Кіріспе
Герман жазушысы Эрнст фон Соломон (25 қыркүйек 1902 – 9 тамыз 1972) – неміс романисті және сценарийші. Ол Веймар дәуіріндегі ұлттық-революциялық қозғалыстың белсенді мүшесі және оңшыл «Фрайкор» ұйымының қатысушысы болды.
Ernst von Salomon (25 September 1902 – 9 August 1972) was a German novelist and screenwriter. He was a Weimar era national revolutionary activist and right wing Freikorps member.
Отбасы және білім
Ол Киль қаласында, Пруссияның Шлезвиг-Гольштейн провинциясында, қылмыстық тергеушінің ұлы болып дүниеге келді. Саломон Франкфурттағы Мустерсшуль гимназиясын бітірді.
Әскери қызмет
1913 жылдан бастап Соломон Карлсруэде және Берлинге жақын Лихтерфельдеде кадет ретінде тәрбиеленді; 1918–19 жылғы неміс революциясы кезінде Георг Людвиг Рудольф Маеркер басқаратын жарымәскери "Азаттық корпусы" (Freikorps) құрамына қосылып, Спартакист көтерілісін басуға қатысты. Кейін 1919 жылы Балтық аймағында большевиктермен, эстон және латыш әскерлерімен шайқасты. Оның бөлімі 1920 жылғы наурызда Капп төңкерісіне қатысты. Сондай-ақ, ол 1921 жылғы Силезия көтерілісі деп поляктар атап кеткен, польшалық көтерісшілерге қарсы күресті.
Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі және оның алдындағы саяси қызметі
Фрейкорптар 1920 жылы ресми түрде таратылғаннан кейін, Соломон Ұйым консулына қосылды және 1922 жылы сыртқы істер министрі Вальтер Ратенауды өлтіруге қатысқаны үшін бес жылға бас бостандығынан айырылды – ол өлтірушілерге автомобиль ұсынды. 1927 жылы ол Feme (әскери "өз бетінше әділет") өлтіруіне талпыныс жасағаны үшін тағы бір түрме жазасын алды және бірнеше айдан кейін рейх президенті Пол фон Гинденбург оны кешірді – ол ауыр жарақат алған Вагнерді өлтірмеген кезде, ол өмірі үшін жалбарынып, сотқа белгілі болды. Түрмеден босағаннан кейін Соломон Feme-ге қатысты қылмыс жасағандарды қолдауға бел буды және ұлттық консервативті Deutsche Allgemeine Zeitung газетінде фельетондық мақалалар жариялай бастады, бұл оған Фридрих Хилшер мен Арнольт Бронненнің айналасындағы консервативті-революциялық және ұлттық-большевиктік топтардың назарын аударды. 1929 жылы ол ағасы Бруноның Шлезвиг-Гольштейн ауылдық халық қозғалысы үшін күресіне қолдау көрсетіп, Берлиндегі рейхстаг ғимаратына бомба шабуылы жасалғандай сезім тудырды. Ол үш ай тергеу изоляторында болды, осы уақытта Эрнст Роухольт баспасында жарық көрген "Заңгерлер" (Die Geächteten) атты алғашқы романын аяқтады. Көптеген неміс жазушылары мен ақындарынан айырмашылығы, ол Адольф Гитлерге адалдық серті берген Гельобнис треустер Гефолгшафт жариялануына қол қоймады. Ол нацистік Machtergreifung-дан кейін Ханс Фалладамен бірге тұтқындалды, бірақ бірнеше күннен кейін босатылды. Ол Отто Штрассердің "Үшінші позиция" ұстанымын жақтаушы деп күдікпен қараған билік өкілдерінің назарында болды, ол неміс кинокомпаниясы UFA үшін сценарий жазып өмірлік күнкөрісін тапты. Соломон 1941 жылы британдықтарға қарсы насихаттық "Карл Петерс" фильмінің сценарийін жазды. 1944 жылдың қазан айынан 1945 жылдың мамыр айына дейін ол жергілікті халықтық шабуыл отрядында (Volkssturm) қызмет етті. Соломон еврей қызметкерлерін жұмысқа алғандығы үшін баспаға тыйым салынған Эрнст Роухольтке қолдау көрсетті және Арвид Харнак пен Харро Шульце Бойсеннің айналасындағы консервативті қарсылық топтарымен уақытша хат алмасты. Оның сүйіктісі Иль Готтельфт еврей болған, бірақ ол оны өзінің әйелі ретінде көрсетіп, қуғын-сүргіннен қорғай алды. 1945 жылдың маусым айында Соломон Веймар дәуірінде демократияға қарсы белсенділік танытқаны және нацистік идеологияға жақындығы үшін американдық әскери оккупациялық билік тарапынан тұтқындалды. Готтельфт та тұтқындалды. Өзінің автобиографиялық "Жауаптар" кітабында Соломон өзінің және сүйіктісінің американдық сарбаздармен қалай қатыгездікке ұшырағанын, тұтқында болғанда оларды "нацист шошқасы" және "нашар жаратылыстар" деп атағанын сипаттады. Соломонды американдықтар 1946 жылдың қыркүйегіне дейін түрмеде ұстады. 1951 жылы Соломон "Сұрақнама" (Der Fragebogen) кітабын жариялады, онда ол 1933-1945 жылдар аралығындағы адамдардың қызметі туралы 131 тармақты сұрақнамаға өзінің ирониялық және сарказмды "жауаптарын" берді. Кітап сатушы Герхард Людвиг ұйымдастырған кітап туралы әйгілі қоғамдық пікір алмасу Кельн қаласының бас теміржол вокзалында өтті. Либералдар мен солшылдар оны қатты айыптаса да, кітап Германияда сенсация тудырды және 1951 және 1954 жылдары жарық көрген кезде 250,000 данадан астам сатылды.
Өлім
Эрнст фон Соломон 1972 жылдың 9 тамызында Гамбург маңындағы үйінде жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол 69 жасқа толыпты.