Чарли Паттон: Дельта блюзінің әкесі

Кіріспе

Американдық дельта блюз музыканты (1891–1934) Корольдік теңіз жаяу әскерінің коммандосы

Чарли Паттон (1891 жылдың сәуірі (болжамды) – 1934 жылдың 28 сәуірі), көбінесе Чарли Паттон деп жазылатын, американдық дельта блюз музыканты және ән жазушы. Көптеген адамдар оны "Дельта блюзінің әкесі" деп санайды, ол американдық музыканың мәңгілік мұрасын жасады және көптеген дельта блюз музыканттарына шабыт берді. Музыка зерттеушісі Роберт Палмер оны ХХ ғасырдың ең маңызды американдық музыканттарының бірі деп есептейді. Паттон (өз заманының талаптары бойынша жақсы білім алған) өзінің есімін Чарли деп жазған, бірақ көптеген дереккөздер, оның ішінде жазбалар компаниялары мен оның қабір тасы Чарли деп жазуды қолданады.

Өмірбаян

Паттон Миссисипи штатының Эдвардс қаласына жақын Хиндс округінде туды және өмірінің көп бөлігін Миссисипи дельтасындағы Күнбағыс округінде өткізді. Көптеген дереккөздер оның 1891 жылғы сәуірде туғанын айтады, бірақ 1881, 1885 және 1887 жылдары да айтылған. Паттонның тегі мен нәсілі де нақты емес. Оның ата-анасы Билл мен Энни Паттон болды, бірақ жергілікті тұрғындар оны бұрынғы құл Хендерсон Чатмонның ұлы деп есептейді, оның бірнеше баласы жеке орындаушылар ретінде және Миссисипи Шейктер сияқты топтардың құрамында танымал Дельта музыканттары болды. Биограф Джон Фей Пэттонның «ақшыл терілі және еуропалық сырт келбеті» бар екенін сипаттады. Паттон афроамерикалық саналды, бірақ оның ақшыл терісіне байланысты оның тегі туралы көптеген пікірлер айтылды. Блюз музыканты Хаулин Вулф Паттонның мексикалық немесе чероки болғаны туралы теорияны қолдады. Жалпы, Паттонның қара, ақ және үнді тегі болғаны туралы келісім бар. Кейбіреулер оның шешесі чероки болған деп санайды, бірақ тарихшылар оның шамамен төрттен бірі немесе жартысы чокто болғанын жиі айтады. «Дөңгелек жол блюзінде» Паттон «Ұлтқа» және «Территорияға» барғанын айтты, бұл Чероки ұлтының Үндістан аумағының бөлігіне (1907 жылы Оклахома штатының бір бөлігіне айналған) сілтеме жасайды, онда көптеген қара үндістер тайпа тізіміне енуге және осылайша жер алуға тырысты, бірақ сәтті болмады. 1897 жылы оның отбасы солтүстікке қарай 100 миль (161 км) қашықтықтағы Рулвилл қаласына жақын мақта шаруашылығы мен ағаш кесетін зауытқа көшті. Сол жерде Паттон Генри Слоанның ықпалымен музыкалық стилін дамытты, ол жаңа, ерекше музыка ойнау стиліне ие болды, ол қазір блюздің ерте түрі саналады. Паттон Докери және жақын маңдағы шаруашылықтарда өнер көрсетті және Вилли Браунмен байланыс орнатты. Томми Джонсон, Фиддлин Джо Мартин, Роберт Джонсон және Честер Бернетт (кейін Чикагода Хоулин Вулф атымен танымал болды) да осы аймақта өмір