Британдық теңізші және губернатор Дэвид Мюррей Андерсонның өмірі мен қызметі

Кіріспе

Британдық теңіз офицері және губернаторы адмирал сэр Дэвид Мюррей Андерсон (11 сәуір 1874 – 30 қазан 1936) – британдық теңіз офицері және губернатор. Андерсон 13 жасынан бастап Корольдік теңіз флотында қызмет етті, көптеген отарлық соғыстарда болды және 1931 жылы адмирал шеніне көтеріліп, Империяның түрлі лауазымдарында қызмет етті. Ол бір жылдан кейін зейнетке шығып, Ньюфаундленд губернаторы болып тағайындалды, сондай-ақ Ньюфаундленд доминионында өзін-өзі басқару тоқтатылғаннан кейін Үкімет төрағасы міндетін де атқарды. 1935 жылы Ньюфаундлендтен кеткеннен кейін ол Жаңа Оңтүстік Уэльс губернаторы болып тағайындалды, бірақ денсаулығының нашарлауына байланысты аз ғана уақыт қызмет етті. Ол 62 жасында лауазымында қайтыс болды.

Ерте өмір және мансап

Андерсон 1874 жылғы 11 сәуірде Англияның Чешир графтығындағы Ньютон-Честер қаласында генерал Дэвид Андерсонның, Чешир полкінің полковнигі, және оның әйелі Шарлотта Кристинаның екінші ұлы болып дүниеге келді. Оның ағасы – генерал-лейтенант сэр Уоррен Хастингс Андерсон. 1887 жылы, 13 жасында, ол Дартмуттегі «Британия» оқу кемесіне теңіз курсанты болып қабылданды. Нигер өзенінде құл саудагерлеріне, Король Кокоға қарсы шайқасқа қатысып, 1895 жылғы 23 ақпанда 20 жасында лейтенант болды. Андерсон Батыс Африка бүлікшілеріне қарсы және Ашанти жорығында да әрекет етті. 1902 жылғы мамыр айында ол бірінші және артиллерия лейтенанты ретінде Канал эскадрильясының крейсеріне тағайындалды. 1905 жылы Андерсон командир болып жоғарылатылып, 1908 жылы Корольдік яхта HMY Victoria and Albert-ке жіберілді. Сол жылы ол жаңа зеландиялық Эдит Тесшемейкерге үйленді. 1910 жылғы 29 шілдеде Андерсон Корольдік Виктория орденінің төртінші классының мүшесі болып тағайындалды. 1911 жылғы 11 тамызда капитан болып жоғарылатылып, 1913 жылдан 1917 жылға дейін флаг-капитан қызметін атқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Андерсон Германияның Шығыс Африкасындағы әскери күштерін жоюға әкеп соққан операцияларға қатысты және 1915 жылы депештерде есімдері тізілді. Дар-эс-Саламды басып алуға себеп болған іс-әрекеттері үшін ол 1918 жылғы 1 қаңтарда Святого Михаила и Святого Георгия орденінің серігі болып тағайындалды. Сондай-ақ, Занзибар сұлтаны оны Занзибардың Екінші класты жарқын жұлдызы орденімен марапаттады. 1918 жылдан 1919 жылға дейін Андерсон Ұлы Флоттың линкорына командир болып тағайындалды. Кейін 1923 жылғы тамыздан 1925 жылғы қазанға дейін Янцзыдегі Бас теңіз офицері болып тағайындалды және 1925 жылы Қытайдағы Бас станцияның уақытша басқарушысы болып қызмет етті. Қытайда болған кезде ол үш рет жапондық, британдық, американдық, португалдық және итальяндық теңізшілерден құралған көпұлтты күшті басқаруға шақырылды, олар Шанхай халықаралық қонысын қорғауға көмектесті. Қытайдағы қызметі үшін ол Жапония императоры Хирохитодан үшінші класты «Күннің шығысы» орденімен марапатталды және 1931 жылы адмирал дәрежесіне көтерілді. 1932 жылғы 5 шілдеде өзінің тілегі бойынша зейнетке шықты.

