Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер және сынақ ұшқышы (1943 жылы туған)
American astronaut and test pilot (born 1943)
Дэниел Чарльз Бренденштейн (17 қаңтар 1943 жылы туған) – «Біріккен ғарыш альянсы» компаниясының атқарушы вице-президенті және бас операциялық директоры. Ол бұрынғы әскери-теңіз авиаторы, сынақ ұшқышы және NASA ғарышкері, төрт ғарыш сапарына қатысқан. Сонымен қатар, 1987-1992 жылдары ғарышкерлер кеңсесінің басшысы қызметін атқарды.
Daniel Charles Brandenstein (born January 17, 1943) is the Executive Vice President and Chief Operating Officer of United Space Alliance. He is a former Naval Aviator, test pilot and NASA astronaut, who flew four Space Shuttle missions. He also served as Chief of the Astronaut Office from 1987 to 1992.
Әскери
Висконсин университетінің Ривер-Фоллз қаласындағы математика және физика ғылымдары бакалавры дәрежесін алғаннан кейін, сондай-ақ Фи Сигма Каппа ұйымының мүшесі болғаннан кейін, Бренденштейн 1965 жылдың қыркүйегінде АҚШ Әскери-теңіз күштеріне қатысып, ұшқыштар даярлайтын Әскери-теңіз авиациялық оқу командасына бекітілді. 1967 жылдың мамырында Техас штатының Бивилл әскери-әуе базасында Әскери-теңіз авиаторы атағын алды, содан кейін А-6 Intruder ұшақтарын алмастыру үшін ВА 128 эскадрильясына жіберілді. 1968 жылдан 1970 жылға дейін ВА 196 эскадрильясында А-6 ұшақтарымен қызмет еткен кезде, ол «Констеллейшн» және «Рейнджер» әскери-теңіз кемелерінде Оңтүстік-Шығыс Азиядағы екі жауынгерлік операцияға қатысып, Вьетнам соғысында 192 жауынгерлік миссияны орындады. Кейіннен ол А-6 қару жүйелері мен тактикасын сынау үшін VX 5 бөліміне, ал Әскери-теңіз авиациялық сынақ орталығына бекітілді. Мэриленд штатындағы NAS Patuxent River әскери-әуе базасындағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің сынақ пилоттары мектебін бітіргеннен кейін, ол әртүрлі Әскери-теңіз ұшақтарында электрондық соғыс жүйелерін сынады. Бренденштейн 1975 жылдың наурызынан 1977 жылдың қыркүйегіне дейін VA 145 эскадрильясымен USS Ranger кемесінде Тынық мұхиты мен Үнді мұхитында тоғыз айлық миссияда болды. Хьюстон қаласындағы Джонсон ғарыш орталығына астронавт кандидат ретінде баяндамас бұрын, ол VA 128 эскадрильясында А-6 ұшқыштарын оқытушысы болып қызмет етті.
After graduating with a Bachelor of Science degree in mathematics and physics from the University of Wisconsin–River Falls, and having been a member of Phi Sigma Kappa, Brandenstein entered active duty with the U. S. Navy in September 1965 and was attached to the Naval Air Training Command for flight training. He was designated a Naval Aviator at Naval Air Station Beeville, Texas, in May 1967 and then proceeded to attack squadron VA 128 for A 6 Intruder fleet replacement training. From 1968 to 1970, while attached to VA 196 flying A 6s, he participated in two combat deployments on board the aircraft carriers Constellation and Ranger to Southeast Asia where he flew 192 combat missions in the Vietnam War. In subsequent assignments, he was attached to VX 5 for the conduct of operational tests of A 6 weapons systems and tactics; and to the Naval Air Test Center, where upon graduation from the U. S. Naval Test Pilot School at NAS Patuxent River, Maryland, he conducted tests of electronic warfare systems in various Navy aircraft. Brandenstein carried out a nine month deployment to the Western Pacific and Indian Ocean on board USS Ranger while attached to VA 145, flying A 6 Intruders during the period March 1975 to September 1977. Before reporting to the Johnson Space Center in Houston as an astronaut candidate, he was attached to VA 128 as an A 6 flight instructor.
