HMS Hood: Портленд портында батып кеткен «Royal Sovereign» классының кемесі

Кіріспе

Корольдік әскери-теңіз флотының Royal Sovereign класындағы линкоры Портленд портында жаратылды.

HMS Hood 1890 жылдардың басында Корольдік әскери-теңіз флоты үшін салынған, жаңартылған пре-дредноут линкоры болды. Ол кластағы басқа кемелерден цилиндрлі қару мұнараларымен (барбеттердің орнына) және төменгі бортымен ерекшеленді. Өзінің активті қызметінің көп бөлігін Жерорта теңізінде өткізді, онда оның төменгі бортының кемшілігі аз байқалды. 1907 жылы кеме резервке қойылды, кейін Ирландияның Куинстаун портында қабылдау кемесі болды. 1913 жылы "Худ" торпедаға қарсы қорғаныс жүйесін әзірлеуге пайдаланылды және Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Портленд портының оңтүстік кіреберісін жабу үшін 1914 жылдың соңында суға батырылды.

Дизайн

"Худ" – "Royal Sovereign" класындағы сегізінші және соңғы линкор. Ол класындағы басқа кемелерден айрықша ерекшеленеді, оның алдыңғы бортының биіктігі 3 метр болса, қалған кемелердікі 6 метрді құрады. "Royal Sovereign" линкорлары бірнеше төмен борты бар кеме кластары салынғаннан кейін жоғары борты бар конструкцияға қайта оралды, соңғысы – төмен борты бар кеме. Бұл конструкция шамамен он жыл бойы танымал болды, себебі ол аз бронялау талап етті және оқ тию үшін кішірек нысана ұсынды, бірақ теңіздегі жарамдылығын төмендетті. Осы төмен бортының арқасында "Худ" жаман ауа-райында суға толып, толқындардың биіктігі артқан сайын ең жоғары жылдамдығы тез төмендеді, оны салыстырмалы түрде тыныш Жерорта теңізінде қызмет етуге ғана лайықты етті. Бұл, кластың қалған бөлігіндегі барбеттік/жоғары бортты конструкцияның дұрыстығын көрсетті, және барлық келесі британдық линкорларында жоғары борт қолданылды. Төмен борттың қажеттілігі оның броньды артиллериялық мұнараларын пайдалануымен байланысты болды – XIX ғасырдың ортасы мен соңында кең таралған, айналмалы артиллериялық орнатудың ауыр түрі, кейін "мұнаралар" деп аталатын конструкциядан мүлдем өзгеше. Кеменің тұрақтылығы көбінесе бортының биіктігіне байланысты болғандықтан, оған 3.6 метр болатын "Royal Sovereign" линкорларының орнына шамамен 4.1 метрлік метацентрлік биіктік (метацентр мен оның астындағы ауырлық орталығы арасындағы тік қашықтық) берілді, бұл оның жақсырақ тепе-теңдік сақтауына мүмкіндік берді. Бұл оның айналу периодын шамамен 7%-ға қысқартты, нәтижесінде артиллериялық атуының дәлдігі төмендеді. 1894 жылы кемеге қиылыс келі (bilge keels) орнатылды, бұл оның маневрлеу қабілетін жақсартты. Кеме екі 3 цилиндрлі тік, үш кеңейімді бу машинасымен қозғалды, әрқайсысы бір винтті (propeller) итерді. Сегіз су түтік қазандықтары машиналарына бу жеткізді, олар күшпен жұмыс істегенде максималды қуат өндірді. Бұл олардың жылдамдыққа жетуіне мүмкіндік беру үшін жасалды. Ол өзімен максималды көлемдегі көмірді тасыды, бұл оған жылдамдықпен саяхаттауға жеткілікті болды.

