Жеймс Уилсон (Се́ймас Мак Лиаммо́ир) – ирландтық фениан, Үндістандағы әскери қызметші. Австралияға жер аударылып, Catalpa қашқынымен бостандыққа шықты. Тарихы мен өмірі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джеймс Уилсон (6 ақпан 1836 – 6 қараша 1921) немесе Сеамас Мак Лиаммóр, ирланд фениан және Үндістандағы әскер. 1867 жылы ол қылмыскер ретінде Батыс Австралияға жер аударылды, кейіннен «Каталпа» құтқару операциясы кезінде қашып кетті.
James Wilson (6 February 1836 – 6 November 1921) or Séamas Mac Liammóir, was an Irish Fenian and soldier of India. In 1867 he was transported as a convict to Western Australia and later escaped during the Catalpa rescue.
Өмірбаян
Джеймс МакНалли 1836 жылдың 6 ақпанында Ирландияның Даун графтығындағы Ньюри қаласында дүниеге келген. Полиция офицеріне шабуыл жасағаны үшін тұтқындалудан қашу үшін 17 жасында Британ армиясына (жалған атпен) қосылған. Ол Ирландияға оралғанға дейін Үндістанда қызмет етті, содан кейін 1864 жылы Ирландия Республикалық Бауырластығына ант беріп, фениан болды. Келесі жылы күтілетін фениан көтерілісіне дайындықпен Мартин Хоганмен бірге Британ армиясынан дезертирлік жасады. 1866 жылдың 10 ақпанында полиция оны Дублиндегі жасырынған үйден тұтқындады. Оларды Патрик Карран атты жеделхабаршы сатып берген. Уилсон, басқа әскери фениандармен бірге, дезертирлік жасағаны және бүлікшіл мінез-құлқы үшін сотталып, өлім жазасына кесілді. Бірақ, кейіннен жазасы өмір бойына қамауға алмастырылып, Батыс Австралияға жер аударылды. 1867 жылдың қазан айында Уилсон және тағы алпыс бір фениан "Хугумонт" кемесімен ұзақ теңіз сапарына шықты. Фримантлдегі өмір қиын болды. Уилсон жазалау жұмысына сотталды және монотондылық пен жұмыстың ауырлығы соншалық, ол Нью-Йорк қаласының журналисі Джон Девойға "Мазардан келген дауыс" деген тақырыппен хат жазды. Девой, Уилсонның өзі мен әріптестерінің еңбек еткен жағдайларын сипаттаған хатынан қозғалды және американдық ирландтық қауымнан оларды құтқару үшін ақша жинауды бастады. Жиналған ақша жеткен соң және "Каталпа" кит аулау кемесі сатып алынғаннан кейін, кеме капитаны ретіне Джордж Энтони жалданып алынды. 1876 жылы "Каталпа" Батыс Австралияға барып, Уилсонды және тағы бес фениан тұтқынын құтқарып әкелді. Бастапқыда екі британдық кеме "Каталпаның" жолын тоқтатып, тұтқындарды қайта ұстауға тырысты, бірақ ескерту оғынан кейін Энтони американдық ту көтерді. Осыдан кейін екі кеме оларға оқ атпады және кеме төрт айлық сапардан кейін Нью-Йоркке жетті. Уилсон Род-Айленд штатында қоныстанды, үйленді және өмірінің соңына дейін өтті. 1920 жылы Уилсон, Ирландия Республикасына қолдау табу үшін Америка Құрама Штаттарына саяхаттап келген Эмон де Валерамен кездесті. Уилсон 1921 жылдың 6 қарашасында қайтыс болды; оның денесі Род-Айленд штатының Паутукет қаласындағы Сент-Мэри шіркеуінің аумағындағы зиратқа жерленген.
Born James McNally in Newry, County Down, Ireland on 6 February 1836. He joined the British Army at the age of 17 (enlisting under a false name) to avoid arrest for the battery of a police officer. He served in India before returning to Ireland where he became a Fenian, being sworn into the Irish Republican Brotherhood in 1864. The following year he deserted, along with Martin Hogan, from the British Army in anticipation of an expected Fenian uprising. On 10 February 1866, he was arrested by the police who discovered him hiding in a safe house in Dublin. They had been betrayed by an informant, Patrick Curran. Wilson, along with other military Fenians was tried, found guilty of desertion and mutinous conduct, and sentenced to death. However, this sentence was later commuted to penal servitude for life, and they were transported to Western Australia. In October 1867, Wilson and sixty one other Fenians began the long sea voyage on board the Hougoumont. Life in Fremantle was hard. Wilson had been sentenced to penal servitude, and found the monotony and work involved so hard that he wrote to a New York City journalist, John Devoy entitling his letter, A Voice From the Tomb. Devoy was moved enough by Wilson's description of the conditions under which he and his colleagues laboured to begin collecting money from the American Irish community to organise their rescue. When enough money had been collected and a whaling ship, the Catalpa, had been purchased, George Anthony was hired to captain the ship. In 1876, the Catalpa sailed to Western Australia and rescued Wilson and five other Fenian prisoners. Initially two British ships sought to stop the progress of the Catalpa and recapture the men, but after receiving a warning shot, Anthony raised the American flag. After this, the two ships did not fire upon them again and the ship sailed unimpeded to New York, the journey taking some four months. Wilson settled in Rhode Island, where he married and lived out the rest of his life. In 1920, Wilson met Éamon de Valera who was touring the United States, trying to gain support for his Irish Republic. Wilson died on 6 November 1921; his remains are buried in the cemetery on the grounds of St. Mary's Church in Pawtucket, Rhode Island.