Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ президенті Авраам Линкольннің қауіпсіздік күзетшісі Уорд Хилл Ламон (6 қаңтар 1828 – 7 мамыр 1893) – АҚШ президенті Авраам Линкольннің жеке досы және өз еркімен тағайындалған күзетшісі. Ламон Линкольн 1865 жылғы 14 сәуірде Форд театрында қаныққан түнде болмаған, себебі Линкольн оны Вирджиния штатының Ричмонд қаласына жіберген.
Bodyguard of President of the United States Abraham Lincoln
Ward Hill Lamon (January 6, 1828 – May 7, 1893) was a personal friend and self appointed bodyguard of U. S. President Abraham Lincoln. Lamon was famously absent the night Lincoln was assassinated at Ford's Theatre on April 14, 1865, having been sent by Lincoln to Richmond, Virginia.
Өмірбаян
Ламонның тегі кейбір туыстары "е" әрпімен, ал енді біреулері "а" әрпімен жазған, бірақ айтылуы орфографиясына қарамастан "лимон" болып келді. Ламонның Линкольнмен арақатынасын Клинт Клей Тилтон "Линкольн және Ламон" кітабында зерттеген. Ламон Вирджиния штатының Винчестер қаласының жанында дүниеге келді, екі жыл медицина оқыды және 19 жасында туыстарымен бірге тұру үшін Иллинойс штатының Дэнвилл қаласына көшіп кетті. Ол Луисвилл университетінде заң білімін алды және 1851 жылы Иллинойс штатының адвокатурасына қабылданды. 1850 жылы ол Вирджинияға қайтып, Анжелина Тернерге үйленді, сосын Иллинойсқа оралып, заңгерлікпен айналысты. Анжелина Эхуд пен Присцилла Строд Тернердің қызы болды, олардың Батыс Вирджиния штатының Беддингтон қаласындағы үйі 2002 жылы Присцилла Строд Тернер үйі деп тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енгізілді. Анжелина 1859 жылдың сәуір айында қайтыс болды, одан Ламонның әпкесі, Уильям Морганның Данвиллде тәрбиелеген Дороти деген қызы қалды. 1860 жылдың қараша айында Ламон судья Стивен Т. Логанның қызы Салли Логанға үйленді. Логан 1851 жылдан 1854 жылға дейін Линкольннің заң серіктесі болған.
Lamon's family name was spelled by some relatives with an "e" and by others with an "a", and was pronounced as "lemon" regardless of spelling. Lamon's relationship with Lincoln has been traced by Clint Clay Tilton in Lincoln and Lamon. Lamon was born near Winchester, Virginia, studied medicine for two years, and moved to Danville, Illinois, when he was 19 to live with relatives. He attended the University of Louisville to receive his law degree and was admitted to the Illinois bar in 1851. In 1850, he moved back to Virginia, married Angelina Turner, and then returned to Illinois to practice law. Angelina was a daughter of Ehud and Priscilla Strode Turner, whose house at Beddington, West Virginia, was listed on the National Register of Historic Places in 2002 as the Priscilla Strode Turner House. Angelina died in April 1859, leaving a daughter, Dorothy, who was raised in Danville by Lamon's sister, Mrs. William Morgan. In November 1860, Lamon married Sally Logan, daughter of Judge Stephen T. Logan. Logan had been Lincoln's law partner from 1851 to 1854.