NASA-ның
1978 жылғы қаңтарда НАСА таңдаған Бренденштейн 1979 жылғы тамызда ғарышкер атанды. Ол ұшу кемесін басқарушы (CAPCOM) және STS 1 (ғарыш шаттлының алғашқы ұшуы) үшін ғарышкерлерді қолдау тобының мүшесі болды. Кейіннен ол STS 2 ғарышкерлерді қолдау тобының құрамына енді және алғашқы екі ғарыш шаттлы ұшуларында CAPCOM қызметін атқарды. Төрт ғарышқа ұшқан тәжірибелі ғарышкер – STS 8 (30 тамыз – 3 қыркүйек 1983), STS 51 G (17–24 маусым 1985), STS 32 (9–20 қаңтар 1990) және STS 49 (7–16 мамыр 1992) – Бренденштейн 789 сағаттан астам уақытты ғарышта өткізді. Екінші ғарыш сапарынан кейін ол Ұшу экипажы операцияларының орынбасар директоры болып қызмет етті. 1987 жылғы сәуірден 1992 жылғы қыркүйекке дейін Бренденштейн Ғарышкерлер кеңсесінің бастығы болды. 1992 жылғы қазан айында НАСА және АҚШ Әскери-теңіз күштерінен зейнеткерлікке шықты. Бренденштейн STS 8 ұшуында ұшқыш болды, ол 1983 жылғы 30 тамызда Флорида штатындағы Кеннеди ғарыш орталығынан ұшырылды. Бұл Challenger орбиталық кемесінің үшінші ұшуы және түнгі ұшыру және түнгі қонуды жүзеге асырған алғашқы миссия болды. Миссия барысында экипаж мүшелері Үндістанның ұлттық спутнигін (INSAT 1B) орналастырды; Канадада жасалған қашықтықтан басқару жүйесін (RMS) және Пайдалы жүк ұшу сынақ үлгісін (PFTA) пайдаланды; тірі жасушалардың үлгілерімен үздіксіз ағынды электрофорез жүйесін (CFES) қолданды; ғарышқа ұшудың биофизиологиялық әсерін түсіну үшін медициналық өлшемдер жүргізді және төрт "Getaway Special" контейнерімен бірге Жер ресурстарын және ғарыш ғылымдарының түрлі тәжірибелерін іске қосты. STS 8 1983 жылғы 3 қыркүйекте Калифорния штатындағы Эдвардс әуе базасына қонды, бұл кезде Жердің 98 айналымын 145 сағат ішінде орындады. Екінші миссиясында (1985 жылғы 17–24 маусым) Бренденштейн "Дискавери" орбиталық кемесімен STS 51 G экипажына басшылық етті. Жеті күндік миссия барысында экипаж мүшелері Мексика (Morelos), Араб Лигасы (Arabsat) және АҚШ (AT&T Telstar) үшін байланыс спутниктерін орналастырды. Олар "Римоматтық манипуляторлық жүйе" (RMS) арқылы "Спартан" спутнигін іске қосты, кейіннен оны қайтарып алды. Сонымен қатар, экипаж автоматтандырылған бағытталған қаттылау пешін (ADSF) және алты "Қотылу арнайы" іске қосты, биомедициналық тәжірибелерге қатысты және Стратегиялық қорғаныс жобасының бөлігі ретінде лазерлік бақылау экспериментін жүргізді. Миссия 112 Жер айналымын 170 сағат ішінде аяқтады. Бренденштейн содан кейін STS 32 экипажына басшылық етті (9–20 қаңтар 1990). Осы уақытқа дейінгі ең ұзақ шаттл миссиясында "Колумбия" орбиталық кемесі экипажы Syncom IV F5 спутнигін сәтті іске қосты және RMS арқылы 9,724 кг (21,393 фунт) салмақтағы Ұзақ мерзімді әсер ету қондырғысын (LDEF) алды. Олар сонымен қатар сұйықтықтарды зерттеу аппаратын (FEA), ақуыз кристалдарын өсіруді (PCG), американдық ұшу эхокардиографыны (AFE), ендік/бойлық анықтағышын (L3), мезомасштабты молния экспериментін (MLE), нейроспора циркадиандық ритмдерін сипаттауды (CNCR) және IMAX камерасын пайдалана отырып, әр түрлі орта палубалық эксперименттер жүргізді. Сонымен қатар, ұзақ мерзімді миссияларға бейімделуді бағалау үшін ұшу кезіндегі төменгі денедегі теріс қысым (LBNP), ұшу кезіндегі аэробтық жаттығулар және бұлшықеттердің жұмысы сияқты көптеген медициналық сынақтар жүргізілді. 261 сағат ішінде Жердің 173 айналымын орындағаннан кейін миссия Калифорнияда түнгі қонумен аяқталды. Бренденштейн сондай-ақ STS 49 экипажына (1992 жылғы 7–16 мамыр) жаңа ғарыш шаттлы "Эндевер"дің алғашқы ұшуында басшылық етті. Бұл миссия барысында экипаж "Эндевер"дің алғашқы сынақ ұшуын жүргізді, төрт рет ғарышқа шықты. Бұл сапарда олар Халықаралық телекоммуникация спутнигін (INTELSAT) алып, жөндеуден өткізді және оны қайта іске қосты. Сонымен қатар, миссия барысында түрлі медициналық, ғылыми және операциялық сынақтар жүргізілді. STS 49 213 сағат ғарышта болды және 141 Жер айналымын орындады, содан кейін Эдвардс әуе базасына қонды, онда экипаж "Эндевер"дің тежегіш парашютын алғаш рет сынап көрді.