Hood, the last of the eight Royal Sovereign class battleships to be built, differed significantly from the other ships of her class in that she had a forward freeboard of only 11 feet (3 m) compared to 19 feet (6 m) of the other ships. The Royal Sovereigns had reverted to a higher freeboard after several classes of low freeboard vessel had been constructed, the last being the Low freeboard had been popular for around ten years since it required less armour and made a smaller target for gunfire to hit, although it had the disadvantage that it reduced seaworthiness. This low freeboard meant that Hood was very wet in rough weather and her maximum speed reduced rapidly as the wave height increased, making her only suitable for service in the relatively calm Mediterranean. This was seen as a vindication of the barbette/high freeboard design in the rest of her class, and all subsequent British battleship classes had high freeboard. The lower freeboard was required by her use of armoured gun turrets—a heavy type of rotating gun mounting of the mid and late 19th century very different from what would later be known as "turrets".#tag:ref|Modern naval gun turrets are essentially a barbette enclosed by a rotating gunhouse, a very different concept from the older style of turret that Hood mounted. Because the stability of a ship is largely due to freeboard at high rolling angles, she was given a larger metacentric height (the vertical distance between the metacenter and the centre of gravity below it) of around 4.1 feet (1 m) instead of the 3.6 feet (1 m) of the rest of the Royal Sovereigns to make her roll less in rough seas. This had the effect of making her roll period shorter by around 7% compared to her sisters, which in turn made her gunnery less accurate. Bilge keels were fitted in 1894 which improved her manoeuvrability. The ship was powered by two 3 cylinder vertical triple expansion steam engines, each driving one propeller. Eight water tube boilers provided steam to the engines, which produced a maximum of when forced. This was intended to allow them to reach a speed of She carried a maximum of of coal, enough to steam at .

Қару-жарақ

Кеме екі қос мұнаралы, бірінің алдыңғы және артқы жағында орналасқан төрт 32 калибрлі BL 13,5 дюймдік Mk I–IV зеңбірегімен қаруланды. Әр зеңбірекке 80 оқ-дәрі берілді. «Худтің» қосалқы қарулануы 40 калибрлі 6 дюймдік Mk I–III зеңбіректерінен тұрды, олар суперструктурадағы казематтарға орнатылған. Жоғары палубада орнатылған төрт зеңбіректің басты мәселесі – олар кеменің төменгі бөлігінде орналасқандықтан, жоғары жылдамдықпен немесе күшті дауылда қолдану мүмкін болмады. Олар 1904 жылы алынып тасталды. Кемеде әр зеңбірекке 200 оқтан берілді. Торпедалық катерлерге қарсы қорғаныс сегіз QF 6 фунттық зеңбірекпен қамтамасыз етілді, бірақ зеңбіректердің нақты түрі белгісіз. Олардың төртеуі кеме қабырғасының екі жағындағы казематтарда негізгі палубаға орнатылды және 6 дюймдік зеңбіректер сияқты мәселелерге тап болды. «Худ» сонымен қатар, он екі QF 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегін суперструктураға және шайқас тұғырларына орнатты. Бауырлары сияқты, кемеде де жеті 18 дюймдік торпеда түтігі болды. Олардың екеуі кеменің басында, су сызығының астында, төртеуі кеме қабырғасының екі жағына, әр жағынан екеуден, және біреуі кормасында орналастырылған. Соңғы бес түтік су бетінде болды. Сондай-ақ, кеме су астында жүзуге арналған шанышқымен жабдықталған. 1897 жылы әр мұнараның үстіне 3 фунттық зеңбірек орнатылды, ал үш жылдан кейін 3 фунттық зеңбіректер алдыңғы суперструктураға көшірілді. Сонымен қатар, су бетіндегі торпеда түтіктері алынып тасталды. 1902–03 жылдары негізгі палубадағы 6 фунттық зеңбіректер алынып тасталды; екеуі суперструктураға қайта орнатылды, бірақ қалған екеуі ауыстырылмады. 1905 жылы алдыңғы суперструктурадағы 3 фунттық зеңбіректер алынып тасталды, ал төменгі шайқас тұғырларындағы 3 фунттық зеңбіректер кеме 1907–09 жылдары резервте тұрғанда алынып тасталды.

