Жон Роберт Клайнс: Британ саяхатшысы және профсоюз жетекшісі
J. R. Clynes
Джон Роберт Клайнс: британдық саяхатшы, профсоюз жетекшісі, Лейборист партиясының басшысы (1921-1922). Балалық шағы, еңбек жолы, саяси мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Роберт Клайнз (27 наурыз 1869 – 23 қазан 1949) – британдық саяхатшы және кәсіподақ жетекшісі. Ол 35 жыл бойы Парламент депутаты болды, ал 1921–1922 жылдары Еңбек партиясының төрағасы ретінде 1922 жылғы жалпы сайлауда партияның үлкен жетістікке қол жеткізуіне жетекшілік етті. Ол Еңбек партиясын басқарған алғашқы ағылшын саяхатшысы болды.
British politician and trade unionist
John Robert Clynes (27 March 1869 – 23 October 1949) was a British trade unionist and Labour Party politician. He was a Member of Parliament (MP) for 35 years, and as Leader of the Labour Party (1921–1922), led the party in its breakthrough at the 1922 general election. He was the first Englishman to serve as leader of the Labour Party.
Ерте өмір
Патрик Клайнс есімді ирланд жұмысшысының ұлы, ол Ланкаширдің Олдхэм қаласында дүниеге келді және он жасында жергілікті мақта фабрикасында жұмыс істей бастады. Он алты жасында ол тоқыма өнеркәсібіндегі бала еңбегі туралы бірнеше мақала жазды, ал келесі жылы Пирсерлер кәсіби одағын құруға көмектесті. Ол көбінесе өзімен білім алған, бірақ фабрикадағы күндізгі жұмысынан кейін кешкі мектепке де қатысты. Оның алғашқы кітабы сөздік болды, содан кейін ол ұсақ-түйек ақшаны жинап, Киелі кітап, Уильям Шекспирдің пьесалары және Фрэнсис Бэконның эсселерін сатып алды. 1893 жылы ол мақта фабрикасының жұмыскері Мэри Элизабет Харперге үйленді.
The son of an Irish labourer named Patrick Clynes, he was born in Oldham, Lancashire, and began working in a local cotton mill when he was ten years old. Aged sixteen, he wrote a series of articles about child labour in the textile industry, and the following year he helped form the Piercers' Union. He was mainly self educated, although he went to night school after his day's work in the mill. His first book was a dictionary and then, by careful saving of coppers, he bought a Bible, William Shakespeare's plays, and Francis Bacon's essays. He married Mary Elizabeth Harper, a mill worker, in 1893.
Кәсіподақ және саяси қатысу
1892 жылы Клайнз Ланкашир газ жұмысшылары одағының ұйымдастырушысы болып жұмыс істеді және Фабиан қоғамымен байланыс орнатты. Тәуелсіз Еңбек партиясына қосылғаннан кейін, ол 1900 жылғы конференцияға қатысты, онда Еңбек өкілдігі комитеті құрылды; осы комитет көп ұзамай Еңбек партиясына айналды. Клайнз 1906 жылғы жалпы сайлауда жаңа партиядан кандидат болып түсті және Манчестердің Солтүстік-шығыс сайлау округінен Парламентке сайланды, лейбористер қатарындағы маңызды тұлғалардың біріне айналды. 1910 жылы ол партияның төрағасының орынбасары болды.
In 1892, Clynes became an organiser for the Lancashire Gasworkers' Union and came in contact with the Fabian Society. Having joined the Independent Labour Party, he attended the 1900 conference where the Labour Representation Committee was formed; this committee soon afterwards became the Labour Party. Clynes stood for the new party in the 1906 general election and was elected to Parliament for Manchester North East, becoming one of Labour's bright stars. In 1910, he became the party's deputy chairman.
Парламенттік мансап
Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Клайнз британдық әскери қатысуды қолдады (ол Рамзи Макдональдтан өзгеше болды), ал 1917 жылы Ллойд Джордж коалициялық үкіметіндегі Тамақ бақылау министрлігінің парламенттік хатшысы болды. Келесі жылы ол Тамақ бақылау министрі болып тағайындалды және 1918 жылғы жалпы сайлауда Манчестер Платинг сайлау округінен парламентке қайта сайланды. 1921 жылы Клайнз партияның жетекшісі болды және 1922 жылғы жалпы сайлауда партияның үлкен табысқа жетегін етті. Осы сайлауға дейін Лейборист партиясы парламентте тек елу екі орынға ие болды, бірақ сайлау нәтижесінде олардың жалпы саны 142 орынға дейін өсті. Ол Лейборист партиясында зор құрмет пен ықыласқа бөенді және Макдональдтың харизмасы болмаса да, жұмысшы табының материалдық жағдайын жақсарту үшін барлық мүмкіндіктерді пайдалану керек деп санаған тәжірибелі саясаткер болды. Макдональд 1914 жылы соғыстағы бейбітшілдік көзқарастарына байланысты Лейборист партиясының басшылығынан кетіп, 1918 жылғы жалпы сайлауда өзінің мандатын жоғалтты. Ол тағы төрт жылдан кейін ғана парламентке оралды. Осы уақытқа қарай, Макдональдтың бейбітшілдік ұстанымы кешірілді. Лейборист партиясының басшысын тағайындау үшін партия мүшелері дауыс берген кезде Макдональд Клайнзді аз айырмамен жеңіп шықты. Клайнз 1918 жылдан кейінгі жылдары ирланд халқына қатысты үкімет саясатын сынап, Ирландияны «бұрынғыдан да ашулы және ренжіген» қалдырған «мәжбүрлеудің қайта-қайталанатын жүйесіне» шабуыл жасады.