Selected by NASA in January 1978, Brandenstein became an astronaut in August 1979. He was ascent spacecraft communicator (CAPCOM) and a member of the astronaut support crew for STS 1 (the first flight of the Space Shuttle). He was subsequently assigned to the STS 2 astronaut support crew and was the ascent CAPCOM for the first two Space Shuttle flights. A veteran of four space flights—STS 8 (August 30 – September 3, 1983), STS 51 G (June 17–24, 1985), STS 32 (January 9–20, 1990), and STS 49 (May 7–16, 1992) Brandenstein has logged over 789 hours in space. Following his second space flight, he served as the Deputy Director of Flight Crew Operations. Between April 1987 and September 1992 Brandenstein served as Chief of the Astronaut Office. He retired from NASA and the United States Navy in October 1992. Brandenstein was a pilot on STS 8, his first flight, which was launched from the Kennedy Space Center, Florida, on August 30, 1983. This was the third flight for the Orbiter Challenger and the first mission with a night launch and night landing. During the mission, crew members deployed the Indian National Satellite (INSAT 1B); operated the Canadian built Remote Manipulator System (RMS) with the Payload Flight Test Article (PFTA); operated the Continuous Flow Electrophoresis System (CFES) with live cell samples; conducted medical measurements to understand biophysiological effects on space flight and activated various Earth resources and space science experiments along with four "Getaway Special" canisters. STS 8 completed 98 orbits of the Earth in 145 hours before landing at Edwards Air Force Base, California, on September 3, 1983. On his second mission (June 17–24, 1985), Brandenstein commanded the crew of STS 51 G aboard the Orbiter Discovery. During this seven day mission, crew members deployed communications satellites for Mexico (Morelos), the Arab League (Arabsat) and the United States (AT&T Telstar). They used the Remote Manipulator System (RMS) to deploy and later retrieve the SPARTAN satellite, which performed 17 hours of X ray astronomy experiments while separated from the Space Shuttle. In addition, the crew activated the Automated Directional Solidification Furnace (ADSF) and six "Getaway Specials", they also participated in biomedical experiments and conducted a laser tracking experiment as part of the Strategic Defense Initiative. The mission was accomplished in 112 Earth orbits over approximately 170 hours. Brandenstein then commanded the crew of STS 32 (January 9–20, 1990). In the longest Shuttle mission to date, crew members aboard the Orbiter Columbia successfully deployed the Syncom IV F5 satellite, and retrieved the 9,724 kg (21,393 lb) Long Duration Exposure Facility (LDEF) using the RMS. They also conducted a variety of mid deck experiments, including the Microgravity Disturbance Experiment (MDE) using the Fluids Experiment Apparatus (FEA), Protein Crystal Growth (PCG), American Flight Echocardiograph (AFE), Latitude/Longitude Locator (L3), Mesoscale Lightning Experiment (MLE), Characterization of Neurospora Circadian Rhythms (CNCR) and the IMAX camera. Additionally, numerous medical test objectives, including in flight Lower Body Negative Pressure (LBNP), in flight aerobic exercise and muscle performance were conducted to evaluate human adaptation to extended duration missions. Following 173 orbits of the Earth in 261 hours, the mission ended with a night landing in California. Brandenstein also commanded the crew of STS 49 (May 7–16, 1992), on the maiden flight of the new Space Shuttle Endeavour. During this mission, the crew conducted the initial test flight of Endeavour, performed a record four EVAs (space walks) to retrieve, repair and re deploy the International Telecommunications Satellite (INTELSAT) and to demonstrate and evaluate numerous EVA tasks to be used for the assembly of the Space Station 'Freedom'. Additionally, a variety of medical, scientific and operational tests were conducted throughout the mission. STS 49 logged 213 hours in space and 141 Earth orbits before landing at Edwards AFB, where the crew conducted the first test of the Endeavour's drag chute.
