Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық дін қызметкері, саясаткер және еңбек белсендісі (1874–1942)
Canadian cleric, politician, and labour activist (1874–1942)
Джеймс Шейвер Вудсворт (29 шілде 1874 – 21 наурыз 1942) – канадалық методист дін қызметкері, саясаткер және еңбек белсендісі. Ол Канаданың әлеуметтік Евангелиесінің негізін қалаушылардың бірі болды, бұл христиандық діни қозғалыс әлеуметтік-демократиялық құндылықтармен және ұйымдасқан еңбекпен байланысты. Ұзақ жылдар бойы қозғалыстың жетекшісі және насильшісі болған Вудсворт 1921 жылдан бастап 1942 жылы қайтыс болғанға дейін федералды парламенттің сайланған мүшесі қызметін атқарды. 1932 жылы ол Жаңа демократиялық партияның (ЖДП) алғысы болған кооперативтік Комонвелл федерациясын (ККФ) құруға көмектесті – социалистік саяси партия. Оксфордта оқып жүргенде ол әлеуметтік әл-ауқат мәселелеріне қызығушылық танытты, ал Канадаға оралғаннан кейін методист шіркеуінің пасторы ретінде Манитобаның кедейлері мен жұмысшы табына Әлеуметтік Евангелиені уағыздады. Виннипегтегі «Барлық халық миссиясының» басшысы және Канадалық әл-ауқат лигасының хатшысы ретінде ол әлеуметтік жағдайларды зерттеуге, иммигранттармен жұмыс істеуге және әлеуметтік әл-ауқатты жақсарту үшін күш салуға бағытталды. Вудсворттың әлеуметтік мәселелер мен теңсіздікке назар аударуы оны Канададағы саяси еңбек қозғалысына белсенді қатысуға итермеледі. Ол 1919 жылғы Виннипег жалпы ереуілі кезінде бір адамның қаза болуына себеп болған полицияның қатыгездігіне қарсы наразылық науқанын жетекшілік етті және Манитоба тәуелсіз еңбек партиясын (ТМП) ұйымдастыруға көмектесті. 1921 жылы ол ТМП мүшесі ретінде Халық палатасына сайланды. 1932 жылы Ұлы депрессия кезінде Вудсворт және ТМП, сондай-ақ басқа социалистік және еңбекші топтар Кооперативтік Комонвелл федерациясын (ККФ) құрды, оның төрағасы Вудсворт болды. ККФ, Канаданың алғашқы кеңінен танылған социалистік партиясы, бүгінгі Жаңа демократиялық партияға айналды. Вудсворт Канаданың көптеген қазіргі заманғы әлеуметтік бағдарламаларына, соның ішінде әлеуметтік жәрдем, зейнетақы және медициналық сақтандыруға үлкен әсер етті.
James Shaver Woodsworth (July 29, 1874 – March 21, 1942) was a Canadian Methodist minister, politician, and labour activist. He was a pioneer of the Canadian Social Gospel, a Christian religious movement with social democratic values and links to organized labour. A long time leader and publicist in the movement, Woodsworth served as an elected member of the federal parliament from 1921 until his death in 1942. In 1932, he helped to found the Co operative Commonwealth Federation (CCF), a socialist political party which was the predecessor to the New Democratic Party (NDP). While studying at Oxford, he became interested in social welfare, and upon his return to Canada as a minister of the Methodist Church he preached the Social Gospel to the poor and the working classes of Manitoba. As the superintendent of the All People's Mission in Winnipeg and the secretary of the Canadian Welfare League he focused on investigating social conditions, worked with immigrants, and campaigned for social welfare. Woodsworth's focus on social issues and inequality led him to become active in the political labour movement in Canada. He led the protest campaign following the brutal police action which caused one person to be killed during the Winnipeg General Strike in 1919 and helped to organize the Manitoba Independent Labour Party (ILP). He ran and was elected to the House of Commons as a member of the ILP in 1921. In 1932 during the Great Depression, Woodsworth and the ILP along with other socialist and labour groups founded the Co operative Commonwealth Federation (CCF), with Woodsworth as its leader. The CCF, Canada's first widely successful socialist party, evolved into today's New Democratic Party. Woodsworth influenced many of Canada's contemporary social programs including social assistance, pensions and medicare.