During the First World War, Clynes was a supporter of British military involvement (in which he differed from Ramsay MacDonald), and, in 1917, became Parliamentary Secretary of the Ministry of Food Control in the Lloyd George coalition government. The next year, he was appointed Minister of Food Control and, at the 1918 general election, he was returned to Parliament for the Manchester Platting constituency. Clynes became leader of the party in 1921 and led it through its major breakthrough in the 1922 general election. Before that election, Labour only had fifty two seats in Parliament but, as a result of the election, Labour's total number of seats rose to 142. He was held in considerable respect and affection in the Labour Party and, although lacking the charisma of MacDonald, was a wily operator who believed all resources available should be used to advance the material of the working classes. MacDonald had resigned as Labour leader in 1914, due to his wartime pacifism, and at the 1918 general election, he lost his seat. He did not return to the House of Commons for another four years. By that stage, MacDonald's pacifism had been forgiven. When the occupant of the Labour leadership had to be decided on through a vote of Labour parliamentarians, MacDonald narrowly defeated Clynes. Clynes was a critic of government policy towards the Irish population in the years after 1918, and attacked 'a recurring system of coercion' which had left Ireland "more angry and embittered . than ever'
Мемлекеттік мекеме
Макдональд премьер-министр болған кезде, ол Клайнсты 1924 жылы үкімет жеңілгенге дейін палатадағы партияның басшысы етті. 1929–1931 жылдардағы екінші Макдональд үкіметінде Клайнз Ішкі істер министрі қызметін атқарды. Ол Ресей революционері Леон Троцкийге, сол кезде Түркияда сүргінде тұрып, Ұлыбританияда лекция оқуға шақырған Тәуелсіз Еңбек партиясының шақыруына жауап берді. Клайнз Троцкийдің "Менің өмірім" автобиографиясының соңғы тарауындағы "Визасыз планета" атты бөлімінде паналау құқығы туралы оның түсінігін қатты сынап, тарихта қалды. 1931 жылы Клайнз Артур Хендерсон мен Джордж Лансбери тарапына шығып, Макдональдтың Ұлы депрессиямен күресу үшін қабылдаған үнемдеу шараларына қарсы болды. Макдональд Лейбористік партиядан кетіп, Ұлттық үкімет құрған кезде Клайнз одан бөлінді. 1931 жылғы сайлауда Клайнз Манчестер Платтингтегі мандатын жоғалтып, жеңіліске ұшырады. Парламент депутаттары оған көмектесу үшін қор құрып, шамамен 1000 фунт стерлинг жинады. Өмірін халықтың материалдық жағдайын жақсартуға арнағаннан кейін, ол 1949 жылдың қазан айында салыстырмалы кедейлікте қайтыс болды. Ол Дурхэм және Оксфорд университеттерінен құрметті азаматтық құқық докторы (DCL) дәрежесін алды. Оңтүстік-батыс Лондондағы Путни қаласындағы Джон Клайнс Корт әлеуметтік тұрғын үй кешені оның құрметіне аталды.
When MacDonald became Prime Minister he made Clynes the party's leader in the Commons until the government was defeated in 1924. During the second MacDonald government of 1929–1931, Clynes served as Home Secretary. to the Russian revolutionary Leon Trotsky, then living in exile in Turkey, who had been invited by the Independent Labour Party to give a lecture in Britain. Clynes had then been immortalised by the scathing criticism of his concept of the right to asylum, voiced by Trotsky in the last chapter of his autobiography My Life, entitled "The planet without visa". In 1931, Clynes sided with Arthur Henderson and George Lansbury, against MacDonald's support for austerity measures to deal with the Great Depression. Clynes split with MacDonald when the latter left Labour to form a National Government. In the 1931 election, Clynes was one of the casualties, losing his Manchester Platting seat. MPs opened a fund to help and raised about £1,000. Thus, after a lifetime spent in advancing the material conditions of the people, he died in relative poverty in October 1949. He received the Honorary degree of Doctor of Civil Law (DCL) from the University of Durham and the University of Oxford. John Clynes Court, a social housing development in Putney, south west London, is named after him.