Кіріспе
Сесил Джеймс Шарп (22 қараша 1859 – 23 маусым 1924) – ағылшын фольклоршысы және ән жинаушы. Ол Эдвард дәуірінде Англияда халық әндерінің қайта жаңғыруының негізгі тұлғасы болды. "Рудтың ағылшын халық әндері" кітабында Шарп халық әндері мен музыкасын зерттеудегі ең маңызды тұлға ретінде танылды. Шарп Оңтүстік-Батыс Англия және АҚШ-тың Оңтүстік Аппалачи аймағынан төрт мыңнан астам халық әнін жинады. Ол өрістеу жұмысының нәтижесінде жазылған, көбінесе фортепианоға бейімделген ән жинақтарын жариялады және "Ағылшын халық әні: Кейбір қорытындылар" атты ықпалды теориялық еңбекті жазды. Ол ағылшын Моррис биінің үлгілерін нотаға түсірді және Моррис биін, сондай-ақ ағылшын ел биін қайта жаңғыртуда маңызды рөл атқарды. 1911 жылы ол Ағылшын халық биі қоғамын құрды, ол кейін Халық әндері қоғамымен бірігіп, Ағылшын халық биі және әндері қоғамын құрады. Сесил Шарптың музыкалық мұрасы ағылшын оркестрлік музыкасына және мектеп оқушыларының буын-буынының ән айту дәстүріне дейін жетеді. 1960 жылдардан бері британдық халықтық музыканың қайта жаңғыруына қатысқан көптеген музыканттар өз шығармаларында Шарп жинаған әндерді пайдаланды. Англияда және басқа елдердегі Моррис биі командалары оның атқарған жұмысының нәтижесінде қайта жаңғырудың қаншалықты берік екенін көрсетеді. АҚШ-та Шарптың қолдауымен Country Dance and Song Society құрылды, ал бишілер ол дамытқан стильдерді орындауды жалғастыруда. Соңғы төрт онжылдықта Шарптың жұмысы іріктеу, ұлтшылдық, мәдениетті игеру, цензура және расизм туралы пікірталас тудырды.
Cecil James Sharp (22 November 1859 – 23 June 1924) was an English collector of folk songs, folk dances and instrumental music, as well as a lecturer, teacher, composer and musician. He was a key figure in the folk song revival in England during the Edwardian period. According to Roud's Folk Song in England, Sharp was the country's "single most important figure in the study of folk song and music." Sharp collected over four thousand folk songs, both in South West England and the Southern Appalachian region of the United States. He published an extensive series of songbooks based on his fieldwork, often with piano arrangements, and wrote an influential theoretical work, English Folk Song: Some Conclusions. He notated examples of English Morris dancing, and played an important role in the revival both of the Morris and English country dance. In 1911, he co founded the English Folk Dance Society, which was later merged with the Folk Song Society to form the English Folk Dance and Song Society. Cecil Sharp's musical legacy extends into English orchestral music, and the classroom singing experienced by generations of schoolchildren. Many of the most popular musicians of the British Folk Revival from the 1960s to the present day have used songs collected by Sharp in their work. Scores of Morris dance teams throughout England, and also abroad, demonstrate the resilience of the revival he played a large part in sustaining. In the US, the Country Dance and Song Society was founded with Sharp's support, and dancers there continue to participate in styles he developed. Over the last four decades, Sharp's work has attracted heated debate, with claims and counter claims regarding selectivity, nationalism, appropriation, bowdlerisation and racism.
Австралияда
Шарп әкесінің ұсынысымен Австралияға эмиграциялауға шешім қабылдады. Ол сондай-ақ екі жеңіл опера жазды: «Сильвия», ол 1890 жылдың 4 желтоқсанында Король театрында қойылды, және «Джонкиль». Екі операның да либреттосын Гай Бутби жазған. Шарп Кафедралық хор қоғамы орындаған бірнеше балалар өлеңдеріне де музыка жазды.
Англияға оралу
1892 жылы Шарп Англияға оралды және 1893 жылғы 22 тамызда Сомерсет графтығының Шығыс Кливдон қаласында, музыканы жақсы көретін Констанс Доротея Бирчке үйленді. Олардың үш қызы мен бір ұлы болды. 1893 жылы үйленгеннен кейін Шарп денсаулығына қарай вегетариандыққа көшті және спиритуализм мен теософияға қызығушылық танытты. 1896 жылдан бастап Шарп Хэмпстед музыка консерваториясының директоры қызметін атқарды, бұл жарты күндік жұмыс болды және оған үй берілді.
