Кіріспе

Austin Maestro автомобиль моделі – 1982 жылдың қарашасынан 1986 жылға дейін British Leyland компаниясы, ал 1986 жылдан 1994 жылдың желтоқсанына дейін Rover Group компаниясы өндірген бес есікті хэтчбек шағын отбасылық автомобиль (және екі есікті фургон нұсқасы). Ол Austin Maxi және Austin Allegro автомобильдерін алмастырды. Фургон нұсқасы Morris Ital фургонының сәйкес түрін алмастырды. Автомобиль Морис компаниясының бұрынғы Оксфорд зауытында, сондай-ақ Коулиде 605 000 данамен шығарылды. Бүгінде жаңартылған зауытта BMW Mini автомобильдері жасалады. MG маркалы, жоғары өнімділік нұсқасы 1983 жылдан 1991 жылға дейін MG Maestro ретінде сатылды. Кейінгі модельдер кейде Rover Maestro деп аталғанымен, бұл модель Rover белгісін ешқашан таққан жоқ. Austin Montego седаны – Maestro модельдерінің бірі.

Өмірбаян

British Leyland 1975 жылы банкротқа ұшыраған British Leyland Motor Corporation ұлттықтандырылғаннан кейін құрылды. 1977 жылы Оңтүстік Африка туған корпоративтік дағдарыстарды шешуге маман Майкл Эдвардс, қиын жағдайдағы компанияны жақсарту үшін төрағалыққа тағайындалды. Эдвардстың жоспарының бір бөлігі – қазіргі нарықтағы модельдерді ауыстыру үшін, соңғы технологиялармен жобаланып, жасалған, жаңа модельдер қатарын енгізу болды. Ақырында бекітілген жаңа модельдер қатарына кішкентай, төменгі орта және жоғары орта сегменттері үшін әрқайсынан жаңа көлік кірді. Осы көліктердің біріншісі 1980 жылы Остин Метро болып шықты.

Жобалау және әзірлеу

Төменгі және жоғарғы орта сегменттердегі жаңа автомобильдер бір платформаны бөлісіп, екі түрлі модельді ажырату үшін әртүрлі жинақтамалар мен стильдік ерекшеліктерге ие болды. Екі модель Британдық Лейландтың қатарындағы төрт қолданыстағы көлікті алмастыруға тиіс болды – Maestro бір мезгілде Austin Allegro және Maxi-ді, ал Montego Austin Ambassador және Morris Ital-ді алмастырды, соңғы екеуі Princess және Morris Marina-ның жаңартылған нұсқалары болатын. Allegro-дан басқа барлық көліктер Коули зауытында өндірілгендіктен, бұл рационализация өндіріс автоматтандыруы мен икемділігінен шығын үнемдеуге мүмкіндік берді. Бұл ортақ платформаға Лейланд Карс жобалық тізбегін пайдалана отырып, LC10 жобалық атауы берілді (LC8 1980 жылы іске қосылғанда Austin Mini Metro болды, LC9 1981 жылы іске қосылғанда Triumph Acclaim болды). LC10-ның алдын ала жобалау жұмыстары 1977 жылы басталды, өндіріс шамамен 1980 жылы басталуы жоспарланды – бұл оның Ford Escort MK3 және түпнұсқа Vauxhall Astra-мен бірдей уақытта сатылымға түсуіне мүмкіндік берген болар еді. LC10 дизайнын Иэн Бич, BL дизайнері Дэвид Бачтың басшылығымен жасады. Екі негізгі корпус нұсқасы ұсынылды: бес есікті хэтчбек және төрт есікті ночбек. Бұл компанияның бұрынғы алдыңғы жетектегі автомобильдерінен, Mini-де қолданылған әйгілі Issigonis жүйесінен бас тартумен ерекшеленді. А және R сериялы қозғалтқыштармен жұптасқан беріліс Volkswagen-нен сатып алынған, алдыңғы жетекке орналасқан (Fiat Autobianchi Primula-да қолданылған). Бұрынғы BL модельдерінде қолданылған күрделі Hydragas серіппесі шығындарды үнемдеу үшін құрбан етілді, оның орнына алдыңғы жағында стандартты MacPherson тірегі және артқы жағында Volkswagen Golf стиліндегі бұралу жолағы қолданылды, бірақ ұзақ қозғалысқа ие серіппелермен. Бұл серіппелерді жасау оңай болғанымен, жүк кеңістігін азайтуға әкелді. Прототиптер тіпті Golf серіппелерінің компоненттерімен сынақтан өтті. Бұл ертедегі автомобильдердің алдыңғы дөңгелек подшипниктеріне қатысты мәселелерге бейім болуына себеп болуы мүмкін. Maestro бірінші VW Golf-тен үлкен және ауыр болды. Бірінші кезекте бес есікті хэтчбек нұсқасын жасауға шешім қабылданды. Ол өзіндік жобалық белгісін алды – LM10, осы нұсқа Austin Maestro деп аталды. "Maestro" атауы Austin Metro аталған кезде финалға өткен, үшінші таңдау ("Match") ешқашан қолданылмады. Содан кейін төрт есікті ночбек нұсқасы LM11 деп аталды, бірақ оның дамуы бастапқы жолдан ауытқып, Британдық Лейленд Morris маркасын тоқтату туралы шешім қабылдағаннан кейін 1984 жылдың сәуір айында Austin Montego ретінде іске қосылды. Өндіріс 1982 жылдың қараша айында басталды, ал автомобиль 1983 жылдың 1 наурызында ресми түрде таныстырылды. Дөңгелек аралығы болды, ал ұзындығы .

