Ноттен Поле
1873–1877: Генерал Томас Мейтленд Уилсон
1877–1881: Генерал сэр Ричард Уодди, KCB
1782–1788: Lt Gen. Hon Alexander Leslie
1788–1789: Col. George Waldegrave, 4th Earl Waldegrave
1789–1825: Gen. Alexander Lindsay, 6th Earl of Balcarres
1825–1847: Gen. William Dyott
1847–1850: Maj Gen. Sir Henry Watson, CB
1850–1868: Gen. Sir Thomas Kenah, KCB
1868–1873: Lt Gen. Arthur Cunliffe van Notten Pole
1873–1877: Gen. Thomas Maitland Wilson
1877–1881: Gen. Sir Richard Waddy, KCB