Балалық шағы мен қызметі
Алты баланың ең үлкені Вудсворт Онтарионың Этобикоке қаласындағы Эпплвуд фермасында Эстер Жозефин Шевер мен Джеймс Вудсворттың отбасында дүниеге келді. Оның әкесі методист пасторы болған, ал оның терең сенімі кейінгі өмірін қалыптастыруда маңызды рөл атқарды. Оның әкесінің әкесі, Гарольд Ричард Вудсворт, 1837 жылғы көтерілісте Уильям Лайон Маккензиге қарсы болған. Вудсворттар отбасы 1882 жылы Манитоба штатының Брэндон қаласына көшіп, онда оның әкесі Батыс Канададағы методист миссияларының бастығы болды. 1896 жылы Вудсворт әкесінің жолын жалғап, методист пасторы болып тағайындалды және Манитобада екі жыл бойы ел аралап дін таратты, содан кейін Торонто университетінің Виктория колледжінде және Англиядағы Оксфорд университетінде оқуға түсті. Алайда, Вудсворт пасторлық қызметтен көп ұзамай жалықты. Ол методист догмасын қабылдауда қиындықтарға тап болды және жеке адамның өмір сүретін әлеуметтік ортасын ескермей, жеке құтқарылуға басымдық берудің жөн-жақсылығына күмән келтірді. 1907 жылы Манитоба методист шіркеуінің конференциясына ұсынған түсіндірмесінде ол крещение рәсімі, шіркеуге кіретіндерді сынау және діни амал ретінде ораза ұстау сияқты мәселелерге алаңдаушылық білдірді. Ол отставкаға кетті, бірақ оның өтініші қабылданбады және Виннипегтің солтүстік аймағындағы «Барлық халық миссиясының» басшысы болу мүмкіндігі ұсынылды. Алты жыл бойы ол кедей және иммигрант отбасылармен жұмыс істеді, осы уақыт ішінде міндетті білім беру, жасөсперімдер соты, ойын алаңдарының құрылысы және әлеуметтік әл-ауқатты қолдауға бағытталған басқа да бастамалар туралы жазып, үгіт жүргізді.
The oldest of six children, Woodsworth was born on Applewood Farm in Etobicoke, Ontario, to Esther Josephine Shaver and James Woodsworth. His father was a Methodist minister, and his strong faith was a powerful factor in shaping his later life. His grandfather, Harold Richard Woodsworth, had opposed William Lyon Mackenzie in the 1837 Rebellions. The Woodsworth family moved to Brandon, Manitoba, in 1882, where his father became a Superintendent of Methodist Missions in western Canada. Following in his father's footsteps, Woodsworth was ordained as a Methodist minister in 1896 and spent two years as a circuit preacher in Manitoba before going to study at Victoria College in the University of Toronto and at Oxford University in England. It was not long, however, before Woodsworth became restless as a minister. He had difficulty accepting Methodist dogma, and questioned the wisdom of the Church's emphasis on individual salvation without considering the social context in which an individual lived. In a statement of explanation presented to the Manitoba Methodist Church Conference in 1907, he cited concerns with matters such as baptism, tests for those entering the Church, and fasting as a religious exercise. He tendered his resignation, but it was refused and he was offered the opportunity to assume the Superintendency of All People's Mission in Winnipeg's North End. For six years he worked with the poor and immigrant families, and during this time, he wrote and campaigned for compulsory education, juvenile courts, the construction of playgrounds, and other initiatives in support of social welfare.