Саяси көзқарастар
Шарп заманының саяси сол жақтарымен ұйсым танысты. 1900 жылы ол социалистік ұйым – Фабиан қоғамына қосылды, ал кейінірек Еңбек партиясын қолдады. Жастық шағында ол радикал саналды және оқытушы әріптесінің айтуынша, "торилерді әжуалауды" ұнатқан. Ол "сыныптық теңсіздіктің әділетсіздігіне" деген ашуын білдірді, сондай-ақ тоталитаризмге қарағанда демократияны жоғары бағалады, "кез келген ұжымдық үкімет дұрыс жұмыс істеуі үшін демократиялық болуы керек" деп санайтын және Ресейдегі большевиктік революцияға күдікпен қарады. Шарп өлім жазасына қарсы болды. Дегенмен, ол суфражеттер қозғалысын қолдамады, бірақ оның әріптесі және биографы Мауд Карпелес бұл, әдетте, олардың принциптеріне емес, әдістеріне наразылық болғанын көрсетті. Шарп ұлтшыл болды және ағылшын халық әндерімен танысу патриотизм рухын оятады деп сенді.
Өлім
Шарп 1924 жылғы 23 маусымда Хэмпстедте жоғарғы тыныс жолдарының қатерлі ісігінен қайтыс болды.
Сын
Шарптың идеялары оның қайтысынан кейін жарты ғасыр бойы басымдық танытты, бұл оның шәкірті Мод Карпельспен бірлесіп жазған, сынсыз және ашық түсті өмірбаянға және 1954 жылы Халықаралық халық музыкасы кеңесі құрған халық әнінің анықтамасына оның ойларын енгізуіне байланысты болды. А. Л. Ллойд, марксист және 1960-шы жылдардағы екінші халық әндерінің қайта жандануының бас теоретиктерінің бірі, Шарптың идеяларын жоққа шығарғандай болды, бірақ іс жүзінде оның көптеген ойларын ұстанды. 1970-ші жылдары Дэвид Харкер халық әндерін жаңартушылардың мотивациясы мен әдістерін сұраққа алып, Шарпты идеологиялық себептермен зерттеулерін манипуляциялауда айыптаған радикалды марксистік талдау ұсынды. Харкердің сөзіне сәйкес: «Сесил Шарптың қатысқан «Халық әні» ауылдық пролетариаттың шағын бөлігінен алынып, халықтың игілігі үшін қала мен ауылға бірдей таңылған «шикізат» немесе «құрал» ретінде пайдаланылуы керек, бірақ бастапқы түрінде емес, консерваторияның оқу бағдарламасына орай, ұлттық сезімдер мен буржуазиялық құндылықтардың негізін қалауы керек». Харкер 1985 жылы жарық көрген ықпалды «Фейксон» еңбегінде бұл тезисті кеңейтіп, халық әнінің тұжырымын «қайта құрылыс басталуы үшін жоғарылатылуы керек зиялық қиратылыс» деп қарастырды және Фрэнсис Джеймс Чайлдтан А. Л. Ллойдқа дейінгі ғалымдарды сынады. Вик Гэммон «Фейксон» британдық солшылдардың кейбір топтарында «ортодоксальдық мәртебеге ие болғанын» және ертедегі халық музыкасы қозғалысы бойынша «критикалық жұмыстың басталуын» білдіргенін айтты, бірақ кейінірек «Бұл Харкердің барлығын дұрыс түсінгенін білдірмейді» деп мәлімдеді. Сесил Дж. Шарп жинаған және фортепианомен сүйемелдеген ағылшын халық әндері, Лондон: Новелло (1916). Бұл том Dover Publications баспасынан қайта басылды және қолда бар. Ағылшын халық әні: кейбір қорытындылар (алғаш рет 1907 жылы жарық көрген). Лондон: Симпкин; Новелло). Бұл еңбек бірнеше рет қайта басылды. Соңғы басылымы (Charles River Books) мына жерде: «Морис биінің тарихы» (The Morris Book a History of Morris Dancing, With a Description of Eleven Dances as Performed by the Morris Men of England) Сесил Дж. Шарп және Герберт К. Маклвайн, Лондон: Новелло (1907). 2010 жылы қайта басылды, General Books.
"'[F]olk song' as mediated by Cecil Sharp, [is] to be used as 'raw material' or 'instrument', being extracted from a tiny fraction of the rural proletariat and imposed upon town and country alike for the people's own good, not in its original form, but, suitably integrated into the Conservatoire curriculum, made the basis of nationalistic sentiments and bourgeois values." Harker expanded this thesis in the influential Fakesong in 1985, dismissing the concept of folk song as "intellectual rubble which needs to be shifted so that building can begin again", and attacking scholars from Francis James Child to A. L. Lloyd. while Vic Gammon commented that Fakesong had taken on "the status of an orthodoxy in some quarters of the British left", and represented "the beginning of critical work" on the early folk music movement although he stated later that, "this does not mean that Harker got it all right." English folk songs, collected and arranged with pianoforte accompaniment by Cecil J. Sharp, London: Novello (1916). This volume has been reprinted by Dover Publications under and is in print. English Folk Song: Some Conclusions (originally published 1907. London: Simpkin; Novello). This work has been reprinted a number of times. For the most recent (Charles River Books), see The Morris Book a History of Morris Dancing, With a Description of Eleven Dances as Performed by the Morris Men of England by Cecil J. Sharp and Herbert C MacIlwaine, London: Novello (1907). Reprinted 2010, General Books; .