Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
17 ғасырдағы француз протестанттарға қарсы саясаты
17th century French anti Protestant policy
Драконнадалар – 1681 жылы король Людовик XIV-нің гугеноттар (протестанттар) отбасыларын католик дініне өтуге мәжбүрлеу үшін қолданған француз үкіметі саясаты. Бұл жақсы тәртіпсіз драгундарды протестанттардың үйлеріне орналастыруды қамтыды, оларға тұрғындарды зорлауға және олардың мүлкін жоюға немесе ұрлауға ишарат жасалды. Осы рөлде жұмыс істеген сарбаздар "миссионерлік драгундар" деп әжуаланды.
The Dragonnades were a French government policy instituted by King Louis XIV in 1681 to intimidate Huguenot (Protestant) families into converting to Catholicism. This involved the billeting of ill disciplined dragoons in Protestant households with implied permission to abuse the inhabitants and destroy or steal their possessions. The soldiers employed in this role were satirized as "missionary dragoons".
Өмірбаян
1598 жылы Нант эдиктымен Генрих IV Францияның діни соғыстарын аяқтап, гугеноттарға салыстырмалы түрде жоғары дәрежеде төзімділік, сондай-ақ саяси және әскери жеңілдіктер берді. Бұл жеңілдіктер 1629 жылы гугеноттардың көтерілісінен кейін Алес бейбіт шартымен жойылды, бірақ эдикттағы діни төзімділік ережелері кардиналдар Ришелье мен Мазариннің үкіметтері кезінде көбінесе сақталды. Алайда Людовик XIV өзінің мемлекетінде діни біртектілікке қол жеткізуді мақсат етті. Алғашқыда ол гугеноттарға дінін өзгерту үшін қаржылық ынталандыру ұсынды, бірақ бұл шектеулі нәтиже берді. 1670 жылдардың соңына қарай ол қатаң саясатты қолдануға шешім қабылдады. Ол гугенот шіркеулерін бұзуға және гугенот мектептерін жабуға бұйрық берді.
With the Edict of Nantes in 1598, Henry IV had ended France's Wars of Religion by granting a relatively high degree of toleration to the Huguenots, as well as political and military privileges. The latter were abolished in 1629 under the Peace of Alès following the Huguenot rebellions, but the provisions of the Edict granting religious tolerance were largely maintained under the governments of the Cardinals Richelieu and Mazarin. Louis XIV, however, aimed to have religious uniformity in his kingdom. Initially he offered the Huguenots financial incentives to convert, but this had limited effect. By the late 1670s he decided upon a harsher policy. He began to order the destruction of Huguenot churches and the closure of Huguenot schools.
Іске асыру
Людовик XIV заңдық қуғын-сүргінді католиктік дінге кіруден бас тартқан угеноттарды қорқыту саясатымен біріктірді, олардың үйлеріне драгундарды да, қарапайым жаяу әскерлерді де орналастырды. Әскерлерге тұрғындарды мемлекеттік дінге өтуге немесе елден кетуге көндіру үшін оларды мазақтауға және қорқытуға нұсқау берілді. Француз армиясының сол кездегі 14 драгун полкі, жылдам қимылдайтын жаяу әскер ретінде, кейде қазіргі кезде ішкі қауіпсіздік міндеттері деп аталатын жұмыстарға және угеноттарды қуғындаудың тиімді құралы ретінде пайдаланылды. Әскерлерді таңдап, мәжбүрлеп орналастыруды 1681 жылы Пуатудағы интендант Рене де Марилак бастады. Соғыс министрі Франсуа Мишель ле Теллие, Лувуа маркизінің рұқсатымен, Марилак жүйелі түрде әскерлерді протестанттардың үйлеріне орналастырды, католиктік дінге жаңадан өткен үйлерді осыдан босататын заңдар оларды дін аударуға итермелейді деп күтті. Орналастырылған әскерлердің қимылдары бақылаудан шығып, бірнеше ескерту хаттарынан кейін Лувуа маркизі Марилакты Пуатудан қайтаруға мәжбүр болды. Кейіннен Лувуа маркизіне драгоннадтарды бастады деген айып тағылды, бірақ зерттеулер жауапкершілікті корольдік құрметке ұмтылған де Марилак сияқты төменгі лауазымды шенеуніктерге жүктегенін көрсетті. Лувуа бұл саясатқа қарсы болмады, бірақ оған қатысқан әскерлердің тәртібіне тигізетін теріс әсеріне алаңдады.
