Француз теңізшісі – Миссисси графы Эдуар Тома де Бургес

Кіріспе

Француз теңіз әміршісі Эдуард Томас де Бург, Миссисси графы (23 сәуір 1756, Форкалькьер, Жоғарғы Прованс Альпі – 24 наурыз 1837, Тулон) – француз теңіз офицері және адмирал. 1766 жылдың сәуір айында әкесінің кемесіне ерікті болып келіп, теңіз флотына қатысты және қызметінің басым бөлігін Жерорта теңізінде, Тулон флотының фрегаттарында өткізді. Франция Америка Тәуелсіздік соғысына қатысқанда Миссисси 64 зеңбіректі Ваилант кемесіне адмирал д’Эстеннің флотына қосылды, онда Ньюпорт, Сент-Люсия және Гренада түбіндегі алғашқы шайқастарға, сондай-ақ 1779 жылдың қыркүйегінде Саваннаға жасалған сәтсіз шабуылға қатысты. Миссиссидің алғашқы командалық қызметі 1782 жылы «Пигме» кемесінің лейтенант де вассосы болып тағайындалғанда басталды. Бірақ көп ұзамай британдықтар оны тұтқынға алды, кейін тұтқындар алмасу арқылы босатылды. 1789 жылы, Француз революциясының басталған жылы Миссисси Жерорта теңізінде фрегат командирі болды. 1792 жылдың қаңтар айында капитан де вассос шеніне көтеріліп, адмирал Труже эскадрильясының «Кентавр» кемесіне қолбасшылық етті. 1793 жылдың қаңтар айында контр-адмирал шеніне ие болды. Революция радикалданған сайын Миссисси 1793 жылдың 21 мамырында аристократ тегінен болғандықтан тұтқындалды. Ол босатылып, 30 маусымда қызметке қайта оралды, бірақ Тулон корольдікке адалдығын жариялағанда Миссисси Италияға қашып кетті. 1795 жылға дейін Францияға оралмады, тергеу комиссиясы оны ақтағанына қарамастан, оған кеме берілмеді және келесі алты жылды құрлықта жұмыс істеумен өткізді. 1804 жылы Миссисси Рошфор эскадрильясының бас қолбасшысы болып тағайындалды, ол Наполеонның Ұлыбританияға басуға жасаған жоспарында маңызды рөл атқарды. Рошфор эскадрильясы Батыс Индияда Вильнев флотымен кездесіп, британдық кемелерді сол жерге аударғаннан кейін Атлант мұхитынан өтіп, Англия бұғазын бақылауға алуы тиіс болды. Бұл жоспардың сәтсіз аяқталуына Миссисси де кінәлі деп есептелді және ол қызметтен босатылды. 1808 жылдың ақпан айына дейін қайтадан жұмысқа алынбады, ол Шелдадағы қорғаныс басшысы болып тағайындалды, 1809 жылдың шілдесі мен қыркүйегі аралығында Антверпенге жасалған британдық шабуылдарды тойтарды. Миссисси 1824 жылдың 17 қыркүйегінде активтік қызметтен кетті және 1832 жылдың 23 сәуірінде зейнеткерлер тізіміне енгізіліп, ресми түрде зейнеткер ретінде танылды. 1837 жылдың 24 наурызында 80 жасында Тулонда қайтыс болды.