Қару-жарақ

Капоттарды қорғауға құрама бронь және никельді болат бронь қолданылды. Оның су сызығындағы негізгі белдеуінің қалыңдығы аралығында болды. Оның биіктігі 3 метр, ал қалыпты жүктеме кезінде су деңгейінен 2 метр төмен болды. Алдыңғы және артқы бөлімдер, тиісінше қалыңдықта, су сызығы деңгейінде орталық цитадельдің екі жағын жапты. Қарудың жоғарғы жағы 150 фут (46 м) ұзындықта болды және кеменің бортын қорғады. Барбеттерге көлбеу бөлімдер қалыңдықтағы броньмен жалғасты, ол қару мұнараларының негіздерін қорғады. Қару мұнаралары мен олардың негіздері көлбеу бөлімдердің артында жұқаратын броньмен қорғалды. Броньды палубаның астында олардың броньдары азайтылды. Негізгі палубаның казематтарының броньдары 6 дюйм, ал алдыңғы бақылау мұнарасының қалыңдығы 14 дюйм болды. Броньды палубаның қалыңдығы машина бөлімінің үстінде 3 дюйм болды, бірақ орталық цитадельдің сыртында жұқарады және кеменің екі шетіне дейін созылды. Мұрын бөлігінде кеменің бауырына күш беру үшін төменге қарай иілді.

Құрылыс және мансап

Худ 1889 жылғы 12 тамызда Чатем кемежайында суға түсіріліп, 1891 жылғы 30 шілдеде виконтесс Худ оны қадірлеп шашу рәсімімен баптады. 1893 жылғы мамыр айында теңіз сынақтарын сәтті аяқтады. Оның Жерорта теңіз флотына тағайындалуы 1893 жылғы 7 маусымда кеменің алдыңғы бөлімдеріндегі ақаулықтар мен доктан шығарған кездегі шамадан тыс жүктеме салдарынан туындаған нұқсанға байланысты кейінге шегерілді. Жөндеу жұмыстары екі күнге созылды, ал 1893 жылғы 18 маусымда кеме Шеернестен Жерорта теңізіне аттанды. 1896 жылғы мамыр айында Худ Мальтадан Критке британдық мүдделерді және азаматтарды қорғау үшін жіберілді. Бұл Критідегі грек халқының Осман империясының үстемдігіне қарсы наразылықтары кезінде болды. 1897 және 1898 жылдары кеме Халықаралық эскадрилья құрамында болды. Бұл күш Австро-Венгрия, Франция, Германия, Италия (Регия Марина), Ресей және Ұлыбритания әскери-теңіз күштерінің кемелерінен құралды және 1897-1898 жылдардағы Критідегі грек көтерілісіне араласты. 1897 жылғы ақпанда құрылған эскадрилья көтерілісшілерді бомбалады, маңызды қалаларды басып алу үшін теңізшілер мен морпедерді жағаға шығарды және Криті мен Грекиядағы маңызды порттарды блокадалады. Бұл шаралар 1897 жылғы наурыздың соңында аралдағы ұйымдасқан шайқастарды тоқтатты. Содан кейін эскадрилья 1898 жылғы қарашада Критітен Осман армиясының әскерлерінің толықтай эвакуациялануымен және 1898 жылғы желтоқсанда Осман билігімен автономды Крит мемлекетінің құрылуымен арал мәселесі шешілгенге дейін Критіде тәртіпті сақтады. Капитан Альвин Кут Корри 1898 жылғы желтоқсанда Худ командасына тағайындалды. 1900 жылғы наурызда кеме елге қайтаруға бұйырылды және 1900 жылғы 29 сәуірде Чатем кемежайында резервке жіберілді. Жеті айдан кейін, 1900 жылғы 12 желтоқсанда Худ Пемброк докта ескі темір кемені ауыстыру үшін қайтадан іске қосылды. 1902 жылдың соңында кеме Кефалония және Морея жағалауларында Канал және крейсер эскадрилияларымен бірлескен жаттығуларға қатысты. Жаттығулар аяқталуға екі күн қалғанда, 1902 жылғы 4 қазанда Худ Аргостоли портын тастап келе жатып рулін зақымдады. Алдымен Мальтаға уақытша жөндеуге, содан кейін Чатем кемежайында тұрақты жөндеуге Англияға барды, барлық сапар бойы екі пернесінің көмегімен бағытталды. Жөндеу жұмыстары 1902 жылғы 5 желтоқсанда кеме резервке жіберілгеннен кейін басталды, ал жөндеу аяқталғаннан кейін кеме қайта жабдықтау үшін Девонпортқа ауыстырылды. 1911 жылғы 2 сәуірде кеме 1911 жылғы халық санағы үшін Корк портында болды. Кейін 1911 жылы Худ Портсмутқа сүйретіліп, жоюға тізімге енгізілді. 1913 және 1914 жылдары су астынан қорғаныс эксперименттері үшін нысана ретінде пайдаланылды және торпедаға қарсы бөртпелерді құпия сынақтарда қолданды. 1914 жылғы тамызда сату тізіміне енгізілгенге дейін. 1914 жылғы 4 қарашада Худ Оңтүстік кеме арнасын U- қайықтарынан немесе порттан тыс жерден атылған торпедалардан қорғау үшін Портленд портында батырылды. Оның қираған қалдықтары "Қабырғадағы ескі шұңқыр" деп аталды. 1914 жылы батырылғандықтан кейін де, Ұлыбритания Әскери-теңіз күштері Худты 1916 және 1917 жылдары сату тізіміне енгізді. Ұрыс крейсеріне орнатудан бұрын қоңыраудың негізіне мына сөздер жазылды: "Бұл қоңырау 1891-1914 жылдардағы HMS Hood шайқас кемесінен сақталған, марқұм контр-адмирал, құрметті сэр Хорас Худ KCB, DSO, MVO 1916 жылғы 31 мамырда Ютландия шайқасында қаза тапты".

