Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Новая Шотландияның 1-ші премьері (шілде 1867 – қыркүйек 1867)
1st Premier of Nova Scotia (July 1867 – September 1867
Хирам Бланшард (17 қаңтар 1820 – 17 желтоқсан 1874) – Новая Шотландия заңгері, саясаткер және Новая Шотландияның тұңғыш премьері. Бланшард 1859 жылы Инвернесте Новая Шотландия заң шығарушы жиналысына либералдық партиядан сайланды.
Hiram Blanchard (January 17, 1820 – December 17, 1874) was a Nova Scotia lawyer, politician, and the first premier of Nova Scotia. Blanchard won election to the Nova Scotia legislative assembly in Inverness in 1859 as a Liberal.
Ерте өмір
Хирам Бланшар 1820 жылдың 17 қаңтарында Новая Шотландияның Вест-Ривер қаласында әкесі Джонатан Бланшар мен анасы Сара Гоггинстің ұлы ретінде дүниеге келді. Хирам ағасы Жотам Бланшармен бірге Пикто академиясында оқыды. Бітірген соң Бланшар Новая Шотландияның Гайсборо қаласында заңды оқуға кірісті, ол болашақ Новая Шотландия Ассамблеясының мүшесі Уильям Фредерик Десбаррмен бірге оқыды. 1841 жылдың қараша айында 21 жасында ол адвокат ретінде қабылданды. 1842 жылы Элиза Кантреллге үйленгеннен кейін, 1843 жылдың сәуір айында ол барристер (іс жүргізуші) ретінде аккредиттелді. Барға қабылданғаннан кейін көп ұзамай Бланшар Новая Шотландияның Порт-Худ деген шағын теңіз жағалауындағы ауылында заң кеңсесін ашып, Антигониш және Гайсборо соттарында іс жүргізді. Ұзақ уақыт өтпей, Бланшар куәгерлерді тексерудегі шеберлігі және фактілерді нақты баяндауымен заңгерлер арасында жақсы беделге ие болды. 1860 жылы Бланшар Галифаксқа көшіп, Джозеф Хау үкіметіндегі сол кездегі бас прокурор және теміржол комиссары Джонатан МакКаллимен серіктестік құрды. Ол онда болашақ федералды әділет министрі және Новая Шотландияның Жоғарғы сотының бас судьясы Джеймс Макдональд сияқты тұлғаларға қарсы талас-тартыс жүргізді. Новая Шотландияның Жоғарғы сотының бас судьясы Чарльз Джеймс Тауншенд Маккалли мен Бланшардың соттағы пікір алмасуын бақылап, "олардың соттағы күресін тыңдау өте қызықты және пайдалы болды. Екеуі де жоғары және ардақты мінезге ие адамдар еді, олар ісін жеңу үшін ешқандай арсыздыққа бармас еді" деп мәлімдеді.
Hiram Blanchard was born in West River, Nova Scotia, on January 17, 1820, to father Jonathan Blanchard and mother Sarah Goggins. Hiram attended the same school as his brother, Jotham Blanchard, Pictou Academy. After graduating, Blanchard began studying law at Guysborough, Nova Scotia, with future Nova Scotia House of Assembly member William Frederick DesBarres and was admitted to the bar as an attorney at age 21 in November 1841. Marrying Eliza Cantrell in 1842, he was admitted to the bar as a barrister in April 1843. Shortly after his admission to the bar, Blanchard opened up a law office in the small seaside village of Port Hood, Nova Scotia, practising in the law courts of Antigonish and Guysborough. In a short time, Blanchard gained a reputation amongst those in the legal profession for his skill in examining witnesses and clear presentation of facts. In 1860, Blanchard moved to Halifax and became engaged in a partnership with Jonathan McCully, then Solicitor General and railway commissioner in the government of Joseph Howe. There, he argued against characters such as James MacDonald, the future federal Minister of Justice and Chief Justice of the Supreme Court of Nova Scotia. Charles James Townshend, a Chief Justice of the Supreme Court of Nova Scotia, observed the courtroom encounters of McCully and Blanchard, commenting " it was delightful and instructive to listen to [their] forensic battle. Both were men of high and honourable character, incapable of any unworthy schemes to win their cases."