French Navy admiral

Édouard Thomas de Burgues, comte de Missiessy (23 April 1756, Forcalquier, Alpes de Haute Provence – 24 March 1837, Toulon) was a French naval officer and admiral. He joined the navy in April 1766, as a volunteer aboard his father's ship and spent most of his early service in the Mediterranean, in the frigates of the Toulon Fleet. When France entered the American Revolutionary War, Missiessy joined the 64 gun Vaillant in Admiral d'Estaing's fleet, where he took part in the initial engagements off Newport, St Lucia and Grenada, and in September 1779, the failed attack on Savannah. Missiessy's first command came in 1782 when he was promoted to lieutenant de vaisseau of the cutter Le Pygmée. He was soon after captured by the British but later released in an exchange of prisoners. In 1789, the year of the outbreak of the French Revolution, Missiessy was a frigate commander in the Mediterranean. Promoted to capitaine de vaisseau in January 1792, he received the command of the ship Centaure in Admiral Truguet's squadron. In January 1793, he was promoted to contre amiral. The Revolution became more radical and Missiessy was arrested on 21 May 1793 for being of noble birth. He was released and returned to duty on 30 June but when Toulon declared for the King, Missiessy fled to Italy. He did not return to France until 1795 and despite being acquitted by a court of enquiry, he was not given a ship and spent the next six years working ashore. In 1804, Missiessy was appointed commander in chief of the Rochefort squadron with a key role in Napoleon's planned invasion of the United Kingdom. The Rochefort squadron was intended to rendezvous with Villeneuve's fleet in the West Indies and draw British ships there, before racing back across the Atlantic and seizing control of the English Channel. The failure of this plan was blamed in part on Missiessy and he was dismissed from the service. He was not employed again until February 1808 when he was made Commander in Chief of the defences at the Scheldt, foiling the British attacks on Antwerp that occurred between July and September 1809. Missiessy ceased active service on 17 September 1824 and was officially acknowledged as retired on 23 April 1832, when his name was entered on the retirement list. He died at Toulon on 24 March 1837, aged 80.

Ерте өмір және мансап

Эдуард Томас де Бург, Миссисси графы 1756 жылғы 23 сәуірде Форкалкьерде, Жоғарғы Прованс Альпінде дүниеге келді. 1766 жылғы сәуірде 10 жасында әкесінің «Альтье» кемесіндегі ерікті ретінде теңіз флотына қосылды. Оның қызметінің басым бөлігі Жерорта теңізінде, Тулон флотының фрегаттарында өтті. 1773 жылғы сәуірде «Энгажанте» кемесіндегі Гакон Мажор болғанда, ол 1774 жылғы қаңтарға дейін созылған Левантқа ұзақ сапарға шықты. Левантқа тағы 9 айлық сапар 1774 жылғы мамыр мен 1775 жылғы ақпан аралығында өтті. Миссисси 1775 жылғы қазан мен 1776 жылғы қыркүйек аралығында Левантқа үшінші рет саяхат жасады, бұл жолы «Флор» фрегатында Гард дю Павильон ретінде. 1777 жылғы сәуірде Миссисси энсен де вассо қызметіне көтеріліп, «Сұлтанға» Барбария жағалауына экспедицияға қосылды, онда ол француз кемелеріне қарақшылардың шабуылдарын болдырмауға көмектесті. Кенттегі Дилде қысқа уақыт тұтқында болғаннан кейін, қыркүйек айында 64 зеңбіректі «Рефлекши» кемесінде екінші офицер болып қызмет етті. 1783 жылғы ақпан айының басында 74 зеңбіректі «Цензорға» қосылып, сәуірде үйіне оралды. 1786 жылғы мамырдан бастап Миссисси Балтық теңізінде жүретін көлік кемелеріне қолбасшылық етті. 1791 жылғы қаңтарда капитан де вассо дәрежесіне көтеріліп, адмирал Труже эскадрильясының «Кентавр» кемесіне қолбасшылық тағайындалды. 1793 жылғы қаңтарда контр-адмирал дәрежесіне көтерілді. Алайда, төңкерілген жағдай күрделеніп, Миссисси аристократтық тегінен және жаңа үкіметке қарсы болғандығынан күдіктелді. 1793 жылғы 21 мамырда жағаға шығарылып, тұтқындалды, бірақ 30 маусымда босатылып, қайтадан қызметке кірісті. Бес желілік кеме, үш фрегат және екі корветте генерал Жозеф Лагранждың қол астында 3500 әскер, артиллерия, Гваделупа мен Сент-Домингдегі француз гарнизондарын нығайту үшін қажетті жабдықтар мен қару-жарақтар тасымалданды. Британдық блокаданы бұзған жел француз кемелерін бес күн бойы жағалауда ұстап тұрды, Мартиникаға келу 20 ақпанға дейін кешіктірілді. Мартиникаға жақындауды британдық батарея қорғады, олар Даймонд Рокке орналасқан. Оны басып алғандар бейшаралықпен HMS Diamond Rock деп атады, бұл Наполеонды қатты ашуландырды және Миссисси британдықтарды одан қууға құштар болды. Алайда, ол Лагранжды да, Мартиниканың генерал-капитаны Вилларет Жойеузді де өзінің ұсынысының дұрыстығына көндіре алмады.