Әлеуметтік белсенділік
Миссия қызметкері ретінде Вудсворт өзінің көптеген азаматтарының қорқынышты жағдайларын көзімен көрді және жұмысшыларды лайықты жалақымен қамтамасыз етудегі сәтсіздікті айыптайтын, сондай-ақ теңдік пен мейірімділікке негізделген әлеуметтік тәртіп құру қажеттігін дәлелдейтін бірнеше кітаптың біріншісін жазуға кірісті. 1909 жылы оның «Біздің есіктеріміздегі жаттар» кітабы жарық көрді, одан кейін 1911 жылы «Менің көршім» кітабы шықты. «Біздің есіктеріміздегі жаттар» кітабында Вудсворт иммиграция мәселелерін жан-жақты қарастырып, Канадаға жаңа келгендердің қиындықтарына көңіл бөлді, бірақ сонымен қатар нәсілге негізделген евгеникалық тұрғыдан адамның қабілеттері мен құндылығын бағалады. Кітаптың құрылымы Вудсворттың «иерархиясын» көрсетеді: алғашқы тараулары Ұлыбритания, АҚШ, скандинавтар, немістерге, ал кейінгі тараулары итальяндықтарға, «леванттық нәсілдерге» және «шығыс халықтарына» арналған, соңында «Негр және үнді» деп аталатын тараумен аяқталады. 1913 жылы Вудсворт All People's ұйымынан кешіп, Канадалық әл-ауқат лигасының хатшысы болып тағайындалды. Осы кезеңде ол Канаданың үш далалық провинциясы бойынша кеңінен саяхаттап, әлеуметтік жағдайларды зерттеді және өз талдаулары туралы жазып, сөз сөйледі. 1914 жылға қарай ол социалист болып, Ұлыбританияның Лейбористік партиясына жақын болды. 1916 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Ұлттық қызметке тіркелуді, яғни әскерге шақыруды қолдауға шақырылды. Діни қызметкерлерден әскери қызметке бару міндеті туралы уағыз оқу сұралғанда, Вудсворт наразылығын жариялауға бел буды. Бейбітшілдікке ұмтылушы ретінде ол шіркеудің жалдау құралы ретінде пайдаланылуына қарсы болды және ол сол кезде жұмыс істеген Әлеуметтік зерттеулер бюросынан босатылды. 1917 жылы ол Гибсон Лэндинг (Британдық Колумбия) қаласына соңғы пасторлыққа жіберілді. Вудсворт 1918 жылы соғысты қолдағандықтан шіркеуден кетті. «Менің ойымша, христиан дінінің қызметкері ретінде мен Тыныштық патшасының елшісімін», – деген сөзін келтіреді. Оның отставкасы қабылданды.
As a mission worker, Woodsworth had the opportunity to see first hand the appalling circumstances in which many of his fellow citizens lived, and began writing the first of several books decrying the failure to provide workers with a living wage and arguing for the need to create a more egalitarian and compassionate social order. In 1909, his Strangers Within Our Gates was published, followed in 1911 by My Neighbour. In Strangers Within Our Gates, Woodsworth elaborated on concerns related to immigration, and expressed sympathy for the difficulties new immigrants to Canada faced but also offered eugenic interpretations of human abilities and worth based on race. The organization of the book reflects Woodsworth's "hierarchy," with early chapters focusing on Great Britain, the United States, Scandinavians, Germans, and later chapters focusing on Italians, "Levantine races," and "Orientals," concluding with a chapter entitled "The Negro and the Indian." In 1913, Woodsworth left All People's to accept an appointment as Secretary of the Canadian Welfare League. During this time, he travelled extensively throughout the three Canadian prairie provinces, investigating social conditions, and writing and speaking on his findings. By 1914, he had become a socialist and an admirer of the British Labour Party. In 1916, during World War I, he was asked to support the National Services Registration, better known as conscription. As church ministers were being asked to preach about the duty of men to serve in the military, Woodsworth decided to publish his objections. As a pacifist, he was morally opposed to the Church being used as a vehicle of recruitment, and was fired from his position with the Bureau of Social Research, where he was working at the time. In 1917, he received his final pastoral posting to Gibson's Landing, British Columbia. Woodsworth resigned from the Church in 1918 because of its support of the war. "I thought that as a Christian minister, I was a messenger of the Prince of Peace", he is quoted as saying. His resignation was accepted.
