Жапон императоры Каммұ (781-806)

Кіріспе

Жапонияның 50-ші императоры (781–806 жылдары таққа отырған)

Император Канму (桓武天皇), немесе Камму, дәстүрлі тәртіп бойынша Жапонияның 50-ші императоры болған. Қамму 781 жылдан 806 жылға дейін билік етті, және оның билігі тұсында императордың өкілеттігі ең жоғары шарына жетті.

Дәстүрлі әңгіме

Қаммудың жеке аты (имина) Ямабе (山部) болды. Ол ханзада Ширакабедің (кейін император Конин ретінде танылған) үлкен ұлы болды және Ширакабе таққа отырудан бұрын дүниеге келді. «Шоку Нихонги» (続日本紀) бойынша, Ямабедің анасы Ямато но Ниигаса (кейін Такано но Ниигаса деп аталды) Бэкче (462-523) Мурёңнің 10-шы буын ұрпағы еді. Әкесі император болғаннан кейін, Каммудың жарты бауыры, принц Осабе, мұрагер ханзада болып тағайындалды. Оның анасы – император Шомудың қызы, ханшайым Иноэ болды; бірақ Осабе емес, кейін әкесінің орнына мұрагер болып тағайындалған Камму болды. Иноэ мен принц Осабе тұтқындалып, 775 жылы қайтыс болғаннан кейін, Осабедің қарындасы – Каммудың жарты қарындасы Сакахито ханшайым – Каммудың әйелі болды. 781 жылы таққа отырғанда, Камму өзінің кіші інісі Савара ханзадасын, анасы Такано но Ниигаса болған, мұрагер ханзада етіп тағайындады. Император Тенмудың немересі, принц Шиояки және Шомудың қызы Фуваның ұлы Хиками но Кавацугу 782 жылы төңкеріс жасауға тырысты, бірақ ол сәтсіз аяқталып, Кавацугу мен оның анасы жер аударылды. 785 жылы Савара елден қуылды және жер аудару орнында қайтыс болды. Нара дәуірінде император Камму 794 жылы алғашқы шогун Отомо но Отомароны тағайындады. Шогун – әскери күш арқылы аумақтарға дербес билік жүргізетін Жапонияның әскери диктаторы. Отомаро «Сей-и Тайшогун» деп жарияланды, яғни «Шет елдіктерді бағындырған ұлы генерал». Император Камму солтүстік Хонсюдағы Эмишилерді бағындырған Саканоэ но Тамурамароға шогун атағын екінші рет берді. Каммудың 16 императрицасы мен келіні, 32 ұлы мен қызы болды. 737 жыл: Мұрагер ханзада атағын алды. 781 жылдың 30 сәуірінде: Кониннің билігінің 11-ші жылы тақтан бас тарды, және оның орнына ұлы Камму келді. Содан кейін император Камму таққа отырды. Оның билігінде 784 жылы Жапонияның астанасы Нарадан (Хейдзё-кёо) Нагаока-кёоға көшірілді. Бірақ көп ұзамай 794 жылы астана тағы да көшірілді. 782 жылдың 28 шілдесінде: Фудзивара но Уона садайджин қызметтен алынып, Кюсюға жер аударылуына себеп болған оқиғаға қатысты. 783 жылы 62 жасында Тамаро удайджин қайтыс болды. Каммудың билігі 25 жылға созылды.

Kammu's personal name (imina) was Yamabe (山部). He was the eldest son of Prince Shirakabe (later known as Emperor Kōnin), and was born prior to Shirakabe's ascension to the throne. According to the Shoku Nihongi (続日本紀), Yamabe's mother, Yamato no Niigasa (later called Takano no Niigasa), was a 10th generation descendant of Muryeong of Baekje (462 523). After his father became emperor, Kammu's half brother, Prince Osabe was appointed to the rank of crown prince. His mother was Princess Inoe, a daughter of Emperor Shōmu; but instead of Osabe, it was Kammu who was later named to succeed their father. After Inoe and Prince Osabe were confined and then died in 775, Osabe's sister – Kammu's half sister Princess Sakahito – became Kammu's wife. Later, when he ascended to the throne in 781, Kammu appointed his young brother, Prince Sawara, whose mother was Takano no Niigasa, as crown prince. Hikami no Kawatsugu, a son of Emperor Tenmu's grandson Prince Shioyaki and Shōmu's daughter Fuwa, attempted to carry out a coup d'état in 782, but it failed and Kawatsugu and his mother were sent into exile. In 785 Sawara was expelled and died in exile. The Nara period saw the appointment of the first shōgun, Ōtomo no Otomaro by Emperor Kammu in 794 CE. The shōgun was the military dictator of Japan with near absolute power over territories via the military. Otomaro was declared "Sei i Taishōgun" which means "Barbarian subduing Great General". Emperor Kammu granted the second title of shōgun to Sakanoue no Tamuramaro for subduing the Emishi in northern Honshu. Kammu had 16 empresses and consorts, and 32 imperial sons and daughters. 737: Received the title of crown prince. April 30, 781 : In the 11th year of Kōnin's reign, he abdicated; and the succession was received by his son Kammu. Shortly thereafter, Emperor Kammu is said to have ascended to the throne. During his reign, the capital of Japan was moved from Nara (Heijō kyō) to Nagaoka kyō in 784. Shortly thereafter, the capital would be moved again in 794. July 28, 782 : The sadaijin Fujiwara no Uona was involved in an incident that resulted in his removal from office and exile to Kyushi. 783 : The udaijin Tamaro died at the age of 62 years. Kammu's reign lasted for 25 years.

