Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rochefort (ʁɔʃfɔʁ;), ресми емес атауы Rochefort sur Mer (ʁɔʃfɔʁ syʁ mɛʁ; ) – Францияның оңтүстік-батысындағы қала және коммуна, Шаранта өзенінің құятын жеріндегі порт. Бұл Шаранта теңіз департаментінің субпрефектурасы, Nouvelle Aquitaine әкімшілік аймағында орналасқан (2015 жылға дейін: Poitou Charentes).
Rochefort (ʁɔʃfɔʁ; ), unofficially Rochefort sur Mer (ʁɔʃfɔʁ syʁ mɛʁ; ) for disambiguation, is a city and commune in Southwestern France, a port on the Charente estuary. It is a subprefecture of the Charente Maritime department, located in the administrative region of Nouvelle Aquitaine (before 2015: Poitou Charentes).
География
Рошфор Шарант өзенінің Атлант мұхитына құятын жерге жақын орналасқан. Ол Ла-Рошель қаласынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 30 км қашықтықта жатыр. Рошфор вокзалы Ла-Рошель, Нант және Бордо қалаларымен теміржол арқылы байланысады.
Rochefort lies on the river Charente, close to its outflow into the Atlantic Ocean. It is about 30 km southeast of La Rochelle. Rochefort station has rail connections to La Rochelle, Nantes and Bordeaux.
Тарих
1665 жылдың желтоқсанында Жан Батист Колбер Рошфортты француз теңіз флотының "пана, қорғаныс және жабдықтау" орны ретінде таңдады. Рошфорттың Арсеналы 1926 жылы жабылғанға дейін теңіз базасы және кеме құрылысы орны ретінде қызмет етті. 1757 жылдың қыркүйегінде Рошфорт жеті жылдық соғыс кезінде британдықтардың амбициялы шабуылының нысанасы болды. 1766 жылдан бастап Рошфорттың тағы бір инфрақұрылымы – багне, қатаң еңбекпен байланысты жоғары қауіпсіздікті қылмыстық жаза колониясы болды. Багн әскери порттар мен Тулон немесе Брест сияқты теңіз базаларында кең таралған, себебі олар тегін жұмыс күшін қамтамасыз етті. Француз революциясының якобин кезеңінде (1790–95) "Клериктің азаматтық конституциясына" қарсы ант беруден бас тартқан 800-ден астам рим-католик дін қызметкері және басқа да дін өкілдері Рошфорт портындағы түрме кемелеріне отырғызылды, олардың көпшілігі адамдық емес жағдайлар салдарынан қайтыс болды. Рошфорттан, Иль-д’Экс аралынан, Америкаға қашуға үміттене отырып бірнеше күн өткізген Наполеон Бонапарт 1815 жылдың 17 шілдесінде HMS Bellerophon кемесінде капитан Ф. Л. Мейтландқа тәлімдік берді, бұл "Жүз күннің" соңы болды. Рошфорт – 17 ғасырдың "ville nouvelle" немесе жаңа қаланың көрнекті мысалы, яғни оның жоспары мен құрылысы саяси жарлықтың нәтижесінде туындады. Рошфортты салудың себебі патша билігінің наразылық білдірген протестант Ла-Рошельге тәуелді болуы мүмкін емес еді, оны бірнеше он жыл бұрын кардинал Ришелье қоршауға алған болатын. 20 ғасырдың соңына дейін Рошфорт негізінен гарнизондық қала болып қала берді. Қаланың шипажайларының арқасында бұрыннан бар туристік индустрия 1990 жылдары маңыздырақ атанды.
In December 1665, Rochefort was chosen by Jean Baptiste Colbert as a place of "refuge, defence and supply" for the French Navy. The Arsenal de Rochefort served as a naval base and dockyard until it closed in 1926. In September 1757, Rochefort was the target of an ambitious British raid during the Seven Years' War. Another infrastructure of early Rochefort from 1766 was its bagne, a high security penal colony involving hard labour. Bagnes were then common fixtures in military harbors and naval bases, such as Toulon or Brest, because they provided free labor. During the Jacobin period of the French Revolution (1790–95), over 800 Roman Catholic priests and other clergy who refused to take the anti Papal oath of the "Civil Constitution of the Clergy" were put aboard a fleet of prison ships in Rochefort harbour, where most died due to inhumane conditions. Off Rochefort, from the island of Île d'Aix where he had spent several days hoping to flee to America, Napoleon Bonaparte surrendered to Captain F. L. Maitland aboard HMS Bellerophon, on 17 July 1815, ending the "Hundred Days". Rochefort is a notable example of 17th century "ville nouvelle" or new town, which means its design and building resulted from a political decree. The reason for building Rochefort was to a large extent that royal power could hardly depend on rebellious Protestant La Rochelle, which Cardinal Richelieu had to besiege a few decades earlier. Well into the 20th century, Rochefort remained primarily a garrison town. The tourist industry, which had long existed due to the town's spa, gained emphasis in the 1990s.