Ричард Бонг: Екінші дүниежүзілік соғыстың қаһарманы
Richard Bong
Ричард Бонг: Екінші дүниежүзілік соғысының батыры, 40 жапон ұшағын түсірген АҚШ-тың үздік ұшқышы. "P-38 Lightning" және "P-80" ұшақтарындағы қаһармандық ерлігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Әскери-әуе күштерінің Құрмет медалі (1920–1945)
United States Army Air Forces Medal of Honor recipient (1920–1945)
Ричард "Дик" Айра Бонг (24 қыркүйек 1920 – 6 тамыз 1945) – АҚШ Әскери-әуе күштерінің майоры және Екінші дүниежүзілік соғыстағы Құрмет медалінің иегері. Ол ең көп награда алған американдық истребитель ұшқыштарының бірі және соғыстағы елдің үздік ұшқышы, ол Lockheed P-38 Lightning истребителімен 40 жапондық ұшақты атып түсірді. Соғыс аяқталуға аз уақыт қалғанда Калифорнияда Lockheed P-80 реактивтік ұшағын сынап жатқанда қаза тапты. Бонг 1986 жылы қайтыс болғаннан кейін Ұлттық авиациялық даңқ залына енгізілді және оның құрметіне әлемнің түкпір-түкпірінде бірнеше ескерткіштер орнатылды, олардың ішінде әуежай, екі көпір, театр, ардагерлер тарихы орталығы, демалыс аймағы, тұрғын үй ауданының террасасы, сондай-ақ бірнеше даңғылдар мен көшелер бар, оның ішінде Огайо штатының Дейтон қаласындағы АҚШ Әскери-әуе күштерінің ұлттық мұражайына апаратын көше де бар.
Richard "Dick" Ira Bong (September 24, 1920 – August 6, 1945) was a United States Army Air Forces major and Medal of Honor recipient in World War II. He was one of the most decorated American fighter pilots and the country's top flying ace in the war, credited with shooting down 40 Japanese aircraft, all with the Lockheed P 38 Lightning fighter. He died in California while testing a Lockheed P 80 jet fighter shortly before the war ended. Bong was posthumously inducted into the National Aviation Hall of Fame in 1986 and has several commemorative monuments named in his honor around the world, including an airport, two bridges, a theater, a veterans historical center, a recreation area, a neighborhood terrace, and several avenues and streets, including the street leading to the National Museum of the United States Air Force in Dayton, Ohio.
Ерте өмір
Бонг 1920 жылғы 24 қыркүйекте Висконсин штатының Супериор қаласында, Швециядан көшіп келген Карл Бонг пен шотланд-ағылшын тегі бар америкалық Дора Брайс отбасындағы тоғыз баланың ағасы болып дүниеге келді. "Дик" деген лақап атымен танымал, ол Висконсин штатының Поплар қаласындағы шаруа қожалығында өсті. Кішкентай кезінен-ақ ұшақтарға қызығушылық танытты, президент Калвин Кулидждің Супериордағы жазғы резиденциясына хат таситын ұшақтардың шаруа қожалығының үстінен ұшып өтетінін көріп, модельдер жасаумен әуестенді. 1934 жылы Поплар орта мектебіне қабылданды, онда оркестрде кларинет тартып, бейсбол, баскетбол және хоккеймен айналысты. Поплар сол кезде үш жылдық мектеп болғандықтан, Бонг 1938 жылы аға сыныбына Супериор қаласындағы Орталық орта мектебіне ауысты және 1938 жылы бітірді. 1938 жылы Висконсин мемлекеттік мұғалімдер колледжінде (қазіргі Висконсин университеті – Супериор) оқуға түсті. Оқу барысында Бонг азаматтық ұшқыштарды даярлау бағдарламасына қатысып, жеке ұшқыш сабақтарын да алды. 1941 жылғы 29 мамырда ол Армия Әуе корпусының авиация курсанттары бағдарламасына тіркелді. Оның ұшқыштардың бірі – капитан Барри Голдуотер (кейін Аризона штатынан АҚШ сенаторы) болды.