Линкольнмен алғашқы жылдары
Лэмонның Линкольнмен кәсіби байланысы 1852 жылы басталды. Ламон Ескі Сегізінші сот округінің прокуроры болды, содан кейін 1858 жылы Иллинойс штатының Блумингтон қаласына көшті. Ламонның Оңтүстікке деген симпатиясы және аболиционизмге деген жеккөрушілігі оны Линкольннен ерекшелендірсе де, екеуі өте әртүрлі болғанына қарамастан, достықтарын сақтап қалды. Ламон сол кезде жас Республикалық партияға қосылып, 1860 жылы Линкольн үшін үгіт жүргізді. Линкольн Республикалық партияның үміткерлігі үшін Нью-Йорк сенаторы Уильям Сьюардқа қарсы күресті, ал Ламон достығын көрсету үшін конвенцияға Линкольн жақтастарымен залды толтыру үшін қосымша билеттер басып шығарды. Линкольн президент болып сайланғанда Ламон шетелдік дипломатиялық қызметке үміттенеді, бірақ досынан "Қымбатты Хилл, мен сені қажет етемін. Мен сенімен бірге Вашингтонға барып, ұзақ уақытқа дайындалуымды қалаймын" деген хат алды. Содан кейін Ламон 1861 жылдың ақпан айында Спрингфилдтен (Иллинойс штаты) Вашингтонға сапарға шықты. Бұл сапар оқиғаларға толы болатыны белгілі болды.
Lamon's professional association with Lincoln started in 1852. Lamon became the prosecuting attorney for the Old Eighth Judicial district and subsequently moved to Bloomington, Illinois, in 1858. While Lamon had Southern sympathies and his hatred of abolitionism set him apart from Lincoln, they remained friends, despite their very different characters. Lamon joined the then young Republican Party and campaigned for Lincoln in 1860. Lincoln was up against New York Senator William Seward for the Republican nomination, and Lamon proved his friendship by printing up extra tickets for the convention to fill the hall with Lincoln supporters. When Lincoln was elected president, Lamon hoped for a foreign diplomatic post but received a letter from his friend that said, "Dear Hill, I need you. I want you to go to Washington with me and be prepared for a long stay." Lamon then accompanied him as he traveled from Springfield, Illinois, to Washington D. C. in February 1861. This trip would prove to be eventful.
Ламон және Балтиморлық заговор, 1861 жыл
Ламон физикалық жағынан күшті адам болған және президенттігі кезеңінде Линкольнді күзетуді жиі өзіне міндет еткен. 1861 жылдың ақпан айында детектив Аллан Пинкертон Линкольн Вашингтонға инаугурациясына бара жатқанда Балтиморда өлтірілу жоспарын ашты. Пинкертон Линкольнге қаладағы пойыз станциялары арасында жоспарланғандай емес, түн ортасында тікелей Вашингтонға пойызбен баруды кеңес берді. Ламон онымен бірге жүретін жалғыз дос болды. Ламон мен Пинкертон президент сайланған адамды қорғау мәселесінде қатысты дауға түсті. Ламон Линкольнге "револьвер мен Боуи пышағын" ұсынды, бірақ Пинкертон "Линкольн мырзаның ұлттық астанаға қарулы кіргені туралы ешқашан айтылғанын қаламас едім" деп қарсылық білдірді. Екі адам Ламонның Чикаго журналына Вашингтонға ертерек келгендерін хабарлау ниетіне келіспеді, себебі Пинкертон, ақылдырақ болып, жоспарларын өзгертуді жариялауды қаламады. Пинкертонның оқиға туралы баяндамасында ол Ламонды "ақылсыз, өзімшіл ақымақ" деп кемсітетін сөздер келтірді. Пинкертон Уильям Херндонға өзінің баяндамасын көшіруге рұқсат берді, оны Ламон Херндонның қағаздарын сатып алып, «Абрахам Линкольннің өмірі» атты кітабын жазу үшін алды. Алайда, Херндон алғаш рет Пинкертонның баяндамасының көшірмелерін сұрағанда, Пинкертон белгілі бір материалды құпия ұстау шартымен келісті, атап айтқанда Ламон туралы пікірлерін атады. Линкольн түні бойы Балтимордан жасырын өтті. Линкольн ханым мен басқаларды тасымалдаған пойыз келесі күні Балтимор арқылы қауіпсіз өтті, Пинкертонның пойызға шабуыл жасау үшін қол гранаталары мен өрт сөндіру бомбалары қолданылатынын мәлімдегеніне қарамастан. Ламон биографиядағы оқиғаға сенбеуін былай түйіндеді: «Бұл ешқандай қастандық болмады, – жүз, елу, жиырма, үш адамнан тұратын ешқандай қастандық болмады; тіпті бір адамның жүрегінде де Балтиморда Линкольн мырзаны өлтіру үшін нақты мақсат болған жоқ».
