Кіріспе

Homo sapiens-те кездесетін сүтқоректілердің ақуызы.

Антитромбин (АТ) – қан ұю жүйесінің бірнеше ферменттерін тежеуге қабілетті шағын гликопротеин. Бұл бауырда өндірілетін 464 аминқышқылынан тұратын ақуыз. Онда үш дисульфидтік байланыс және жалпы алты гликозилдеу орны бар. α-Антитромбин – қан плазмасында кең таралған антитромбиннің басым түрі, оның төрт гликозилдеу орнының әрқайсысы олигосахаридпен толған. Антитромбиннің аз таралған түрі β-антитромбинде гликозилдеу орнының біреуі тұрақты түрде бос болып қалады. Гепарин антикоагулянтты дәрісі антитромбиннің ІІа факторға (тромбин) және Ха факторға байланысуын күшейте отырып, оның активтілігін еселеп арттырады.

Құрылымы

Антитромбин сондай-ақ антитромбин III (АТ III) деп те аталады. I антитромбин мен IV антитромбин атаулары 1950 жылдары Сигерс, Джонсон және Фелл жүргізген алғашқы зерттеулерден бастау алады. I антитромбин (IАТ) – тромбиннің фибриногенді белсендіргеннен кейін, фибринге катализдік емес байланыс орнында тромбинмен байланысуын білдіреді. Антитромбин II (АТ II) – плазмадағы кофактор, ол гепаринмен бірге тромбин мен фибриногеннің өзара әрекеттесуіне кедергі келтіреді. Антитромбин III (АТ III) – тромбинді инактивациялайтын плазмадағы зат. IV антитромбин (IVАТ) – қан ұю кезінде және одан кейін белсендірілетін антитромбин. Тек АТ III және, мүмкін, АТ I ғана медициналық маңызға ие. АТ III көбінесе тек "антитромбин" деп аталады және осы мақалада антитромбин III талқыланады. Антитромбиннің қан плазмасындағы жартылай өмір сүру мерзімі шамамен 3 күнге жетеді. Адам қан плазмасындағы антитромбиннің қалыпты концентрациясы шамамен 0,12 мг/мл, бұл 2,3 мкМ молярлық концентрацияға тең. Антитромбин адамдардан басқа көптеген түрлердің плазмасынан бөліп алынған. Белок және кДНҚ тізбегін анықтау нәтижесінде сиыр, қой, қоян және тышқан антитромбиндерінің барлығы 433 аминқышқылынан тұрады, бұл адам антитромбинінен бір аминқышқылымен ұзын. Қосымша аминқышқылы 6-шы аминқышқылының орнында орналасқан деп есептеледі. Сиыр, қой, қоян, тышқан және адам антитромбиндерінің аминқышқылдық тізбегінің 84-89% бірдей. Алты аминқышқылы үш молекулалық дисульфидтік байланыстарды құрайды: Cys8-Cys128, Cys21-Cys95 және Cys248-Cys430. Олардың барлығында N-гликозилдеудің төрт потенциалды орны бар. Бұл орындар адамда аспарагин (Asn) аминқышқылдарының 96, 135, 155 және 192 нөмірінде, ал басқа түрлерде осыған ұқсас аминқышқылдарда кездеседі. Бұл орындардың барлығы адам антитромбинінің басым түрінде, α-антитромбинде, ковалентті байланысқан олигосахаридтік тізбектермен толтырылған, нәтижесінде осы антитромбин түрінің молекулалық салмағы 58 200-ге жетеді. Адамның қалыпты антитромбиніне ұқсас қасиеттері бар рекомбинантты антитромбиндер бактериялық вирустың жұқтырған жәндік жасушаларын және жасуша мәдениетінде өсірілген сүтқоректілердің жасушаларын қолдану арқылы өндірілген. Бұл рекомбинантты антитромбиндер әдетте қалыпты антитромбиннен гликозилдеу үлгісімен ерекшеленеді және антитромбиннің құрылымдық зерттеулерінде қолданылады. Осы себепті ақуыздық деректер банкінде сақталған және осы мақалада ұсынылған антитромбин құрылымдарының көпшілігі өзгермелі гликозилдеу үлгілерін көрсетеді. Антитромбин өзінің туа бастапқы күйінде басталады, ол жасырын күйімен салыстырғанда жоғары еркін энергияға ие, ол орташа есеппен 3 күннен кейін ыдырайды. Жасырын күй белсенді күймен бірдей, яғни тромбиннің тежелуіне қатысады. Осылайша, бұл белоктың бүктелуінің кинетикалық және термодинамикалық бақылауының классикалық мысалы болып табылады.