Hood was laid down at Chatham Dockyard on 12 August 1889 and was launched on 30 July 1891, the Viscountess Hood christening her. She finished her sea trials in May 1893 Her assignment to the Mediterranean Fleet was delayed when she sprang a leak in her forward compartments on 7 June 1893 as a result of faulty riveting and excessive strain on the hull when she had been docked. Repairs took only two days, and the ship left Sheerness for the Mediterranean on 18 June 1893. She arrived at Malta on 3 July 1893, relieving the battleship
In May 1896, Hood steamed from Malta to Crete to protect British interests and subjects there during unrest among Cretan Greeks who opposed the Ottoman Empire′s rule of the island. In 1897 and 1898, the ship served as part of the International Squadron, a multinational force made up of ships of the Austro Hungarian Navy, French Navy, Imperial German Navy, Italian Royal Navy (Regia Marina), Imperial Russian Navy, and Royal Navy that intervened in the 1897 1898 Greek uprising on Crete. The squadron, which formed in February 1897, bombarded insurgent forces, put sailors and marines ashore to occupy key cities, and blockaded Crete and key ports in Greece, actions which brought organized fighting on the island to an end by late March 1897. Thereafter, the squadron maintained order on Crete until the island's status finally was resolved by the evacuation of all Ottoman Army forces from Crete in November 1898 and the establishment of an autonomous Cretan State under Ottoman suzerainty in December 1898. Captain Alvin Coote Corry was appointed in command of Hood in December 1898. She was ordered to return home in March 1900 and paid off into reserve at Chatham Dockyard on 29 April 1900. Seven months later, on 12 December 1900, Hood recommissioned to relieve the elderly ironclad as port guard ship at Pembroke Dock. She participated in combined exercises with the Channel Squadron and the Cruiser Squadron off the coasts of Cephalonia and Morea in late 1902. Two days before the exercises ended, Hood damaged her rudder on the seabed while leaving Argostoli Harbor on 4 October 1902. She went first to Malta for temporary repairs, then on to England for permanent repairs at Chatham Dockyard, using her twin screws to steer for the entire voyage. The repairs began after she paid off on 5 December 1902 and she transferred to Devonport for a refit upon their completion. On 2 April 1911 the ship was in Cork Harbour for the 1911 Census. Later in 1911, Hood was towed to Portsmouth and listed for disposal. During 1913 and 1914 she was employed as a target for underwater protection experiments and was used in secret tests of anti torpedo bulges. before being placed on the sale list in August 1914. On 4 November 1914 Hood was scuttled in Portland harbour to block the Southern Ship Channel, a potential access route for U boats or for torpedoes fired from outside the harbour. Her wreck became known as "Old Hole in the Wall". Despite her 1914 scuttling, the Royal Navy included Hood on its sale list in both 1916 and 1917. on the battlecruiser Before being installed on the battlecruiser, the bell was inscribed around the base with the words: "This bell was preserved from HMS Hood battleship 1891–1914 by the late rear admiral, The Honourable Sir Horace Hood KCB, DSO, MVO killed at Jutland on 31st May 1916."