Édouard Thomas de Burgues, comte de Missiessy was born on 23 April 1756, in Forcalquier, Alpes de Haute Provence. He joined the navy in April 1766, at the age of 10, as a volunteer aboard his father's ship, Altier. Most of his early service was spent in the Mediterranean, aboard the frigates of the Toulon Fleet. In April 1773, while a Garcon Major on the Engageante, he embarked on a lengthy cruise to the Levant which lasted until January 1774. Another 9 month trip to the Levant took place between May 1774 and February 1775. Missiessy undertook a third cruise to the Levant between October 1775 and September 1776, this time as a Garde du Pavillon aboard the frigate Flore. Missiessy was promoted to enseigne de vaisseau in April 1777 and joined Sultane for an expedition to the Barbary Coast, where he helped prevent attacks on French shipping by corsairs. Briefly confined at Deal, Kent, he was exchanged and by September, was serving as second officer aboard the 64 gun Reflechi. In early February 1783, he joined the 74 gun Censeur, returning home in April. From May 1786, Missiessy commanded transport ships operating in the Baltic. Promoted to capitaine de vaisseau in January 1791, he received the command of the ship Centaure in Admiral Truguet's squadron. In January 1793, he was promoted to contre amiral. However, the Revolution was becoming more radical and Missiessy was suspected of noble birth and opposing the new regime. He was sent ashore and arrested on 21 May 1793 but was released and returned to duty on 30 June. Aboard the five ships of the line, three frigates and two corvettes were 3500 troops under General Joseph Lagrange and artillery, supplies and weapons to reinforce the French garrisons of Martinique, Guadeloupe and Saint Domingue. The same wind that disrupted the British blockade, kept the French ships pinned to the coast for five days, delaying arrival in Martinique until 20 February. The approach to Martinique was guarded by a British battery mounted on Diamond Rock, forcing visiting ships to make a long detour through unfavourable open sea with strong winds and currents. HMS Diamond Rock, as it had been impudently named by those occupying it, was a constant irritation to Napoleon and Missiessy was keen to expel the British from it. He could not, however, convince either Lagrange or the Captain General of Martinique, Villaret Joyeuse, of the merits of his proposal.

Кейінгі мансап

1808 жылдың ақпан айында Батыс Үндістаннан оралғаннан бері жұмыссыз болған Миссиссиге Шелда эскадрильясының басшылығы тапсырылды және ол 1809 жылдың шілдесі мен қыркүйегі аралығында болған британдық шабуылдардан Антверпенді сәтті қорғады, бұл Валхерен кампаниясының сәтсіз бөлігі болды. 9 наурызда вице-адмирал дәрежесіне көтерілген ол, өзінің еңбегі үшін Солтүстік жағалаулардың Бас қолбасшысы болып тағайындалды және 1811 жылдың 23 ақпанында Империя графы атанды, бұл лауазыммен бірге 20,000 франк көлемінде жылдық табыс келді. 1814 жылдың тамызында қайта орналасқан француз корольі Людовик XVIII Миссиссиді Құрмет легионының Ұлы кресімен марапаттады. Жүз күннің көтерілісі кезінде Миссисси тарап таңдаудан аулақ болды және 1815 жылдың маусымында Бурбондардың қайта орналасуынан кейін одан да марапатталды: ол Тулонның Теңіз префекті болды және 1816 жылдың қаңтарында бас қолбасшы болып тағайындалды, кейін Адмиралтейство кеңесінде қызмет етті, соңында Теңіз күштерінің Бас қолбасшысы болды. Миссисси 1824 жылдың 17 қыркүйегінде активтік қызметтен шықты. 1827 жылдың маусымында ол Киелі Рухтың Командор-кавалері атанды және 1832 жылдың 23 сәуірінде зейнеткерлік тізіміне енгізілген кезде ресми түрде зейнеткер деп танылды. 1837 жылдың 24 наурызында 80 жасында Тулонда қайтыс болды.