Кіріспе
Ничиреннің аға шәкірті Никко Шоннин (日興上人), буддалық аты Хаваки бо Бякурен Ажари Никко (伯耆房白蓮阿闍梨日興), Ничиреннің алты аға шәкіртінің бірі және Жапонияның Минобу тауындағы Куон-дзи ғибадатханасының бұрынғы бас діни қызметкері. Жапониядағы түрлі Ничирен секталары Никконың негізін салғанын мәлімдейді, ең танымалдары – Ничирен Шошу және Ничирен Шү ішіндегі кейбір тармақтар. Никко өмірі бойы мұқият жазбалар жүргізіп, жоғары деңгейде ұйымдасқан діни практиканы сақтады, соның арқасында бүгінгі күнге дейін жеткен көптеген жазбалар сақталды. Никко Ничиреннің Буддизмнің үшінші дәуіріндегі Шын және Мәңгілік Будда екенін біржақты түрде қолдады, сондықтан Никкодан тараған мектептер, мысалы Ничирен Шошу және Сока Гаккай, оны Ничиреннің қызметі мен мұрасының заңды жалғасы деп есептейді. 1290 жылы Никко Фудзиномияда Тайсекидзи бас ғибадатханасын салды және Дай Гохонзон бейнесін орналастырды. 1332 жылы, өліміне төрт ай қалғанда, ол Ничимоку Шонинді өзінің мұрагері етіп тағайындады. Никконың қабірі бүгінге дейін Суруга провинциясындағы Омосудегі Китаяма Хонмонжиде сақталған, ол он жеті жыл өмір сүрді және Хокке Шү (法華宗) дінінде будда семинариясын құрды. Оның қайтыс болған күнін еске алу үшін Коши Е ескерткіш мейрамы 6 ақпанда (Ничирен Шошу О тай я) және 7 ақпанда (Гошо то е рәсімі) өткізіледі.
Nikkō Shōnin (日興上人), Buddhist name Hawaki bō Byakuren Ajari Nikkō (伯耆房白蓮阿闍梨日興), was one of the six senior disciples of Nichiren and was the former Chief Priest of Kuon ji temple in Mount Minobu, Japan. Various Nichiren sects in Japan claim to have been founded by Nikkō, the most prominent being Nichiren Shōshū and some lineages within Nichiren Shū. Nikkō kept meticulous records and highly organized religious practice during his lifetime, and is responsible for much of the records that survive today. Nikkō singularly upheld the doctrine that Nichiren was the True and Eternal Buddha in the Third Age of Buddhism and therefore is considered by schools stemming from Nikkō such Nichiren Shōshū and the Soka Gakkai as the legitimate successor to the ministry and legacy of Nichiren. Nikko established the Head Temple Taisekiji at Fujinomiya in 1290, as well as enshrining the Dai Gohonzon image. In 1332, four months before his death, he designated Nichimoku Shonin as his successor. The grave of Nikkō remains today in Kitayama Honmonji, Omosu, in Suruga Province where he lived for thirty six years, establishing a Buddhist seminary that affiliated in the Hokke shū (法華宗) religion. The Koshi E memorial feast of his death anniversary is commemorated on February 6 (Nichiren Shoshu O tai ya) and February 7 (Gosho to e ceremony).
Ерте өмір
Никко Кай провинциясының Кома ауданындағы Каджиказава қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, Ой но Китсуроку, Тоцуми провинциясынан шыққан және кейін Кай провинциясына көшіп келген, самурайлық қызметін жалғастырған. Никко бала кезінде әкесінен айырылды. Никконың анасы Миофуку Цунашима, қазіргі Шидзуока префектурасынан шыққан. Оны атасы, Нюдо Юи тәрбиелеген. Бала кезінде ол Ивабучи Ичиридзукадағы Фудзивакабачодағы Шиджукудағы Тендай ғибадатханасына кірді. «Хоки Бо» деген діни атау алып, Тэндай ілімімен қатар, қытай классикасы, жапон әдебиеті, поэзия, каллиграфия және басқа да пәндерді оқыды. Никко Ничиренге қызмет етіп, оның шәкірті болуға ант берді. Сонымен қатар, Никко Ничиренмен бірге екі рет жер аударып кетті. Никко Ничиреннің көптеген жазбаларын сақтап қалдырғаны үшін де танымал. Ол Ничиреннің қарапайым әріптермен (кана) жазылған көптеген хаттарының білімсіз жандар үшін сақталуын қамтамасыз етуге ерекше көңіл бөлді. Ол Ничимокудың Ничиреннің кіші шәкірті болуына көмектесті. 