Жозеф Отенен Бернар де Клерон, Гауссонвиль графы: Француз саяхатшысы және тарихшысының өмірі мен қызметі
Joseph d'Haussonville
Жозеф Отенен Бернар де Клерон, Хауссонвиль графы – француз саяхатшысы, тарихшы. Сыртқы саясат, Лотарингия тарихы, Рим шіркеуі туралы еңбектерімен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жозеф Отенен Бернард де Клерон, граф д’Хаусонвилль (27 мамыр 1809 – 28 мамыр 1884) – француз саясаткері және тарихшысы. Ол Парижде дүниеге келген. Оның әкесі Францияның бұрынғы ұлы лоувтьесі болған, ал әкесі – Шарль Луи Бернард де Клерон, граф д’Хаусонвилль. Граф Жозеф 1842 жылы Провинс округінен депутаттар палатасына сайланудан бұрын Брюссель, Турин және Неаполь қалаларында дипломатиялық қызметтер атқарған. Екінші Империя кезінде ол Брюссельде либералдық және империяға қарсы «Le Bulletin français» газетін шығарды, ал 1863 жылы Прево Парадольдің кандидаттығын белсенді түрде қолдады. Ол 1869 жылы тарихи еңбектері үшін Француз академиясының мүшесі болып сайланды: «1830-1848 жылдардағы француз үкіметінің сыртқы саясаты тарихы» (2 том, 1850), «Лотарингияның Францияға қосылуының тарихы» (5 том, 1854-1859), «Рим шіркеуі және бірінші империя 1800-1814» (5 том, 1864-1879). 1870 жылы ол Пруссияның Францияға қатысты саясатына қарсы «Франция және Пруссия Еуропа алдында» атты памфлет жариялады, оның сатылымы Пруссия королі Вильгельмнің өтінішімен Бельгияда тыйым салынды. Ол француз ұлттығын сақтап қалған Эльзас-Лотарингия азаматтарына Алжирде жаңа үйлер салу мақсатында құрылған бірлестіктің президенті болды. 1878 жылы ол өмір бойына сенатор атанды және діни бірлестіктерді антиклерикалистерден қорғауда оңшыл орталықпен бірікті. Ол 1884 жылғы 28 мамырда Парижде қайтыс болды. Оның әйелі Луиза (1818-1882), герцог Виктор де Броглидің қызы, 1858 жылы «Робер Эмурет» романын, одан кейін «Маргарита де Валуа, Наварра королевасы» (1870), «Лорд Байронның жастық шағы» (1872) және «Лорд Байронның соңғы жылдары» (1874) еңбектерін жариялады. Оның ұлы Габриэль Пол Отенин де саясаткер және тарихшы болды.
Joseph Othenin Bernard de Cléron, comte d'Haussonville (27 May 1809 – 28 May 1884), was a French politician and historian. He was born in Paris. His grandfather had been grand louvetier of France; his father was Charles Louis Bernard de Cléron, comte d'Haussonville Comte Joseph had filled a series of diplomatic appointments at Brussels, Turin and Naples before he entered the chamber of deputies in 1842 for Provins. Under the Second Empire, he published a liberal anti imperial paper at Brussels, Le Bulletin français, and in 1863 he actively supported the candidature of Prévost Paradol. He was elected to the Académie française in 1869, in recognition of his historical writings, Histoire de la politique extérieure du gouvernement français de 1830 à 1848 (2 vols., 1850), Histoire de la réunion de la Lorraine à la France (5 vols., 1854 1859), L'église romaine et le premier empire 1800 1814 (5 vols., 1864 1879). In 1870 he published a pamphlet directed against the Prussian treatment of France, La France et la Prusse devant l'Europe, the sale of which was prohibited in Belgium at the request of King Wilhelm of Prussia. He was the president of an association formed to provide new homes in Algeria for the inhabitants of Alsace Lorraine who elected to retain their French nationality. In 1878 he was made a life senator, in which capacity he allied himself with the Right Centre in defence of the religious associations against the anti clericals. He died in Paris on 28 May 1884. His wife Louise (1818 1882), a daughter of Duc Victor de Broglie, published in 1858 a novel Robert Emuret, followed by Marguerite de Valois reine de Navarre (1870), La Jeunesse de Lord Byron (1872), and Les Dernières Années de Lord Byron (1874). His son, Gabriel Paul Othenin, was also a politician and historian.