Жапон князі Насимото Моримасаның өмірі мен әскери мансабы
Prince Nashimoto Morimasa
Жапон императорлық отбасының мүшесі, әскери маршал Моримаса Насимото (1874-1959) Екінші дүйнөлүк соғыстан кейін соғыс қылмыстары үшін тұтқындалды. Тарихы мен туысқандары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Моримаса, Нашимото ханзадасы (梨本宮守正王) – Жапон императорлық отбасының мүшесі және Жапон императорлық армиясының фельдмаршалы. Хирохитоның (Шова императорының) қарындасының күйеуі, Императрица Коджунның ағасы және Кореяның тәжді ханзадасы Эуиміннің әкесі болып табылатын Принц Нашимото, Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіліске ұшырағаннан кейін Жапонияны одақтас әскерлер басып алған кезде соғыс қылмыстары үшін тұтқындалған Императорлық отбасының жалғыз мүшесі еді.
Morimasa, Prince Nashimoto (梨本宮守正王) was a member of the Japanese Imperial Family and a field marshal in the Imperial Japanese Army. An uncle in law of Hirohito (Emperor Shōwa), an uncle of his consort, Empress Kōjun, and the father in law of Crown Prince Euimin of Korea, Prince Nashimoto was the only member of the Imperial Family arrested for war crimes during the Allied occupation of Japan following defeat in the Second World War.
Ерте өмір
Нашимото Моримаса ханзада Киото қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, қан ханзадасы және бір кезде будда дінінің жобалаушысы, Мейдзи дәуірінің басында құрылған Императорлық отбасының оке тармақтарының бірінің басшысы болды. Алғашқыда Тада ханзада деп аталған оның жарты бауырлары ханзада Кая Кунинори, ханзада Нарухико Хигасикуни (1945 жылы премьер-министр қызметін атқарды), ханзада Ясухико Асака, ханзада Куни Така және ханзада Куни Куниёси болды. 1885 жылдың 2 желтоқсанында Император Мейдзи оны Императорлық отбасының тағы бір кіші тармағы – Нашимото но Мияның мұрагері етіп тағайындады. Ол келесі жылы «Моримаса» деген жеке есімді қабылдады.
Prince Nashimoto Morimasa was born in Kyoto, the fourth son of Prince Kuni Asahiko and Harada Mitsue, a court lady. His father, a prince of the blood and one time Buddhist priest, was the head of one of the ōke collateral branches of the Imperial Family created during the early Meiji period. Originally named Prince Tada, his half brothers included Prince Kaya Kuninori, Prince Naruhiko Higashikuni (served as prime minister in 1945), Prince Yasuhiko Asaka, Prince Kuni Taka, and Prince Kuni Kuniyoshi. On 2 December 1885, Emperor Meiji named him successor to the Nashimoto no miya, another cadet branch of the imperial family. He adopted the personal name "Morimasa" the following year.
Отбасы
1897 жылы 28 қарашада Насимото ханзада Сага доменінің соңғы феодал иесі (даймио) ұлы, Италиядағы бұрынғы жапон елшісі, маркиз Наохиро Набесиманың екінші қызы Набесима Ицукоға (2 ақпан 1879 – 18 тамыз 1977) үйленді. Ицуко – император Тайшоның келіні, принцесса Чичибудың анасы. Олардың екі қызы мен бір асырап алған ұлы болды. И Банджа (Насимото Масако ханшайымы), (4 қараша 1899 – 30 сәуір 1989) 1920 жылы Кореяның соңғы монархы И Уннің (Кронпринц Ыймин) жартылай бауыры және мұрагерімен үйленді. Насимото Норико (規子), (27 сәуір 1907 – 25 тамыз 1985) 1926 жылы Хирохаси Тадамицу графына үйленді. Принц Норихико (徳彦), (22 қараша 1922 – 7 ақпан 2007), Принц Куни Таканың ұлы, 1943 жылы Тацута Норихико графы болды, ал 1966 жылы 28 сәуірде Насимото әулетінің есімін жалғастыру үшін Принцесса Насимото Ицуко оны асырап алды. 1945 жылы Принц Куни Асаакираның қызы, Принцесса Куни Масакоға үйленді, бірақ 1980 жылы одан ажырасты.
