Джек Финни: Американдық жазушының өмірі мен шығармалары
Jack Finney
Жек Финни – американдық жазушы, «Денені басып алушылар» және «Уақыт қайталау» атты ғылыми-фантастикалық және триллер жанрындағы шығармаларымен танымал. Биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық автор (1911–1995)
American author (1911–1995)
Уолтер Брэдэн "Джек" Финни (туған Джон Финни; 2 қазан 1911 – 14 қараша 1995) – американдық жазушы. Оның ең белгілі туындылары ғылыми фантастика және триллер жанрындағы шығармалар, оның ішінде «Денесін басып алушылар» және «Уақыт және қайтадан». Біріншісі 1956 жылғы «Денесін басып алушылардың шабуылы» фильмі мен оның жаңа нұсқаларының негізі болды.
Walter Braden "Jack" Finney (born John Finney; October 2, 1911 – November 14, 1995) was an American writer. His best known works are science fiction and thrillers, including The Body Snatchers and Time and Again. The former was the basis for the 1956 film Invasion of the Body Snatchers and its remakes.
Жеке өмір
Фини Висконсин штатының Милуоки қаласында дүниеге келді және Джон Фини деген есім берілді. Әкесі қайтыс болғаннан кейін, Фини үш жаста болғанда, ол әкесінің құрметіне Уолтер Брэден Финни деп аталды, бірақ "Джек" деп аталуын жалғастырды. Ол 1934 жылы Иллинойс штатының Гейлсбург қаласындағы Нокс колледжін бітірді. Ол Маргарит Гестке үйленді және олардың екі баласы болды: Кеннет пен Маргарит. Нью-Йорк қаласында тұрып, жарнама агенттігінде жұмыс істегеннен кейін, ол 1950 жылдардың басында отбасымен Калифорнияға көшіп келді. Ол Калифорния штатының Милл Валли қаласында тұрды және 84 жасында Калифорния штатының Гринбре қаласында пневмония мен эмфиземадан қайтыс болды.
Finney was born in Milwaukee, Wisconsin, and given the name John Finney. After his father died when Finney was three years old, he was renamed Walter Braden Finney in honor of his father, but continued to be known as "Jack". He attended Knox College in Galesburg, Illinois, graduating in 1934. He married Marguerite Guest, and they had two children, Kenneth and Marguerite. After living in New York City and working for an advertising agency there, he moved with his family to California in the early 1950s. He lived in Mill Valley, California, and died of pneumonia and emphysema in Greenbrae, California, at the age of 84.
Жазушылық мансап
Финидің "Кім біледі, солар айтты" атты алғашқы мақаласы 1943 жылғы желтоқсанда жарық көрген "Космополитан" журналында, Соғыс ақпарат бюросының (OWI) "Тілді ұстама, кемелер батып кетеді" атты Екінші дүниежүзілік соғыс науқанының идеясын көрсетеді. Жарнама мәтіншісі ретінде Финни өзінің үлесін қосып, патриот азаматтардың салғырт сөздері жау агенттеріне көмектесіп, АҚШ әскери қызметшілерінің қазасына әкелуі мүмкін екенін түсіндірді. Оның "Жесір әйелдің серуені" атты әңгімесі 1946 жылы Ellery Queen's Mystery Magazine журналы ұйымдастырған байқауда жеңіске жетті. Оның тұңғыш романы "Беске қарсы" 1954 жылы жарық көрді, ал келесі жылы одан фильм түсірілді. Финнидің "Дене ауыстырушылар" (1955) романы 1956 жылы түсірілген "Дене ауыстырушылар" фильмінің және одан кейінгі бірнеше қайта түсірілімдердің негізі болды. Тағы бір романы, "Падишаға шабуыл" (1959) "Падишаға шабуыл" фильміне айналды, онда Фрэнк Синатра RMS Queen Mary кемесінен батыл тонау жасаған топтың жетекшісі рөлін сомдады. Финнидің ең үлкен жетістігі оның ғылыми-фантастикалық романы "Уақыт және қайтадан" (1970) болды. Роман уақытқа саяхат жасау тақырыбын қамтиды, бұл тақырыпты ол бұрын қысқа әңгімелерінде сынап көрген. Романның басты кейіпкері Саймон Морли Нью-Йоркте жарнама саласында жұмыс істеп жүргенде, құпия үкіметтік жобаға тартылады, мақсаты – уақыт саяхатын іске асыру. Морли 1882 жылғы Нью-Йоркке саяхаттайды. Роман Финнидің сол кездегі қаладағы өмірдің жарқын және егжей-тегжейлі суретімен, сондай-ақ Морлидің саяхаты барысында жасаған суреттері мен фотосуреттерімен ерекшеленеді, олар роман беттерінде көшірілген. Морли сол кездегі тарихи орындардың көптегенін көреді, олардың кейбіреулері қазір жоғалып кеткен (мысалы, 1939 жылға дейін қазіргі Сити-холл паркінің оңтүстік жағында тұрған пошта кеңсесі), ал кейбіреулері әлі де сақталған (мысалы, Сент-Патрик соборы, сол кезде Бесінші авенюдегі ең биік ғимарат). 