Мониер-Вильямс: британдық санскрит ғалымының өмірі мен еңбектері
Monier Monier-Williams
Мониер-Уильямс: британский санскритолог, профессор Оксфордского университета. Изучал языки Азии, включая санскрит, персидский и хиндустани. Биография ученого.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық санскрит профессоры (1819–1899)
British professor of Sanskrit (1819–1899)
Сэр Монир Монир-Уильямс (ағылш. Sir Monier Monier Williams; 12 қараша 1819 – 11 сәуір 1899) – британдық ғалым, Оксфорд университетінің санскрит пәні бойынша екінші Боден профессоры. Ол Азия тілдерін, әсіресе санскрит, парсы және хиндустани тілдерін зерттеді, құжаттады және оқытты.
Sir Monier Monier Williams ('/m//ɒ//n//i//ər/; né Williams; 12 November 1819 – 11 April 1899) was a British scholar who was the second Boden Professor of Sanskrit at Oxford University, England. He studied, documented and taught Asian languages, especially Sanskrit, Persian and Hindustani.
Ерте өмір
Монир Уильямс Бомбей қаласында, Бомбей президенттігінде генерал-геодезист болған полковник Монир Уильямстың ұлы болып дүниеге келді. Оның тегі 1887 жылға дейін "Уильямс" болды, содан кейін ол өзінің есімін тегіне қосып, "Монир-Уильямс" деп атады. 1822 жылы Хоув, Челси және Финчли қалаларындағы жеке мектептерде білім алу үшін Англияға жіберілді. Ол Оксфордтың Король колледж мектебінде, Баллиол колледжінде (1838–40), Шығыс Үндістан компаниясының колледжінде (1840–41) және Оксфорд университетінде (1841–44) білім алды. 1844 жылы Literae Humaniores саласы бойынша төртінші дәрежедегі марапатты диплом алды. 1848 жылы Джулия Грантамға үйленді. Олардың алты ұлы мен бір қызы болды. Ол 79 жасында Франциядағы Канн қаласында қайтыс болды. 1874 жылы ол Уайт аралында, Вентордағы Энфилд үйін сатып алып, онда отбасымен бірге кем дегенде 1881 жылға дейін өмір сүрді. (1881 жылғы халық санағы бойынша үйде 61 жастағы профессор Монир Монир-Уильямс, оның әйелі Джулия және екі баласы Монтег (20) және Элла (22) тұрған.)
Monier Williams was born in Bombay, the son of Colonel Monier Williams, surveyor general in the Bombay presidency. His surname was "Williams" until 1887, when he added his given name to his surname to create the hyphenated "Monier Williams". In 1822, he was sent to England to be educated at private schools at Hove, Chelsea and Finchley. He was educated at King's College School, Balliol College, Oxford (1838–40), the East India Company College (1840–41) and University College, Oxford (1841–44). He took a fourth class honours degree in Literae Humaniores in 1844. He married Julia Grantham in 1848. They had six sons and one daughter. He died, aged 79, in Cannes, France. In 1874 he bought and lived in Enfield House, Ventnor, on the Isle of Wight where he and his family lived until at least 1881. (The 1881 census records the occupant was 61 year old Professor Monier Monier Williams; his wife, Julia; and two children, Montague (20) and Ella (22).)
Мансап
Монир Уильямс 1844 жылдан 1858 жылға дейін Шығыс Үндістан компаниясының колледжінде Азия тілдерін оқытты, ол кезде 1857 жылғы көтерілістен кейін Үндістанда компания билігі аяқталды. Ол 1860 жылы Оксфорд университетінің санскрит кафедрасының Боден кафедрасына сайлау науқаны кезінде ұлттық даңққа ие болды, онда ол Макс Мюллерге қарсы күресті. Бұл вакансия 1860 жылы Хорас Хейман Уилсонның қайтыс болуына байланысты туындады. Уилсон 1831 жылы кафедраны иеленгеннен кейін университеттің санскрит қолжазбаларын жинауды бастады және Уильямстың өзінің ізбасары болуын қалағандығын білдірді. Науқан өте қатыгездікке толы болды. Мюллер либералды діни көзқарастарымен және Веда әдебиетін оқығаннан кейінгі философиялық тұжырымдарымен белгілі болды. Монир Уильямс одан кем емес білікті ғалым ретінде қарастырылды, бірақ Үндістанның өзі және қазіргі индуизмдегі діни амалдар туралы толық және тәжірибелі білімге ие болды. Мюллердің өзі ешқашан Үндістанға бармаған. Екі үміткер де профессорлық қызметтің негізін қалаушысы қаржылағандықтан, Үндістандағы христиандық уағыздауды қолдауын баса көрсетуге тиіс болды. Монир Уильямстың христиандыққа деген адалдығы Мюллерге қарағанда күмән тудырмады. 1877 жылы SPCK баспасынан шыққан «Гиндуизм» кітабында ол индуизм дінінің құлдырауын болжады және исламның таралуын тоқтату үшін христиандық уағыздауға шақырды. Дэвид Н. Лорензен бұл кітапты, сондай-ақ «Индия және Индия миссиялары: теория мен тәжірибеде индуизмнің алып жүйесінің эскиздері» және «Үнділік уағыздау процесін жүргізуде қолданылатын негізгі агенттіктер туралы хабарламалар» еңбектерін сілтеме ретінде келтіреді.