Bong was born September 24, 1920, in Superior, Wisconsin, the first of nine children born to Carl Bong, an immigrant from Sweden, and Dora Bryce, who was an American of Scotch English descent. Known by the common nickname "Dick", he grew up on a farm in Poplar, Wisconsin, where he became interested in aircraft at an early age while watching planes fly over the farm carrying mail for President Calvin Coolidge's summer White House in Superior, and was an avid model builder. Bong entered Poplar High School in 1934, where he played the clarinet in the marching band and participated in baseball, basketball, and hockey. Because Poplar was a three year school at the time, Bong transferred to Central High School in Superior for his senior year, graduating in 1938. He began studying at Superior State Teachers College (the current day University of Wisconsin–Superior) in 1938. While there, Bong enrolled in the Civilian Pilot Training Program and also took private flying lessons. On May 29, 1941, he enlisted in the Army Air Corps Aviation Cadet Program. One of his flight instructors was Captain Barry Goldwater (later a U. S. Senator from Arizona).
АҚШ әскери-әуе күштері
Боңның ұшқыш ретіндегі қабілеті солтүстік Калифорнияда оқу кезінде танылды. 1942 жылдың 19 қаңтарында екінші лейтенант қызметіне тағайындалып, ұшқыш қанаттарын алды. Оның алғашқы міндеті 1942 жылдың қаңтар және мамыр айларында Аризона штатындағы Люк Филдте нұсқаушы (атқыштар) ұшқышы болып қызмет ету болды. 6 мамырда ол Калифорния штатындағы Гамильтон Филдтегі 14-ші ұрыс тобының 49-шы ұрыс эскадрильясына (FS) алғашқы операциялық міндетке жіберілді, онда ол екі қозғалтқышты Lockheed P-38 Lightning ұшағын басқаруды үйренді. 1942 жылдың 12 маусымында Бонг жақын маңдағы Сан-Ансельмодағы, жаңа ғана үйленген ұшқыштың үйінің үстінен өте төмен ("buzzed") ұшып өтті. Ұшу ережелерін бұзғаны үшін ол уақытша қызметтен шеттетілді, сондай-ақ сол күні "Алтын қақпа" көпірінің айналасында айналып ұшқан үш P-38 ұшқышымен бірге жазаланды. Сан-Францискодағы Маркет көшесі бойымен төмен ұшқаны, Голден Гейт көпірінен өткені және Оклендтегі әйелдің кір жуатын ілгішінен киімдерін ұшырып алғаны үшін Бонгты Төртінші әуе күшінің командирі генерал Джордж К. Кенни ескертті: "Егер сіз Маркет көшесінде ұшқыңыз келмесе, мен сізді әуе күшіме алмас едім, бірақ енді бұлай істемеңіз, мен айтқанымды орындаймын". Кейін Кенни: "Бізге осы жігіт сияқты жастар қажет" деп жазды. Барлық келесі есептерде Бонг Голден Гейт көпірінің астынан ұшқанын жоққа шығарды. 1942 жылдың шілдесінде оның тобының қалған бөлігі Англияға олардан бұрын жіберілді, ал Бонг әлі де елде қалды. Содан кейін Бонг 78-ші ұрыс тобының 84-ші ұрыс эскадрильясына ауысты. Одан кейін Бонг Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағына жіберілді. Бонг Гавайиден Хиккам Филд арқылы Австралияға B-24 Liberator көлігімен жол ақысын төлеп ұшып келді. Австралияға келгеннен кейін ол жаңадан құрылған P-38 истребительлік бөлімшесіне, 17-ші ұрыс эскадрильясына (Уақытша) тағайындалды. 1942 жылдың қарашасында Бонг 49-шы ұрыс тобына (49-шы FG), 9-шы ұрыс эскадрильясына (9-шы FS) ауыстырылды. "Ұшқыш рыцарлар" P-40 Warhawk ұшақтарында ұшып, 1942 жылдың наурыз айынан 1942 жылдың тамыз айына дейін Дарвинді әуеден қорғағаны үшін танымал болды. Кейіннен 9-шы ұрыс эскадрильясы 5-ші әуе күшінің құрамында P-38 Lightning-ке ауыстырылатын екі бөлімнің бірі болды. Бонг жаңа екі қозғалтқышты ұшақты басқару тәжірибесі бар Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағындағы (SWPA) жаңа ұшқыштар тобының бірі болды және олар осы ұшқыштарға P-40 Warhawk және P-39 Airacobra-дан P-38 Lightning-ке ауысуға көмектесті. Қараша айында эскадрилья аз P-38-ді күтіп тұрған кезде, Бонг және басқа 9-шы FS ұшқыштары уақытша Порт-Морсбиде орналасқан 39-шы ұрыс эскадрильясының 35-ші ұрыс тобымен бірге миссияларға қатысып, ұрыс тәжірибесін алу үшін жіберілді. 