Louis XIV combined legal persecution with a policy of terrorizing recalcitrant Huguenots who refused to convert to Catholicism by billeting both dragoons and ordinary infantrymen in their homes. The soldiers were instructed to harass and intimidate the occupants, in order to persuade them to either convert to the state religion or emigrate. As mobile mounted infantry, the 14 regiments of dragoons in the French Army of the period were sometimes used for what would now be called internal security duties, and were an effective instrument for persecuting the Huguenots. The application of selective and coercive troop quartering had been initiated by the intendant René de Marillac in Poitou, in 1681. With the permission of the Secretary of State for War François Michel le Tellier, Marquis de Louvois, Marillac systematically lodged troops with Protestants, in the expectation that existing laws exempting households newly converted to Catholicism from this practice would spur conversions. Billeted troops got so far out of hand that, after a series of reprimands in letters, the Marquis de Louvois was forced to recall Marillac from Poitou. The Marquis himself was to be subsequently blamed for originating the dragonnades but research has established that responsibility rested with more junior officials such as de Marillac, ambitious for royal favour. Louvois did not oppose the policy but was concerned with the negative impact on the discipline of the soldiers involved.
Нәтиже
Протестанттарды қуғындау Англияда үлкен ашу-ыза тудырды және гугеноттарға жасалған адамдық емес қарауға қарсы наразылық білдіретін әдебиеттер толқынына әкелді, олардың мыңдаған адамдары Англияға пана іздеп қашты. Драконнадтар протестанттарды Франциядан қашуға мәжбүр етті, тіпті 1685 жылғы Фонтенбло эдикты Нант эдиктымен берілген діни құқықтарын жойғанға дейін. Көптеген гугенот босқындары Швейцария, Голландия Республикасы (кейбіреулері Африканың оңтүстігіндегі Кейп колониясына көшіп кетті), Англия және неміс территорияларына (әсіресе Бранденбург-Пруссияға) пана тапты. Аз ғана саны Жаңа Францияға, Солтүстік Америкадағы ағылшын отарларына немесе лютерандық Скандинавияға қашты. Гугеноттар Бразилияға да қашып, онда Сент-Луи-де-Марагнан қаласын (қазіргі Сан-Луис, Мараньяно штаты) құрды, ол француздықтар құрған жалғыз бразилиялық астана. Бүгінде қаладағы француз гугеноттарының отарлауының қалдықтары арасында гугеноттарға арналған мұражай бар, ал гугеноттар бекініс салған жер қалалық әкімшілікке айналды, бірақ ол өзінің бастапқы атауын – Ла Равардьерені сақтап қалды. 1686 жылдың 17 қаңтарында XIV Людовик өзінің саясаты Францияның протестант халқының санын 800 000-нан 900 000-ға дейін азайтқанын мәлімдеді. Ол бұл туралы артық айтса да, олардың саны айтарлықтай төмендеді. Протестантизм саласындағы сарапшы Ханс Й. Хиллербрандтың сөзіне сүйенсек, гугеноттардың саны 1572 жылғы Бартоломей күні қырғынынан бері бірте-бірте азайып келеді. Бұл науқан Франция экономикасына зиян келтірді, өйткені олардың көпшілігі қалыптасып келе жатқан қалалық буржуазияның бір бөлігі болды, ал көптегендері жібек тоқу, сағат жасау, күміс шеберлігі және оптометрия сияқты біліктерге ие болды.
The persecution of Protestants caused outrage in England and created a wave of literature in protest against the inhumane treatment of Huguenots, thousands of whom fled to England to seek asylum. The dragonnades caused Protestants to flee France, even before the Edict of Fontainebleau of 1685 revoked the religious rights granted them by the Edict of Nantes. Most Huguenot refugees sought refuge in countries such as Switzerland, the Dutch Republic (from where some migrated to the Cape Colony in southern Africa), England, and the German territories (notably Brandenburg Prussia). Smaller numbers also fled to New France, the English colonies in North America, or Lutheran Scandinavia. Huguenots also fled to Brazil, where they founded the city of Saint Louis de Maragnan (present day São Luís, in the state of Maranhão), which is the only Brazilian capital founded by the French. Today among the remnants of the French Huguenot colonization of the city, there is a museum dedicated to the Huguenots, and the place where the Huguenots built a fort has become the city hall, but retains its original name of La Ravardière. On January 17, 1686, Louis XIV claimed that his policies had caused the Protestant population of France to decline from 800,000–900,000 to 1,000–1,500. Though he greatly exaggerated, their numbers did decline significantly. According to Hans J. Hillerbrand, an expert on Protestantism, Huguenot numbers had been steadily declining since the St. Bartholomew's Day massacre in 1572. The campaign ultimately proved detrimental to France's economy, as many were part of the nascent urban bourgeoisie, and many others possessed skills such as silkweaving, clock making, silversmithing, and optometry.