Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Соңғы күннің қасиеттілері қозғалысының діндерінде, 1800 жылдардың басында АҚШ-та пайда болған, "нефиттердің жазбасы" деген тіркес екі түрлі, бірақ байланысты мағынада қолданылады. Біріншісі – нефиттер өз тарихын жазды деген сенімдегі металл пластиналар жинағын сипаттау үшін қолданылады. Жозеф Смит айтуынша, осы жазбаның алтын пластиналарға жазылған қысқартылған нұсқасы – Мормон кітабының бастауы болды. "Нефиттердің жазбасы" Мормон кітабының қолжазба атауы ретінде де қолданылған. Соңғы күннің қасиеттілері қозғалысының Уитмерит тармағы өздерінің Мормон кітабы нұсқасының атауы ретінде "Нефиттердің жазбасын" пайдаланды.
Within the religions of the Latter day Saint movement that developed in the U. S. during the early 1800s, the phrase record of the Nephites has two distinct but related usages. The primary use is to describe the collection of inscribed metal plates on which the Nephites purportedly recorded their history. An abridged version of this record, reportedly inscribed on gold plates, was the source of the Book of Mormon, according to Joseph Smith. The Record of the Nephites was also the manuscript title of the Book of Mormon. The Whitmerite branch of the Latter Day Saint movement used The Record of the Nephites as the title for their version of the Book of Mormon.
Жазбалар жазылған тақталар
Нефиден бастап, Мормон кітабындағы түрлі адамдар нефиттердің дүниелік және қасиетті тарихын жазуға міндеттелді. Бұл жазбалар металл тақташаларға түсірілген. Жазба сақтаушы әдетте пайғамбар болған, бірақ олардың арасында пайғамбар емес шағын авторлар да болды. Мормон кітабы тарихының бір бөлігінде жазбаларды нефиттердің басшылары – патшалар немесе бас сот судьялары сақтаған, олардың көпшілігі де пайғамбарлар еді. Нефиттер тарихын құрайтын бірнеше тақташалар жинағы болды. Мормон кітабында Лабанның мыс тақташалары, яредтілер тарихы және Нефидің үлкен және кіші тақташалары сияқты кейбір тақташалар нақты айтылған. Мормон кітабында айтылғандай, соңғы нефиттердің бірі Мормон алтын тақташалардағы жазбаны қысқартып жинақтады. Мормон өзінің еңбегін негізінен Нефидің үлкен тақташаларынан алғанын, бірақ Нефидің толық қамтылған кіші тақташаларын да қостынын мәлімдеді. Мормонның ұлы Морони Мормонның жазбасына қосымшалар енгізді, бірақ "егер тақташаларда орын болғанда, мен одан да көп жазар едім, бірақ орын жоқ, және менде басқа да ештеңе жоқ" (Мормон 8:5) деді. Морони әкесінен тақташаларды мөрлеп, "жазбаны жерге жасыруды" (Мормон 8:4) бұйырған еді. Мормондықтар сенуінше, 1823 жылы Морони періште ретінде Жозеф Смитқа көрініп, оны тақташалардың жасырылған жеріне бас жетеледі. Жозеф Смит айтуынша, бұл Нью-Йорк штатының Пальмира қаласының жанындағы Кумора төбесі еді.
Beginning with Nephi, various people in the Book of Mormon were charged with keeping a record of the secular and sacred history of the Nephites. These records were inscribed on metal plates. The record keeper was usually a prophet, although there are some minor authors who were not. For some portion of the Book of Mormon history the records were kept by Nephite rulers, either kings or chief judges, many of whom were also prophets. There were several sets of plates that constituted the record of the Nephites. Some of the plates are specifically mentioned in the Book of Mormon, including the brass plates of Laban, the history of the Jaredites, and the large and small plates of Nephi. According to the Book of Mormon, Mormon, one of the last of the Nephites, abridged the record on the Golden Plates. Mormon states that he took his account primarily from the large plates of Nephi, but he also included the unabridged, small plates of Nephi. Mormon's son, Moroni, added to Mormon's account but stated that he would have written more, "if I had room upon the plates, but I have not; and ore I have none" (Mormon 8:5). Moroni had been commanded by his father to seal the plates and "hide up the record in the earth" (Mormon 8:4). Adherents of Mormonism believe that Moroni, as an angel, appeared to Joseph Smith in 1823 and directed him to where the plates were hidden. According to Joseph Smith's account, this was the Hill Cumorah, near Palmyra, New York.
Қолжазбаның атауы
Мормон кітабы кейде "Нефийлердің жазбасы" деп жарияланады. Баспагерге байланысты, ол "Нефий жазбасы" немесе "Жүсіптің таяғы" деп те аталуы мүмкін. "Жүсіптің таяғы" термині Киелі кітаптың Король Джеймс нұсқасындағы Езекиел кітабының 37-тарауындағы аяттарға сілтеме жасайды, және Соңғы күннің қасиеттілері қозғалысы оны Нефийлердің жазбасы туралы болжам деп санайды. Мұндай атаулар мәтіннің 1830 жылы Нью-Йорк штатының Пальмира қаласында Эгберт Грандин баспасында жарық көрген, өңделмеген алғашқы басылымнан алынғанын көрсетеді. Қолжазбаның қазіргі нұсқалары және "The Joseph Smith Papers" сияқты мұрағаттарда қолжетімді алғашқы басылымдар стандартты атаумен – Мормон кітабы – белгіленеді.
The Book of Mormon is sometimes published as The Record of the Nephites. It is also called The Nephite Record and The Stick of Joseph, depending on the publisher. The term Stick of Joseph is a reference to the verses in the King James Version of the Bible, Book of Ezekiel chapter 37, which the Latter Day Saint movement believes to be a prophecy of the Record of the Nephites. Such titles may indicate that the text is from an unedited copy of the first edition, published 1830 by Egbert Grandin in Palmyra, New York. Existing versions of the manuscript and first editions available for public perusal through archives such as The Joseph Smith Papers use the standard name the Book of Mormon.