Джордж Эдмунд Баджер: Американ саяхатшысы және теңіз күштерінің хатшысы
George Edmund Badger
Джордж Баджер (1795-1866) – Солтүстік Каролина штатынан АҚШ сенаторы, саясаткер, заңгер. Виг партиясының көшбасшысы, сот судьясы болды. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американың Әскери-теңіз министрі және Солтүстік Каролина штатының сенаторы (1795–1866)
American Secretary of the Navy and senator for North Carolina (1795–1866)
Джордж Эдмунд Бэджер (17 сәуір, 1795 – 11 мамыр, 1866) – Солтүстік Каролина штатынан АҚШ Виг партиясының сенаторы болған американдық саясаткер.
George Edmund Badger (April 17, 1795May 11, 1866) was an American politician who served as a Whig U. S. senator from the state of North Carolina.
Ерте өмір
Баджер 1795 жылдың 17 сәуірінде Солтүстік Каролина штатының Нью-Берн қаласында дүниеге келді. Ол Йель колледжінде оқыды (онда ол «Бірліктегі бауырлар» қоғамының мүшесі болды) және қаржы тапшылығына байланысты тоқтатылған толық емес жоғары білім алды; содан кейін ол құқық тануды оқып, 1814 жылы адвокаттыққа қабылданды.
Badger was born on April 17, 1795, in New Bern, North Carolina. He attended Yale College (where he was a member of Brothers in Unity) and received a partial college education that was terminated due to lack of funds; afterwards, he studied law and was admitted to the bar in 1814.
Мансап
Баджер Солтүстік Каролина штатында заңгерлік тәжірибемен айналысты, штаттық саясатқа белсенді қатысты және штаттың жоғары сотының судьясы болды. 1820-жылдардан бастап Эндрю Джексонды қолдаған ол, 1830-жылдардың ортасында одан бөлініп, Виг партиясының жетекшісіне айналды және 1840 жылғы президенттік сайлауда Вигтердің жеңіске жетуіне көмектесті. Президент Уильям Генри Харрисон қызметке келгеннен кейін Баджерді Әскери-теңіз министрі етіп тағайындады және ол осы лауазымда бірнеше ай бойы қызмет етті (1841 жылдың қыркүйегіне дейін, жеке тәжірибесін қайта бастау үшін отставкаға шыққанға дейін), ал Джон Тайлер Харрисонның қайтысынан кейін (1841 жылдың сәуірінде) Президенттікке ие болды. Баджердің министр ретіндегі қысқа мерзімі Ұлыбританиямен қарым-қатынастағы шиеленіс кезінде Әскери-теңіз күштерін нығайтуға жасалған күш-жігерімен, АҚШ-тың үй эскадрильясының құрылуымен және бу кемелеріне деген қызығушылықтың артуымен ерекшеленді. Баджер 1841 жылдың қыркүйегінде жалпы кабинеттік қайта құру кезінде отставкаға кетті. Баджердің ішінде бірнеше кабинет мүшелерінің отставкаға кетуіне Тайлердің жаңа ұлттық банк құруға бағытталған екі заң жобасына вето қоюы себеп болды, бұл Виг партиясы, Генри Клейдің басшылығымен, қолдаған мәселе еді. Баджер 1846 жылы Вильям Генри Хейвудтың мерзімі біткенше АҚШ Сенатына сайланды және қайта сайлануға түспей, 1855 жылға дейін қызмет етті. Сенатта ол 1850 жылғы келісімді қолдады. Президент Миллард Филлмор оны 1853 жылдың 3 қаңтарында Жоғарғы соттың судьясы лауазымына ұсынды, Джон Маккинлиден кейін. 1853 жылдың 11 ақпанында Сенат ұсынысты қарауды кейінге қалдырды және президент үш күннен кейін оны кері қайтарып алды. Баджердің саяси мансабының барысында оның байлығы өсті; 1860 жылға қарай оның байлығы шамамен 145 000 долларға (~$) жетеді деп бағаланды. Ол құл иесі болды және жиырма адамды құлдыққа салды. Ол сепаратистік дағдарыс кезінде Одақшыл болды, бірақ кейін Конфедерацияның соғыс күшін қолдады.
Badger practiced law in North Carolina, was active in state politics, and served as a state superior court judge. A supporter of Andrew Jackson from the 1820s, he separated with him in the mid 1830s, became a leader of the Whig party and helped carry the Whigs to victory in the 1840 Presidential election. Upon taking office, President William Henry Harrison appointed Badger as his Secretary of the Navy, and he continued in that post for a few months (until September 1841, when he resigned to resume private practice) when John Tyler succeeded to the Presidency upon Harrison's death (April 1841). Badger's brief term as Secretary was marked by efforts to strengthen the Navy in the face of tension with Great Britain, the establishment of the U. S. Home Squadron, and growing interest in steamships. Badger resigned in September 1841, during a general cabinet shakeup. The resignation of several cabinet members, including Badger, resulted from Tyler's vetoing of two bills to create a new national bank, which the Whig party, led by Henry Clay, supported. Badger was elected to the U. S. Senate in 1846 to fill the unexpired term of William Henry Haywood, Jr. and remained in office until 1855, after choosing not to run for re election. While in the Senate, he supported the Compromise of 1850. He was nominated by President Millard Fillmore as an Associate justice of the Supreme Court on January 3, 1853, to succeed John McKinley. On February 11, 1853, the Senate voted to table a nomination, and the president withdrew it three days later. Badger's wealth grew throughout his political career; by 1860, he was worth an estimated $145,000 (~$ in ). He was a slave owner, enslaving twenty people. He was a Unionist during the secession crisis but thereafter supported the Confederate war effort.
Өлім және мұра
1866 жылы Солтүстік Каролина штатының Рали қаласында Баджер қайтыс болды. Сенатор Баджердің құрметіне екі әскери кеме аталды: USS George E. Badger (DD 196) және USS Badger (FF 1071). Сондай-ақ, оның құрметіне "СС Джордж Э. Баджер" бостандық кемесі де аталды. Баджер теңіз офицерлері Оскар С. Баджер, Чарльз Дж. Баджер және Оскар С. Баджер II-нің туысы болған.
Badger died in Raleigh, North Carolina, in 1866. Two Navy ships have been named in honor of Senator Badger: USS George E. Badger (DD 196), and USS Badger (FF 1071). A Liberty ship, the SS George E. Badger, also was named in his honor. Badger was a cousin of naval officers Oscar C. Badger, Charles J. Badger and Oscar C. Badger II.