Саяси мансап
1860 жылы Уильям Янг саясаттан кетіп, Новая Шотландияның бас судьясы болды. Бланшар осы кезге дейін саясатқа араласуға өте тартынған болатын. 1859 жылғы Новая Шотландия сайлауына Рим-католиктер мен протестанттар арасындағы қақтығыстар ықпал еткенімен, Хайрам Бланшардтың Инвернесс сайлау округінде либералдардың жеңісі «барлығына тең құқық, ешкімді шектемеу, ешкімге артықшылық бермеу» платформасына негізделді. Бланшар діни даулардан жоғары тұрып, өзі пресвитериан болғанына қарамастан, Рим-католик қауымдастығында жеңіске жетті. Новая Шотландия Ассамблеясында Бланшар сол кездегі Новая Шотландиядағы екі әлсіз топ – ақыл-есі дұрыс емес адамдар мен саңыраулардың жағдайына ерекше назар аударды. Премьер-министр Чарльз Таппердің тегін білім беру бастамасын қолдағанмен, Бланшар мектептерді Новая Шотландияның Атқару кеңесінің мүшелерінен құралған кеңес басқаруы керек деген пікірге қарсы болды. Бланшар конфедерация идеясын жақтады, және 1867 жылы Новая Шотландия Канаданың құрамына кіргеннен кейін, ол консервативтік партияның бас прокуроры және үкімет басшысы болды, себебі Чарльз Таппер федералды саясатқа қатысу үшін үкімет басшысы лауазымынан бас тарған еді. Алайда, Бланшар бұл жаңа лауазымда үш айдан да аз уақыт отырды. 1867 жылдың қыркүйек айында өткен провинциялық сайлауда Новая Шотландияның конфедерацияға кіру мәселесі үкіметтің Уильям Аннанның Конфедерацияға қарсы партиясының пайдасына құлауына әкелді, ал жаңадан сайланған Ассамблеяда Бланшарды қоса алғанда, бар болғаны екі депутат конфедерация идеясын қолдады. 1868 жылы Бланшардың Инвернесс сайлау округіне қайта сайлануы жарамсыз деп жарияланды, өйткені ол жақында өзінің провинциясындағы федералды үкіметтің заң кеңесшісі болып тағайындалған еді. Кезекті сайлауда Бланшар жеңіліске ұшырады. 1871 жылғы сайлауда ол қайтадан сайланды және 17 желтоқсан 1874 жылы Галифакста қайтыс болғанға дейін оппозицияның жетекшісі қызметін атқарды. Бланшардан төрт қызы мен әйелі қалды.
In 1860, William Young left politics to become chief justice of Nova Scotia. Blanchard had been very reluctant to become involved in politics until up to just before this time. The 1859 Nova Scotia election was largely influenced between the ongoing squabbles between Roman Catholic and Protestant populations, but Hiram Blanchard's election win for the Liberals in his constituency of Inverness was based on a platform of "equal rights to all, proscription of none, favouritism to none". Blanchard rose above religious quarrels and managed to win in a Roman Catholic community, even though he was a Presbyterian himself. In the Nova Scotia House of Assembly, Blanchard drew particular attention to the plight of the insane and the deaf, two disadvantaged groups in Nova Scotia at the time. Although he supported the free schooling initiative of Premier Charles Tupper, Blanchard objected to the idea that schools should be governed by a council made up of members of the Executive Council of Nova Scotia. Blanchard supported the idea of confederation, and after Nova Scotia became a part of Canada in 1867, he became attorney general and leader of the Conservative Party government, as the position of leader of the government had been vacated by Charles Tupper following his run for federal politics. However, Blanchard was in his new found position for less than three months. In the September 1867 provincial election, the issue of Nova Scotia's entry to the confederation led to the government's demise in favour of William Annand's Anti Confederation Party, and in the newly elected Assembly, only two members, Blanchard included, supported the idea of confederation. In 1868, Blanchard's re election to his constituency of Inverness was declared invalid as he had recently been appointed the legal advisor for the federal government in his province. In the subsequent by election, Blanchard was defeated. In the 1871 election, he was once again elected, serving as leader of the opposition until his death on December 17, 1874, at Halifax. Blanchard was survived by his four daughters and wife.