Жаңалық

"Маэстро" өзінің класына көптеген жаңа және инновациялық мүмкіндіктерді енгізді. Онда жабысқақ ламинатталған алдыңғы әйнек, гомофокалды фаралар, кузов түсіне боялған пластикалық бамперлер, электронды қозғалтқышты басқару жүйесі, алдыңғы қауіпсіздік белбеуінің биіктігін реттеу мүмкіндігі, асимметриялық бөлінген артқы орындық және техникалық қызмет көрсету аралығы болды. MG және Vanden Plas нұсқаларында цифрлық спидометр, тахометр, жанармай және температура көрсеткіштері үшін вакуумдық люминесценттік аналогты дисплейлер, сапар компьютері және дауыс синтезімен ескерту және ақпарат беру жүйесі қарастырылған. Төменгі деңгейдегі модельдерге орнатылған аналогты аспаптар панелі кейіннен 1985 жылдан бастап Range Rover-де де пайдаланылды.

Қабылдау

Maestro 1983 жылдың наурыз айында шығарылды. Жаңа көлікті бағалауда Тұтынушылар қауымдастығы, маусым айындағы «Which?» журналында оны кең, жайлы және жүргізуге ыңғайлы деп сипаттап, «Егер сіз қазір сатып алуды ойласаңыз, біздің алғашқы әсерімізге сүйене отырып, алға жылжуға кеңес береміз» деді. 1984 жылдың қаңтар айында көлікті сынақтан өткізгеннен кейін олар: «Бұл машинаның бағасы мен өлшемі ұқсас, бірақ жолаушыларға арналған орын жағынан Maestro айқын артықшылыққа ие, ал алдыңғы және артқы қатарда оған тең келетін көліктердің саны аз». Олар оны Vauxhall Cavalier және Ford Sierra сияқты жоғары сегменттегі көліктерге лайықты қарсылас деп санайды, оның багажы кішкентай екенінен басқа. Бастапқы құрамында 1.3 литрлік базалық, L және HLE модельдері, 1.6 литрлік L, HLS және Vanden Plas, сондай-ақ спорттық MG Maestro болды. HLE моделінің қозғалтқышы біршама әлсіздетілген және Volkswagen-нің «өте ұзын берілісі бар» 3+E қоробкасымен жабдықталды, бұл отынды үнемдеуге мүмкіндік берді, бірақ қуаты төмендеді. HLE экономикасын жақсарту үшін, оған эконометр және MG Maestro сияқты артқы терезенің бүйірлеріне қара резеңке қанаттар орнатылды. Базалық модельде басқа нұсқалардың пластик бамперлері болмады, оның орнына қара боялған болаттан жасалған бамперлер орнатылды. 1989 жылдың қазан айында жаңа Rover 200 шығарылғаннан кейін Maestro бюджеттік деңгейдегі модель ретінде қайта позицияланды, өндірісте тек базалық модельдер қалды, ал MG нұсқалары 1991 жылы тоқтатылды. 1983 жылы өндіріс 101 000-нан астам бірлікке жетті, ал 1989 жылы шамамен 60 000 дана жасалды. Ең көп сатылым Ұлыбританияда болды, онда 1984 жылы 80 000-нан астам сатылыммен алтыншы орынға шықты, бірақ 1989 жылы сатылым жартылайға төмендеп, 19-шы орынға түсті. Алайда, 1990 жылы өндіріс 38 762 бірлікке дейін төмендеді, ал келесі жылы 18 450 бірлікке дейін азайды. 1991 жылы MG белгісі бар модельдердің өндірісі тоқтатылды, олардың орнын Rover сериясындағы 200 сериялы хэтчбектің жылдам нұсқалары басты. 1992 жылы Монтегодан алынған жоғары айналымды Rover MDi / Perkins Prima турбодизельдік қозғалтқышы енгізілді, ол енді қысқартылған Maestro диапазонында (Rover 200/400 шығарылғаннан кейін) болат бампері бар Clubman немесе пластик бампері бар DLX ретінде ұсынылды. Турбо қозғалтқыш жақсартылған жұмыс жағдайымен қатар қуатын да арттырды, отынды үнемдеуге ешқандай әсер етпеді. Бұл өте бәсекеге қабілетті бағамен ұсынылды, ол Rover Metro және Peugeot 205 турбодизельсіз суперминистерінің бағасына шамалас болды, олар бір өлшемге кішірек болды. Басқа қозғалтқыш опциясы – ескі 1.3 литрлік А сериясы. 1987 жылы, Austin Maestro 1.6 Mayfair көлігімен 50 000 шақырымдық төзімділік сынағынан кейін, голландтық Autovisie журналы «бүгінгі Austin көліктерінің басқа, жақсы сатылатын өндірушілермен бірдей сапа деңгейіне ие екенін сөзсіз айта аламыз. Maestro орташа Escort/Golf/Kadett көліктерінен ерекшеленгісі келетін адам үшін жақсы балама болып көрінеді» деп жазды. 