БК-дағы саяси араласу
Вудсворт отбасымен Британдық Колумбияда қалды, және кішкентай бойына қарамастан, кеме түсіруші болып жұмыс істеді. Ол кәсіподаққа қосылып, Британдық Колумбияның Біріккен еңбек партиясын ұйымдастыруға көмектесті және еңбек газетінде мақалалар жазды.
Woodsworth and his family remained in British Columbia, where, despite his slight stature, he took work as a stevedore. He joined the union, helped organize the Federated Labour Party of British Columbia, and wrote for a labour newspaper.
Виннипег жалпы ереуілі
1919 жылы ол Канаданың батысын аралап, Виннипегке Виннипег жалпы ереуілі кезінде келді. Ол дереу ереуіл жиналыстарында сөз сөйлей бастады. 1919 жылғы 21 маусымда Корольдік Канада атты полициясы мен Виннипегтің "арнайы констебльдері" Виннипег орталығында демонстрациялап тұрған ереуілшілерге шабуыл жасап, екі адамды өлтіріп, 30-ын жарақаттады. Вудсворт осы әрекетке қарсы наразылық науқанын бастады. "Western Labour News" ереуіл бюллетенінің редакторы тұтқындалып, мемлекеттік құпияны ашу қылмысымен айыпталды. Вудсворт оның міндеттерін өз мойнына алды, және бір аптадан кейін ол да тұтқындалып, сол сияқты айыпталды. Қызығы, оның мемлекеттік құпияны ашуы Киелі кітаптан – Ишая кітабының 10:1 аятындағы: «Залымдық заң шығарушыларға уай-уай!» және Ишая кітабының 65:21,22 аяттарынан (Жаңа Есімдік кітап) цитата келтіру түрінде болды. Бес күн түрмеде отырғаннан кейін кепілдікпен босатылып, ешқандай айыптама қойылған жоқ. (Басқа ереуіл жетекшілері өздерінің қызметі үшін бір жыл түрмеде отырды.) Оның ереуілге қатысуы Вудсворттың еңбек қозғалысындағы беделін нығайтып, оны Виннипегтен сайланған депутат ретінде Парламентте жиырма жыл қызмет етуге итермеледі. Бұл оның әлеуметтік белсенділіктің маңыздылығына сенімін де бекітті.
In 1919, he set out on a tour of Western Canada, arriving in Winnipeg just as the Winnipeg General Strike was happening. He immediately began presenting addresses at strike meetings. The Royal Canadian Mounted Police and Winnipeg "special constables" charged into a crowd of strikers demonstrating in the centre of Winnipeg, killing two people and injuring 30, on Bloody Saturday, June 21, 1919. Woodsworth led the campaign of protest against this action. The editor of the strike bulletin Western Labour News was arrested and charged with seditious libel. Woodsworth took over the duties and after just a week he too was arrested and charged with the same thing. Oddly, his seditious libel took the form of quoting from the Bible Isaiah 10:1 "Woe unto them that decree unrighteous decrees " and from Isaiah 65:21,22 (KJV). He was released on bail after five days' imprisonment, and the charges were never filed. (Other strike leaders served a year's imprisonment for their activities.) His involvement in the strike further established Woodsworth's credentials with the labour movement and propelled him to a twenty year tenure in the House of Commons as a Winnipeg MP. They also affirmed his belief in the importance of social activism.