Функция

Антитромбин – серпин (серин протеаза ингибиторы) және осылайша құрылымы жағынан альфа 1 антихимотрипсин, альфа 2 антиплазмин және гепарин кофакторы II сияқты плазмадағы басқа протеаза ингибиторларына ұқсас. Антитромбиннің физиологиялық мақсатты протеазалары – контакттық активация жолының (бұрынғы ішкі жол) элементтері, атап айтқанда, Х (Ха) факторының, IX (ІХа) факторының, XI (XІА) факторының, XII (XІІа) факторының және көбінесе ІІ (тромбин) факторының (ІІа) белсендірілген түрлері, сондай-ақ тіндік фактор жолынан (бұрынғы сыртқы жол) VII (VIIа) факторының белсендірілген түрі. Ингибитор сонымен қатар қан ұюына қатысатын калликрейн мен плазминды да белсенділіктен шығарады. Дегенмен, ол коагуляцияға қатысы жоқ басқа серин протеазаларын, мысалы, трипсин мен классикалық комплемент жолындағы C1 ферментінің C1s суббөлімшесін де инактивациялайды. Протеазаның инактивациясы антитромбинмен эквимолярлы кешенге түсуі нәтижесінде болады, онда протеаза ферментінің белсенді орны оның әдеттегі субстратына қолжетімді болмайды. Алайда, P3-P4 және P1'-P2' байланыстары нейтрофильдік эластаза және бактериялық фермент термолизинмен тез үзіледі, нәтижесінде белсенді емес антитромбиндер тромбин активтілігін тежеуге қабілетсіз болады. Антитромбиннің протеаза активтілігін тежеу жылдамдығы гепаринге қосымша байланысуымен және нейтрофильдік эластазамен инактивациялануымен айтарлықтай артады. Гепарин қатысуында антитромбиннің тромбинге қарсы инактивациялау жылдамдығы 1.5–4 x 107 М−1 с−1 дейін жетеді, яғни реакция 2000–4000 есе жеделдеді. Х-факторды тежеу гепарин қатысуында 500–1000 есе ғана жеделдеді, ал максималды жылдамдық константасы тромбинге қарсы тежеуден 10 есе төмен. Бір механизм бойынша IXa және Xa факторларын гепаринмен тежеу реактивті орталықтың циклын қамтитын антитромбиннің конформациялық өзгеруіне байланысты және ол аллостериялық болып табылады. Тромбинге қарсы тежеудің басқа механизмі АТ III, тромбин және гепарин арасындағы үштік кешеннің қалыптасуына байланысты. Гепарин болмаған жағдайда реактивті орталықтан алынған P14 және P15 аминқышқылы (3-суретте көрсетілген) белоктың негізгі бөлігіне (әсіресе бета-парақтың жоғарғы бөлігіне) енгізілген. Бұл қасиет гепарин кофакторы II, альфа 1 антихимотрипсин және MENT сияқты басқа серпиндерге тән. IXa және Xa факторларын тежеу үшін ең маңызды конформациялық өзгеріс реактивті орталықтың N-терминалды аймағындағы P14 және P15 аминқышқылының қатысуын қамтиды (4-суреттегі B моделінде шеңберленген). Бұл аймақ «ілмек аймағы» деп аталады. Гепаринмен байланысуға жауап ретінде ілмек аймағындағы конформациялық өзгеріс P14 және P15 аминқышқылын белоктың негізгі бөлігінен шығаруға әкеледі, және бұл конформациялық өзгерістің алдын алу IXa және Xa факторларын тежеуді күшейтпейді. Бұл антитромбин мен тромбиннің бір-біріне жақын орналасқан гепарин тізбегіне байланысуы керек деген талапқа байланысты деп есептеледі. Мұны 5-суретте көрсетілген модельдер сериясынан көруге болады. 5-суретте көрсетілген құрылымдарда реактивті орталықтың C-терминалды бөлігі (P' жағы) басқа белсендірілмеген немесе гепаринмен белсендірілген антитромбин құрылымдарымен салыстырғанда кеңейтілген конформацияда болады. 5-суреттегі антитромбиннің ілмек аймағы конформациялық икемділігіне байланысты модельдеуге келмейді, ал P9-P14 аминқышқылы бұл құрылымда көрінбейді. Бұл конформациялық икемділік кешен ішінде P14-P15 реактивті орталық циклы енгізілген антитромбин конформациясы мен P14-P15 реактивті орталық циклы шығарылған конформациясы арасында тепе-теңдік болуы мүмкін екенін көрсетеді. Бұған дәлел ретінде 5-суреттегі кешендегі (B моделінде белгіленген) P15 Gly орналасуын талдау оның A бета-парағына енгізілгенін көрсетеді (C моделіне қараңыз). Екі антитромбин арасындағы диссоциациялық константаның айырмашылығы 3-суретте көрсетілген пентасахарид үшін үш есе, ал толық гепарин үшін он еседен артық, β-антитромбиннің байланысу қабілеті жоғары. β-антитромбиннің жоғары байланысу қабілеті бастапқы гепаринмен байланысқан кезде белок ішінде конформациялық өзгерістердің жылдамдығы артуымен байланысты деп есептеледі. α-антитромбин үшін Asn 135 деңгейіндегі қосымша гликозилдеу бастапқы гепаринмен байланысу процесіне кедеріс келтірмейді, бірақ кез келген конформациялық өзгерістерді тежейді.

