Кіріспе
Америка Құрама Штаттарының теңіз жауынгерлерінің Құрмет медалі (1912–1988)
Грегори "Паппи" Бойингтон (4 желтоқсан 1912 – 11 қаңтар 1988) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ теңіз жауынгерлерінің ұшақ ассы болған американдық әскери ұшқыш. Ол "Құрмет медалі" мен "Тәңірлік крест" ордендерін алды. 1941 жылы Тынық мұхиты флотының теңіз авиаторы Бойингтон Қытай Республикасы Әуе күшінің "Ұшқыш жолбарыстары" (1-ші америкалық еріктілер тобы) құрамына қосылды және 1941 жылдың соңы мен 1942 жылы Қытай мен Жапония арасындағы әскери қақтығыс кезінде Бірмадағы шайқастарға қатысты. 1942 жылдың қыркүйегінде Бойингтон теңіз жаяу әскеріне қайта оралды. 1943 жылдың басында ол Оңтүстік Тынық мұхитына жіберіліп, F4U Corsair истребителінде ұрыс тапсырмаларын орындауға кірісті. 1943 жылдың 14 тамызында ол 214-ші теңіз жаяу әскерінің ұшақ эскадрильясының ("Қара қойлар") басшылығын қабылдады. 1944 жылдың қаңтарында жапондық "Zero" ұшақтарынан көп басымдықпен ұшырылған Бойингтон, бір жау ұшағын түсіргеннен кейін Тынық мұхитына құлады. Ол жапондық су асты кемесінің экипажымен тұтқынға алынып, бір жарым жылдан астам уақыт соғыс тұтқыны ретінде ұсталды. Жапонияның капитуляциясына жақын уақытта босатылды. "Baa Baa Black Sheep" телесериалы Бойингтон мен оның "Қара қойлар" эскадрильясынан шабыттанды. 1970 жылдардың соңында екі маусым көрсетілді.
Ерте өмір
1912 жылы 4 желтоқсанда Айдахо штатының Кёр-д'Ален қаласында дүниеге келген ол үш жасында отбасымен бірге ағаш кесуші Сент-Марис қаласына көшіп, 12 жасқа дейін сонда тұрды. Ол Бруле Сиу тайпасынан тараған. Кейін Вашингтон штатының Такома қаласында тұрып, Линкольн орта мектебінде күрескен. Ол Тынық мұхиты үстінен тоқтаусыз ұшқан алғашқы ұшқыш атанды. Бойингтон Грегори Холленбек ретінде өсті және оның әкесі – Еллсворт Дж. Холленбек деп ойлады. Бірақ туу туралы куәлігін алғаннан кейін, оның әкесінің шын мәнінде тіс дәрігері Чарльз Бойингтон екенін және ата-анасы оның сәби кезінде ажырасқанын білді.
АҚШ теңіз жаяу әскерлері
1935 жылғы 13 маусымда ол АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің резервіне өтті. 16 шілдеде ол қайтадан резервтік қызметке көшті. 1942 жылғы сәуірде ол Америкалық еріктілер тобымен жасасқан келісімшартын бұзып, өз еркімен АҚШ-қа оралды.
Теңіз әскеріне қайта оралу
1942 жылы 29 қыркүйекте ол қайтадан Теңіз жаяу әскеріне қосылып, майор шеніне ие болды. Осы міндеттемеде 48 американдық истребитель, оның ішінде "Қара қой" эскадрильясынан төрт ұшақ (сондай-ақ VF 33 және VMF 211 эскадрильяларынан ұшақтар) Рабаул үстінен барлауға жіберілді. Боингтон ұшудың тактикалық командирі болды және сағат 8:00-де нысанаға жетті. Ол 26-шы ұшағын атып түсіргені көрінді, бірақ ол ұшақтардың қақтығысындағы шайқасқа араласып, шайқас барысында көрінбеді де, естілмеді, және өз эскадрильясымен бірге қайтып оралмады. Боингтонның серігі, капитан Джордж Эшмун, ұрыста қаза болды. IJN күштері 204-ші және 253-ші Кокутай (Әскери-теңіз авиациялық құрамалары) болды. 204-ші Кокутайдың шығындары белгісіз, бірақ 253-ші Кокутай бір Zero ұшағының түсірілгенін және пилоттың жеңіл жарақат алғанын хабарлады.