On 28 November 1897, Prince Nashimoto married Nabeshima Itsuko (2 February 1879 – 18 August 1977), the second daughter of Marquis Nabeshima Naohiro, a former Japanese ambassador to Italy and the son of the last feudal lord (daimyō) of Saga Domain. Itsuko was the maternal aunt of Setsuko, Princess Chichibu, Emperor Taishō's daughter in law. The couple had two daughters and one adopted son. Yi Bangja (Princess Nashimoto Masako), (4 November 1899 – 30 April 1989). Married the half brother and heir of Korea's last monarch, Yi Un (Crown Prince Euimin) in 1920. Princess Nashimoto Noriko (規子), (27 April 1907 – 25 August 1985) married Count Hirohashi Tadamitsu in 1926. Prince Norihiko (徳彦), (22 November 1922 – 7 February 2007), son of Prince Kuni Taka, became Count Tatsuta Norihiko in 1943, adopted by Princess Nashimoto Itsuko to carry on Nashimoto family name on 28 April 1966. Married Princess Kuni Masako, daughter of Prince Kuni Asaakira, in 1945 but divorced her in 1980.
Әскери мансап
Сол кездегі императорлық қанның басқа ханзадалары сияқты, ханзада Нашимото Моримаса да әскери мансапқа ұмтылды. Орталық әскери дайындық мектебінде және Жапон императорлық армия академиясында білім алған ол 1899 жылы IJA 39-шы жаяу әскер полкінде екінші лейтенант болып тағайындалды. 1903 жылы ол Франциядағы Сент-Сирдегі арнайы әскери мектепке оқуға түсті, бірақ келесі жылы Жапонияға оралды және Рус-жапон соғысында генерал Оку Ясукатаның қолбасшылығы астында капитан болып өз полкінде қызмет етті. Ханзада Нашимото 1906 жылдың тамызында Францияға оралып, 1909 жылдың шілдесіне дейін сонда болды. 1906 жылы ол майор, 1908 жылы подполковник, 1910 жылы полковник атағына ие болды. 1917 жылдың тамыз айында генерал-лейтенант және IJA 16-шы дивизиясының командирі болды. Ханзада Нашимото 1919 жылдың қарашасында Жапон императорлық армиясының Бас штабының мүшесі болды және 1922 жылдың тамызында генерал дәрежесіне көтерілді. 1932 жылдың 8 тамызында оған фельдмаршалдың құрметті атағы берілді және ол Маршалдар мен Флот адмиралдары кеңесінің мүшесі болды. Алайда, ханзада Тынық мұхиты соғысы кезінде (1941-1945 жж.) ірі әскери қолбасшылық қызметтерді атқармады. Кіші ағалары мен император Мэйдзидің күйеу балаларынан, Ясухико Асака мен Нарухико Хигасикуниден (1945 жылы премьер-министр болған) айырмашылығы, ол әскердегі күшейіп келе жатқан радикализмнен алшақтап, ол 1936 жылғы 26 ақпан оқиғасында өршілді. 1937 жылдың қазанында өзінің жартылай ағасы ханзада Куни Така қайтыс болғаннан кейін Исе ғибадатханасының бас діни қызметкері (саишу) болды. Ханзада Нашимото 1944 жылы 70 жасқа толғанда әскери қызметтен кетті. Ол Императорлық қауымдастықтың президенті, Франко-жапон қоғамының құрметті президенті, Жапония орман шаруашылығы қауымдастығы, Жапония ауыл шаруашылығы қауымдастығы, Императорлық әуе қауымдастығы, Жапония жекпе-жек өнері қауымдастығы және Жапонияның итальян қоғамының президенті қызметін атқарды.
Like the other princes of the imperial blood at the time, Prince Nashimoto Morimasa pursued a military career. Educated at the Central Military Preparatory School and the Imperial Japanese Army Academy, he received a commission as a second lieutenant in the IJA 39th Infantry Regiment in 1899. In 1903, he went to the École Spéciale Militaire de Saint Cyr at St. Cyr, France, but returned to Japan the following year and served with his regiment as a captain under General Oku Yasukata in the Russo Japanese War. Prince Nashimoto then returned to France in August 1906 and remained until July 1909. The Prince rose to the rank of major of the Infantry in 1906, lieutenant colonel in 1908, and colonel in 1910. He was promoted to lieutenant general and commander of the IJA 16th Division in August 1917. Prince Nashimoto became a member of the Imperial Japanese Army General Staff Office in November 1919 and was promoted to the rank of general in August 1922. On 8 August 1932, he was given the largely honorary rank of field marshal and became a member of the Board of Marshals and Fleet Admirals. However, the prince held no major military commands during the Pacific War (1941–1945). Unlike his younger half brothers and Emperor Meiji's sons in law, Prince Yasuhiko Asaka and Prince Naruhiko Higashikuni (served as prime minister in 1945), he remained largely removed from the mounting radicalism within the army, which culminated in the February 26 Incident of 1936. In October 1937, he became chief priest (saishu) of the Ise Shrine, upon the death of his half brother, Prince Kuni Taka. Prince Nashimoto retired from the active list aged 70 in 1944. He served as president of the Imperial Association, the honorary president of the Franco Japanese Society, the Japan Forestry Association, the Japan Agricultural Association, the Imperial Air Association, the Japan Martial Arts Association, and the Italian Society of Japan.
