Жон Дикинсон: Қағаз өндірісінің жаңарушысы және қағаз фабрикаларының негізін қалаушысы
John Dickinson (inventor)
Жон Дикинсон – қағаз жасау технологиясын ойлап тапқан британдық кәсіпкер. 1809 ж. Longman & Dickinson компаниясын құрды, ол кейін John Dickinson Stationery болып өзгерді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Дикинсон (1782 жылғы 29 наурыз – 1869 жылғы 11 қаңтар) үздіксіз механикаландырылған қағаз жасау процесін ойлап тапты. 1809 жылы ол ағылшын қағаз және кеңсе тауарларын өндіретін Longman & Dickinson компаниясын құрды, ол кейін Джон Дикинсон кеңсе тауарларына айналды.
John Dickinson (29 March 1782 – 11 January 1869) invented a continuous mechanised papermaking process. He established in 1809 the English paper and stationery producer Longman & Dickinson, which later evolved into John Dickinson Stationery.
Ерте өмір
Дикинсон, шамасы, Лондонда туған, капитан Томас Дикинсонның (1754–1828) және оның әйелі Франсис де Брисак (1760–1854) есімді тоғыз баласының үлкені болған. Томас Дикинсон Вулвичтегі қару-жарақ тасымалдарын басқарды, ал Франсис Дикинсон Спиталфилдстегі француз жібек тоқымашысының қызы еді. Он бес жасында Дикинсон Лондондағы Харрисон және Ричардсон мырзаларымен жеті жылдық оқушылыққа түсті. Ол 1804 жылы Стационарлар компаниясының мүшесі болып қабылданды және Лондон қаласында кеңсе тауарларымен сауда жасауға кірісті.
Dickinson was probably born in London, the eldest of nine children of Captain Thomas Dickinson RN (1754–1828) and his wife, Frances de Brissac (1760–1854). Thomas Dickinson was the superintendent of the Ordnance Transports at Woolwich and Frances Dickinson was the daughter of a French silk weaver in Spitalfields. At the age of fifteen, Dickinson started a seven year apprenticeship as a stationer with Messrs Harrison and Richardson in London. He was admitted to the Livery of the Stationers' Company in 1804 and began to trade, in stationery, in the City of London.
Өнертапқыш
Дикинсон өзінің тапқырлығын оқ-дәрі оқтарына арналған жаңа қағаз түрін ойлап табу арқылы көрсетті. Осы қағаздың түрі зеңбілдегі кездейсоқ жарылыстардың себебі болып келген, зеңбіл атылғаннан кейін жанбады. Оған дейін қағаз мата мен эспартодан жасалатын, ал Дикинсон ағаш целлюлозасын пайдаланудың орнына өзінің өнертабысына патент алды, және армия оны қабылдады. Наполеонға қарсы шайқастарда бұл өте пайдалы болды деседі, британдықтардың атыс қарқынын арттырып, мерзімінен бұрын оқ ату жағдайларын азайтты.
Dickinson demonstrated his resourceful nature by inventing a new kind of paper for cannon cartridges. This type of paper did not smoulder after the cannon had fired, which had been the cause of constant accidental explosions in the artillery. Until his time, paper was produced using rag and esparto, instead of the conventional wood pulp Dickinson patented his invention, and it was taken up by the army. It was said to have been of great value in the battles against Napoleon, increasing the British firing rate while simultaneously reducing premature firing accidents.
Қағаз фабрикалары
Ол кезде қолмен жасалған қағаз өндірісін алмастыру үшін үздіксіз қағаз шығаратын машина жасауға әрекеттер жасалды, атап айтқанда француз Генри Фурдринердің еңбектері. Дикинсон 1809 жылы өзінің жеке дизайнын патенттеді. Сол жылы ол Джордж Лонгманнан қаржылық қолдау алды, оның отбасы Лонгман баспасын басқарды, және «Лонгман және Дикинсон» жаңа компаниясын құрды. Ақша баспагер және парламент депутаты Эндрю Стреханнан (1749–1831) қарызға алынды. Дикинсон бұрынғы иесі қағаз өндірісіне айналдырған «Апсли Милл» зауытын сатып ала алды. Сатушы Джордж Стаффорд Дикинсонның жеткізушілерінің бірі болған. Дикинсон өз машиналарын зауытқа орнатты. 1811 жылы ол жақын жердегі «Нэш Милл» (бұрын ортағасырлық астық ұғындырушы зауыты) қаласында екінші қағаз фабрикасын сатып алды. 1828–1830 жылдары ол «Крокслиде» үшінші зауытты салды. «Апсли», «Нэш Миллс» және «Кроксли» каналдары зауыттарды қуатпен қамтамасыз етіп, материалдар мен өнімдерді тасымалдауға мүмкіндік берді. Дикинсон қауіпсіздік мақсатында жібек жіптер салынған «Пенни Пост» қағазын өндірді. Ол сондай-ақ конверттерді жабық ұстау үшін желімдейтін жабысқақ затты дамытты. Олардың өндірісі 1850 жылы басталды. 1836 жылы Дикинсон «Нэш Миллстің» шығысында жаңа үй салғанда, өзі сәулетші болды. Ол оны «Абботс Хилл» деп атады. Ол аңғардағы зауыттарына қарайтын төбеде орналасқан. 1858 жылы Дикинсон өркендеген бизнесін жүрегі жақын туысы Джон Эвансқа тапсырды. Компания жылдар бойы бірнеше кеңсе тауарларын өндірушілермен бірікті. Соңғысы 2008 жылы «Hamelin Brands» компаниясымен бірікті. Шағын бастамадан бастап, оның компаниясы әлемдегі ең ірі кеңсе тауарларын өндірушілердің бірі – «John Dickinson Stationery» компаниясына айналды.