Lamon was a physically imposing man, and during the presidency, often took it upon himself to guard Lincoln. In February 1861, detective Allan Pinkerton uncovered a plot whereby Lincoln would be assassinated when he arrived in Baltimore on his way to his inauguration in Washington. Pinkerton advised Lincoln that rather than ride publicly through the city between train stations as planned, he should take a midnight train straight through to Washington. Lamon was the sole friend chosen to accompany him. Lamon and Pinkerton famously clashed over the President elect's protection. Lamon offered Lincoln "a Revolver and a Bowie Knife" but Pinkerton protested that he "would not for the world have it said that Mr. Lincoln had to enter the national Capital armed". The two men further disagreed over Lamon's desire to alert the Chicago Journal to their early arrival in Washington because Pinkerton, more prudently, wished not to publicize their change of plans. In Pinkerton's account of the plot, he wrote disparagingly of Lamon, referring to him as a "brainless, egotistical fool". Pinkerton allowed William Herndon to copy his report, which was obtained by Lamon when he purchased Herndon's papers to write his Life of Abraham Lincoln. However, when Herndon first requested copies of Pinkerton's report, Pinkerton agreed only on the condition that certain material be kept confidential, specifically naming his remarks about Lamon. Lincoln was secreted through Baltimore during the night. The train carrying Mrs. Lincoln and others went through Baltimore unharmed the next day, despite the claim of Pinkerton that hand grenades and firebombs would be used to attack the train. Lamon summed up his disbelief in the plot in the biography: "It is perfectly manifest that there was no conspiracy, – no conspiracy of a hundred, of fifty, of twenty, of three; no definite purpose in the heart of even one man to murder Mr. Lincoln in Baltimore."
Ламон АҚШ Маршалы және Линкольнмен қарым-қатынасы 1861-1865
1861 жылы инаугурациядан кейін көп ұзамай Линкольн Ламонды Колумбия округінің АҚШ маршалы етіп тағайындады; ол 1865 жылғы маусымда қызметтен кетті. Ламонның маршал ретінде алғашқы ісінің бірі 1861 жылғы наурыз айында Форт Самтерге, Оңтүстік Каролинаға барып, форттың қолбасшысы майор Роберт Андерсонмен және губернатор Фрэнсис Пикенспен кездесу болды. Ламонның бұл сапарға қатысты міндеттері туралы әртүрлі мәліметтер бар. Бір дерек бойынша, Ламон Линкольн жіберген бірнеше өкілдің бірі ғана болған, алғашқысы – капитан Густав Фокс, ол Форт Самтерді теңіз арқылы көмектесуге болатынын анықтау үшін барған. Ламон Линкольннің тағы бір Иллинойс досы Стивен Хёрлбутпен бірге жіберілді, Ламонның сапары Хёрлбуттың Чарльстондағы Одаққа қарсы көңіл-күйді өлшеу мақсатынан назар аудару үшін болған (ол жоғары екенін анықтады). Ламон губернатор Пикенспен кездесіп, үкіметтің Форт Самтерден кетуге ниетті екенін хабарлағандықтан Линкольннің наразылығына ұшырады. Тағы бір мәліметте Ламон Линкольннің толық сенімімен сапар шеккені айтылады: «Бұл батылдық талап етті және сапар Секретар Сьюардтың қарсылығына қарамастан жасалды. «Мырза Хатшы, – деді Линкольн, – Мен көп қиын жағдайларда болғанымды білемін және ол ешқайсысынан шыға алмаған жоқ. Әй, құдай-ау! Мен тәуекел етемін. Бар, Ламон, және Құдай сені құрметтесін!» Тағы бір мәліметте Ламон Сьюардтың ықпалында болғаны және Линкольнді ашуландырғаны айтылады: «Сьюардтың ықпалымен ол губернатор Пикенске гарнизонды шығаруды ұйымдастыру үшін келгенін айтты және қайтып келгеннен кейін губернаторға бірнеше күннен кейін эвакуацияға көмектесу үшін қайта келетінін жазды. Сондай-ақ, ол майор Андерсонға ешқандай көмек көрсетілмейтінін түсіндірді. Бұл өте қайсаңдық еді, және Линкольн Ламонның Пикенске жазған хаты туралы естігенде, ол адамның мұндай мәлімдеме жасауға ешқандай құқығы жоқ екенін ашуланып жоққа шығарды». Форт Самтерге жасалған сапарларды есептемегенде, маршалдың лауазымы қиын болған жоқ және Ламонға