Anderson was born on 11 April 1874, the second son of General David Anderson, Colonel of the Cheshire Regiment, and his wife Charlotte Christina, née Anderson in Newton by Chester in Cheshire, England. His elder brother was Lieutenant General Sir Warren Hastings Anderson. In 1887, as a 13 year old, he became a naval cadet in the training ship Britannia at Dartmouth. Seeing action against King Koko slave traders on the Niger River, he became a lieutenant on 23 February 1895 at age 20. Anderson saw further action against West African rebels and in the Ashanti Campaign. In May 1902, he was posted as first and gunnery lieutenant to the cruiser on the Channel Squadron. In 1905 Anderson was promoted to commander and was posted to the Royal Yacht HMY Victoria and Albert in 1908. That year, he married a New Zealander, Edith Teschemaker. On 29 July 1910 Anderson was appointed a Member of the Fourth Class of the Royal Victorian Order. On 11 August 1911, he was promoted to captain and posted as Flag Captain on from 1913 to 1917. When the First World War broke out Anderson took part in the operations that resulted in the destruction of the in German East Africa, and was mentioned in despatches in 1915. For his actions leading to the capture of Dar es Salaam he was appointed a Companion of the Order of St Michael and St George on 1 January 1918. He was also invested by the Sultan of Zanzibar with the Order of the Brilliant Star of Zanzibar, Second Class. From 1918 to 1919 Anderson was posted to command the battleship in the Grand Fleet. He was later posted from August 1923 to October 1925 as the Senior Naval Officer, Yangtze, and briefly served as temporary Commander in Chief China Station in 1925. While in China, he was called upon on three separate occasions to command a multi national force of Japanese, British, American, Portuguese and Italian sailors to help protect the Shanghai International Settlement. For his efforts in China, he was awarded the Order of the Rising Sun, Third Class, by Emperor Hirohito of Japan. and was promoted to admiral in 1931. He retired at his own request on 5 July 1932.

Ньюфаундленд губернаторы

Андерсон 1932 жылғы 20 қазанда Ньюфаундленд губернаторы болып тағайындалды. Ол Ньюфаундленд доминионында үлкен тұрақсыздық орнаған кезде Ұлыбритания патшасының өкілі болды. Ньюфаундлендті Ұлы депрессия қатты шалдықты, банктердің көпшілігі банкротқа жақын қалды, тек Ұлыбританиядан келіп түскен шұғыл несиелердің арқасында құтылды, мемлекеттік қазынасы бос болды, ал саяси жүйе сыбайлас жемқорлық пен тиімсіздікке тап болды. Премьер-министр Фредерик С. Алдердейс басқаратын үкімет, Ньюфаундленд өзін-өзі қамтамасыз ете алғанға дейін британ үкіметінен тікелей басқаруды сұрады. Ұлыбритания Ньюфаундлендтің қарыздарын төлей алмауынан алаңдап, үкіметтен шотланд аристократы лорд Амулри басқаратын Ньюфаундленд Корольдік комиссиясын құруды өтінді. 1933 жылы жарияланған оның есебі Ньюфаундлендтің саяси жүйесі институционалдық сыбайлас жемқорлыққа толы және экономикалық болашағы күңгірт деп бағалады, жауапты үкіметті таратуды және оны британ үкіметінің комиссиясымен алмастыруды ұсынды. Дегенмен, ол мемлекеттік басқаруды қайта құруға, оның ішінде мемлекеттік департаменттерді, әлеуметтік қызметтерді, денсаулық сақтау жүйесі мен почта қызметін жаңартуға қатысты. Оның бұл әрекеттері комиссияны ұсақ-түйек даулардан шығаруға жеткіліксіз болды және 1935 жылдың қазан айында оның орнына басқа теңіз офицері, сэр Хамфри Уолвин тағайындалатыны жарияланды. Андерсон және оның әйелі келесі қаңтарда Ньюфаундлендтен кетіп, салыстырмалы түрде тыныш қызметке көшті. Ол 1936 жылғы 5 мамырда король Эдуард VIII-ден Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің Командоры және 1936 жылғы 23 маусымда Иерусалимнің Киелі Иоанн орденінің Ұлы Милосердісі атағын алды. Австралияға жол тартқанда Андерсон ауырып, Батыс Австралиядағы Перт қаласында алты апта ауруханада жатты. Ол 1936 жылғы 6 тамызда Сиднейде қызметке кірді. Оның қайталап тұратын ауруына байланысты леди Андерсон оның атынан көптеген ресми міндеттерді орындады, ал Жаңа Оңтүстік Уэльс вице-губернаторы сэр Филип Стрит оның заңнамалық және рәсімдік міндеттерін атқарды. 29 қазанда ол құлап, келесі күні таңертең Үкімет үйінде ми қан кетуінен қайтыс болды. Оның денесі Сиднейдегі Сент-Эндрю соборында қойылды, содан кейін Англияға жерлеуге жіберілді.

