Қара көйлек – әр әйелдің гардеробында болуы тиіс киім
Little black dress
Шағын қара көйлек – сәнді, қарапайым, әр жағдайға сәйкес келетін киім. Коко Шанельдің 1920 жылдардағы дизайнынан бастау алған, қажетті гардероб бөлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қара кешкі немесе коктейль көйлек
Black evening or cocktail dress
Кішкентай қара көйлек (LBD) – қара кешкі немесе коктейль көйлек, қарапайым тілімімен және көбінесе қысқа ұзындығымен ерекшеленеді. Мода тарихшылары кішкентай қара көйлектің пайда болуын 1920 жылдардағы Коко Шанельдің дизайндарымен байланыстырады. Ол ұзақ қызмет етуге, әмбебап болуға, қолжетімді бағада болуға және көптеген адамдарға арналған болуға тиіс. Оның кең таралғаны соншалық, оны көбінесе "LBD" деп ғана атайды. Кішкентай қара көйлек толық гардеробтың қажетті бөлігі саналады. Көптеген сәндік сарапшылар әрбір әйелде қарапайым, әдемі қара көйлек болуы керек дейді, оны жағдайға қарай киюге болады. Мысалы, LBD күндізгі жұмысқа жакет пен туфлилермен киюге болады. Ал кешкі киім немесе той, кеш сияқты ресми шараларға әсем әшекейлер мен аксессуарлармен толықтырып киюге болады.
The little black dress (LBD) is a black evening or cocktail dress, cut simply and often quite short. Fashion historians ascribe the origins of the little black dress to the 1920s designs of Coco Chanel. It is intended to be long lasting, versatile, affordable, and widely accessible. Its ubiquity is such that it is often simply referred to as the "LBD". The little black dress is considered essential to a complete wardrobe. Many fashion observers state that every woman should own a simple, elegant black dress that can be dressed up or down depending on the occasion. For example, the LBD can be worn with a jacket and pumps for daytime business wear. It can also be worn with ornate jewelry and accessories for evening wear or a formal event such as a wedding or ball.
Тарих
Қара түс әрқашан символизмге толы болған. 16 ғасырдың басында испан аристократтары мен голланд саудагерлері үшін қара түс байлықты білдірді, себебі «импортталған емен алмаларынан» қара түс жасау өте қымбатқа түсетін. 18 ғасырдың басында қара түс романтика мен өнерді символдады. Энн Демеулмейстер айтқандай, «Қара – поэзия. Сіз ақынды қандай түспен көзге елестетесіз? Ақ жақтағы? Көпке бармас». 19 ғасырдың басында Байрон, Шелли және Китс сияқты романтиктер қара түсті оның меланхолиялық аурасы үшін қабылдады. Виктория дәуірі басталғанда, қара түс өнерден қайғы мен жоқтау түсіне айналды – жесірлер кем дегенде төрт жыл бойы қара киім киюге міндетті болды, сондай-ақ қызметшілердің формасы ретінде де қолданылды. 1926 жылы Коко Шанель американдық Vogue журналында қысқа, қарапайым қара көйлектің суретін жариялады. Ол тізеге дейін, түзу және тек бірнеше қисық сызықтармен әшекейленген. Vogue оны «Шанельдің Форды» деп атады. Model T сияқты, кішкентай қара көйлек те қарапайым және барлық әлеуметтік топтағы әйелдерге қолжетімді болды. Vogue сондай-ақ LBD-нің «барлық талғамды әйелдер үшін бір түрінен» болатынын айтты. Кішкентай қара көйлек Ұлы депрессия кезінде де танымал болды, бастысы оның экономиялылығы мен әсемдігі, бірақ көйлек ұзындығы сәл ұзартылды. Голливудтың сәнге әсері кішкентай қара көйлектің танымалдығын арттырды, бірақ одан да маңыздысы, Техниколор фильмдері кеңінен таралғанда, кинооператорлар басқа түстер экранда бұрмаланып, түс процесін бұзатындықтан кішкентай қара көйлектерге көбірек сүйенді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде стиль тоқыма маталардың кеңінен үлестірілуіне және жұмысқа қатысқан әйелдердің бірыңғай киімі ретінде (іскерлік киіммен толықтырылған) сақталуына байланысты жалғасты. Соғыстан кейінгі кезеңде Диордың «Жаңа стильдің» өркендеуі және 1950-ші жылдардың консервативтілігі кішкентай қара көйлекті бастапқы түріне қайтарды, оны қауіпті әйелдің символына айналдырды. Голливудтағы фатальды әйелдер мен құлаған әйелдер кейіпкерлері көбінесе үй шаруасындағы әйелдердің немесе Голливуд жұлдыздарының консервативті киімдеріне қарамастан, қара түсті корсетсіз көйлектерде бейнеленді. 1940-1950 жылдары танымал болған синтетикалық талшықтар көптеген дизайнның қолжетімділігі мен арзандығын арттырды. 1960 жылдардағы ұрпақтар арасындағы айырмашылық кішкентай қара көйлектің дизайнында қарама-қайшылық тудырды. Жастар «мод» стиліндегі ұрпақ көйлектің нұсқаларында мини-юбкаларды ұнатты, ал жастар мәдениетіне қызмет ететін дизайнерлер юбканы одан да қысқартып, юбканың немесе корсетінің кесілген жерлерін жасады, тор немесе тюль сияқты жеңіл маталарды қолданды. Көптеген әйелдер Одри Хепберннің «Тиффаниде таңғы ас» фильмінде киген қара Гиванши көйлегіне ұқсас қара жапсырмалы көйлектерді іздеді. 