Соғыстан кейінгі кезең
1945 жылғы 2 желтоқсанда америкалық оккупация кезінде Жапонияның әскери губернаторы генерал Дуглас Макартур Нашимото ханзадасын «А» класындағы соғыс қылмыскері ретінде тұтқындауға бұйрық берді, бұл негізінен мемлекеттік синтоизмді қолдауымен байланысты болды (Нашимото ханзадасы 1937 жылдан 1947 жылға дейін Исе Ұлы киелі үйінің бас діни қызметкері болған). Сонымен қатар, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ханзада Нашимото Императорлық отбасының екінші ең жоғары дәрежелі мүшесі болды (принц Кан'ин Котохитодан кейін). Ханзаданың тұтқындалуы жапон халқының арасында үлкен алаңдау тудырды, себебі бұл император Шова мен императорлық үйдің жоғары лауазымды өкілдерінің соғыс қылмыстары бойынша сотталу мүмкіндігін ашты. Екі тараптың да көптеген адамдары ханзада Нашимотоны қарапайым символ деп есептеді, бірақ ол император Шованың америкалық саяси реформаларға бағынуын қамтамасыз ету үшін кепіл ретінде қарастырылды. Токиодағы Сугамо түрмесінде төрт айға қамалғаннан кейін, 1946 жылғы 13 сәуірде американдық билік оны қандай да бір айыптаусыз босатты. Жаңадан құрылған Императорлық үй кеңесінің шешімімен ханзада және ханшайым Нашимото императорлық мәртебесінен айырылып, 1947 жылғы 14 қазанда қарапайым азаматтарға айналды. Алайда, Жапон императорлық отбасының басқа бұрынғы мүшелерінен өзгеше, американдық оккупациялық билік (SCAP) бұрынғы ханзада Нашимотоны оның әскери мансабына байланысты тазартты, оған жоғалтқан титулы мен мүлкі үшін ешқандай өтемақы төлемеді. Америкалық бомбалау шабуылдары оның Токиодағы резиденциясын қиратқан, сондықтан ол салық төлеу үшін ауылдық вилласын сатуға мәжбүр болды. Ол көптеген бұрынғы аристократтардан айырмашылығы, өмірінің соңғы жылдарын кедейлікте өткізді, олардың соғыс жайлы толық мәліметтері болды. Бұрынғы ханзада 1951 жылғы 2 қаңтарда 76 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның жесірі, бұрынғы ханшайым Нашимото Ицуко, 1976 жылғы тамыздағы қайтысына дейін Императорлық үймен тығыз байланыста болды. Ол 1972 жылы «Нашимото но мия Ицуко охи Никки» (Ханшайым Нашимото Ицуконың естеліктері) деген атпен өзінің естеліктерін жариялады.
On 2 December 1945, General Douglas MacArthur, the military governor of Japan during the American occupation, ordered the arrest of Prince Nashimoto as a "class A" war criminal, largely for his role in supporting State Shintoism (Prince Nashimoto was the chief priest of the Grand Shrine of Ise from 1937 until 1947). Prince Nashimoto was also the second most senior member of the Imperial Family (after Prince Kan'in Kotohito) during World War II. The prince's arrest caused great consternation among the Japanese, as it opened the possibility that Emperor Shōwa and more senior members of the imperial household might also face prosecution for war crimes. Few people on either side regarded Prince Nashimoto as more than a symbol, but he was regarded more as a hostage to ensure Emperor Shōwa's compliance with American directed political reforms. After four months' imprisonment in Tokyo's Sugamo Prison, American authorities released him without charges on 13 April 1946. By action of the reconstituted Imperial Household Council, Prince and Princess Nashimoto were divested of their imperial status and became commoners on 14 October 1947. However, unlike other former members of the Japanese imperial family, the American Occupation authorities (SCAP) purged former Prince Nashimoto allegedly because of his military career, denying him any compensation for the loss of his title and properties. American bombing raids had already destroyed his Tokyo residence, and he was forced to sell his country villa to pay taxes. He spent his last years in poverty, unlike many other former nobles with more extensive war records. The former prince died of a heart attack on 2 January 1951 at the age of 76. His widow, former Princess Nashimoto Itsuko, maintained close ties to the Imperial Household until her death in August 1976. She published her memoirs under the title Nashimoto no miya Itsuko ohi Nikki (The Memoirs of Princess Nashimoto Itsuko) in 1972.