1987 жылдың маусым айында Автомобиль қауымдастығы (AA) «Your Car Magazine» журналында былай деді: «Maestro – жылдар бойы жақсарған сенімді көлік». 1993 жылы «What Car?» сатып алушылар нұсқаулығында: «Иә, ескі, бірақ қазіргі уақытта ол өте арзан. Бұл кең көліктің танымалдығының себебі – шулы, бірақ үнемді және таңғаларлық түрде жылдам турбодизель» делінген. Сондай-ақ 1993 жылы Автомобиль қауымдастығы турбодизельді сынақтан өткізді. Олардың шешімі: «Maestro дизельді көшедегі беделіңізді арттыру үшін сатып алуыңыз екіталай! Көзге түру үшін 218/418 дизелі жақсырақ. Алайда, мүддесіз жолаушылар артқы орынды жақсы көреді, ал жүргізуші модельдің жанармай құю станциясына баруға құштар еместігін жақсы көреді. Бұл – суреттен гөрі мазмұнға көбірек мән беретін сатып алушыларға арналған хэтчбек және бағасы көптеген бәсекелестерінен мыңдаған фунтқа төмен (біздің салыстыру кестесінде көрсетілген), сіз бірінші аялдамадан бұрын-ақ үнемдей бастайсыз. Егер сіз жылдамдықты ауыстыруға қарсы болмасаңыз, бұл қарапайым Maestro турбо дизелі, бәсекеге қабілетті бағасымен, қатты қателесе алмайды». Maestro және Montego көліктерінің артқы аспасының шассиі кейінгі Rover көліктерінің негізі ретінде пайдаланылды және жақсы бағаланды. 1994 жылы Maestro Top Gear арнасы арқылы көрсетілген JD Power Survey байқауында 26-шы орынға ие болды. Бұл модель Volkswagen Golf (52-орын), Vauxhall Astra (59-орын) және Ford Escort (61-орын) сияқты жақында пайда болған бәсекелестерден жоғары тұрды. 1995 жылдың қыркүйегінде өндіріс толық құрастыру жиынтығы (CKD) түрінде Болгарияның Варна қаласына көшірілді. Компания (Rodacar AD) компоненттердің импорттық құнының жоғары болуы және көліктерге сұраныстың аздығына байланысты 1996 жылдың сәуір айында өндірісті тоқтатты. Өндірілген Maestro көліктерінің көп бөлігі басқа елдерге, соның ішінде Ұлыбританияға экспортталды. Олардың шағын бөлігі Bury St Edmunds қаласындағы Apple 2000 Ltd компаниясы арқылы сатылды және «N» префиксімен тіркелді. 1997 жылы Ledbury, Herefordshire қаласындағы Parkway Services компаниясы 621 Maestro көлігі мен фургонның CKD жиынтығын сатып алды. Бұл көліктер 1996 жылдың ортасында өндірілгеннен бері Cowley, Oxfordshire қаласында сақталып келді, олар қажетсіз болып қалды. Компания көліктерді құрастырып, көп бөлігін Rover-дің қосалқы бөлшектерін пайдаланып оң жақтан рульдік басқаруға (RHD) аударды. Моторлық сақтандыру ұлттық дерекқорында «R» және «51» номерлік тіркеу табелктері бар модельдердің тіркелгендігі туралы мәліметтер бар, яғни Maestro көлігінің Ұлыбританияда жаңа түрі 1983 жылдан 2001 жылға дейін қолжетімді болды. 1998 жылы Wheeler International Ltd компаниясы Maestro көлігін Ұлыбританияда қайта іске қосты. Apple 2000 компаниясы арқылы Bury St Edmunds қаласында сатылған Maestro көліктері Болгариядан импортталып, Ұлыбритания, Франция және Испанияда сатылды, бұл зауыттан шыққан соңғы көліктер болды. 2001 жылдың 10 ақпанында The Independent газетінің «Your Money» басылымында Apple 2000 компаниясы және Maestro көлігі туралы мақала жарияланды. «Motoring» бөлімінде Джеймс Руперт «Жаңа Maestro көлігіңізді қалайсыз ба?» деп хабарлады, оны 4299 фунт стерлингке алуға болады және барлық қалған көліктер қара түсте жасалған. Содан кейін құрал-жабдықтар Қытайдың First Automobile Works (FAW) компаниясына сатылды, онда Maestro хэтчбек және фургон түрлерінде қытайлық автомобиль нарығында қолжетімді болды. Қосымша опция ретінде FAW Lubao CA6410 – Montego алдыңғы бөлігі бар Maestro хэтчбегі ұсынылды. Бұл көліктер өндірілген кезде британдық нарыққа қытайлық жасалған бірнеше бөлшектер импортталды, бірақ өндіріс 2005 жылы тоқтатылды.