Соғыс тұтқыны
Белсенді, бірақ нәтижесіз іздеуден кейін Боингтон әрекет кезінде жоғалған деп жарияланды, содан соң соғыс тұтқынына айналды. (I 181 оны алып шыққаннан кейін 13 күн өткен соң батып кетті. Ол соғыстың қалған 20 айын жапон түрмелерінде өткізді. Уақытша Рабаулда, содан кейін Трукта ұсталғаннан кейін, ол "Operation Hailstone" деп аталатын АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ірі шабуылынан аман қалды, алдымен Офунаға, соңында Токио маңындағы Омори түрмесіне жеткізілді. Осы уақыт ішінде ол уақытша подполковник шеніне көтерілді. Оның бірге тұтқында болған американдық әскери қызметтесі – "Құрмет медалімен" марапатталған, суасты кемесінің капитаны Ричард О'Кейн еді. 1945 жылдың 29 тамызында, сол түні Сан-Францисконың орталық бөлігіндегі Сент-Франциск қонақ үйінде оған арналған той өтті, ол туралы Life журналы 1945 жылдың 1 қазанында жариялады. Журналдың алкоголь ішімдік ішкен адамдарды көрсеткені бұл алғашқы рет болды. 6 қыркүйекте ол келгенге дейін Теңіз корпусының уақытша подполковнигі лауазымын қабылдады. Боингтонға Вашингтонға барып, президенттен елдің ең жоғары әскери наградасын – "Құрмет медалін" алуға бұйрық берілді. Медальді 1944 жылдың наурыз айында қайтыс болған президент Франклин Д. Рузвельт бұрыннан-ақ сыйлаған еді және оны оған тапсыруға дейін астанада сақтап тұрған. 1945 жылдың 4 қазанында Боингтон Рабаулға жасалған шабуылға қатысқаны үшін Теңіз корпусының командирінен Әскери теңіз айқышын алды. 1945 жылдың 5 қазанында, "Нимиц күнінде" оған және басқа да "Құрмет медалімен" марапатталған теңізшілер мен теңізшілерге Президент Гарри С. Трумэн Ақ үйден медальдерін табыс етті. Ол американдық еріктілер тобы туралы "Тоня" атты роман жазды, ол шынайы тұлғаларға негізделген шпиондық оқиға. Кейбір кейіпкерлердің есімдері оларды шабыттандырған адамдардың есімдерінің әріптерін ауыстыру арқылы құрастырылды (мысалы, Дик Росси үшін "Росс Дикки").
Телесериалдар
Көптеген адамдар оны 1970 жылдардың ортасында көрсетілген "Baa Baa Black Sheep" телешоуынан таниды. Бұл драма Бойингтонның естеліктеріне шала-шала негізделген "Black Sheep" эскадрильясы туралы, онда Бойингтон рөлін Роберт Конрад ойнады. Бойингтон шоудың бірінші маусымындағы екі эпизодта ("Барлықтың ең қауіпті жауы: 2-бөлім" және "Ең жылдам мылтық") және екінші маусымындағы ("Он біреу сені бесеуге сатады") қонақ генерал ретінде шағын рөлде ойнады. Бойингтонның көптеген серіктері шоуға наразылық білдірді, оны негізінен фантастика деп айыптады және Бойингтонды әдемілеу көрсеткенін мәлімдеді. Телешоуда Бойингтон "Мейтбол" деген атпен Бультерьер итінің иесі ретінде бейнеленген, бірақ Бойингтон Оңтүстік Тынық мұхитындағы театрға орналасқан кезде иті болған емес. Бойингтон интервью берушілер мен көрермендерге телесериалдың фантастика екенін және шындықпен аздаған байланысы бар екенін жиі айтты, оны "қауырсын мен Голливудтың қиялы" деп атады.
Жарияланым
Суреттер мен жарнамалық фотосуреттерде Боингтон көбінесе 86 нөмірі бар, жеңіс туларымен жабылған LuluBelle ұшағымен көрсетілгенімен, ол бұл ұшақпен шайқаста ұшқан емес. Шындығында, ол бір ұшақты екі-үш реттен артық ұшқан жоқ. Айтуынша, ол ең нашар күйдегі F4U ұшағын таңдайтын, соның арқасында оның ұшқыштары өз ұшақтарын ұшудан қорқуға болмайтын еді. 1976 жылы Боингтон NBC телеарнасының "The Today Show" бағдарламасына актер Роберт Конрадпен бірге қатысып, "Баа Баа Black Sheep" сериалы туралы сұхбат берді.
Отбасы
Бойингтонның бірінші әйелі Хелен Кларкпен үш баласы болды. Бір ұлы (Грегори Бойингтон, кіші) 1960 жылы АҚШ Әуе күштері академиясын бітіріп, АҚШ Әуе күштерінен подполковник шенімен зейнетке шықты. Оның ең кіші баласы Глория Бойингтон болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде үш баласы да әпкесі мен әжесінің қамқорлығына берілді. Бойингтон 1941 жылы Flying Tigers құрамында қызметтен кейін Америкаға оралғанда Хеленмен ажырасып, бұрынғы әйелін балаларын қараусыз қалдырды деп айыптады. 1946 жылдың 8 қаңтарында Бойингтон 32 жастағы Франсис Бейкерге үйленді. 1959 жылдың 28 қазанында 33 жастағы Делорес Татумға үшінші рет үйленді. Бұл Татум үшін екінші, ал 46 жастағы Бойингтон үшін үшінші неке болды. Бойингтон мен Делорес бір баланы асырап алды. 1978 жылы Фресно қаласынан Джозефин Уилсон Мозманға үйленді. Бұл оның төртінші некесі еді.