27 желтоқсанда Бонг өзінің алғашқы әуе жеңісін одда, Мицубиси A6M "Zero" және Накадзима Ki-43 "Oscar" ұшақтарын Бунада атып түсірді. Осы әрекеті үшін Бонг "Күміс жұлдыз" орденімен марапатталды. 1943 жылдың қаңтарында Бонг P-38 ұшақтарымен жабдықталған 9-шы FS-ке қайта қосылды. 49-шы FG Порт-Морсбидің жанындағы Швиммер Филдте орналасқан. Сәуір айында ол бірінші лейтенант қызметіне көтерілді. 26 шілдеде Бонг Лаеде төрт жапон ұшағын атып түсіріп, "Құрмет белгісі" орденін алды. Тамыз айында ол капитандыққа көтерілді. Наурыз айында Бонгтың ұшағын басқа ұшқыш басқарған кезде қозғалтқышы бұзылып, Жаңа Гвинеяда құлап, ұшқыш аман қалды. Апат болған жердің шамамен орны белгілі, ал ұшақтың қалдықтарын 2024 жылы Висконсин штатының Супериор қаласындағы Ричард И. Бонг ардагерлері тарихи орталығы және Екінші дүниежүзілік соғыстың тарихи сақтау тобы "Тынық мұхиты апаттары" іздестіру тобы іздеуге тиіс. 12 сәуірде капитан Бонг өзінің 26-шы және 27-ші жапон ұшақтарын атып түсірді, бұл Эдди Риккенбеккердің Бірінші дүниежүзілік соғыста 26 жеңіске жеткен американдық рекордын басып өтті. Одан кейін генерал Кенни оны майор дәрежесіне көтерді және оны генерал "Хэп" Арнольдпен кездесу үшін АҚШ-қа жіберді, ол оған демалыс берді. Ол көптеген қоғамдық қатынастар шараларына қатысты, мысалы, соғыс облигацияларын сатуды насихаттады.
Bong's ability as a fighter pilot was recognized while he was training in northern California. He was commissioned a second lieutenant and awarded his pilot wings on January 19, 1942. His first assignment was as an instructor (gunnery) pilot at Luke Field, Arizona, from January to May 1942. His first operational assignment was on May 6 to the 49th Fighter Squadron (FS), 14th Fighter Group at Hamilton Field, California, where he learned to fly the twin engine Lockheed P 38 Lightning. On June 12, 1942, Bong flew very low ("buzzed") over a house in nearby San Anselmo, the home of a pilot who had just been married. He was cited and temporarily grounded for breaking flying rules, along with three other P 38 pilots who had looped around the Golden Gate Bridge on the same day. For looping the Golden Gate Bridge, flying at a low level down Market Street in San Francisco, and blowing the clothes off of an Oakland woman's clothesline, Bong was reprimanded by General George C. Kenney, commanding officer of the Fourth Air Force, who told him, "If you didn't want to fly down Market Street, I wouldn't have you in my Air Force, but you are not to do it any more and I mean what I say." Kenney later wrote, "We needed kids like this lad." In all subsequent accounts, Bong denied flying under the Golden Gate Bridge. Nevertheless, Bong was still grounded when the rest of his group was sent without him to England in July 1942. Bong then transferred to another Hamilton Field unit, 84th Fighter Squadron of the 78th Fighter Group. From there, Bong was sent to the Southwest Pacific Area. Bong was then flown overseas as a passenger aboard a B 24 Liberator from Hawaii via Hickam Field to Australia. Upon arrival Bong was assigned to a newly formed P 38 fighter unit, the 17th Fighter Squadron (Provisional). By November 1942, Bong was transferred to the 49th Fighter Group (49th FG), 9th Fighter Squadron (9th FS). "The Flying Knights" were flying the P 40 Warhawk, and were famous for their aerial defense of Darwin