1980 жылдары киім мен іскерлік киім үшін кездейсоқ маталардың, әсіресе тоқымалардың танымалдылығы кішкентай қара көйлекті қайтадан модаға енгізді. Фитнес маниясымен бірге жаңа дизайн кең иық немесе пеплум сияқты сол кезде танымал болған бөлшектерді қамтыды: онжылдықтың соңында және 1990-шы жылдары әртүрлі ұзындығы мен толықтығындағы қарапайым дизайн танымал болды. 1990 жылдардағы гранж мәдениеті кішкентай қара көйлекті сандалдармен және жауынгерлік аяқкиімдермен үйлестірді, бірақ көйлектің өзі кесу мен матада қарапайым болды. 1990 жылдардың соңында жаңа жарқын киім кию киімнің жаңа түрлері пайда болды, бірақ 1950 және 1970 жылдардағыдай, түс мода мен формальды киімде маңызды рөл атқарып, қара түске қарсылық көрсетті. Денеге жақын киімнің қайта өркендеуі, түстердің басымдылығының азаюы және қара түстің қайта пайда болуы, сонымен қатар 1980 жылдардың ретроспективті трендтері 2000 жылдардың соңында киімге қызығушылықты қайта жандандырды.
Black has always been a color rich in symbolism. In the early 16th century, black represented wealth among Spanish aristocrats and Dutch merchants as it was incredibly expensive to produce the black color from "imported oak apples." In the early 18th century, black represented romance and artistry. As Ann Demeulemeester said of it, "Black is poetic. How do you imagine a poet? In a bright yellow jacket? Probably not." In the early 19th century, black was adopted by the Romantics such as Byron, Shelley, and Keats, due to its melancholic aura. As the Victorian era began, black transitioned from a color of art to one of grief and mourning – widows were expected to wear black for at least four years – and also for service livery, as the uniform for maids. In 1926 Coco Chanel published a picture of a short, simple black dress in American Vogue. It was calf length, straight and decorated only by a few diagonal lines. Vogue called it "Chanel's Ford". Like the Model T, the little black dress was simple and accessible for women of all social classes. Vogue also said that the LBD would become "a sort of uniform for all women of taste". The little black dress continued to be popular through the Great Depression, predominantly through its economy and elegance, albeit with the line lengthened somewhat. Hollywood's influence on fashion helped the little black dress's popularity, but for more practical reasons: as Technicolor films became more common, filmmakers relied on little black dresses because other colors looked distorted on screen and botched the coloring process. During World War II, the style continued in part due to widespread rationing of textiles, and in part as a common uniform (accessorized for businesswear) for civilian women entering the workforce. The rise of Dior's "New Look" in the post war era and the sexual conservatism of the 1950s returned the little black dress to its roots as a uniform and a symbol of the dangerous woman. Hollywood femmes fatales and fallen women characters were portrayed often in black halter style dresses in contrast to the more conservative dresses of housewives or more wholesome Hollywood stars. Synthetic fibres made popular in the 1940s and 1950s broadened the availability and affordability of many designs. The generation gap of the 1960s created a dichotomy in the design of the little black dress. The younger "mod" generation preferred, in general, a miniskirt on their versions of the dress and designers catering to the youth culture continued to push the envelope shortening the skirt even more, creating cutouts or slits in the skirt or bodice of the dress, using sheer fabrics such as netting or tulle. Many women aspired to simple black sheath dresses similar to the black Givenchy dress worn by Audrey Hepburn in the acclaimed film Breakfast at Tiffany's. The popularity of casual fabrics, especially knits, for dress and business wear during the 1980s brought the little black dress back into vogue. Coupled with the fitness craze, the new designs incorporated details already popular at the time such as broad shoulders or peplums: later in the decade and into the 1990s, simpler designs in a variety of lengths and fullness were popular. The grunge culture of the 1990s saw the combination of the little black dress with both sandals and combat boots, though the dress itself remained simple in cut and fabric. The new glamour of the late 1990s led to new variations of the dress but, like the 1950s and the 1970s, colour re emerged as a factor in fashion and formalwear and repeatedly shows an aversion to black. The resurgence of body conscious clothing, muted colour schemes, and the reemergence of predominant black, along with the retrospective trends of the 1980s in the late 2000s paved way to the return of interest to the dress.