Кемшіліктер

Антитромбиннің қалыпты қан ұюын реттеудегі маңызды рөлін дәлелдейтін деректер, тұқым қуалайтын немесе пайда болған антитромбин тапшылығы мен кез келген зардап шеккен адамда тромбоз ауруының қаупінің артуы арасындағы байланыста көрінеді. Антитромбин тапшылығы көбінесе пациент қайталанатын веноздық тромбоз бен өкпелік эмболияға шалдыққанда анықталады.

Табылған антитромбин тапшылығы

Антитромбин тапшылығы үш ерекше механизмнің нәтижесінде дамиды. Бірінші механизм – протеинуриямен қатар жүретін нефротикалық синдроммен байланысты бүйрек жеткіліксіздігі кезінде экскрецияның жоғарылауы. Екінші механизм – бауыр жеткіліксіздігі немесе цирроз, немесе мерзімінен бұрын тууға байланысты дамымаған бауыр кезінде өндірістің төмендеуінен туындайды. Үшінші механизм – жылдам тұтыну, ол ауыр жарақаттар мен жарақаттану салдарынан ең айқын байқалады, бірақ ірі хирургиялық операциялар немесе жүрек-өкпе айналып өту сияқты араласулар нәтижесінде де аз дәрежеде кездесуі мүмкін.

Тұқым қуалайтын антитромбин тапшылығы

Тұрақты халық арасында тұқым қуалайтын антитромбин тапшылығының жиілігі 1:2000 мен 1:5000 аралығында бағаланған, ал тұқым қуалайтын антитромбин тапшылығынан зардап шеккен алғашқы отбасы 1965 жылы сипатталған. Кейіннен, функционалдық және иммунохимиялық антитромбин талдауларына сүйене отырып, тұқым қуалайтын антитромбин тапшылығын I немесе II типке жіктеу ұсынылды. Қан ұю протеаздарын тиімді тежеу үшін антитромбин активтілігінің қалыпты функционалдық деңгейдің кемінде 70% құрауы қажет. Әдетте, I немесе II типті антитромбин тапшылығы салдарынан функционалдық антитромбин деңгейі қалыпты деңгейдің 50% төменге дейін төмендейді.

