80-ші жылдардағы телефон арқылы тікелей эфирде сұхбаттасу әдісі
Phone-sync
1980-жылдардағы телеинтервью техникасы: Телефон синхрондау (tape sync) қашықтан видео беруге мүмкіндік берді. Жаңалықтар бағдарламаларында қолданылды. Сапалы дыбыс пен бейне.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Телефон синхрондауы (таспа синхрондауы, бір мезгілде түсіру немесе қос аяқтау деп те аталады) – 1980 жылдары спутниктік теледидар кең таралғанға дейін ұзақ қашықтықтан теледидарлық сұхбаттар жүргізу үшін қолданылатын тәсіл. Бұл тәсілдің мақсаты, әдетте тек аудио ғана болатын сұхбатқа бейне қосу болды. Бұл, мысалы, CBC телеарнасының "The Journal" бағдарламасында жиі қолданылатын. Сұхбаттасушы, көбінесе студияда, өзі орналасқан қаланың фонында бейнеге түсіріледі және сұхбатқа қатысады. Содан кейін екі видеотаспа сұхбат алушының өндіріс тобына жіберіледі, олар видеомонтаж арқылы синхрондайды. Сұхбат алушы мен сұхбаттасушының кадрлары арасында тілімілер жасалады, ал телефон дыбысының орнына видеотаспалардың жоғары сапалы дыбысы қолданылады. Көріктілік үшін сұхбат алушы көк немесе жасыл экранға қарап түсірілуі мүмкін, ал сұхбаттасушының бейнесі қажет болған жағдайда сол экранға кірістіріліп, мөлшері өзгертіледі. Қос аяқтау техникасы спутниктік теледидар таралымының және интернет арқылы бейнелердің (Skype және т.б.) кеңеюімен азайып, бірақ қажетті технология болмаған жағдайда бүгінге дейін қолданылады. Қос аяқтау әдісі радио немесе подкаст сияқты тек аудио форматтарында да қолданылуы мүмкін. Синдикаттық радиобағдарламаларындағы сұхбаттар көбінесе осы тәсілмен жүргізіледі, жүргізуші өз студиясында, ал қонақтар өз қалаларындағы жергілікті филиал студиясында жазба жасап тұрады. Подкасттардың танымалдылығы артып келе жатқандықтан, қос аяқтау аудио сұхбаттары жиірек кездеседі. Нәтижесінде, тыңдаушыға жүргізуші мен қонақтар бір бөлмеде отырғандай әсер қалдырады, бірақ шындығында олар әртүрлі қалаларда болады.
A phone sync (also known as a tape sync, a simul rec, or a double ender) was a technique used to conduct televised interviews over long distances in the 1980s before satellite television became commonplace, in order to provide video to what would otherwise be an audio only interview. It was commonplace in such news programs as The Journal on CBC Television. This interviewee, often in a studio in front of a background representing the city in which he or she is located, is videotaped as he or she participates in the interview. The two videotapes are then sent to the interviewer's production team to be synchronized through video editing. Cuts between shots of the interviewer and interviewee are made accordingly, and the higher quality sound of the videotapes are used instead of the telephone audio. For effect, the interviewer may be taped looking into a bluescreen or greenscreen, into which the video of the interviewee would at this point be resized if necessary and inserted using chroma key. The double ender technique has become much less commonplace with the proliferation of live satellite television feeds and video over Internet (Skype, etc. ), but is still used today when such technology is not available. The double ender technique can also be done with audio only mediums, such as radio or podcasting. Syndicated radio show interviews are often done as a double ender, with the host in their studio, and the guests recording in their own city, in the studio of their local affiliate. Double ender audio interviews have become more common with the rise in popularity of podcasting. The result is a cast that sounds like the hosts and guests are in the same room, when they're actually in different cities.