Танымал мысалдар
Хьюберт де Живанши жасаған "Тиффанидегі таңғы ас" (1961) фильміндегі Холли Голайтли рөлінде Одри Хепберн киген қара көйлек, інжу-маржанмен безендірілген кішкентай қара көйлектерді (жинап айтқанда "basic black") кию стандартын белгіледі, және 1960 жылдардың басында мұндай киімдер жиі кездесетін. Бұл көйлек 2006 жылы аукционда 410 000 фунт стерлингке сатылып, рекорд орнатты – бұл бастапқы бағасынан алты есе жоғары. 1920-жылдардағы сән иконасы Хелен Кейннен шабыттанған мультфильм кейіпкері Бетти Буп өзінің ерте фильмдерінде кішкентай қара көйлек киген, бірақ кейін Техниколор пайда болғаннан кейін Беттидің көйлегі қызыл түсті болды. Виндзор герцогинясы Уолис Симпсон көптеген кішкентай қара көйлектерге ие болғанымен белгілі және бұл киімдерді жоғары бағалаған. Герцогиняның бір сөзі: "Кішкентай қара көйлек жарасымды болғанда, оның орнына ештеңе киюдің қажеті жоқ". Мария Шарапова 2006 жылғы АҚШ Ашық чемпионатындағы түнгі матчтарында Nike компаниясымен бірлесіп дизайнын жасаған "кішкентай қара көйлек" киді, көйлек Хепберннің ықпалымен жасалған кристалмен әшекейленген дөңгелек жағалы болды, және ол турнирді жеңіп алды. 2017 жылы спортқа оралғаннан кейін, турнирде жеңіске жеткеннен кейін 11 жыл өткен соң, ол тағы да Nike және Swarovski компанияларымен бірлесіп жасалған "кішкентай қара көйлек" киді, 2017 жылғы АҚШ Ашық чемпионатындағы түнгі матчтарында өзінің қайта оралуын атап өту үшін. Бұл образ оның 2006 жылғы көйлегін еске түсіретін болды. 2004 жылы Лондонның Ковент-Гарден театрындағы бір оқиғада режиссер семіз сопрано Дебора Войгтті "кішкентай қара коктейль көйлегіне" сыймағаны үшін операдан шығарып, оның орнына арық Энн Шванневильмсті қойды.
The black dress worn by Audrey Hepburn as Holly Golightly in the film Breakfast at Tiffany's (1961), designed by Hubert de Givenchy, epitomized the standard for wearing little black dresses accessorized with pearls (together called "basic black"), as was frequently seen throughout the early 1960s. The dress set a record in 2006 when it was auctioned for £410,000, six times its original estimate. Betty Boop, a cartoon character based in part on the 1920s it girl Helen Kane, was drawn wearing a little black dress in her early films, though with Technicolor later, Betty's dress became red. Wallis Simpson, Duchess of Windsor, was known to own several little black dresses and said much in praise of the garments. One quote of the Duchess: "When a little black dress is right, there is nothing else to wear in its place." Maria Sharapova wore a "little black dress" during her night matches at the 2006 US Open which she helped design with Nike and featured a round crystal studded collar after being inspired by Hepburn, and went on to win the tournament. Upon her return to the sport in 2017, eleven years after winning the tournament, she again wore a "little black dress" collaborating with Nike and Swarovski for her night matches at the 2017 US Open to celebrate her return at the championships. The look was intended to be reminiscent of her 2006 dress. In an incident at London's Covent Garden theatre in 2004, a director fired the then obese soprano Deborah Voigt from an opera because she could not fit into a "little black cocktail dress", replacing her with the slimmer Anne Schwanewilms.