сүрді және өнер көрсетті, ал Паттон осы жас орындаушыларға нақыл сөздер айтты. Роберт Палмер Паттонды «көптеген кәсіптерді меңгерген блюзші» деп сипаттады, ол «терең блюз, ақ ауыл әндері, тоғызыншы ғасырдың балладалары және қара және ақ ел би музыкасының басқа да түрлерін бірдей шеберлікпен орындады». Ол АҚШ-тың оңтүстігінде танымал болды және жыл сайын Чикагода өнер көрсетті, 1934 жылы Нью-Йорк қаласында өнер көрсетті. Оның замандас блюзшілердің көпшілігі сияқты, ол көшпенді өнерші болған жоқ, Паттон шаруашылықтар мен таверналарда жоспарланған өнер көрсетулеріне қатысты. Ол кейде гитараны тізесіне, басының артына немесе артына қойып ойнайтын. Паттонның бойы шамамен 5 фут 5 дюйм (1,65 м) болатын, бірақ оның қарқынды даусы күшейтпестен 500 метрге дейін естілетін еді, бұл әсіресе Хоулин Вулфқа әсер еткен ән стилі (бірақ Джимми Роджерс, «әндерші тежегіш» де еске алу керек). Паттон 1933 жылы Миссисипи штатының Холли Ридж қаласында заңды әйелі және жазба серіктесі Берта Лимен бірге қоныстанды. Олардың Берта Лимен қарым-қатынасы шиеленіскен болды. 1934 жылдың басында олар екеуі де Миссисипи штатының Белзони түрмесіне қамалды, себебі олардың арасындағы аса қатал төбелес болды. Vocalion Records компаниясының W. R. Calaway-і оларды түрмеден босатып, Нью-Йоркке Паттонның соңғы жазба сессияларына (30 қаңтар мен 1 ақпан) алып барды. Кейін олар Холли Риджге оралды және Ли Паттонның соңғы күндерін көрді. Паттонның тағы бір жинағы, The Definitive Charley Patton, 2001 жылы Catfish Records компаниясынан шықты. Паттонның «Pony Blues» (1929) әні 2006 жылы Конгресс кітапханасының Ұлттық жазба тіркеліміне Ұлттық жазбаны сақтау кеңесімен енгізілді. Кеңес жыл сайын «мәдени, тарихи және эстетикалық маңызы бар» жазбаларды таңдайды. 2017 жылы Паттонның оқиғасы марапатталған деректі фильмдер сериясында айтылды – «Американдық эпос». Фильмде Паттонның замандастарының бұрын-соңды көрмеген бейнематериалдары және оның 1920-1930 жылдардағы жазбаларының жақсартылған қалпы көрсетілді. Режиссер Бернард МакМахон: «Біз Паттон мен оның әріптестерінің музыкасы жергілікті географияны көрсетеді деген сенімділікке ие болдық, және мен сол кезде Дельтада тұрған адамдардың осы сенімді бөліскеніне таң қалдым, ол кезде ол музыкалық жаңалықтардың орталығы болды. 1920 жылдары Джексон қаласында жиһаз дүкенінің иесі және ертедегі Дельта блюздің барлық жазбаларына жауапты болған Х. Спейрдің сұхбаттарын тыңдағанда, ол музыканы айналасымен байланыстырғанын анық көрді». Паттонның оқиғасы «Америкалық эпос: Америка алғаш рет өзін естіді» атты кітапта баяндалды. 2021 жылдың мамыр айында Рок-н-ролл атақ-даңқ залы Паттонды 2021 жылғы сыныпқа ерте ықпал етуші ретінде енгізді.