MG Maestro 1600 (19831984)

1983 жылы наурыз айында инженерлердің кеңесіне қарамастан, асығыс түрде өндіріске жіберілген MG Maestro-ның бастапқы нұсқасы жетілмеген болатын. Оның 1,6 литрлік R сериялы қозғалтқышы дұрыс жұмыс істемей, жылы күйде іске қосу қиын болды, ал дилерлік шеберханалар, SU карбюраторларына үйренгендіктен, оның Weber екі карбюраторын дұрыс реттеуге жиі шамалары келмейтін. R сериялы модель 1984 жылдың шілдесінде аз ғана уақытқа ғана сатылымда болған S сериялы модельмен ауыстырылды, ол 1984 жылдың қазанына дейін, EFi ұсынылғанға дейін өндірілді. Сенімділік мәселелеріне қарамастан, 15 000-нан астам MG Maestro 1600 машинасы жасалды.

MG Maestro 2.0 EFi (1984-1991)

Қысқа үзілістен кейін MG Maestro 1984 жылдың қазан айында жанармақ инжектірленген 2.0 литрлік O сериялы қозғалтқышпен қайта іске қосылды, ол бұрынғысына қарағанда айтарлықтай жақсы көрсеткіштерді ұсынды. Жүргізуге қолайлылығы мен жылдамдығы жақсартылып, Austin Rover компаниясына Golf GTI және Escort XR3i моделіне лайықты тұңғыш бәсекелесін әкелді. Оның қуаты көрсетілген мәнге тең, ең жоғары жылдамдығы – көрсетілген мән, ал 0-дан 60 миль/сағат жылдамдыққа дейін жеделдеуі 8.5 секундты құрады. Бұрынғы Volkswagen қорабына қарағанда жақсартылған жұмыс істеу үшін ол Honda PG1 қорабымен жұптастырылды, ал осы қораптардың қалғандарына Volkswagen қорабы жеткізілді.

MG Maestro Turbo (1989-1991)

Rover Group бірнеше айға ғана қалған кезде, шектеулі шығарылым (500 + 5 пресс-көлік) MG Maestro Turbo (1988 жылдың қазанында Бирмингемде көрсетілді және 1989 жылдың басында іске қосылды) ARG-нің соңғы автокөлігі болды. Ол 2.0 қозғалтқышының бұрыннан да керемет мүмкіндіктерін пайдаланды, бірақ карбюратор мен турбокомпрессордың үйлесімі оған максималды жылдамдық пен 0–60 миль/сағ жылдамдыққа 6,7 секундта жете алу мүмкіндігін берді. Ол көптеген бәсекелестерінен жылдам болды, бірақ жоғары өнімділігі, Tickford ұсынған кузов жинағы мен жеңіл қорытпа дөңгелектері оның Маэстро екенін жасыруға көмектеспеді. Сатулар баяу болды, себебі ол Maestro шығарылғаннан кейін алты жыл өткен соң пайда болды. MG Maestro автокөліктерін шығару 1991 жылы тоқтатылды, Rover жаңа 200 және 400 модельдерінің GTi нұсқаларын шығарғаннан кейін, бірақ стандартты Maestro 1994 жылға дейін өндірісте болды.

Өршілу және "қайта тулу"