Президентке тікелей қол жеткізуге мүмкіндік берді. Алайда, Ламон өзін Линкольннің күзетшісі ретінде көрсетуді өз мойнына алды, бұл оның лауазым талаптарынан емес, достығынан туындады. Ламон бұған соншалықты мән бергендіктен, оның досы Леонард Свет 1864 жылдың күзінде Ламонмен бірге болған үш айда, Ламонның әр түнде Ақ үйге барып, аумақты күзеткенін көргенін айтты. Президенттік хатшы Джон Хей осы адалдық бейнесіне осылай қосты: бір түні ол Ламонның плащына оранып, Линкольннің жатын бөлмесінің есігінің алдында ұйықтап жатқанын байқады. Ламон Линкольнның қаза болған түні Вашингтонда болған жоқ, ол Ричмондта тапсырмада болды. «Абрахам Линкольн туралы естеліктер» атты еңбегінде Ламон Ричмондқа барар алдында президенттен «оның кеткеннен кейін, әсіресе театрға бармау үшін түнде сыртқа шықпауын» өтінгенін айтады. Қаза болғаннан кейін Ламон Спрингфилдке, Иллинойс штатына жерлеу процессиясына қатысты.
Shortly after his inauguration in 1861, Lincoln appointed Lamon United States Marshal of the District of Columbia; he resigned his commission in June 1865. One of Lamon's first acts as Marshal was to visit Fort Sumter, South Carolina in March 1861, to meet with Major Robert Anderson, commander of the fort, and Governor Francis Pickens. Reports vary on Lamon's responsibilities with regard to that visit. One account chronicles that Lamon was just one of a few emissaries sent by Lincoln, the first being Captain Gustavus Fox, who went to determine if Fort Sumter could be relieved by sea. Lamon was sent concurrently with another Illinois friend of Lincoln's, Stephen Hurlbut, with the implication that Lamon was sent to take the focus off of Hurlbut's visit as Hurlbut was there to measure anti Union sentiment in Charleston (he discovered it was high). Lamon incurred Lincoln's displeasure by meeting with Governor Pickens and informing him of the government's interest in withdrawing from Fort Sumter. Another account represents Lamon as traveling with the full confidence of Lincoln: "It called for courage and the trip was made over the objection of Secretary Seward. 'Mr. Secretary,' said Lincoln, 'I have known to be in many a close place and he's never been in one he didn't get out of. By Jing. I'll risk it. Go, Lamon and God bless you.'" Yet another account characterizes Lamon as being under Seward's influence and angering Lincoln: "It was under Seward's influence that he actually told Governor Pickens that he had come to arrange for the withdrawal of the garrison, and that after his return he wrote the governor that he would be back in a few days to assist with the evacuation. He also gave Major Anderson the impression that no relief would be attempted. All this was outrageous, and when Lincoln heard of Lamon's letter to Pickens, he indignantly denied that the man possessed any authority to make such a statement." Missions to Fort Sumter aside, the marshal's position was not an onerous one and afforded Lamon legitimate access to the President. What Lamon took upon himself, however, was to represent himself as Lincoln's bodyguard, which he did out of friendship rather than the requirements of the position. Lamon took this so seriously that his friend Leonard Swett recounted that in the three months he stayed with Lamon in the Fall of 1864, he saw Lamon leave every night to go to the White House where he patrolled the grounds. Presidential secretary John Hay adds to this portrait of devotion by noting in his diary that one night he observed Lamon wrap himself up in his cloak and lie down to sleep in front of Lincoln's bedroom door. Lamon was not in Washington on the night of Lincoln's assassination, being on assignment in Richmond. In his Recollections of Abraham Lincoln, Lamon reveals that before he left for Richmond, he implored the president not to "go out at night after [he] was gone, particularly to the theatre." After the assassination, Lamon accompanied the funeral procession to Springfield, Illinois.