1987 жылы Финниге Теннесси штатының Нэшвилл қаласында өткен Дүниежүзілік фантастика конвенциясында өмірлік жетістіктері үшін Дүниежүзілік фантастика сыйлығы табысталды. Финнидің "Қызықты көршілер" (Collier's, 6 қаңтар 1951) атты әңгімесі "Уақыт – жай ғана орын" атты ғылыми-фантастикалық театрдың екінші эпизодының негізі болды. Ол алғаш рет 1955 жылғы 16 сәуірде көрсетілді, онда Дон ДеФор және Уоррен Стивенс түсті. Кейіннен әңгіме 1957 жылы Rhinehart and Company компаниясы шығарған "Үшінші деңгей" жинағында жарық көрді, ал одан кейін Стивен Спилберг жасаған "Amazing Stories" антологиялық сериясының эпизоды ретінде пайда болды, онда Адам Ант және Марсия Страссман ойнады. Спилбергтің нұсқасы алғаш рет 1987 жылғы 20 наурызда көрсетілді. 1995 жылы, "Уақыт және қайтадан" романы жарық көргеннен жиырма бес жыл өткен соң, Финни "Уақыттан уақытқа" атты жалғасын шығарды, онда Морлидің 1912 жылғы Манхэттендегі одан әрі оқиғалары баяндалған. Финни кітапты аяқтағаннан кейін көп ұзамай 84 жасында қайтыс болды. 1998 жылы Кэмпбелл Скотт пен Дженнифер Джейсон Лидің қатысуымен түсірілген "Махаббат хаты" телефильмі Финнидің 1959 жылы "The Saturday Evening Post" журналында жарияланған сол аттас қысқа әңгімесіне негізделген. Нокс колледжінің ғылыми фантастика және фантастика басылымы "Үшінші деңгей" деп аталады, бұл атау Финнидің 1952 жылғы қазан айында "The Magazine of Fantasy & Science Fiction" журналында жарияланған "Үшінші деңгей" атты қысқа әңгімесінің құрметіне берілген.
Finney's first article, "Someone Who Knows Told Me ", published in the December 1943 issue of Cosmopolitan, reflects the message of the Office of War Information's (OWI) "Loose Lips Sink Ships" campaign of World War II. As an advertising copywriter, Finney was doing his part, driving home the point that careless remarks by otherwise patriotic citizens can aid enemy agents, resulting in the death of US servicemen. His story "The Widow's Walk" won a contest sponsored by Ellery Queen's Mystery Magazine in 1946. His first novel, 5 Against the House, was published in 1954. It was made into a movie the following year. Finney's novel The Body Snatchers (1955) was the basis for the 1956 movie Invasion of the Body Snatchers and multiple remakes. Another novel, Assault on a Queen (1959), became the film Assault on a Queen with Frank Sinatra as the leader of a gang that pulls a daring robbery of the RMS Queen Mary. Finney's greatest success came with his science fiction novel Time and Again (1970). It involves time travel to the past, a theme he had experimented with previously in short stories. Its protagonist, Simon Morley, is working in advertising in New York City when he is recruited for a secret government project to achieve time travel. Morley travels to the New York City of 1882. The novel is notable for Finney's vivid and detailed picture of life in the city at that time and for the art and photographs supposedly made by Morley during his experiences, which are reproduced in the pages of the novel. Morley sees many actual historical sites, some now gone (e. g., the post office that, until 1939, stood in what is now the southern tip of City Hall Park) and some still existing (e. g., St. Patrick's Cathedral, then the tallest building in its Fifth Avenue neighborhood). In 1987, Finney was given the World Fantasy Award for Life Achievement at the World Fantasy Convention, held in Nashville, Tennessee. Finney's story "Such Interesting Neighbors" (Collier's, 6 January 1951) was the basis for the second episode of Science Fiction Theatre, entitled "Time Is Just a Place". It was first broadcast on 16 April 1955. It co starred Don DeFore and Warren Stevens; it was then published in 1957, in the collection The Third Level by Rhinehart and Company; later, the story appeared as an episode of the Steven Spielberg created anthology series Amazing Stories, starring Adam Ant and Marcia Strassman. Spielberg's version was first broadcast on 20 March 1987. In 1995, twenty five years after Time and Again, Finney published a sequel called From Time to Time featuring the further adventures of Morley, this time centering on Manhattan in 1912. Finney died at the age of 84 not long after finishing the book. The 1998 television movie The Love Letter, starring Campbell Scott and Jennifer Jason Leigh, is based on Finney's short story of the same name, which appeared in The Saturday Evening Post in 1959. The Third Level, Knox College's science fiction and fantasy publication, is named for Finney's short story "The Third Level", published in The Magazine of Fantasy & Science Fiction in October 1952.