Maestro өндірісі, сатылымының төмендеуінен бұрынғысынан қиындық көріп, 1989 жылдың күзінде екінші буын Rover 200-дің іске қосылуымен шектелді. Бұл модель шағын отбасылық автомобиль нарығының жоғары сегментіне бағытталған, ал Maestro арзан балама ретінде сатылымда қалды, оның негізгі жабдықталған нұсқалары да қолжетімді болды. 1993 жылы Rover 600-дың пайда болуы Maestro/Montego құрастыру желісінің жабылуына себеп болды, бірақ толықтай бөлшектелген (CKD) жиынтықтары түрінде шағын көлемде өндіріс 1994 жылға дейін жалғасты. Алайда, BMW Rover-ді сатып алғаннан кейін өндіріс дерлік бірден тоқтатылды. 1994 жылы Rover, Варнадағы жаңа зауытта Maestro өндірісін жүргізу үшін Болгариялық компаниямен бірлесіп Rodacar құрды, бұл үшін Ұлыбританиядан CKD жиынтықтары жеткізілді. Өндіріс 1995 жылдың шілдесінде басталды және зауыт 1996 жылдың сәуірінде жабылуға дейін 2200 автомобиль құрастырылды. Кәсіпкерлік басқа автомобильдердің бәсекесі және Болгария үкіметінің импортталған бөлшектерге тарифтерді төмендету және мемлекеттік мекемелерге мыңдаған Maestro сатып алу туралы келісімдерді орындамауы салдарынан сәтсіз аяқталды. Rodacar жасаған 1700-ге жуық Maestro экспортталды, оның ішінде 550 Уругвайға, 400 Аргентинаға және 200 Солтүстік Македонияға. (Толық ақпарат алу үшін жоғарыдағы "Кейінгі дамулар" бөлімін қараңыз.) Maestro/Montego сериясының көптеген интерьерлік бөліктері 1990 жылдардың соңына дейін әртүрлі Land Rover модельдерінде қолданыла берді. Мысалы, Maestro приборлар панелі мен басқару элементтері 1980 жылдардың ортасынан бастап Range Rover Classic-ке, сондай-ақ I сериялы Discovery-ге 1995 жылғы жаңартуға дейін орнатылды. I сериялы Discovery 1998 жылға дейін Maestro фургонының артқы шамдарының жиынтығын да пайдаланды. 1989 жылға дейінгі көптеген Austin Rover автомобильдері сияқты, 1.3 литрлік және 1.6 литрлік Maestro цилиндр басшасын түрлендірмей (қайта өңдеу) немесе жанармай қоспаларын қолданбай, қорғасынсыз бензинмен жұмыс істей алмайды. FBHVC (Британ тарихи көліктер клубы федерациясы) сынақтан өткізіп, қорғасынды алмастыратын жанармай қоспаларын бекітті, олардың құны литріне бірнеше теңге ғана. 1994 жылғы O сериялы қозғалтқыштағы MG EFi, 2.0i және Turbo модельдері жеткілікті түрде берік клапандар мен клапан отырғыштарына ие. Жағдайды сәл күрделендіре түсетін нәрсе – MG Turbo үшін (және иесінің нұсқаулығында) жүргізушілерге тек 4* қорғасынды бензин пайдалануға кеңес берілді. Себебі қорғасынсыз бензин тек 95 RON октандық санымен қол жетімді болды. Турбоқозғалтқыш қорғасынды бензиннің 97 RON жоғары октандық санына сәйкес келді, бұл жануды жақсартады және "қалқып қалу" және турбоқозғалтқыштар үшін зиянды болып табылатын жұмыс істеу кезінде жұқару қаупін азайтады. Қазіргі заманғы жоғары октанды қорғасынсыз бензин толыққанды жарамды балама болып табылады, бірақ автомобильдер нарықта болған кезде ол әлі де жанармай құю станцияларында қол жетімді болған жоқ.