Британ Колумбиясында, кейін Виннипегте саяси белсенділік
Вудсворт 1920 жылы Британдық Колумбияға қысқа мерзімге оралды және провинциялық сайлауда Ванкувер округінен Біріккен Еңбек партиясынан кандидат ретінде қатысты. Ол 7444 дауыс жинады, бірақ сайланбады. Содан кейін ол Виннипегке қайтып келді. Ол жергілікті деңгейдегі орташа Доминион Еңбек партиясының орнын басатын Манитоба Тәуелсіз Еңбек партиясын (ТТП) ұйымдастыруға қатысты. ТТП-нің бағдарламасы британдық Лейбористік партиясының үлгісімен жасалған, ал ұраны – "Мүлік құқығынан бұрын адамның қажеттіліктері". 1936 жылы үкімет конституциялық реформаларды талқылау үшін комиссия құрды (бірақ көпшілік дауыспен сайлау жүйесі өзгертілмеді). Вудсворт жұмысшы, шаруа және иммигранттардың адал жақтасы болды. 1929 жылы Вудсворт 1921 жылы құрылған, әлеуметтік әділеттілік қозғалысы – Канада Студенттік Христиандық Қозғалысының жылдық конференциясында негізгі спикер болды. Ол сол кезде 21 жастағы Стэнли Ноулзға үлгі болды, кейін ол дін қызметкері болып жұмыс істеді және Жаңа Демократиялық Партияны құруға көмектесті. Зорлықпен революция жасауға және Канада Коммунистік партиясымен байланысқа түсуден бас тартып, Вудсворт парламенттік процедуралардың шеберіне айналды және Халық қабылдаушылар палатасын қоғамдық платформа ретінде пайдаланды. Ол бастапқыда Канаданың Прогрессивтік партиясының жанында отырды. Ол радикалды шаруалар мен жұмысшылардың "Ginger Group" тобының жетекшісі болды. Бұл топтың қызметі 1932 жылы алғашқы жалпыұлттық демократиялық социалистік партия – ҚХП құрылуына әкелді. 1925 жылғы сайлаудан кейін Канадалық Либералдық партиясы азшылық үкімет құрған кезде Вудсворт өзінің дауысын Либералдық үкіметке қарттарға зейнетақы төлеу жоспарын қабылдауға уәде беру үшін саудалады. 1927 жылы енгізілген бұл жоспар Канаданың әлеуметтік қамсыздандыру жүйесінің негізіне айналды. 1932 жылы Вудсворт Еуропаға Женевадағы Ұлттар Лигасы Ассамблеясының мүшесі ретінде саяхат жасады.
Woodsworth briefly returned to British Columbia in 1920 to run as a Federated Labour Party candidate in Vancouver in the provincial election. He received 7444 votes, but was not elected. He then returned to Winnipeg. He became involved in organizing the Manitoba Independent Labour Party (ILP), a replacement for the locally based moderate Dominion Labour Party. The ILP had a platform modelled on that of the British Labour Party, with the slogan "Human Needs before Property Rights." In 1936, the government set up a committee to discuss constitutional reforms (but the First past the post electoral system was not replaced). Woodsworth was an unflagging advocate for the worker, the farmer, and the immigrant. In 1929, Woodsworth was a keynote speaker at the annual conference of the Student Christian Movement of Canada, a fledgling social justice movement founded in 1921, and inspired Stanley Knowles, then 21, who later became ordained and helped found the New Democratic Party. Rejecting violent revolution and any association with the new Communist Party of Canada, Woodsworth became a master of parliamentary procedure and used the House of Commons as a public platform. He at first sat beside the Progressive Party of Canada. He was a leader of the radical farmer and labour Ginger Group. This group's activities led to the 1932 founding of the first country wide democratic socialist party, the CCF. When the Canadian Liberal Party only had minority government following the 1925 election, Woodsworth bargained his vote in the House for a promise from the Liberal government to enact an old age pension plan. Introduced in 1927, the plan is the cornerstone of Canada's social security system. In 1932, Woodsworth toured Europe as a member of the League of Nations Assembly in Geneva.