I типтегі антитромбин тапшылығы

I типтегі антитромбин тапшылығы – зардап шеккен адамдардың қанында антитромбин белсенділігінің және антитромбин концентрациясының төмендеуімен сипатталады. I типтегі тапшылық бастапқыда гепаринге жақындығына байланысты Ia және Ib екі кіші топқа бөлінді. Ia тобындағы адамдардың антитромбині гепаринге қалыпты жақындық көрсетсе, Ib тобындағы адамдардың антитромбині гепаринге жақындығы төмендеген. Кейінірек 1b жағдайларының функционалдық талдауы олардың гепаринге жақындығы төмендегенін ғана емес, сонымен қатар реактивті орынға, гепарин байланыс орнына және антитромбиннің қандағы концентрациясына әсер ететін көптеген немесе «плейотроптық» бұзылыстарға тап болды. Халықаралық тромбоз және гемостаз қоғамының ғылыми және стандарттау комитеті қабылдаған қайта қарастырылған жіктеу жүйесінде Ib типті жағдайлар енді II типті ПЭ, Плейотроптық әсер деп аталады. I типтегі тапшылықтың көп бөлігі антитромбин геніндегі нүктелік мутациялар, жойылулар немесе шағын енулерден туындайды. Бұл генетикалық мутациялар әртүрлі механизмдер арқылы I типтегі тапшылыққа әкеледі: мутациялар биосинтез аяқталғаннан кейін дұрыс қанға шығарылмаған немесе қанда қысқа мерзімге ғана болатын тұрақсыз антитромбиндерді тудыруы мүмкін, мысалы, 106–108 кодондағы 6 негіз жұбының жойылуы. Мутация антитромбин генінің мРНК өңдеуіне әсер етуі мүмкін. Шағын енулер немесе жойылулар фрейм-шифт мутацияларына және антитромбин генінің ерте тоқтауына әкелуі мүмкін. Нүктелік мутациялар да тоқтату немесе аяқтау кодонының ертерек пайда болуына әкелуі мүмкін, мысалы, 129 кодонның CGA→TGA (транскрипциядан кейін UGA) мутациясы аргининнің қалыпты кодонын тоқтату кодонымен алмастырады.

ІІ типтегі антитромбин тапшылығы

ІІ типтегі антитромбин тапшылығы зардап шеккен адамдардың қанында антитромбин деңгейі қалыпты болғанымен, антитромбин активтілігі төмендеуімен сипатталады. Бастапқыда ІІ типтегі тапшылықты қай антитромбин функционалдық активтілігі төмендеген немесе сақталғандығына қарай үш кіші топқа (IIa, IIb және IIc) бөлу ұсынылған болатын.

Топонимдер

Қазіргі уақытта антитромбиннің нақты генетикалық мутациясын анықтау салыстырмалы түрде оңай. Бірақ, қазіргі заманғы сипаттау техникаларын пайдалануға дейін зерттеушілер мутацияларды ақаулықтан зардап шеккен адамның тұратын қаласының атымен атаған, яғни антитромбин мутациясы топоним ретінде белгіленген. Қазіргі заманғы мутациялық сипаттама көптеген жеке антитромбин топонимдерінің іс жүзінде бірдей генетикалық мутацияның нәтижесі екенін көрсетті, мысалы, антитромбин Тояма, антитромбин Кумамотоға, Амиенге, Турсқа, Париж 1-ге, Париж 2-ге, Алжирге, Падуа 2-ге және Барселонаға тең келеді. Немесе рекомбинанттық жолмен өндіріледі (мысалы, генетикалық өзгертілген ешкінің сүтінен өндірілген Atryn). Ол FDA-мен мұрагерлік антитромбин жетіспеушілігі бар пациенттерде операциядан немесе босанудан бұрын, кезінде немесе кейін қан ұюын алдын алу үшін антикоагулянт ретінде бекітілген.

Антиангиогендік антитромбин

Ангиогенез – бұрыннан бар қан тамырларынан жаңа қан тамырларының өсуін қамтитын физиологиялық процесс. Қалыпты физиологиялық жағдайларда ангиогенез қатаң түрде реттеледі және ангиогендік стимуляторлар мен ангиогендік ингибиторлардың тепе-теңдігімен бақыланады. Ісік өсуі ангиогенезге тәуелді, ал ісік даму кезінде ісік жасушалары шығаратын ангиогендік ингибиторлық факторлардың мөлшері төмендеуімен қатар, ангиогендік стимуляциялық факторлардың үздіксіз өндірілуі қажет. Антитромбиннің кесілген және жасырын түрі жануарлар моделінде ангиогенезді және ісік өсуін күшті түрде тежейді. Антитромбиннің прелатентті түрі in vitro жағдайында ангиогенезді тежейтіні көрсетілген, бірақ қазірге дейін жануарлар моделінде сынақтан өтпеген.