Каму билігінің дәуірі

Каму билігінің жылдары бірнеше дәуір атауымен (nengō) нақтырақ анықталады. Шындығында, 771 жылдан бастап Кукайдың оқу кезеңіне дейін буддалық дін қызметкерлерінің санын және храмдар салуды шектеуге бағытталған жарлықтар үздіксіз шығарылып тұрды. Алайда, бұл қадам апатқа ұшырады және одан кейін қаланың жартысы суға батқан сияқты бірқатар табиғи апаттар болды. 785 жылы жаңа астананың бас сәулетшісі және патшаның сүйіктісі Фудзивара но Танецугу қаза тапты. Осы уақытта Каму әскері өзінің империясының шекарасын кеңейтіп жатты. Бұл көтеріліске әкеп соқты, ал 789 жылы Каму әскері ауыр жеңіліске ұшырады. Сондай-ақ 789 жылы қатты құрғақшылық пен ашаршылық болды – астана көшелері аурулармен толып, адамдар әскерге немесе мәжбүрлі еңбекке алынудан қашып жүрді. Осы себепті көптеген адамдар буддалық монахтардың киімдерін киіп, жасырынды. Осының салдарынан 792 жылы Каму жалпы әскери шақыруды жойып, оны әр провинцияның жергілікті әулеттерінен жасақталған жасақтармен алмастырды. Бірақ бұл жүйе императордың билігін әлсіретіп, жеке әскерлердің көбеюіне әкелді. Содан кейін 794 жылы Каму астананы тағы бір рет көшірді, бұл жолы оны Хэйан-кёға, қазіргі Киотоға орналастырды. Жаңа астананың құрылысы өткен жылдың басында басталған еді, бірақ көшіру кенеттен болды және халық арасында одан да көп шатасу тудырды. Каму билігінде Жапонияның шекарасы Изава мен Шибаға дейін кеңейді, бұл Тамура Мароның басшылығымен жүзеге асты. Саяси тұрғыдан Каму университеттің оқу жоспарын өзгерту арқылы өзінің билігін нығайтты. Конфуций идеологиясы императорлық үкіметтің негізгі мақсатын құрастыра берді. 784 жылы Каму жаңадан әкелінген екі түсіндірмеге – Кун Ян мен Ку Лянға негізделген «Көктем және күз» жылнамаларын оқытуды бекітті. Бұл түсіндірмелер императордың «Аспан ұлы» ретінде өзінің ықпалын жабайы елдерге дейін кеңейтіп, халықты қуантуын қадағалайтын саяси риториканы қолданды. 798 жылы екі түсіндірме мемлекеттік университеттің міндетті оқулығына енгізілді. Каму Сайчо және Кукай монахтарының Қытайға саяхаттарын да қаржыландырды, олар елге оралғаннан кейін Тиендай және Сингон буддизмінің жапондық тармақтарын құрды.

The years of Kammu's reign are more specifically identified by more than one era name (nengō). Indeed, there was a steady stream of edicts issued from 771 right through the period of Kūkai's studies which, for instance, sought to limit the number of Buddhist priests, and the building of temples. However, the move was to prove disastrous and was followed by a series of natural disasters including the flooding of half the city. In 785 the principal architect of the new capital, and royal favourite, Fujiwara no Tanetsugu, was assassinated. Meanwhile, Kammu's armies were pushing back the boundaries of his empire. This led to an uprising, and in 789 a substantial defeat for Kammu's troops. Also in 789 there was a severe drought and famine—the streets of the capital were clogged with the sick, and people avoiding being drafted into the military, or into forced labour. Many disguised themselves as Buddhist priests for the same reason. Consequently, in 792 Kammu abolished national conscription, replacing it with a system wherein each province formed a militia from the local gentry, however this system vitiated the authority of the Emperor and led to proliferation of private armies. Then in 794 Kammu suddenly shifted the capital again, this time to Heian kyō, which is modern day Kyoto. The new capital was started early the previous year, but the change was abrupt and led to even more confusion amongst the populace. Kammu's rule witnessed the frontiers of Japan expanding into Izawa and Shiba, under the command of a preeminent commander, Tamura Maro. Politically Kammu shored up his rule by changing the syllabus of the university. Confucian ideology still provided the raison d'être for the Imperial government. In 784 Kammu authorised the teaching of a new course based on the Spring and Autumn Annals based on two newly imported commentaries: Kung yang and Ku liang. These commentaries used political rhetoric to promote a state in which the Emperor, as "Son of Heaven," should extend his sphere of influence to barbarous lands, thereby gladdening the people. In 798 the two commentaries became required reading at the government university. Kammu also sponsored the travels of the monks Saichō and Kūkai to China, from where they returned to found the Japanese branches of, respectively, Tendai and Shingon Buddhism.

Мұра

2001 жылы Жапония императоры Акихито журналистерге: «Мен Кореямен қандай да бір туыстық байланыс сезінемін» деді, себебі Жапонияның жылнамаларында император Каммудың (737-803) анасы Бэкже патшасы Мурьонның (462-523) ұрпақтарының бірі екені тіркелген. Бұл жапон императорының императорлық әулетінде корейлік тегін алғаш рет ашық мойындауы болды. «Шоку Нихонги» бойынша император Каммудың анасы, Такано но Ниигаса (720-90), 513 жылы Жапонияда қайтыс болған Мурьонның ұлы, принц Джунданың ұрпағы (Нихон Шоки, 17-тарау).