ККК құрылуы
Әлемнің көп бөлігі Ұлы депрессияға ұшырағаннан кейін Вудсворт пен ИЛП 1932 жылы түрлі провинциялық фермерлер, еңбекшілер және социалистік топтармен бірігіп, жаңа социалистік партияны – Кооперативтік Ұлттар Достастығын (CCF) құрды. Вудсворт оның алғашқы жетекшісі болды. 1933 жылы CCF Британдық Колумбиядағы ресми оппозицияға айналды. 1934 жылы партия Саскачеван провинциясында да осындай нәтижеге қол жеткізді. Оның құрылтайшы топтарының бірі – UFA Альбертада үкімет құрды. 1935 жылғы сайлауда CCF-тің жеті депутаты Парламентке сайланды. (UFA депутаттарының ешқайсысы қайта сайланбады.) CCF жалпы дауыс беруде 8,9 пайыз дауыс алды. Алайда, CCF Канаданың либералдар мен консерваторлар басымдығын күзеген партиялық жүйесіне күшті қарсылық таныта алмады. Әсіресе, ұзақ жылдар бойы либерал премьер-министр Уильям Лайон Маккензи Кингтің зор беделі CCF-ке либералдарды солшылдардың басты партиясы ретінде ығыстыруға мүмкіндік бермеді, бұл Ұлыбритания, Австралия және Жаңа Зеландиядағы социалистік партиялар үшін орын алғандай. 1939 жылы көптеген CCF мүшелері Вудсворттың Канаданың Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына қарсылығын қолдамады. Дегенмен, Вудсворт соғысқа қарсы шыққан жалғыз адам болды. Ол заң жобасына қарсы дауыс берген жалғыз Парламент депутаты болды, осымен партия жетекшісі ретіндегі күндері аяқталды. Ол 1940 жылдың 26 наурызында Парламентке қайта сайланды, бірақ күзде инсульт алды және келесі 18 айда денсаулығы нашарлады. Ол 1942 жылдың басында Британдық Колумбиядағы Ванкувер қаласында қайтыс болды, оның күлі Джорджия бұғазында шашылды. Вудсворттың қызы Грейс МакИннис оның ізімен CCF саясаткері болды.
After most of the world went into the Great Depression, Woodsworth and the ILP joined with various provincial farmer, labour and socialist groups in 1932 to found a new socialist party, the Co operative Commonwealth Federation (CCF). Woodsworth was its first leader. In 1933, the CCF became the official opposition in British Columbia. In 1934, the party achieved the same result in Saskatchewan. One of its founding groups, the UFA, was government in Alberta. In the 1935 election, seven CCF Members of Parliament were elected to the House of Commons. (None of the UFA MPs were re elected.) The CCF received 8.9 percent of the popular vote. The CCF, however, was never able to seriously challenge Canada's party system, which was then dominated by the Liberals and Conservatives. In particular, the enormous prestige of the long time Liberal Prime Minister, William Lyon Mackenzie King, prevented the CCF from displacing the Liberals as the main party of the left, as had happened with the socialist parties in Britain, Australia and New Zealand. In 1939, many CCF members opposed Woodsworth's opposition to Canada's entry into World War II. Nevertheless, Woodsworth was almost alone in his opposition to the war. He was the only Member of Parliament to vote against the bill, and his days as a party leader were over. He was re elected to the House on 26 March 1940, but suffered a stroke in the fall and, over the next 18 months, his health deteriorated. He died in Vancouver, British Columbia in early 1942, and his ashes were scattered in the Strait of Georgia. Woodsworth's daughter, Grace MacInnis, followed in his footsteps as a CCF politician.