Қытай өндірісі

1997 жылы, Ұлыбританияда Maestro өндірісі тоқтағаннан кейін үш жыл өткен соң, қытайлық Etsong темекі компаниясы автомобильдің құрал-жабдықтары мен зияткерлік меншік құқықтарын сатып алды. 2001 жылы компания оны екі нұсқада қайта өндіріске енгізді: Etsong Lubao QE6400 Ruby және Etsong Lubao QE6440 Laird, бұл екі модель де Қытайдың Циндао қаласында жаңадан салынған арнайы зауытта құрастырылды. QE6400 моделі Maestro хетчбегінің кузовын, ал Montego моделінің алдыңғы бөлігінің стилін пайдаланды, ал QE6440 – панельді фургон нұсқасы болды. Екі автомобиль де Toyota өндірісіндегі қозғалтқыштармен және қоробкаларымен жабдықталды. 2003 жылы Etsong автомобиль жасау бизнесінен шығып, Lubao зауытын Қытайдың ірі автомобиль өндірушілерінің бірі – First Automobile Works (FAW) компаниясына сатты. FAW хетчбекті Jiefang CA6400UA, ал фургонды Jiefang CA6440UA деп саудаға шығарды. FAW негізіндегі автомобильдердің өндірісі 2006 жылы аяқталды, ал 2008 жылы Maestro Van FAW-дан құрал-жабдықтарын сатып алған Sichuan Auto Industry Group Company Ltd компаниясы тарапынан Yema SQJ6450 моделі ретінде қайта іске қосылды. Yema Auto компаниясы автомобильдің дизайнын жаңартқаннан кейін, қазіргі уақытта Yema F99, F10 және соңғы үлгі F12 (2012) сияқты SUV стиліндегі универсалдарды сатуда.