Anderson was then appointed on 20 October 1932 as the Governor of Newfoundland. He became His Majesty's Representative at a time of great instability in the Dominion of Newfoundland. Newfoundland had been hit badly by the Great Depression, leaving most of the banks on the verge of insolvency, saved only by emergency loans from Britain, the state Treasury was empty and the political process was discredited by corruption and incompetence. The Government, led by Prime Minister Frederick C. Alderdice, called upon the British government to take direct control until Newfoundland could become self sustaining. The United Kingdom, concerned over Newfoundland's likelihood of defaulting on its loans, asked the government to establish the Newfoundland Royal Commission, headed by a Scottish peer, Lord Amulree. Its report, released in 1933, assessed Newfoundland's political system as institutionally corrupt and its economic future as bleak, recommending the abolition of responsible government, and its replacement by a Commission of the British Government. He was nevertheless involved with restructuring the administration of the state, including government departments, social services, the health system and the postal system. His approach proved to be not enough to bring the Commission out of petty arguments and disputes and in October 1935 it was announced that he would be replaced by another Naval officer, Sir Humphrey Walwyn. Anderson and his wife departed from Newfoundland the following January. a relatively quieter post. He was invested by King Edward VIII as a Knight Commander of the Order of St Michael and St George on 5 May 1936, and as a Knight of Grace of the Venerable Order of St John of Jerusalem on 23 June 1936. En route to Australia Anderson was taken ill, and had to spend six weeks in hospital in Perth, Western Australia. He was sworn in at Sydney on 6 August 1936. Because of his recurring illness, Lady Anderson undertook many official duties on his behalf, while the Lieutenant Governor of New South Wales, Sir Philip Street, carried out his legislative and ceremonial duties. On 29 October he collapsed and died of a cerebral haemorrhage early in the morning the next day at Government House. His body was laid in state in St. Andrew's Cathedral, Sydney and was shipped back to England for burial.

Құрметтер

Бату орденінің кавалері (KCB) 1930 Бату орденінің серігі (CB) 1923 Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің кавалері (KCMG) 1936 Сент-Михаил және Сент-Джордж орденінің серігі (CMG) 1918 Корольдік Викториан орденінің мүшесі (MVO) 1910 Иерусалимнің қадірлі Сент-Иоанн орденінің кавалері (KStJ) 1936 Африкадағы жалпы қызмет медалі 1914–15 жұлдызы Британ соғыс медалі Жеңіс медалі, МИД пальмасымен Король Эдуард VII тағына отыру медалі 1902 Король Георгий V тағына отыру медалі 1911 Король Георгий V күміс мерейтойлық медалі 1935 Сент-Анна ордені (Ресей) Құтқарушы ордені (Греция) Даннеброг орденінің кавалері (Дания) Занзибардың жарқын жұлдызы ордені, екінші дәреже (Занзибар) Көктемгі күн ордені, үшінші дәреже, алтын сәулелермен, мойын таспасы (Жапония)