Вудсворттың мұрасы
Вудсворт Канаданың әлеуметтік саясатына зор әсер етті, және ол бастама көтерген көптеген әлеуметтік ұғымдар қазіргі әлеуметтік жәрдем, зейнетақы және медициналық сақтандыру сияқты бағдарламаларда көрініс тапқан, олар бүгінгі күні Канада қоғамында өте маңызды деп есептеледі. Ол негізін қалаушы болған партия, бүгінде Жаңа демократиялық партия деп аталады, Вудсворттың социалистік Канада туралы көзқарасынан бас тартса да, оның есімі партия ішінде де, бүкіл Канадада да жоғары құрметпен сақталады. Торонто университетінің Вудсворт колледжі және Онтарионың Оттава қаласындағы Дж. С. Вудсворт орта мектебі (2005 жылы жабылды) оның құрметіне аталған. Торонтоның орталық бөлігіндегі 18 қабаттан тұратын Вудсворт тұрғын үй кешені де оның есімімен байланысты. Сондай-ақ, Торонтоның Скарборо ауданында Дж. С. Вудсворт аға мемлекеттік мектебі бар. Виннипегте 1973 жылы салынған, хром түсті 16 қабаттан тұратын Манитоба провинциясының кеңсе ғимараты оның атымен аталып, 1974 жылы оның 100 жылдығына арналған қоладан жасалған бюст ашылды. Онтарио Вудсворт еске алу қоры 1987 жылы Дуглас Колдуэлл қорымен бірікті. Манитобаның Виннипег қаласындағы 60 Мэриленд көшесіндегі Вудсворт үйі қазір Христиандық зерттеулер орталығына орналасқан. CCS 1998 жылы Вудсворт тарихи қоғамынан Вудсворт үйін сатып алып, оның атын сақтап, Вудсворттың суреттерін көрсетуді және әлеуметтік жақсылыққа шақыру мен әлеуметтік әділдікке деген оның ұмтылысын еске салуға міндеттенді. 2004 жылы CBC өткізген сайыста Вудсворт барлық уақыттағы 100 ең ұлы канадалық атанды. 2010 жылдың қазан айында Британдық Колумбияның Гибсонс қаласы жаңа құрылыс алаңындағы бір көшеге Вудсворттың есімін беруді жариялады. Вудсворт 1917 жылдан бастап қысқа мерзімге Гибсонс қаласында тұрған. Бурнабиде Вудсворт көшесі бар, бірақ Гибсонста жоқ.
Woodsworth strongly influenced Canadian social policy, and many of the social concepts he pioneered are represented in contemporary programs such as social assistance, pensions, and medicare, which are deemed to be fundamentally important in Canadian society today. While the party for which he was central founder, today called the New Democratic Party, has largely abandoned Woodsworth's vision of a socialist Canada, Woodsworth's memory is still held in great respect within the party as well as across Canada. Woodsworth College of the University of Toronto, and J. S. Woodsworth Secondary School in Ottawa, Ontario (closed in 2005), are named after him. The 18 storey Woodsworth condominiums in downtown Toronto are named after him. There is also a J. S. Woodsworth Senior Public School in Scarborough, Toronto. In Winnipeg a chrome coloured sixteen story Manitoba provincial office building built in 1973 is named after him, with a sculptured bronze bust honoring revealed in 1974 to honor his 100th birthday. The Ontario Woodsworth Memorial Foundation merged with the Douglas Coldwell Foundation in 1987. The Woodsworth home at 60 Maryland Street in Winnipeg, Manitoba is now the location of the Centre for Christian Studies. CCS purchased Woodsworth House from the Woodsworth Historical Society in 1998, with a commitment to keep the Woodsworth name and to continue to display photographs of Woodsworth and reminders of his commitment to the social gospel and social justice. In 2004, a CBC contest rated Woodsworth as the 100th Greatest Canadian of all time. In October 2010, the town of Gibsons, British Columbia announced that it would be naming a street in a new subdivision after Woodsworth. Woodsworth lived in Gibsons for a short time, beginning in 1917. A Woodsworth street exists in Burnaby, but not in Gibson.