from March 1942 to August 1942. Afterward, the 9th Fighter Squadron was one of two units in the 5th Air Force selected for conversion to the P 38 Lightning. Bong was among a group of new pilots in the South West Pacific Area (SWPA) with experience flying the new twin engine fighter, and they helped these pilots convert from the P 40 Warhawk and P 39 Airacobra to the P 38 Lightning. In November, while the squadron waited for delivery of the scarce P 38s, Bong and other 9th FS pilots were reassigned temporarily to fly missions and gain combat experience with the 39th Fighter Squadron, 35th Fighter Group, based in Port Moresby, New Guinea. On December 27, Bong claimed his initial aerial victory, shooting down a Mitsubishi A6M "Zero", and a Nakajima Ki 43 "Oscar" over Buna (during the Battle of Buna Gona). For this action, Bong was awarded the Silver Star. Bong rejoined the 9th FS, by then equipped with P 38s, in January 1943; the 49th FG was based at Schwimmer Field near Port Moresby. In April, he was promoted to first lieutenant. On July 26, Bong claimed four Japanese fighters over Lae, in an action that earned him the Distinguished Service Cross. In August, he was promoted to captain. In March another pilot was flying Bong's aircraft when it suffered engine failure and crashed in New Guinea, after the pilot, who survived, had bailed out. The approximate crash site is known, and the remains of the aircraft were to be searched for by the Richard I Bong Veterans Historical Center in Superior, Wisconsin and the WWII historical preservation group Pacific Wrecks in 2024. On April 12, Captain Bong shot down his 26th and 27th Japanese aircraft, surpassing Eddie Rickenbacker's American record of 26 credited victories in World War I. Soon afterward, he was promoted to major by General Kenney and dispatched to the United States to see General "Hap" Arnold, who gave him a leave. He participated in numerous public relations activities, such as promoting the sale of war bonds.
Өлім
Содан кейін Бонг Калифорния штатының Бербанк қаласындағы Lockheed зауытына тағайындалған сынақ ұшқышы болды, онда ол Lockheed әуе терминалында P 80 Shooting Star реактивті ұшақтарын ұшырды. 1945 жылғы 6 тамызда ол P 80A 44 85048 ұшағының қабылдау рейсін орындауға ұшты. Бұл оның P 80 ұшағындағы 12-ші ұшуы болды; ол ұшақта барлығы төрт сағат он бес минут ұшу уақытын өткізді. Ұшақтың негізгі отын сорғысы ұшып көтерілген кезде істен шықты. Бонг оны ұмытып немесе іске қосуға мүмкіндік таппағандықтан, қосалқы отын сорғысына ауыспады. Ол катапульданып шықты, бірақ парашюты ашылуға үлкермеді. Ұшақ Солтүстік Голливудтың Окснард көшесі мен Сацума даңғылының қиылысындағы тар алаңға құлады. Оның өлімі туралы хабар елдің барлық басылымдарында бірінші бетте жарияланды, Хиросима бомбалануы туралы алғашқы жаңалықтармен бірге. I 16 қосалқы отын сорғысы P 80 ұшақтарына бұрынғы бір қазалық апаттан кейін орнатылған болатын. Кейіннен 6 тамызда ұшқан P 80 сынақ/қабылдау ұшқышы, капитан Рей Кроуфорд, Бонг оған бұрынғы бір ұшуда I 16 сорғысын қосуды ұмытып кеткенін айтқан еді. Чак Йегер өзінің өмірбаяндық кітабында сол кездегі сынақ ұшу мәдениетінің бір бөлігі, оның жоғары өлім-жітім көрсеткіштеріне байланысты, сынақ ұшуларында қаза тапқан ұшқыштарға деген ашу сезімі болғанын, жоғалған әріптестері үшін қайғыға берілмеу үшін солай жасалғанын жазды. Бонгтың өмірбаянын жазған ағасы Карл, Бонгтың басқа ұшқышқа айтқаннан кейін осы қателікті осылай тез қайталағанына күмән келтіреді. Карлдың "Жаным анам, соғыс бар екен" (1991) кітабында апатты тергеуден алынған көптеген есептер мен қорытындылар қамтылған.