Сатылымдар

Maestro 605 000 данадан астам сатылды, бірақ Ford Escort және Vauxhall Astra-ның табысына жете алмады. 2006 жылдың тамызында Auto Express журналы жүргізген сауалнамада, Maestro соңғы 30 жыл ішінде Ұлыбританияда ең көп сүзіліп қалған тоғызыншы автомобиль болып тіркелді, Ұлыбританияда әлі де 11 574 данасы қолданыста және жұмыс істеуде. 2009 жылы бұл көрсеткіш 777 данаға дейін төмендеді, ал 2023 жылы тек 116 данасы іске қосылды. 1983 жылдың наурыз айының басында ғана сатылымға түскеніне қарамастан, Maestro 1983 жылы 65 000-нан астам сатылыммен Ұлыбританияда ең көп сатылған алтыншы автомобиль атанды. 1984 жылығы толық сатылым жылы 83 000-нан астам сатылымды көрсетті – бұл Maestro үшін кез келген елдегі ең жақсы жылдық көрсеткіш болды. Алдыңғы жылғыдай, 1984 жылы да Ұлыбританияда ең көп сатылған алтыншы автомобиль болды. Дегенмен, 1985 жылы 10-орынға түсіп қалды; бірақ Austin Rover 1984 жылдың маусымында ұқсас өлшемдегі Rover 200 седанының нарыққа шығуының арқасында бұл сегментте өзінің күшті ұстанымын сақтап қалды. 1988 жылы ол Ұлыбританияда ең көп сатылған 14-ші автомобиль болды, ал 1989 жылы, екінші буын Rover 200 ұсынылған жылы, 19-шы орынға төмендеді. Maestro енді сатылым кестесінде ғана емес, 1985 жылдан бастап одан озат кеткен Ford Escort және Vauxhall Astra-дан, сондай-ақ Volkswagen Golf және Peugeot 309 сияқты кейбір шетелдік бәсекелестерден де қалып қойды. Сатылым одан әрі төмендеді, өйткені соңғы Rover 200 Rover Group-тың осы сегменттегі ең жақсы сатушысы ретінде бекітілді, ал Maestro 1990 жылдардың ортасына дейін, соңғы үлгілері сауда орындарынан кеткенге дейін, арзан балама ретінде сатылымда болды.

Халықтық мәдениетте

Аустин және MG Maestro британдық теледидарда өнімді орналастырудың алғашқы мысалы болды. Автомобиль 1983 жылғы наурыз айында шығарылғаннан кейін бірнеше телебағдарламада, соның ішінде BBC-нің "Ертеңгі әлем" бағдарламасында автомобильдің қалай жасалғанын түсіндіру және синтезделген дауыс мүмкіндігін көрсету үшін арналған бөлімде пайда болды. Channel 4 телеканалының "Бруксайд" (1982–2003) сериалында Пол және Аннабель Коллинз есімді кейіпкерлер жоғары деңгейдегі Rover SD1 көлігінен қарапайым Austin Maestro-ға көшті. Олар жаңа Maestro көлігін автосалонда қарап тұрғанда, автомобильді жарнамалап, "Сиқырлы Маэстро!" деп атады. Бұл эпизодтар 1983 жылғы наурыз айында көрсетілді. Сол кездегі заманауи дауыстық басқару жүйесі оларға көлікке "құйма отын қажет" екенін хабарлады. Олар алтын түсті қарапайым комплектацияны таңдады, "компьютерлендірілген нұсқаны" емес. Олардың Maestro-сының тіркеу нөмірі SAB 453Y болды. Ол алғаш рет 1983 жылғы наурызда тіркелді және 1994 жылғы маусымда жарамсыз деп жарияланды. Сондай-ақ 1983 жылы BBC телесериалы "Джульет Браво" (1980–1985) басты кейіпкері, инспектор Кейт Лонгтон (Анна Картерет) алтын Austin Maestro (тіркеу SOJ 626Y) жүргізді. Бұл 1983 жылғы қыркүйектен бастап барлық эпизодтарда және ашылу титрлерінде көрсетілді. Қызығы, Ұлттық Автокөлік дерекқорының мәліметтеріне сәйкес, инспектор Лонгтон жүргізген Y тіркелгілі Austin Maestro алғаш рет 1983 жылғы ақпанда тіркелген – автомобиль ресми түрде шығарылғаннан бір ай бұрын. 1985 жылы ITV сериалы "Кросроудс" (1964–1988) жаңа ашылу титрлерін ұсынды, онда қызыл MG Maestro (тіркеу B54 YDE; оның алғашқы ресми DVLA тіркеуі 1985 жылғы маусымда болды) Бирмингемдегі A38(M) тас жолынан "Кингс Оук" атты ойдан шығарылған ауылдағы "Кросроудс" мотельіне дейін көрінді. Бұл титрлер 1987 жылға дейін сақталды. BBC теледрамасы "Хауардс Уэй" (1985–1990) сериалының алғашқы эпизодында Том Хауард MG Maestro жүргізді. Оның сол кездегі әйелі Жан Хауард Austin Metro жүргізді.