Англия, Шотландия және Ұлыбританияның герцогтықтарының тізімі

Кіріспе

Бұл мақалада Англия, Шотландия, Ұлыбритания, Ирландия және Біріккен Корольдіктегі жұрлықтарда қазіргі кезде бар, жойылған, тоқтатылған, мұрагерсіз қалған немесе алынып тасталған барлық герцогтықтардың тізімі келтірілген.

Англияға герцогтықтарды енгізу

Англияның Эдуард III алғашқы үш герцогтығын (Корнуолл, Ланкастер және Кларенс) құрды. Оның үлкен ұлы Эдуард, Қара Принц, 1337 жылы Корнуолл герцогы, алғашқы ағылшын герцогы атанды. Принц қайтыс болғаннан кейін екі апта өткен соң, герцогтық оның 9 жасар ұлы Ричард Бордоға қайта құрылды, ол кейіннен атасының орнын Ричард II басып алды. Корнуолл герцогтары өздерінің титулында реттік нөмірді көрсетпейді. Екінші герцогтық бастапқыда Генрих Гросмонтқа, Ланкастердің 1-ші герцогына берілді, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін Эдуард III-нің үшінші ұлы Джон Гонтқа, Ланкастердің 1-ші герцогына қайта құрылды. Сол күні Эдуард III өзінің екінші ұлы Лионель Антверпенге, Кларенстің 1-ші герцогына да герцогтық тағайындады. Ричард II кәмелетке толғанда, ол соңғы екі інісіне бір күні герцогтықтар берді: Эдмунд Лэнгли, Йорктің 1-ші герцогы және Томас Вудсток, Глостердің 1-ші герцогы. Бастапқыда герцогтықтар корольдық қаны бар адамдарға, туыстық немесе некелік байланыс арқылы берілді (төмендегі тегтер тізілімін қараңыз). Орта ғасырдың соңына қарай, дәстүрлі түрде 1485 жылғы 22 тамыздағы Босворт шайқасымен белгіленген, барлығы 31 герцогтық (16 түрлі атағы бар) құрылды; алайда, Корнуолл, Ланкастер және Саффолк герцогтықтары ғана сақталды. Корнуолл герцогтығы мұрагермен тығыз байланысты болды, ал Ланкастер герцогтығы Корольдік меншікке айналды. Норфолктің алғашқы герцогы 1485 жылы Босворт шайқасында қаза тапты. Үш онжылдықтан кейін Генрих VIII Норфолк герцогтығын оның ұлына қайтаруға бұйрық берді. Елизавета I таққа отырғанда, жалғыз тірі герцог Томас Говард, Норфолктің 4-ші герцогы болды. Елизавета ешқандай жаңа герцогтар жасамады және 36 жасында Томас Говардты Шотландия королевасы Мэриге үйлену және оны тақтан құлатуға тырысқаны үшін өлім жазасына кесті. 1572 жылға қарай бұл жұрттық топ жойылды және оның билігінің соңғы 30 жылында герцогтар болған жоқ. Англия жұрттығындағы қазіргі герцогтықтар Стюарт дәуірінде құрылды (немесе Норфолк пен Сомерсет жағдайында қалпына келтірілді), 1623 жылы Джеймс I Джордж Вильерске Букингем герцогтығын қайта құрудан бастап. Корнуолл герцогтығы мен Ланкастер герцогтығынан (үлкен аумақтармен бірге келетін) басқа, Англиядағы барлық герцогтық титулдар корольдік патент немесе жарғы бойынша құрылды және ұсталды, емес, тікелей иелену құқығы бойынша емес. Осының салдарынан герцогтық титулына мұрагерлік ережелері патентте нақты көрсетілген және міндетті түрде сәйкес келмейді, сондай-ақ мүліктік мұрагерлік туралы жалпы заңдармен де сәйкес келмейді. Мысалы, мұрагер әдетте герцогтық титулын соңғы иеленушінің мұрагері болғандықтан емес, титул алғаш берілген адамнан шыққандықтан алады, сондықтан герцогтың толыққанды қызы жартылай туысынан басымдық алады, егер ол алғашқы иеленушіден тікелей туыстығын дәлелдей алса.

Edward III of England created the first three dukedoms of England (Cornwall, Lancaster, and Clarence). His eldest son Edward, the Black Prince, was created Duke of Cornwall, the first English Duke, in 1337. Two weeks after the Prince's death the dukedom was recreated for his 9 year old son Richard of Bordeaux, who would eventually succeed his grandfather as Richard II. The Dukes of Cornwall are not numbered as part of their style. The second dukedom was originally given to Henry of Grosmont, 1st Duke of Lancaster, but upon his death was re created for the 3rd son of Edward III, John of Gaunt, 1st Duke of Lancaster. On that same day Edward III also created a dukedom for his second son, Lionel of Antwerp, 1st Duke of Clarence. When Richard II reached majority, he created dukedoms for his last two uncles on the same day: Edmund of Langley, 1st Duke of York, and Thomas of Woodstock, 1st Duke of Gloucester. Originally, dukedoms were created for those who had royal blood, either by descent or marriage (see below, list of surnames). By the end of the Middle Ages, traditionally marked by the Battle of Bosworth Field on 22 August 1485, a total of 31 dukedoms (with 16 distinct titles) had been created; yet only those of Cornwall, Lancaster and Suffolk remained. The Duchy of Cornwall was permanently associated with the heir apparent, and the Duchy of Lancaster became Crown property. The first Duke of Norfolk had died in the battle of Bosworth Field in 1485. Three decades later the Dukedom of Norfolk was restored to his son by Henry VIII. Thus when Elizabeth I came to power the only living duke was Thomas Howard, 4th Duke of Norfolk. Elizabeth did not create any dukes, and she beheaded Thomas Howard at the age of 36 for plotting to wed Mary, Queen of Scots and overthrow her. By 1572, this class of peerage was extinct, and there were no dukes in the last 30 years of her reign. The extant dukedoms in the Peerage of England were all created (or restored, in the cases of Norfolk and Somerset) in the Stuart period, beginning with James I's re creation of the dukedom of Buckingham in 1623 for George Villiers. With the possible exception of the Duchy of Cornwall and the Duchy of Lancaster (which come with great territories attached), all ducal titles in England have been created and held by royal patent or charter, and not by tenure. As a result, the rules of succession to a ducal title are usually explicitly laid out in the patent, and are not necessarily consistent, nor do they coincide with common inheritance laws on property. For instance, an heir does not usually inherit the ducal title by virtue of being the heir of the last holder, but by virtue of descent from the first person to whom the title was given, so a full blood daughter of a duke may be superseded by a half blood male relative who can prove direct descent from the first holder.