Өлім
Бойингтон өмірінің көп бөлігін темекі шегумен өткізді. 1988 жылдың 11 қаңтарында 75 жасында Калифорния штатының Фресно қаласында өкпе рагынан қайтыс болды. Бойингтон Арлингтон ұлттық зиратында жерленген. 15 қаңтардағы жерлеу рәсімінде, Құрмет медалінің иегеріне көрсетілетін толық әскери құрмет көрсетілді, оның ішінде Эндрюс әуе күштері базасында орналасқан Әскери-теңіз әуе базасындағы Теңіз әуе резервінің оқу бөлімшесіне қарасты VMFA 321 "Адам періштелері" эскадрильясының F 4 Phantom II ұшақтарымен жасалған "жоғалған адам" атты әуе көрсетілімі болды. Фреснодан ұшып кетер алдында VMA 214 (қазіргі "Black Sheep Squadron" эскадрильясы) де ұшып өтті. Олар "жоғалған адам" формациясын жасауды жоспарлаған, бірақ төрт ұшақтың бірінде техникалық бұзылу болды. Бойингтонның жерлеу рәсімінен кейін оның досы Фред Лош, жанында тұрған боксшы-аңыз Джо Луистің ескерткіш тасына қарап: "Ол Пэппиге жақсы жұдырыққа түсу үшін алысқа барудың қажеті жоқ еді" деді.
Әуежайдың қайта аталуы
2007 жылдың тамызында Coeur d'Alene әуежайы оның құрметіне "Coeur d'Alene Airport–Pappy Boyington Field" деп қайта аталды және келесі айда салтанатты түрде ашылды. 2008 жылы кинорежиссер Кевин Гонсалес "Pappy Boyington Field" атты тәуелсіз деректі фильмін жасады, онда ескерткіш атауды қосу бойынша халықтық науқанның барысы көрсетілген. Фильмде осы науқанға қатысқан жергілікті ардагерлердің көптегені көрсетілген, сондай-ақ Боингтонның өмірі туралы оның ұлы Грегори Боингтон кіші және телесериалда оны сомдаған актер Роберт Конрадтың жеке ойлары мен естеліктері орын алған.
Вашингтон университетінің Құрмет медалі
2006 жылдың ақпан айында Вашингтон университетінде (Бойингтонның альма-матерінде) Бойингтонның Екінші дүниежүзілік соғысындағы қызметін құрметтеу үшін ескерткіш орнату туралы ұсыныс жасалған қаулы ұсынылып, қабылданбады. Кейбір адамдар қаулыны ұсынған тарап ескерткішті орнатудың қаржылық және логистикалық мәселелерін толыққанды қарастырмады деп ойлады және барлық жауынгерлер мен соғыс әрекеттері автоматты түрде еске алуға лайық деген кең таралған пікірге күмән келтірді. Бұл оқиғаны бірнеше блогтар мен консервативті жаңалықтар сайттары қамтыды, назарды студенттік сенаттың отырысындағы екі мәлімдемеге аударды. Студенттік сенатор Эшли Миллер университетте "бай, ақ еркектерге" арналған көптеген ескерткіштер бар екенін айтты (Бойингтон өзінің Сиу тегінің жартылай екенін және бай емес екенін мәлімдеді). Қаулы жеңілгеннен кейін, бастапқы ұсыныстың жаңа нұсқасы ұсынылды, ол Құрмет медалін алған барлық сегіз UW түлегіне ескерткіш орнатуды көздейді. 2006 жылдың 4 сәуірінде бұл қаулы қабылданды. Жеке қаржыландырылған ескерткіш 2009 жылдың қарашасында Ардагерлер күніне орай ашылды. Бойингтоннан басқа, ол Деминг Бронсон, Брюс Крандалл, Роберт Галлер, Джон Хок, Роберт Лейзи, Уильям Накамура және Арчи Ван Винклді де құрметтейді.
Әскери-теңіз авиациясының құрметті залы
Боингтон 1994 жылы Флорида штатының Пенсакола қаласындағы Ұлттық теңіз авиациясы мұражайындағы Теңіз авиациясының Құрмет залына енгізілді.
NROL-82 миссиясының жапсырмасы
Боингтон 2021 жылдың сәуір айында ұшырылған NROL 82 миссиясының таңбасының (патч) шығарғанына себепкер болды. ("GPB" иық жапсырмасында және артқы жағында F4U Corsair ұшағы бейнеленген).
Ұлттық авиация даңқ залы
2019 жылы Боингтон Огайо штатының Дейтон қаласындағы Ұлттық авиация даңқ залының мүшесі болды.