Кейінгі өмір және өлім
Ламон 1865 жылғы маусым айында Колумбия округінің маршалы лауазымынан отставкаға кетті. 1866 жылғы сәуірде Ламон Линкольннің мәйітін Спрингфилдке (Иллинойс штаты) жеткізген жерлеу вагонын сатып алды. Ол теміржол вагоны үшін 10 000 доллардан аспайтын сома төледі. Оған Пошта бас директоры лауазымы ұсынылды, бірақ ол одан бас тартты. Ол Еремия Блэкпен (жоғарыда аталған) заңгерлік серіктестік құрды, ал Блэктің ұлы Чонси жазған «Линкольннің өмірі» кітабына нашар пікірлер туғандықтан заңгерлік практика 1879 жылы таратылды. 1879 жылы Ламон әйелі Саллимен бірге Боулдерге, Колорадоға, кейін Денверге көшіп барды, онда ол ақын Юджин Филдпен достық қарым-қатынас орнатты. Ламон мен Саллидің денсаулығы нашарлағандықтан, олар 1886 жылы Вашингтонға оралды, ал 1889 жылы емделу үшін Еуропаға сапар шекті, содан кейін Салли 1892 жылы Брюссельде қайтыс болды. Ламон Мартинсбургке (Батыс Вирджиния) көшіп барды, онда оны 7 мамырда 1893 жылы қайтыс болғанға дейін қызы Дороти күтіп баптады. Ол 65 жаста болды. Ламон Батыс Вирджиния штатының Геррардстаун қаласындағы Пресвитериан зиратына жерленді. (Салли Иллинойс штатының Спрингфилд қаласында жерленген.) Ламонның туысы Джозеф салған үй Иллинойс штатының Денвилл қаласында мұражайға айналды.
Lamon had tendered his resignation as Marshal of the District of Columbia in June 1865. In April 1866, Lamon purchased the funeral rail car that transported Lincoln's remains to Springfield, Illinois. The price he paid for the rail car was a little less than $10,000. He was offered the cabinet position of Postmaster General but declined. He formed his law partnership with Jeremiah Black (referenced above), and the law practice dissolved in 1879 due to the poor reception of The Life of Lincoln ghostwritten by Black's son Chauncey. In 1879, Lamon and his wife Sally moved to Boulder, Colorado, and later to Denver where he formed a friendship with poet Eugene Field. The ill health of both Lamon and Sally caused them to return to Washington in 1886, and in 1889, they traveled to Europe for the spas and subsequently Sally died in Brussels in 1892. Lamon moved to Martinsburg, West Virginia, where he was cared for by his daughter Dorothy until his death on May 7, 1893. He was 65 years old. Lamon was buried in Gerrardstown, West Virginia, in the Presbyterian Cemetery. (Sally had been buried in Springfield, Illinois.) The home built by Lamon's cousin Joseph in Danville, Illinois, has become a museum.
Портреттер
Ламонды 2013 жылы түсірілген «Линколнды құтқару» фильмінде актриса Лия Коко сомдады. Ламонды 2015 жылғы «Геттисбургтік үнқатысу» деректі фильмінде актер Сэм Эллиотт сомдады.
Lamon is portrayed by actor Lea Coco in the 2013 film, Saving Lincoln. Lamon is portrayed by actor Sam Elliott in the 2015 documentary film The Gettysburg Address.