Кіріспе
Б.з.д. V ғасырдағы афиналық шешен грек шешені Антифон Рамнусский ( /æ//n//t//ɪ//f//ɒ//n//, // //ən/; wikt:Ἀντιφῶν (Ἀντιφῶν]] ὁ Ῥαμνούσιος); 480–411 б.з.д.) он аттикалық шешеннің ең ертесі және V ғасырдағы афиналық саяси және интеллектуалдық өмірдегі маңызды тұлға. Антифонның софистикалық еңбектері мен Түстерді түсіндіру туралы трактатты да Антифон шешен жазды ма, әлде оларды Софист Антифон деп белгілі бөлек адам жазды ма дегенде ұзаққа созылған беймәлімдік пен ғылыми пікірталас бар. Бұл мақалада тек Антифон шешеннің өмірбаяны мен шешендік шығармалары талқыланады.
the Greek orator Antiphon
Antiphon of Rhamnus ('/æ//n//t//ɪ//f//ɒ//n//, // //ən/; wikt:Ἀντιφῶν (Ἀντιφῶν]] ὁ Ῥαμνούσιος); 480–411 BC) was the earliest of the ten Attic orators, and an important figure in fifth century Athenian political and intellectual life. There is longstanding uncertainty and scholarly controversy over whether the Sophistic works of Antiphon and a treatise on the Interpretation of Dreams were also written by Antiphon the Orator, or whether they were written by a separate man known as Antiphon the Sophist. This article only discusses Antiphon the Orator's biography and oratorical works.
Өмір
Антифон – сөз өнерін кәсіп еткен мемлекет қайраткері. Ол Афинадағы саяси істерге белсенді қатысып, олигархиялық партияның жақтаушысы ретінде 411 жылы Төрт жүздік құрылуына басты жауапкер болды (Тераменге қараңыз); демократияның қалпына келтірілуінен кейін ол мемлекетке қарсы қылмыс жасады деген айып тағылып, өлім жазасына кесілді. Фукидид Антифонның шеберлігін, ықпалын және беделін ерекше атап көрсетті: Антифонды саяси ораторияның негізін қалаушы деп санауға болады, бірақ ол өзінің соты барысында ғана халыққа сөз сөйлеген. Оның саясатын қорғау үшін айтқан сөздерінің үзінділері (Пερὶ μεταστάσεως деп аталады) Ж. Николь (1907) египеттік папирустан жинақтап басып шығарды. Оның негізгі кәсібі – логограф (λογογράφος), яғни кәсіби сөз жазушы. Ол өз ісін жүргізуге қабілетсіздіктерін сезінгендер үшін жазды – барлық дауласушылар сарапшының көмегінсіз өздері іс жүргізуге міндетті болды. Антифонның он бес сөзі сақталған: он екісі – ойдан шығарылған істер бойынша мектептік жаттығулар, әрқайсысы төрт сөзден тұратын тетралогияларға бөлінген, олардың әрқайсысы айыптау және қорғану үшін екі сөзден тұрады – айыптау, қорғану, жауап, қарсы жауап; үш сөз нақты заңдық процестерге қатысты. Олардың барлығы кісі өлтіру (φονικαὶ δίκαι) істері туралы. Антифон "Техни" немесе "Риторика өнері" атты еңбекті де жазған деген аңыз бар.
Antiphon may be regarded as the founder of political oratory, but he never addressed the people himself except on the occasion of his trial. Fragments of his speech then, delivered in defense of his policy (called Περὶ μεταστάσεως) have been edited by J. Nicole (1907) from an Egyptian papyrus. His chief business was that of a logographer (λογογράφος), that is a professional speech writer. He wrote for those who felt incompetent to conduct their own cases—all disputants were obliged to do so—without expert assistance. Fifteen of Antiphon's speeches are extant: twelve are mere school exercises on fictitious cases, divided into tetralogies, each comprising two speeches for prosecution and defence—accusation, defence, reply, counter reply; three refer to actual legal processes. All deal with cases of homicide (φονικαὶ δίκαι). Antiphon is also said to have composed a Τέχνη or art of Rhetoric.