1282 жылдың 8 қазанында Никко Ничиреннің өлімінен кейін оның сенімін жалғастыруға тағайындалған алты аға діни қызметкердің бірі болды. «Он айдың сегізінші күні ол алты аға діни қызметкерді өздерінің аймақтарындағы негізгі тұлғалар ретінде әрекет етуге және сенімді таратуға жауапты етуге тағайындады. Олар түрлену ретімен Нисшо, Ничиро, Никко, Нико, Нитчо және Ничиджи болды». Никконы өзінің негізін қалаушысы деп санайтын әртүрлі Ничирен мектептерінің пікірінше, 1282 жылдың 13 қазанында Ничирен Никконы Куон-дзи ғибадатханасының бас діни қызметкері етіп тағайындады, ол Яманаси префектурасындағы Минобу тауында орналасқан, Ничирен өмірінің соңғы жылдарын өткізген. Бұл туралы «Минобу зан Фузоку шо» («Минобу тауына сенім тапсыру туралы құжат») атты құжатта жазылған, бірақ кейбір Ничирен мектептері оның рас екендігіне күмәнданады. Сол күні Ничирен Икегамиде, қазіргі Токионың бір бөлігінде қайтыс болды. Минобуда Никко Дайшониннің шәкірттеріне берген «Лотос сутрасы туралы дәрістерін» жазып алып, оларды «Ауыстық жолмен берілген ілімдер туралы жазба» (OTT) деп жинақтады. Дайшониннің қазасынан кейін Никко Шоньин ұстазының жазбаларын жинап, көшіріп алды, оларды Гошо, яки құрметті жазбалар деп атады. Ничиреннің 100 күндік жерлеу рәсімдерінен кейін Никко 21 қазанда Икегамиден Ничиреннің күлін Минобу тауына алып барып, 25 қазанда жетті. Ничиреннің өлімінің 100 жылдығына орай Никко, қалған бес аға діни қызметкер және олардың шәкірттері 100 күндік ескерткіш қызметін өткізді, содан кейін қалғандары өздерінің ең белсенді аймақтарына кетті. Никко Куон-дзидің бас діни қызметкері ретінде шәкірттерді оқытып, қарапайым жандарға қамқорлық жасады. Оның жұмысының басты бөлігі Ничиреннің қабірін күтіп-ұстау, тазалау және сақтау үшін Ничиреннің көптеген жазбаларын жинау және тізімдеу болды.
Ничиреннің мұрагерлігіне талап қою
Никкодан тараған Ничирен мектептерінің кейбір ізбасарлары, әсіресе Ничирен Шёсю мектебі, сондай-ақ Сока Гаккай, Никконы Ничиреннің заңды мұрагері деп санайды. Олар бұл талапты 1282 жылғы тоғызыншы айда жазылған «Ничирен ичиго гухо фузоку сё» («Ничирен өмір бойы таратып жүрген заңды тапсыру туралы құжат») деп аталатын құжатқа негіздейді. Бұл құжатта Ничирен өзінің «өмір бойындағы барлық үйретімін» Никкоға сеніп тапсырады және оны «негізгі ілімді таратудың Ұлы ұстазы» деп атайды. Бұл құжаттар қазына сандығында сақталған және 15 ғасырда Ничирен Шюдың бір тобы – Нишияма ғибадатханасының атынан тайпа басшысы Такеда Кацуйори күшпен ұрлаған деген айып бар. Никко сондай-ақ алты жаңа шәкірт тағайындады (Ничидай, Ниччо, Ничидо, Ничимио, Ничиго және Ничидзо) және оларды өлімінен кейін ілімді тарату міндетімен жүктеді. Басқа Ничирен ұрпақтары, Ничиреннің басқа бес аға шәкірттеріне негізделген, бұл мұрагерлік туралы талапты қатты жоққа шығарады, себебі олардың пікірінше, сақталған құжат Ничиреннің немесе оның тікелей шәкірттерінің қолымен жазылмаған, ал Никконың шәкірттері көшірген. Керісінше, бұл мектептер Никконың 1285 жылға дейін Куондзи ғибадатханасында қарапайым діни қызметкер болғанын, ал кейіннен 1285–1289 жылдар аралығында сол ғибадатхананың бас діни қызметкері болғанын, Фудзиномия аймағына көшу алдында осы қызметін атқарғанын мәлімдейді. Никконың тікелей шәкірттерінің кейбірі де, соңынан саяси қысым немесе ішкі билік күресі салдарынан, екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және кейін Фудзиномия аймағындағы Никкоға байланысты ғибадатханаларды бөліп, қайта біріктіру арқылы оның ілімінен белгілі бір дәрежеде ауытқыған мектептер құрды.