Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уэльстік өнеркәсіпші және саясаткер Генри Хасси Вивиан, 1-ші Суонси бароны (6 шілде 1821 – 28 қараша 1894), 1882 жылдың мамырынан 1893 жылдың маусымына дейін сэр Хасси Вивиан, 1-ші баронет ретінде белгілі болды, Вивиан әулетінен шыққан Уэльстік өнеркәсіпші және саясаткер.
Welsh industrialist and politician
Henry Hussey Vivian, 1st Baron Swansea (6 July 1821 – 28 November 1894), known between May 1882 and June 1893 as Sir Hussey Vivian, 1st Baronet, was a Welsh industrialist and politician from the Vivian family.
Өмірбаян
Свансидегі Синглтон аббаттығында туған Генри – өнеркәсіпші және парламент депутаты Джон Генри Вивиан мен оның әйелі, Рейгейттегі Артур Джонстың қызы Сараның үлкен ұлы болды. Оның кіші ағалары – Артур Вивиан (кейін өнеркәсіпші және парламент депутаты), Глинн Вивиан (кейін өнер жинаушы және қайырымдылық жасаушы) және Грэм Вивиан. Оның әйелінің інісі – Ричард Хасси Вивиан, Вивианның бірінші бароны. Ол Итон колледжінде білім алып, 1838 жылдан бастап Германия мен Францияда металлургияны оқыды. Екі жылдан кейін әжесі құрған, «Vivian & Sons» мыс балқыту бизнесінің Ливерпульдегі филиалының директоры болды. Үш жыл өткен соң фирманың серігі атанды, сосын Суонсиге келіп, әкесінің өмірінің соңғы он жылында (1845–1855) «Хафод» зауытын басқарды. Мыс балқытудан алынатын қосымша өнімдерді жасап шығарды және басқа металлургиялық салаларға бейімделді. 1889 жылғы ереуілден кейін кеншілердің жалақысын «қозғалмалы шкала» бойынша есептеуді ұсынғанмен, кейбір дереккөздер бұл идеяның авторы Уильям Томас Льюис, кейін Лорд Мертир екенін айтады. Ол «Ронда мен Суонси шығанағы» темір жолының негізгі ұйымдастырушыларының бірі болды, қалалық портының мүмкіндіктерін кеңейтуге көмектесті және парламенттік дебаттарда Уэльс көмірінің артықшылықтарын қорғады. Оның тыраны арқасында Суонси маңызды өнеркәсіптік орталыққа айналды. Ол Трюро (1852–57), Гламморганшир (1857–85) және Суонси округі үшін парламент депутаты болды (1885–93). 1889 жылы Гламорган округі кеңесінің алғашқы төрағасы болып сайланды. Сонымен қатар, ол бейбіт сот судьясы, Гламорганның лейтенант орынбасары және бірнеше жыл бойы 4-ші Гламорган еріктілер полкінің бірінші лейтенант-полковнигі болды. 1882 жылдың 13 мамырында Гламорган графтығындағы Суонси еншігіндегі Синглтон баронеті, ал 1893 жылдың 9 маусымында Гламорган графтығындағы Синглтон бароны атанды. 1894 жылдың 28 қарашасында қайтыс болғаннан кейін, оның ұлдары Генри Хасси Вивиан мен Одо Ричард Вивианға мұрагерлік құқығы берілді. Оның мүлкі 163 707 фунт стерлингке бағаланды. Ол Скеттидегі Сент-Пол шіркеуінің зиратына жерленді. Суонсидегі Сент-Дэвид сауда орталығында итальян мүсіншісі Марио Рагги жасаған, Генридің фрақ пен мантия киген қоладан құйылған мүсіні орналасқан. Хафодтағы Сент-Джон шіркеуінде де мемориалдық тақта орнатылған. Оны оның жесірі орнатып, «Өмір жарысын жақсы аяқтады. Өмірлік еңбегін жақсы атқарды. Өмірдің тәжін жақсы жеңді. Енді демалыс кезі келді» деген сөздер жазылған. Лорд Суонсидің кіші інісі сэр Артур Вивиан да либерал саясаткер болды.
Born at Singleton Abbey, Swansea, Henry was the eldest son of industrialist and MP John Henry Vivian and his wife Sarah, daughter of Arthur Jones, of Reigate. His younger brothers were Arthur Vivian (who would become an industrialist and MP), Glynn Vivian (afterwards an art collector and philanthropist) and Graham Vivian. His uncle was Richard Hussey Vivian, first baron Vivian. He was educated at Eton and studied metallurgy in Germany and France from 1838 before entering Trinity College, Cambridge in 1839. After two years he became manager of the Liverpool branch of the copper smelting business founded by his grandfather, Vivian & Sons. Three years later he became a partner of the firm before coming to Swansea to manage the Hafod Works during the last ten years of his father's life (1845–1855). He developed a range of by products from copper smelting and diversified into other metallurgical activities. He is credited with originating the "sliding scale" of miners' wages after the strike of 1889, though other authorities attribute the idea to William Thomas Lewis, afterwards Lord Merthyr. He was one of the chief promoters of the Rhondda and Swansea Bay Railway, helped to further extend the harbour facilities of the town and championed the merits of Welsh coal in Parliamentary debates. It was largely due to his efforts that Swansea became a major industrial centre. He served as a Member of Parliament (MP) for Truro (1852–57), Glamorganshire (1857–85), and Swansea District, 1885–93. In 1889, he became the first chairman of the Glamorgan County Council. He was also a Justice of the Peace, Deputy Lieutenant for Glamorgan and for some years first Lieutenant Colonel of the 4th Glamorgan Rifle Volunteers. He was created a baronet of Singleton, in the Parish of Swansea in the County of Glamorgan, on 13 May 1882, and Baron Swansea, of Singleton in the County of Glamorgan, on 9 June 1893. After his death on 28 November 1894, probate was granted to his sons Henry Hussey Vivian and Odo Richard Vivian valuing his estate at £163,707 1s 9d, he was buried in the churchyard of St Paul's Church in Sketty. There is a bronze statue of Henry wearing a frock coat and gown in St. David's Shopping Centre, Swansea, created by Italian sculptor Mario Raggi. There is also a plaque at St John's Church in Hafod. It was erected by his widow and contains the words 'Life's race well run. Life's work well done. Life's crown well won. Then comes rest'. Lord Swansea's younger brother Sir Arthur Vivian was also a Liberal politician.