Арнайы марапаттар мен марапаттар
Ол "Қорғаныс жоғары қызметі" медалімен емен жапырағымен, "Есімдер легионымен", "Ерекше ұшқыш айырмасымен", "Қорғаныс еңбегі үшін" медалімен, 17 "Әуе медалімен", "Теңіз күштері мақтау медалімен" емен жапырағымен және батылдық белгісімен, "Еңбегі үшін бірлестік мақтауымен", екі "НАСА еңбегі үшін" медалімен, екі "НАСА көрнекті басшылық" медалімен, төрт "НАСА ғарыш ұшуы" медалімен, "Ұлттық қорғаныс қызметі" медалімен, "Қарулы күштер экспедициялық" медалімен, "Вьетнам қызметі" медалімен, "Теңіз қызметі" лентасымен, "Француз құрметі легионымен", "Король Абдул Азиз" медалімен (Сауд Арабиясы), "Вьетнам әуе батырлығы үшін" кресімен, "Вьетнам батырлығы үшін" бірлестік мақтауымен және "Вьетнам Республикасы" кампаниялық медалімен марапатталған. Ол Висконсин университетінің (Ривер-Фолс) Құрметті түлегі, Милуоки инженерлік мектебінің инженерлік ғылымдарының құрметті докторы, Висконсин университетінің (Ривер-Фолс) ғылымдарының құрметті докторы. Бренденштейн SETP Ивен К. Кинчелое сыйлығының, AIAA Хейли ғарыш ұшуы сыйлығының, Халықаралық әуе қатынасы федерациясының (FAI) Юрий Гагарин алтын медалінің және Американдық астронавтика қоғамының ұшу жетістіктері сыйлығының иегері. 1992 жылы Висконсин авиациялық даңқы залына енгізілді.
He was awarded the Defense Superior Service Medal with oak leaf cluster, the Legion of Merit, the Distinguished Flying Cross, the Defense Meritorious Service Medal, 17 Air Medals, the Navy Commendation Medal with oak leaf cluster and Valor device, a Meritorious Unit Commendation, two NASA Distinguished Service Medals, two NASA Outstanding Leadership Medals, four NASA Space Flight Medals, the National Defense Service Medal, the Armed Forces Expeditionary Medal, the Vietnam Service Medal, a Sea Service Deployment Ribbon, the French Legion of Honor, the Medal of King Abdul Aziz (Saudi Arabia), the Vietnam Air Gallantry Cross, the Vietnam Gallantry Cross Unit Citation and the Republic of Vietnam Campaign Medal. He is a Distinguished Alumnus at the University of Wisconsin, River Falls; an Honorary Doctor of Engineering at the Milwaukee School of Engineering; an Honorary Doctor of Science from the University of Wisconsin River Falls. Brandenstein is a recipient of the SETP Iven C. Kincheloe Award, the AIAA Haley Space Flight Award, the Federation Aeronautique Internationale (FAI) Yuri Gagarin Gold Medal and the American Astronautical Society Flight Achievement Award. He was inducted into the Wisconsin Aviation Hall of Fame in 1992.