Генри Джордж Грей: Англиялық саяхатшы және Австралия саяси қайраткері

Кіріспе

Англиялық мемлекет қайраткері және австралиялық саясаткер (1802–1894)

Генри Джордж Грей, 3-ші граф Грей (28 желтоқсан 1802 – 9 қазан 1894), 1807 жылдан 1845 жылға дейін Ховик виконты ретінде танымал, Ұлыбритания үкіметіндегі ағылшын мемлекет қайраткері және кабинет министрі болды.

Өмірбаян

Грей – 1830 жылдары премьер-министр болған Чарльз Грейдің, 2-ші Грей графының, үлкен ұлы. Оның әйелі, Уильям Понсонбидің, 1-ші барон Понсонбидің қызы Мэри Понсонби болды. Ол 1821 жылы Кембридж университетінің Тринити колледжіне қабылданды және 1823 жылы аристократтың магистр дәрежесін алды.

Саяси мансап

Ол 1826 жылы Ховик виконты атағымен Винчелсиядан вигтік депутат ретінде парламентке енді, сосын қысқа ғана уақыт Хигам Феррерстен өкілдік етіп, кейін солтүстік сайлау округіне орналасты. 1831 жылы Нортумберлендтен, ал 1832 жылғы Ұлы реформадан кейін Солтүстік Нортумберлендтен сайланды. Ол партиясының басымдығын сақтаған парламентте және кейіннен лорд Мельбурнның премьер-министрлік қызметін атқарған кезде де қатысты. 1830 жылы вигтер билікке келгенде, әкесі премьер-министр болғандықтан, ол соғыс және колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары болып тағайындалды. Бұл оған Ұлыбританияның колониялық иеліктеріне жауапкершілік жүктеді және колониялық мәселелермен жақсы танысуының негізін қалады. Ол сол кезде колониялық реформаторлардың прогрессивті тобына жатты, Эдвард Гиббон Уэйкфилдтің жер және эмиграция мәселелеріндегі көзқарастарын бөлісті және 1834 жылы құлдарды бірден емес, кезең-кезеңмен азат етуге наразылық білдіріп, отставкаға кетті. 1835 жылы ол лорд Мельбурн кабинетіне соғыс хатшысы болып кірді және бірқатар құнды әкімшілік реформаларды жүзеге асырды, әсіресе Үндістандағы әскерге зиян келтіретін тәжірибелерді жойды. 1839 жылы министрлік ішінара қайта құрылғаннан кейін, ол әріптестерінің кейбір прогрессивті көзқарастарын мақұлдамай, тағы да отставкаға кетті. Нортумберлендтің солтүстік бөлігіндегі үш жалпы сайлауда қарсылықсыз жеңіске жеткеннен кейін, Ховик 1841 жылғы жалпы сайлауда жеңіліске ұшырады. Либералдардың биліктен шеттелуі кезінде ол еркін сауда бағытында одан да қарыштап ілгеріледі және лорд Джон Расселдің астық заңдарына қарсы мәлімдемесін күтті. 1845 жылы желтоқсанда сэр Роберт Пил отставкаға кеткеннен кейін лорд Джон Рассел министрлік құруға шақырылғанда, өткен шілдеде әкесі қайтыс болғаннан кейін граф Грей болған Ховик лорд Палмерстон сыртқы істер министрі болса, жаңа кабинетке кіруден бас тартты. Ол өрескелдігі үшін қатты сынға ұшырады, әсіресе келесі шілдеде лорд Палмерстонды қарсылықсыз әріптес ретінде қабылдағанда. Дегенмен, оның осы әрекеті лорд Джон Расселге қиын жағдайдан шығуға көмектесті. Бұл валюталық кеңес ретінде танылды және ол Джеймс Уилсонмен және Маврикийдегі отарлық үкіметпен бірлесіп алғашқысын құрды. 1848 жылы Грей Мельбурн қаласын өкілдік ететін Жаңа Оңтүстік Уэльс заң шығарушы кеңесіне сайланды, бірақ ол колонияға бармағанына қарамастан, оның орны бос деп жарияланды. Бұл сайлау Сиднейден басқаруға қарсы наразылық болды және 1850 жылы Грей Австралия колониялары туралы заң жобасын ұсынды, ол ауданды Жаңа Оңтүстік Уэльстен бөліп, Виктория колониясын құрды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол өзінің колониялық саясатының тарихын және қорғауын лорд Джон Расселге хаттар түрінде жазды («Лорд Джон Рассел әкімшілігінің колониялық саясаты», 1853). 1852 жылы ақпанда әріптестерімен бірге отставкаға кетті. Сол жылдың желтоқсанында құрылған Абердин министрлігінде оған орын табылмады, және Қырым соғысы кезінде қоғамдық пікір оны соғыс министрі лауазымына ең лайықты деп көрсеткенімен, ол ешқашан қайтадан мемлекеттік қызмет атқармады. Өмірінің қалған бөлігінде ол қоғамдық істерді қатаң сынға алды. 1858 жылы ол парламенттік реформа туралы (1864 жылы қайта басылған) еңбек жазды, 1888 жылы Ирландияның жағдайы туралы тағы бір еңбек жазды, ал 1892 жылы АҚШ тарифтері туралы жазды. Соңғы жылдары ол жер, ондық, валюта және басқа да қоғамдық мәселелер туралы маңызды хаттарды «The Times» газетіне жиі жариялап тұрды. Оның ең маңызды парламенттік сөздері 1866 жылы ирландтық мәселелер жөніндегі комитет құру туралы ұсыныс жасағанда және 1878 жылы Үндістандағы Биконсфилд кабинетінің саясатына қарсы күрескенде болды. Дегенмен, ол лорд Биконсфилдті таратылған кезде қолдады, ал Уильям Эварт Гладстонның билікке келуіне одан да үлкен алаңдады. Ол Гладстонның «Үй билігі» саясатына қарсы күресті. Олардың балалары болмады. Ол 1879 жылдың қыркүйегінде қайтыс болды. Лорд Грей одан он бес жыл өмір сүрді және 1894 жылдың 9 қазанында 91 жасында қайтыс болды. Оның мұрагері оның жүрегі туысы Альберт Грей (1851 жылы туған) болды. Жаңа Зеландияның Окленд қаласындағы Ховик қалашығы графтың құрметіне аталған.