Patton was born in Hinds County, Mississippi, near the town of Edwards, and lived most of his life in Sunflower County, in the Mississippi Delta. Most sources say he was born in April 1891, but the years 1881, 1885 and 1887 have also been suggested. Patton's parentage and race also are uncertain. His parents were Bill and Annie Patton, but locally he was regarded as having been fathered by former slave Henderson Chatmon, several of whose children became popular Delta musicians, as solo performers and as members of groups such as the Mississippi Sheiks. Biographer John Fahey described Patton as having "light skin and Caucasian features." Patton was considered African American, but because of his light complexion there has been much speculation about his ancestry over the years. One theory endorsed by blues musician Howlin' Wolf was that Patton was Mexican or Cherokee. It is generally agreed that Patton was of Black, White, and Native heritage. Some believe he had a Cherokee grandmother; however, it is also widely asserted by historians that he was between one quarter and one half Choctaw. In "Down the Dirt Road Blues", Patton sang of having gone to "the Nation" and "the Territo'", referring to the Cherokee Nation's portion of the Indian Territory (which became part of the state of Oklahoma in 1907), where a number of Black Indians tried unsuccessfully to claim a place on the tribal rolls and thereby obtain land. In 1897, his family moved 100 mile (161 km) north to the Dockery Plantation, a cotton farm and sawmill near Ruleville, Mississippi. There, Patton developed his musical style, influenced by Henry Sloan, who had a new, unusual style of playing music, which is now considered an early form of the blues. Patton performed at Dockery and nearby plantations and began an association with Willie Brown. Tommy Johnson, Fiddlin' Joe Martin, Robert Johnson, and Chester Burnett (who went on to gain fame in Chicago as Howlin' Wolf) also lived and performed in the area, and Patton served as a mentor to these younger performers. Robert Palmer described Patton as a "jack of all trades bluesman", who played "deep blues, white hillbilly songs, nineteenth century ballads, and other varieties of black and white country dance music with equal facility". He was popular across the southern United States and performed annually in Chicago; in 1934, he performed in New York City. Unlike most blues musicians of his time, who were often itinerant performers, Patton played scheduled engagements at plantations and taverns. He gained popularity for his showmanship, sometimes playing with the guitar down on his knees, behind his head, or behind his back. Patton was a small man, about 5 feet 5 inches tall (1.65m), but his gravelly voice was reputed to have been loud enough to carry 500 yards without amplification; a singing style which particularly influenced Howlin' Wolf (even though Jimmie Rodgers, the "singing brakeman", has to be cited there primarily). Patton settled in Holly Ridge, Mississippi, with his common law wife and recording partner, Bertha Lee, in 1933. His relationship with Bertha Lee was a turbulent one. In early 1934, both of them were incarcerated in a Belzoni, Mississippi, jailhouse after a particularly harsh fight. W. R. Calaway from Vocalion Records bailed the pair out of jail, and escorted them to New York City, for what would be Patton's final recording sessions (on January 30 and February 1). They later returned to Holly Ridge and Lee saw Patton out in his final days. Another collection of Patton recordings, The Definitive Charley Patton, was released by Catfish Records in 2001. Patton's song "Pony Blues" (1929) was included by the National Recording Preservation Board in the National Recording Registry of the Library of Congress in 2006. The board annually selects recordings that are "culturally, historically, or aesthetically significant." In 2017, Patton's story was told in the award winning documentary series American Epic. The film featured unseen film footage of Patton's contemporaries and radically improved restorations of his 1920s and 1930s recordings. Director Bernard MacMahon observed that "we had a strong feeling that the music of Patton and his peers reflected the local geography, and I was struck by the extent to which that belief was already shared by people who were living in the Delta back then, when it was a center of musical innovation. Listening to interviews with H. C. Speir, who owned a furniture store in Jackson in the 1920s and was responsible for virtually all the recordings of early Delta blues, he clearly linked the music to its surroundings." Patton's story was profiled in the accompanying book, American Epic: The First Time America Heard Itself. In May, 2021, the Rock and Roll Hall of Fame posthumously inducted Patton into the 2021 class as an Early Influence.

Тарихи белгі

Миссисипи блюз жолы өзінің алғашқы тарихи белгісін Паттонның Миссисипи штатындағы Холли Ридждегі қабіріне орнатып, оның блюз әлеміндегі легендарлық статусын және Миссисипиде блюздің дамуына қосқан үлесін мойындады. Содан кейін Миссисипи штатының Бойл қаласында 446 тас жолымен қиылысатын Peavine темір жолының орналасқан жеріне тағы бір тарихи белгі қойып, оны Миссисипи блюз жолындағы Паттонмен байланысты екінші нысан деп белгіледі. Бұл белгі Паттонның "Peavine Blues" әніндегі мәтінге сілтеме жасайды, онда Язуо мен Миссисипи аңғары темір жолының Доккри плантациясынан Бойлға қарай созылған тармағы туралы айтылады. Белгіде теміржолда саяхаттаудың блюз әндерінде жиі кездесетін тақырып болғаны және ол саяхат пен бостандыққа ұмтылудың метафорасы ретінде қарастырылғаны көрсетілген.

Тиісті әдебиет

Сакре, Роберт, ред. Чарли Паттон: Миссисипи дельтасының дауысы. 2018. Джексон: Миссисипи университетінің баспасы.