Қызыл аяқты қаңбас (Rissa brevirostris) – Аляска мен Ресей жағалауларында мекендейтін, теңіз құсы. Сипаттамасы, өмір сүру ортасы, ерекшеліктері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Қызыл аяқты китивак (Rissa brevirostris) – шағала тұқымдасының (Laridae) теңіз құсы. Ол Аляска жағалауындағы Беринг теңізіндегі Прибилоф, Богослоф және Булдир аралдарында, сондай-ақ Ресейдің Командер аралдарында көбейеді және қысын теңізде өткізеді.
The red legged kittiwake (Rissa brevirostris) is a seabird species in the gull family Laridae. It breeds in the Pribilof Islands, Bogoslof Island, and Buldir Island in the Bering Sea off the coast of Alaska, and the Commander Islands, Russia, and spends the winter at sea.
Сипаттама
Қызыл аяқты китивак – Тынық мұхитының субарктикалық аймағындағы шектеулі ареалда таралған түр. Атынан көрініп тұрған ерекшелігінен басқа, ол жақсы танымал туысы – қара аяқты китивакқа өте ұқсас; басқа айырмашылықтары – қысқарақ мүңкісі, үлкен көздері, ірі, дөңгелек басы және қараңғырақ сұр қанаттары. Ал жас құстар ересектерден көріне бермейді, олардың арасында қара аяқты китивактардың жас құстарының қанаттарындағы қара құйрық жолағы мен "W" пішінді белгісі болмайды. Жас құстар үш жылда еректеріне жетеді. Ересектердің денесі ұзын, қанаттарының ені кең, ал дене салмағы белгілі бір мөлшерде болады. Қара аяқты китивактардың Тынық мұхитындағы түрі сияқты, қызыл аяқты китивактардың да артқы саусағы жақсы жетілген. Кейбір қара аяқты китивактардың аяқтары қызғылт түсті болғандықтан, субарктикалық Тынық мұхитынан тыс жерде қызыл аяқты китивак кездескенін хабарлау үшін, құс тіркеу органдарымен келісу үшін тек аяқ түсін ғана емес, барлық басқа да айырмашылықтарды көрсету қажет.
The red legged kittiwake is a very localised subarctic Pacific species. Apart from the distinguishing feature implicit in its name, it is very similar to its better known relative, the black legged kittiwake; other differences include the shorter bill, larger eyes, a larger, rounder head, and darker grey wings, and in the juveniles, which barely differ from the adults, lacking the black tail band and "W" across the wings of juvenile black legged kittiwakes. Juveniles take three years to reach maturity. Adults are long, with an wingspan and a body mass of
Like the Pacific race of black legged kittiwakes, the red legged kittiwake has a well developed hind toe. As occasional individual black legged kittiwakes have reddish legs, any reports of red legged away from the subarctic Pacific must record all of the other differences, not just the leg colour, for acceptance by bird recording authorities.
Мінез-құлық
Қызыл аяқты китиваке фонарь балығы (Myctophidae), кальмар және омыртқасыз жәндіктер сияқты балықтармен қоректенеді. Ол жаз айларын жартастықтардағы көбелек орындарында өткізеді, тік беткейлерге ұя салады және қыркүйек айында Солтүстік-Батыс Тынық мұхиты мен Аляска шығанағында қыстау үшін теңізге қарай ұшып кетеді.
The red legged kittiwake feeds on fish such as lanternfish (Myctophidae), squid, and invertebrates. It spends the summer at the cliff breeding colonies, nesting on ledges, and migrates out to sea in September to overwinter in the northwestern Pacific Ocean and the Gulf of Alaska.
Мәртебе
Бұл түрді IUCN "әлсіз" деп тіркеген, себебі оның популяциясы төмендеп бара жатыр. Оның дүниежүзілік популяциясы шамамен 337 000-нан 377 000-ға дейін жетілген жекелеген өкілдерден тұрады және оның көбейетін ареалы – . 1970-ші жылдардың ортасынан 1990-шы жылдардың ортасына дейін оның саны шамамен 35%-ға төмендеген деп саналады, бірақ содан бері саны тұрақталған болуы мүмкін. Төмендеу себебі нақты белгісіз, бірақ ол жемнің қолжетімділігіндегі өзгерістермен байланысты болуы мүмкін, бұл шамадан тыс коммерциялық балық аулау немесе климаттың өзгеруімен байланысты болуы мүмкін.
This species is listed as "vulnerable" by the IUCN, as its population appears to be in decline. It has a global population in the region of 337,000 to 377,000 mature individuals and its breeding range is Its numbers are thought to have decreased by about 35% between the mid 1970s and the mid 1990s though numbers may have stabilized since. Why they have declined is unclear, but may be related to a change in the availability of prey, possibly associated excessive commercial fishing or climate change.