He entered parliament in 1826, under the title of Viscount Howick, as Whig member for Winchelsea, and then briefly for Higham Ferrers before settling for a northern constituency. Northumberland in 1831 was followed by North Northumberland after the Great Reform Act 1832. He remained in the parliaments dominated by his party and later by Lord Melbourne as Prime Minister. On the accession of the Whigs to power in 1830, when his father became prime minister, he was made Under Secretary of State for War and the Colonies. This gave him responsibility for Britain's colonial possessions and laid the foundation of his intimate acquaintance with colonial questions. He belonged at the time to the more advanced party of colonial reformers, sharing the views of Edward Gibbon Wakefield on questions of land and emigration, and resigned in 1834 from dissatisfaction that slave emancipation was made gradual instead of immediate. In 1835 he entered Lord Melbourne's cabinet as Secretary at War, and effected some valuable administrative reforms, especially by suppressing malpractices detrimental to the troops in India. After the partial reconstruction of the ministry in 1839, he again resigned, disapproving of the more advanced views of some of his colleagues. After being returned unopposed at the first three general elections in Northern division of Northumberland, Howick was defeated at the 1841 general election. During the exile of the Liberals from power he went still farther on the path of free trade, and anticipated Lord John Russell's declaration against the corn laws. When, on Sir Robert Peel's resignation in December 1845, Lord John Russell was called upon to form a ministry, Howick, who had become Earl Grey by the death of his father in the preceding July, refused to enter the new cabinet if Lord Palmerston were foreign secretary. He was greatly censured for perverseness, and particularly when in the following July he accepted Lord Palmerston as a colleague without remonstrance. His conduct, nevertheless, afforded Lord John Russell an escape from an embarrassing situation. It became known as a currency board and he set up the first one in cooperation with James Wilson and the Mauritian colonial government in Mauritius. In 1848 Grey was elected to the New South Wales Legislative Council representing the City of Melbourne despite never visiting the colony; his seat was declared vacant in 1850 due to his non attendance. This election was a protest against rule from Sydney and in 1850 Grey introduced the Australian Colonies Government Act which separated the district from New South Wales to become the colony of Victoria. After his retirement he wrote a history and defence of his colonial policy in the form of letters to Lord John Russell (Colonial Policy of Lord John Russell's Administration, 1853). He resigned with his colleagues in February 1852. No room was found for him in the Aberdeen ministry formed in December that year, and although during the Crimean struggle public opinion pointed to him as the fittest man as minister for war, he never again held office. During the remainder of his long life he exercised a vigilant criticism on public affairs. In 1858 he wrote a work (republished in 1864) on parliamentary reform; in 1888 he wrote another on the state of Ireland; and in 1892 one on the United States tariff. In his latter years he was a frequent contributor of weighty letters to The Times on land, tithes, currency and other public questions. His principal parliamentary appearances were when he moved for a committee on Irish affairs in 1866, and when in 1878 he passionately opposed the policy of the Beaconsfield cabinet in India. He nevertheless supported Lord Beaconsfield at the dissolution, regarding William Ewart Gladstone's accession to power with much greater alarm. He was a determined opponent of Gladstone's Home rule policy. They had no children. She died in September 1879. Lord Grey survived her by fifteen years and died on 9 October 1894, aged 91. He was succeeded in the earldom by his nephew, Albert Grey (born 1851). The suburb of Howick in Auckland, New Zealand, is named after the earl.