Monier Williams taught Asian languages at the East India Company College from 1844 until 1858 when company rule in India ended after the 1857 rebellion. He came to national prominence during the 1860 election campaign for the Boden Chair of Sanskrit at Oxford University, in which he stood against Max Müller. The vacancy followed the death of Horace Hayman Wilson in 1860. Wilson had started the university's collection of Sanskrit manuscripts upon taking the chair in 1831, and had indicated his preference that Williams should be his successor. The campaign was notoriously acrimonious. Müller was known for his liberal religious views and his philosophical speculations based on his reading of Vedic literature. Monier Williams was seen as a less brilliant scholar, but had a detailed practical knowledge of India itself, and of actual religious practices in modern Hinduism. Müller, in contrast, had never visited India. Both candidates had to emphasise their support for Christian evangelisation in India, since that was the basis on which the professorship had been funded by its founder. Monier Williams' dedication to Christianisation was not doubted, unlike Müller's. In his book Hinduism, published by SPCK in 1877, he predicted the demise of the Hindu religion and called for Christian evangelism to ward off the spread of Islam. while David N. Lorenzen cites the book along with India, and India Missions: Including Sketches of the Gigantic System of Hinduism, Both in Theory and Practice : Also Notices of Some of the Principal Agencies Employed in Conducting the Process of Indian Evangelization
Жазбалар мен қорлар
Монир Уильямс 1883 жылы университеттің Үндістан институтын құрғанда, ол академиялық бағытқа қоса, Үндістан мемлекеттік қызметі үшін дайындық мектебі де болды. Монир Уильямс 1870 жылдардың басынан бастап осы мекемені жоспарлап келген. Оның көзқарасы – Англия мен Үндістанның жақын тануы еді. Осы мақсатта ол үнді мәдениетін зерттеу жұмыстарын қолдады. Монир Уильямс 1875, 1876 және 1883 жылдары жобасын қаржыландыру үшін Үндістанға сапарлар жасады. Ол үнді княздарының қолдауын алды. 1883 жылы Уэльс принці институттың іргетасын салды, ал ғимарат 1896 жылы Лорд Джордж Гамильтонның қатысуымен ашылды. Институт 1947 жылы Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін жабылды. Индуизм туралы жазған еңбектерінде Монир Уильямс Адвайта Веданта жүйесінің Ведалық идеалды ең жақсы бейнелейтінін және индуизмде "құтқарылуға жетудің ең жоғары жолы" екенін айтты. Ол карма мен бхакти сияқты халық арасында кең таралған дәстүрлердің рухани құндылығы төмен деп есептеді. Дегенмен, ол индуизмді санскрит әдебиетімен біріктірілген күрделі, "үлкен көпбұрыш немесе дұрыс емес көпжақты фигура" деп сақты. Ол "әлемдегі барлық діни және философиялық идеяларды қамтымай, индуизмді толық сипаттау мүмкін емес" деді, бұл 1872 жылы жарық көрді. Кейіннен 1899 жылы Эрнст Леуманн мен Карл Каппеллердің (sv) қатысуымен түзетілген басылымы жарық көрді.
When Monier Williams founded the University's Indian Institute in 1883, it provided both an academic focus and also a training ground for the Indian Civil Service. Since the early 1870s Monier Williams planned this institution. His vision was the better acquaintance of England and India. On this account he supported academic research into Indian culture. Monier Williams travelled to India in 1875, 1876 and 1883 to finance his project by fundraising. He gained the support of Indian native princes. In 1883 the Prince of Wales laid the foundation stone; the building was inaugurated in 1896 by Lord George Hamilton. The Institute closed on Indian independence in 1947. In his writings on Hinduism Monier Williams argued that the Advaita Vedanta system best represented the Vedic ideal and was the "highest way to salvation" in Hinduism. He considered the more popular traditions of karma and bhakti to be of lesser spiritual value. However, he argued that Hinduism is a complex "huge polygon or irregular multilateral figure" that was unified by Sanskrit literature. He stated that "no description of Hinduism can be exhaustive which does not touch on almost every religious and philosophical idea that the world has ever known." which was published in 1872. A later revised edition was published in 1899 with collaboration by Ernst Leumann and Carl Cappeller (sv).
Құрметтер
Ол 1876 жылы рыцарь атағына ие болды, ал 1887 жылы КЦИИ орденімен марапатталды, сонда ол өзінің Моние деген есімін қосымша тегі ретінде қабылдады. 1886 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды. Одан басқа, ол келесі академиялық наградаларды алды: 1875 жылы Оксфорд университетінің құрметті DCL дәрежесі; 1876 жылы Калькутта университетінің LLD дәрежесі; 1880 жылы Баллиол колледжінің мүшесі (Оксфорд); 1880-жылдары Геттинген университетінің құрметті PhD дәрежесі; 1890 жылы Корольдік Азия қоғамының вице-президенті; 1892 жылы Оксфорд университетінің құрметті мүшесі.
He was knighted in 1876, and was made KCIE in 1887, when he adopted his given name of Monier as an additional surname. He was elected as a member of the American Philosophical Society in 1886. He also received the following academic honours: Honorary DCL, Oxford, 1875; LLD, Calcutta, 1876; Fellow of Balliol College, Oxford, 1880; Honorary PhD, Göttingen, 1880s; Vice President, Royal Asiatic Society, 1890; Honorary Fellow of University College, Oxford, 1892.