Attempts had already been made to build a machine capable of the continuous manufacture of paper to replace the handmade techniques then used, notably by the Frenchman Henry Fourdriner. Dickinson patented his own design in 1809. In the same year he gained the financial backing from George Longman, whose family controlled the Longman publishing firm, and formed a new company, Longman & Dickinson. Money was borrowed from the printer and MP Andrew Strahan (1749–1831). Dickinson was then able to purchase Apsley Mill which had already been converted to manufacture paper by the previous owner. George Stafford, the seller, had been one of Dickinson's suppliers. Dickinson installed his own machinery at the mill. In 1811 he bought a second paper mill in nearby Nash Mill (formerly a medieval corn mill). Between 1828 and 1830, he built a third one in Croxley. The canal at Apsley, Nash Mills and Croxley provided power for the mills and transport for materials and product. Penny Post, a paper containing silk threads, was produced by Dickinson, for security purposes. He also developed envelopes that had a gum like adhesive to keep them closed. Production of those started in 1850. When Dickinson built himself a new house on the east of Nash Mills in 1836, he was his own architect. He called it Abbots Hill. It was located on a hillside site looking down upon his mills in the valley bottom. In 1858, Dickinson passed on his thriving business to his nephew, John Evans. Over the years, the company has merged with several other stationery manufacturers. The most recent was with Hamelin Brands in 2008 From small beginnings, his company went on to become John Dickinson Stationery, one of the largest stationery manufacturers in the world.
Дикинсон қағазын жасау процесі
Бұл процесс металдан жасалған тесіктелген цилиндрден тұрады, оның тығыз жабыны ұсақ тоқылған сымнан жасалған, ол ағаш массасының ыдысында айналады. Ыдыстағы су цилиндр осі арқылы шығарылып, ағаш пульпасының талшықтары сым бетіне жабысады. Цилиндрге жанасқан, "көшіру ролігі" деп аталатын үздірілмейтін мата жолағы, құрғағанда қағазға айналатын пульпа қабатын алып шығарады.
The process consisted of a perforated cylinder of metal, with a closely fitting cover of finely woven wire, which revolved in a vat of wood pulp. The water from the vat was carried off through the axis of the cylinder, leaving the fibres of the wood pulp clinging to the surface of the wire. An endless web of felt passed through what was known as a 'couching roller' lying upon the cylinder drew off the layer of pulp which when dried became paper.
Отбасы
1810 жылы ол Хемель-Хемпстедтегі Хемель-Хемпстед банкінің (қазіргі Ллойдс банкі) аға серігі Гарри Гровердің қызы Энн Гроверге (1789–1874) үйленді. Олардың жеті баласы болды. Жазушы Джон Дикинсон – ең үлкен тірі қалған ұлы. Олардың қыздарының бірі, Харриет Энн, Дикинсонның қарындасы Энн мен оның күйеуі Артур Бенони Эванстың ұлы, яғни өз туысымен үйленді. Дикинсонның немере інісі және күйеу баласы Джон Эванс бизнеске иелік етті, сондай-ақ бірнеше ғылыми салаларда танымал болды. Дикинсонның немерелерінің арасында Ашмолеан мұражайының кураторы және Миной қаласын қазған сэр Артур Джон Эванс (1851–1941) және оның інісі, коллекционер Льюис Эванс (1853–1930) бар. Олардың жартылай қарындасы – Джоан Эванс (1893–1977), француз және ағылшын орта ғасыры өнерінің британдық тарихшысы, Джон Дикинсонның шөбересі. Отбасылық аңызға сәйкес, Дикинсондар Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушылардың бірі, американдық заңгер және саясаткер Джон Дикинсонмен (1732–1808) алыс туысқан.
In 1810, he married Ann Grover (1789–1874), daughter of Harry Grover (1761–1835), senior partner in the Hemel Hempstead Bank (now part of Lloyds Bank) in Hemel Hempstead. There were seven children. John Dickinson, the writer, was the eldest surviving son. One of the daughters, Harriet Ann, married her first cousin, son of Dickinson's sister Anne and her husband Arthur Benoni Evans. John Evans, Dickinson's nephew and son in law, took over the business, and also achieved eminence in several scholarly fields. Dickinson's grandchildren included Sir Arthur John Evans (1851–1941), curator of the Ashmolean Museum and excavator of Minoan Crete, and his brother Lewis Evans (1853–1930), the collector. Their half sister was Dame Joan Evans (1893–1977), a British historian of French and English mediaeval art, who was a great niece of John Dickinson. According to family tradition the Dickinsons were distantly related to the American solicitor and politician John Dickinson (1732 1808), one of the Founding Fathers of the United States.