Bong then became a test pilot assigned to Lockheed's plant in Burbank, California, where he flew P 80 Shooting Star jet fighters at the Lockheed Air Terminal. On August 6, 1945, he took off to perform the acceptance flight of P 80A 44 85048. It was his 12th flight in the P 80; he had a total of four hours and fifteen minutes of flight time in the jet. The plane's primary fuel pump malfunctioned during takeoff. Bong did not switch to the auxiliary fuel pump, either forgetting or unable to do so. He ejected, but was too low for his parachute to open. The plane crashed into a narrow field at Oxnard Street and Satsuma Avenue, North Hollywood. His death was front page news across the country, sharing space with the first news of the bombing of Hiroshima. The I 16 auxiliary fuel pump had been added to P 80s after an earlier fatal crash. Captain Ray Crawford, a fellow P 80 test/acceptance flight pilot who flew on August 6, later said Bong had told him that he had forgotten to turn on the I 16 pump on an earlier flight. In his autobiography, Chuck Yeager writes that part of the culture of test flying at the time, due to its fearsome mortality rates, was anger toward pilots who died in test flights, to avoid being overcome by sorrow for lost comrades. Bong's brother Carl, who wrote his biography, questions whether Bong repeated the mistake so soon after mentioning it to another pilot. Carl's book – Dear Mom, So We Have a War (1991) – contains numerous reports and findings from the crash investigations.
Мұра
1950 жылдардың ортасында Милуокидің оңтүстігінде жаңа ӘҚК орналасқан жерінің құрылысы басталды, ол Ричард І. Бонг Әуе күштері базасы деп аталды. Чикаго және Милуоки аймақтары үшін әуе қорғанысы күштерінің истребитель базасы ретінде жоспарланған база 1950 жылдардың басында ұсынылып, құрылысы 1950 жылдардың ортасында басталды. Құрылыс басталғалы жаңа ғана біраз уақыт өткен соң, база B-58 Hustler үстінкү дыбыс жылдамдығымен ұшатын бомбалаушы ұшағы үшін Стратегиялық әуе қолбасшылығына берілді. Аяқталуға дейін базаның қажеттілігі болмай қалды, себебі ӘҚК басшыларына жақын жердегі басқа да базалар жақын арада көбірек бөлімдерді орналастыруға мүмкіндік беретіні анық болды. База 1959 жылы тасталып, келесі жылы таратылды. Бүгінде бұл жер Ричард Бонг мемлекеттік демалыс аймағы деп аталады. Вашингтон штатындағы Спокан Әуе күштері базасына Бонг Әуе күштері базасы деген ат беру жоспарланған, бірақ 1950 жылы генерал Мьюр Фэрчайлд қызмет барысында қаза тапқандықтан, база Фэрчайлд Әуе күштері базасы деп аталды. Бонг Висконсин штатының Поплар қаласындағы Поплар зиратында жерленген.
In the mid 1950s, construction on a new USAF installation commenced south of Milwaukee that was to be named Richard I. Bong Air Force Base. The base, intended to be an Air Defense Command fighter base for the Chicago and Milwaukee areas, was conceived in the early 1950s with construction commencing in the mid 1950s. Construction had barely begun when the base was transferred to the Strategic Air Command as a prospective base for the supersonic B 58 Hustler bomber. Prior to completion, the base was considered obsolete as it had become apparent to USAF officials that the base would be redundant with installations nearby that would soon have space for more units. The base was abandoned in 1959 and disposed of the following year. Today, the former base site is known as the Richard Bong State Recreation Area. It was planned that Spokane Air Force Base, Washington, was to be renamed Bong Air Force Base, until General Muir Fairchild died on active duty in 1950, and it was named Fairchild Air Force Base instead. Bong is buried at Poplar Cemetery in Poplar, Wisconsin.
Ричард И. Бонг ардагерлер тарихи орталығы
Висконсин штатының Супериор қаласындағы Ричард И. Бонг ардагерлерінің тарихи орталығы ұшақ ангары сияқты құрылыста орналасқан және онда мұражай, кинозал, сондай-ақ Бонгтың ұшағына келтірілген P-38 Lightning ұшағы қойылған.
The Richard I. Bong Veterans Historical Center in Superior, Wisconsin is housed in a structure intended to resemble an aircraft hangar, and contains a museum, a film screening room, and a P 38 Lightning restored to resemble Bong's plane.