Кіріспе

Микронезияның Яп штатындағы атолл, сондай-ақ Олеай деп те аталады, Тынық мұхитындағы Батыс Каролина аралдарындағы 22 аралдан тұратын маржан атолы болып табылады. Бұл атолл Микронезия Федерациясының Яп штатындағы заң шығару округін құрайды және шамамен Ифалик аралының батыс-солтүстік бағытында және Эаурипик аралының солтүстік-шығысында орналасқан. Волей – атоллды құрайтын ең үлкен аралдың атауы, ол солтүстік-шығыста жатыр. 2000 жылы атоллда 1,081 адам тұрды, оның ауданы 4,5 км² құрайды.

География

Аралдар сегіздік пішіндес екі еселенген атол құрайды, жалпы ұзындығы және ені ; алайда, оңтүстік шетіндегі рифтің көп бөлігі су астында немесе жетілмеген. Солтүстік және шығыс шеттерінде бірнеше салыстырмалы түрде ірі аралдар бар. Батыс лагунасы шығыс лагунасынан терең және кең. Екі компонент те бір су асты тауының бөлігі. Екі компоненттің жалпы құрлық көлемі тек қана .

Тарих

Каролин аралдарының жергілікті халқын құрайтын микронезиялықтардың австронезиялық ата-бабалары шамамен 200 жылы аралдарға келді. Кейіннен Волей тілінің кейбір қолданушылары арасында 1913 жылға дейін қолданылған жазудың болуы Волейді Каролин аралдарының арасында мәдени жағынан ерекше етті. Волей шамамен 1500 жылдан бастап Яп империясының қарауында болған Япқа жақын аралдардың бірі болды. 1686 жылы Волей испан империясының бақылауына өтті және испан Шығыс Үнділерінің бір бөлігі ретінде Каролин аралдарының қалған бөлігімен бірге басқарылды. Испания 1899 жылы аралдарды Германия империясына сатты. 1914 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыстың басында, Жапония империясы Тынық мұхитындағы Германияның иеліктерін, соның ішінде Волейді басып алды. 1919 жылғы Версаль шартына сәйкес соғыстан кейін аралдарды басқаруға Ұлттар Лигасының мандаты берілді, содан кейін Жапония Оңтүстік теңіздер мандаты арқылы Волейді басқарды. 1944 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде одақтас күштер Мариана аралдарына жақындағанда, Жапон императорлық армиясының 50-ші тәуелсіз аралас бригадасы мен Жапон императорлық теңіз күштерінің 44-ші базалық күзет бөлімшесі және 216-шы базалық құрылыс бөлімшесінің 6426 әскері Волейді күшті нығайтты. Олар Вольф аралын толығымен тегістеп, 1003 метрлік ұшу жолағы және 625 метрлік рулдеу жолағы бар әуежайға айналдырды. Сонымен қатар, Волей аралының оңтүстік-батыс бөлігінде гидросамолеттер үшін тұрақ құрылып, батысқа қарай Марияон аралында метеостанция орнатылды. 1945 жылдың ортасына дейін одақтас авиациясы атол мен оның әскери нысандарын көп рет бомбалады, оның қорғаушыларын жер астына тығылып, оларды жабдықтаудан және күштермен толықтырудан оқшаулады. 1945 жылдың 2 қыркүйегінде Жапонияның капитуляциясына дейін бастапқы 6426 жапондық гарнизонынан тек 1650 адам ғана тірі қалды, ал қалғандары көбінесе одақтастардың бомбалауынан емес, аштық пен аурудан қайтыс болды. 1945 жылдың 17 қыркүйегінде АҚШ-тың эсминец-эскорты "Слоат" аман қалған жапондықтарды алып кетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін атол АҚШ-тың бақылауына өтті. АҚШ 1947 жылдан 1979 жылға дейін Волейді Тынық мұхиты аралдарының сенімдік территориясының бөлігі ретінде басқарды, бұл Біріккен Ұлттар Ұйымының сенімдік территориясы болды, содан кейін Волей тәуелсіз Микронезия Федеративтік Штаттарының құрамына кірді.

Көлік

Микронезия Федеративтік Мемлекеттерінің Азаматтық авиация бөлімі басқаратын Волей азаматтық әуеайлағы Фалалап аралында орналасқан. Яп халықаралық әуежайынан оңтүстік-шығысқа және аралдың негізгі елді мекендерінен солтүстік-шығысқа қарай орналасқан. 1200 фут (366 м) ұзындығындағы ұшу-қону жолағы 1992 жылдан бері күтімсіз қалған, және әуеайлақ ұшу-қону жолағының күрт нашарлауы мен үкіметтің жөндеу жұмыстарын жүргізбеу шешіміне байланысты жабылды. Әуеайлақ жабылу алдында, Каролина аралдары әуе компаниясы оған чартерлік рейстер ұсынған. Ұшу жолағы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон империясымен салынған. Соғыстан кейін ол қысқа мерзімге АҚШ-тың Волейи әскери-теңіз базасы, флот поштасы #3246 болып табылды.